로그인IGNACIO
“Why are we doing this in the first place, Ignacio?” anas ng aking kaibigan.
He is also my right hand. It’s just a small syndicate, but I used my men to secure the specific child.
I sighed boredly at him. “She begged me to save her daughter.”
“Ysabelle Monteverde? That hot momma?” naniniguro niyang tanong sa akin.
I shot him a glare. He chuckled.
“Why? I am telling you the truth, man, she’s hot and pretty.”
“Can you stop thinking of her in some lewd stuff or what? You’re disgusting.”
“The fuck are you saying, gago? I respect the woman, I find her hot, okay!” pagdepensa pa niya sa sarili niya pero hindi na ako sumagot.
“I don’t care, stop mentioning her, you are staining her using your filthy mouth,” I said coldly.
He laughed. “You got this so bad, siya na ba?”
“I don’t know what you are talking about, I am just helping her.”
“That’s not so you, you have your governor’s men, but you resorted to using your own men, for her child?”
I glared at him. Kahit ako, hindi ko alam kung bakit agad akong pumayag sa gusto niya. I could just easily give her the money para matubos niya ang anak niya, besides, money is not the problem.
Barya lang naman sa akin ang limang daang libo, but there is something about her that I cannot explain. Na parang hindi ko mapapatawad ang sarili ko kapag may nangyaring masama sa anak niya dahil hindi ko sila tinulungan.
“Damn, natutala na siya, nababaliw na.”
Hindi ko pinansin ang madaldal kong kaibigan. I fixed my gun and put it on my back.
We are currently on the outside of the syndicate’s lair, they are just waiting for my signal. I looked at the disgusting place.
“One thing I wanna know, why they chose Ysabella’s child? Mukha nga namang mayaman iyong bata,” kibit-balikat na sambit ni Red sa akin.
Hindi ko na siya sinagot, I signaled my men to surround the place, we cannot slack off, may batang pwedeng madamay kapag pumalpak kung sino man ang isa sa kanila.
“We will rescue the kid, while our men are stationed at the syndicates’ spots,” seryosong turan ko kay Red.
Sumeryoso ito at sabay na kaming bumaba. I chose to go at the back, maingat ang bawat hakbang ko.
Isang abandonadong building na walang kwarto ni isa, kita ko agad ang mga sindikato na nakabantay sa anak ni Ysabella. The child looks okay, but I can see her crying.
She may look okay on the outside, but I know she is not.
At dahil pare-parehong nakatalikod ang mga bobong ‘to sa akin, dahan-dahan akong naglakad para lapitan ang bata. Nakaupo itong mag-isa malayo sa kanila, kaya nang makuha ko ang bata ay agad kong tinakpan ang bibig nito.
“Shh, shh, I am here to save you,” bulong ko sa kanya. Napatingin ito sa akin at agad na umiyak.
I signaled my men to fire.
“Kalaban!” sigaw ng isa sa mga sindikato.
Itinago ko ang bata sa likod. Umiiyak pa rin ito habang mahigpit ang kapit sa akin.
“P-papa,” humihikbing sambit niya habang nakahawak sa akin, kunot-noo ko itong tinignan.
“I am not your dad,” sambit ko sa kanya pero umiling naman ito sa akin.
“No! You are my dad! You saved me!” makulit nitong sagot sa akin.
Agad naman akong napangiwi sa sinabi niya. Binuhat ko ito at umalis na kami roon, at dahil maliit na sindikato lang naman iyon ay hindi na nahirapan ang mga tauhan ko na ubusin sila.
“That’s so easy, man,” bungad sa akin ni Red. Agad namang bumaling ang tingin niya sa batang nasa bisig ko.
“She really looks like her mom, a mini version.”
“Have you been fantasizing about her mom, Red?” napipikon kong tanong dito.
Tinaas niya ang dalawang kamay niya, as a sign of surrender.
“Damn! Why are you so pressed about this? I told you, I find her pretty, that’s all.”
“P-papa,” mahinang bulong nito sa akin. Problemado naman akong napapikit.
“Papa? Where’s your papa?” tanong ni Red, na ang atensyon na ay nasa bata na.
“Him, he is my papa, he saved me,” nanginginig pa ring sagot ng bata sa amin.
Hindi makapaniwalang tumingin sa akin si Red.
“Really? Your dad is so cool then!”
I glared at Red. Ginagatungan niya pa ang sinasabi ng bata.
Napabaling kami ni Red dito nang bigla itong humikbi.
“Why? What’s wrong?” natatarantang tanong ni Red.
“M-my papa doesn’t want me!” halos hindi na ito makahinga sa kanyang pag-iyak. Hindi ko alam kung anong gagawin ko.
I’ve never been with a child before.
“Gago ka! Patigilin mo ‘yan, baka may hika pala, wala pa naman tayong medic dito!”
