LOGINDamiel's POV Nasa private boardroom ako ng main pavilion, staring at the financal projections on the projector screen. Normally, binabasa ko 'to nang paulit-ulit to make sure every single digit is perfect. But today? My mind was floating back to the master bedroom of my villa. I could still feel th
Adrienne's POV Nagising ako dahil sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko mula sa malaking glass window ng kwarto. Sandali akong nalito kung nasaan ako, bago ko naalala: nasa master bedroom ako ng villa ni Sir Damiel. Sinubukan kong iangat ang kanang paa ko, pero gumuhit agad ang kirot mula sa mg
Damiel's POV I stepped out of the bedroom, making sure to close the door quietly behind me. The last thing I wanted was for Sophia’s high-pitched voice to disturb Adrienne. Pagdating ko sa main living area ng villa, nandoon nga si Sophia, standing by the glass doors, holding a designer handkerchie
Adrienne's POV "I’m not going to let anything happen to you,” Paulit-ulit na bumabalik sa utak ko ang mga salitang 'yun ni Sir Damiel habang nakahiga ako sa master bedroom ng private villa niya. Oo, dinala niya ako rito sa kwarto niya dahil mas malapit daw ito sa main sala at mas madali akong maba
Hindi ko na hinintay na magreklamo pa siya. I swept her up into my arms in a bridal carry. She was lighter than I expected. She instinctively wrapped her arms around my neck, pulling her body flush against mine. Her chest, warm and rising rapidly with her panicked breathing, pressed against my ba
Damiel's POV I should be focus. The meeting with Mr. Tan was a partial success, and now I have a free afternoon on my own chartered yacht. The sun is shining, the water is crystal clear, and I have fresh seafood being prepared by the onboard chef. Pero hindi ako sa pagkain nakatingin. I was lea
Halos mag dadalawang buwan na rin matapos ang kasal namin ni Liam. Hindi kami tumira sa mansyon o sa condo, bumili sya ng bahay na simple lang gaya ng request ko. Gusto ko na maging simpleng pamilya lang kami sa mata ng lahat, kahit alam nila kung ano talaga ang katayuan namin sa buhay. Dalawa lang
Tahimik ang buong penthouse, maliban sa mahinang tunog ng TV na tumutugtog sa background. Hindi ko na nga alam kung anong pinapanood namin. Basta nakahiga ako sa dibdib ni Liam, habang ang braso niya ay nakapulupot sa akin—parang default position na niya ‘yon kapag magkasama kami. “Liam.” “Hmm?”
Everything feels surreal. Hindi pa rin ako makapaniwala na ngayong araw na ang kasal namin ni Liam… Sa totoo lang, sobrang kinakabahan pa rin ako hangang ngayon.“Uy, kanina ka pa tulala jan! ano nagdadalawang isip ka na?” biglang tanong ni Parsha sakin kaya naman napairap ako sakaniya.“Hindi ah, h
Naging masaya ang after wedding ceremony, nakapagsaya naman kami, pero need rin namin magpaalam kina Parsha at Tristan na hindi na kami masyadong magpapagabi ng husto at laking pasasalaamt ko naman na naintindihan ako ng bestfriend ko.Sa ngayon maaga akong nagising, nasa garden ako ngayon sa harap