“Come here, what’s your name?” nakangiting tanong ko sa bata. Umupo ito sa tabi ko.
“Celestine Monteverde.”
“Wow! Your name is so pretty, Celestine, just like you!” nakangiting sambit ni Red sa kanya. Nakita ko ang bahagyang pagngiti ng bata sa sinabi ni Red.
“Were you scared a while ago?” tanong ko rito habang hinahaplos ko ang buhok niya.
“Kinda, they held some knives and guns and they threatened to k-kill me if mommy won’t pay them.” Bahagyang nanginig ang kamay nito kaya hinawakan ko iyon.
“Stop asking her about what happened, Ignacio. She might be traumatized, that’s why she is calling you papa right now,” pabulong niya lang na sinambit ang huling sinabi niya.
Napabuntong-hininga ako sa sinabi niya at sinenyasan na ang driver na magmaneho na pauwi. Tahimik kaming tatlo sa sasakyan habang nasa biyahe.
Pagkatapos kausapin ni Red si Celestine ay natulala na ito sa harapan, we tried talking to her but she wouldn’t just respond.
“She might be in shock.”
“Should we go to the hospital first?”
I shook my head. “We need her mom’s permission first.”
Red nodded and busied himself on his phone while I busied myself staring at Celestine.
“What happened earlier?” “It’s just a little misunderstanding, Red,” Umupo ako sa tabi niya at sabay naming pinanood si Celestine na abala sa paglalaro rito sa hardin. “Ignacio was shouting at you,” he said seriously. I smirked at him. “It’s fine, I understand him, simpleng away bata lang naman,” I shrugged. Hindi na dapat palakihin pa. Nag kibit ng balikat si Red sa sinabi ko at bahagya nalang na umiling. “Why are you still staying here? She’s keeping Serene and you?” “He is just avoiding some rumors, ako ang pinakilala niyang fiance, especially to his lolo,” “The don will understand your situation, hindi mo kailangang magtiis dito, Bella,” Natigilan ako sa sinabi niya sa akin. Ngumuso ako, bakit nga ba naman ako nag titiis pa rito? I am clearly unwelcome here. “It’s fine, besides Celestine is pretty attached to Ignacio right now,” sagot ko naman. Pareho kaming nakatingin kay Celestine na abala ngayon sa paglalaro kahit na mag isa lang siya. “You’re hurting yourself, Bell
“That’s enough, Ysabelle!” sigaw sa akin ni Ignacio kaya sakanya dumako ang paningin ko. Hindi ako makapaniwalang tumingin sa kanya. Seriously, sinigawan niya ako?“What? I am explaining my side!” “You’re teaching me how to raise my own child, Ysabella!” I smirked menacingly. “I am suggesting because she suddenly grabbed the toy and claiming it as her?! That’s very alarming!” Hinilot ni Ignacio ang noo niya. This is absurd! “It’s still wrong, Ysabelle. It’s our child, wala kang karapatan na pag sabihan si Serene kung paano niya palalakihin ang anak namin,” Hindi ako makapaniwalang tumingin kay Ignacio pero kalaunan ay tumango ako. Kaya naman pala. “Then you should watch your own child, Ignacio. The least thing I want right now is getting in trouble just because I am defending my own child, we’re all grown ups here, may mga anak na tayo, kaya dapat alam naman na natin ang tama’t mali?” I said while raising my eyebrows. I don’t care if they will get offended! Hindi nga ako na o
Living in a house with Ignacio and Serene is the least thing that I expected for myself. Maaga palang ay gumising na ako para magluto ng umagahan. “Hi, what are you cooking?” Hindi ko sinagot ang tanong ni Serene. Hindi ba niya nakikita ang niluluto ko? Bulag ba siya?“You don’t wanna answer me, I see,” Tinignan ko siya at naka abang na ang ngisi sa labi niya nang mag tama ang tingin naming dalawa. “You have your eyes, Serene. Hindi ko na dapat sagutin ang tanong mo, unless you don’t know what an egg is? Hotdog perhaps?” I said sarcastically. She smiled at me. “I know, I am just trying to be.. You know, A little friendly?” Muli akong hindi sumagot. Hindi niya kailangang maging friendly sa akin, halos isang buwan na rin nang dumating siya sa bahay na ‘to, and it’s hell with them. Saktong pagkatapos kong magluto ay pumasok na sa loob ng dining room si Ignacio kasama si Sheila. “Where’s Celestine, Ignacio?” tanong ko sa kanya nang makita kong hindi niya kasama si Celestine. “She
Gabi na nang makauwi ako, hinatid ako ni Red. Gusto ko pa sana siyang pumasok pero tumanggi siya dahil kailangan na raw niyang umuwi. Tumango nalang ako sa kanya at pumasok na sa loob ng bahay. “Mama!” agad na tumakbo sa akin si Celestine para yumakap. Pinikit ko ang mga mata ko at mahigpit siyang niyakap. “Kumain kana ba, Celestine?” “Opo, sabay po kami ni daddy, and may kasama po siya,” Tipid akong ngumiti sa kanya at tumango. “Tara na sa kwarto mo?” Hinawakan ni Celestine ang kamay ko at siya na mismo ang humila sa akin patungo sa kwarto niya. Pinahiga ko na si Celestine sa kama niya at pinanood ko siya. “Mama, sino po ‘yung mga kasama ni daddy?” Natutop ko ang labi ko, hindi ko alam kung anong isasagot ko sa kanya. “Siya ‘yung babaeng hinahanap ng daddy mo, matagal na. The kid with her is his child, Celestine,” pinanood ko ang magiging reaksyon niya pero wala akong nakitang kung ano mang nasa mata niya. “Ganon po ba?” ngumiti si Celestine sa akin. “Edi may magiging kapati
“Boss,” Nilingon ko si Red nang pumasok ito sa opisina ni Ignacio, isang linggo makalipas ang chismis na kumalat ay nandito na naman si Red. Bakit sa tuwing lumilitaw siya ay may biglang problemang lumilitaw sa amin? “What is it, Red?” tanong ni Ignacio pero hindi nito inaalis ang tingin niya sa mga papeles na hawak niya. Kumunot ang noo ko nang makita ko ang babaeng kasama niya. Isang magandang babae ang nasa likuran niya. I traced her line of vision at nakita kong si Ignacio ang tinitignan niya. What is this? Is this some kind of meeting or what? “I found the girl from eight years ago,” Kusang nanigas ang katawan ko sa sinabi ni Red. I am the woman from eight years ago, anong pinagsasabi niya? But of course I won’t tell Ignacio. Kusang tumaas ang paningin ni Ignacio sa sinabi ni Red. Agad na bumaling ang tingin niya sa babaeng nakatitig sakanya ngayon. “Hi, I heard you’re looking for me..” Pinag papawisan na ako nang malamig dahil sa nangyayari, tang ina talaga. Saan naman
Hindi na masama ang pakiramdam ko kaya nakapag trabaho na si Ignacio sa office niya. Sumama rin ako dahil wala naman akong gagawin sa bahay. “Sobrang dami mong trabaho tapos dalawang araw mo pa akong inalagaan,” sambit ko nang mapansin ko ang nakatambak na trabaho ni Ignacio ngayon sa lamesa niya. “It’s nothing, I will just sign these,” Sign? Hindi ba dapat babasahin niya muna ang mga ‘yan bago niya pirmahan? “I already read the soft copies when I was taking care of you, Ysabelle,” sagot niya. Siguro ay napansin niya ang bahagyang pag kunot ng noo ko. Nakahinga ako nang maluwag sa sinabi niya sa akin. Akala ko naman ay wala siyang nagawang trabaho. “I won’t let myself not do any work while taking care of you, Ysabelle,” he assured me. I smiled at him. “That’s a relief then,” Umupo ako sa sofa nasa bandang gilid ito tabi ng book shelves ni Ignacio, pinalagyan niya ito dahil ayokong umupo sa harapan ng lamesa niya dahil para sa mga bisita niya ito. Kumuha ako nang isang libro a
“Mommy!” agad kong niyakap si Celestine nang tumakbo ito palapit sa akin. “How’s my baby hmm?” “I am very fine mommy! Where is daddy?” lumingon lingon pa ito sa mya likuran ko habang hinahanap si Ignacio sa likuran ko. Agad ko itong tinuro sa sasakyan na pinanggalingan ko. Tinakbo ni Celestine a
YSABELLE MONTEVERDENgumiti ako nang makita ko si Ignacio sa may sala. He is holding a news paper pero ang atensyon niya ay nasa anak namin. “Tita, kumain kana?” binalingan ko si Nicky nang lumapit ito sa akin. Marahan akong ngumiti at tumango. “Kakatapos ko lang Nicky, how about you?” hinaplos k
GOVERNOR IGNACIO “Red,” tinawag ko ang pangalan ng kanang kamay ko. Agad itong lumapit sa akin nang may malapad na ngisi. “Yo bossing, anong atin?” masiglang tanong niya. Tahimik ko siyang nilingon. Nasa opisina ako ngayon kung saan isinasagawa ang transaksyon ng mga ibang negosyo ko. “I want y
True enough, while we are having a breakfast ay dumating ang ate at kuya ni Nicky. “Magandang umaga governor,” magalang na bati ng ate ni Nicky. “Please have a seat,” pormal na sambit ni Ignacio. Nginitian ko naman ang babae nang makitang tumingin ito sa akin. Agad naman itong nagbaba nang tingi







