LOGINHindi niya inisip na mahimbing na natutulog si Zach sa kama. Isa-isa niyang kinuha ang mga bagay na kaya niyang buhatin at inihagis sa sahig.
Nabasag ang vase sa tabi ng pinto.
Si Royce ang matangkad na lalaking matagal na nakatayo sa labas ng hospital room.Kanina pa dapat siya nasa eroplano. Matagal siyang naupo sa loob ng kotse habang iniisip ang lahat ng nangyari. Ilang beses niyang sinubukang kumbinsihin ang sarili na umalis na lamang at hayaan munang kumalma ang sitwasyon, ngunit paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang pag-iyak ni Ivy.Hindi niya gustong paniwalaan na kayang painumin ng isang ina ng pampatulog ang bagong silang nitong anak dahil lamang naiistorbo siya sa pag-iyak ng bata.Baka may ibang dahilan. Baka talagang nagsisinungaling ang nanny. Baka hindi pa niya alam ang buong katotohanan.Dahil sa mga pagdududang iyon, tinawagan ni Royce ang assistant niya at ipinapalipat ang kaniy
Pagkapasok sa sariling silid, tuluyan nang nawalan ng kontrol si Ivy.Hindi niya inisip na mahimbing na natutulog si Zach sa kama. Isa-isa niyang kinuha ang mga bagay na kaya niyang buhatin at inihagis sa sahig.Nabasag ang vase sa tabi ng pinto.Tumilapon ang mga baso at plato mula sa mesa.Pati ang maliit na lamp sa bedside table ay hindi nakaligtas sa kaniyang galit.“Paano ko matitiis ito?” sigaw niya. “Hanggang kailan ako magtitiis?”Sinuntok niya ang unan bago iyon itinapon sa sahig.“Mommy, gusto ko silang pata
Hindi alam ni Naya kung matatawa ba siya o maiinis sa sinabi ng ina.Ilang buwan lamang itong nagpagaling sa Australia, ngunit nang bumalik ay tila mas matapang at mas palaban pa kaysa sa kaniya. Hindi man lang ito natakot sa CCTV o sa posibilidad na ipatawag ang mga pulis.Biglang may pumasok na hinala sa isip ni Naya.Baka may dahilan kung bakit ganoon kalakas ang loob ni Ellen. Maaaring may taong sumusuporta rito ngayon—isang taong may sapat na kapangyarihan upang hindi nito katakutan ang sinuman.Gusto sana niya itong tanungin, ngunit hindi iyon ang tamang oras. Kailangan muna nilang ayusin ang gulong nangyayari sa hallway.Dah
Napapikit si Naya. Kahit siya ay nakaramdam ng sakit nang marinig ang pagkakabangga. Ngunit nang makita niyang nakahawak sa noo si Ivy at halos hindi makatayo, hindi niya napigilan ang maikling pagtawa.Hindi niya gustong maging masama, pero sobrang katawa-tawa ng ginawa nito.Marahil ay ngayon lamang nakaranas si Ivy ng ganoon kahiyang sandali sa buong buhay nito.Dahil sa tawa ni Naya, tuluyang nawalan ng kontrol si Ivy.Namula ang mga mata nito at biglang sinunggaban ang mahabang buhok ni Naya. Marahas itong humila kaya napasigaw si Naya at napaluhod sa sahig.“Naya, ikaw ang dahilan kung bakit naging ganito ang buhay ko!”
“Mommy!”Iyon ang pinakamatapat at pinakamasakit na pagtawag ni Naya sa kaniyang ina sa loob ng mahabang panahon. Hindi na niya napigilan ang sarili. Mabilis siyang tumakbo patungo kay Ellen at mahigpit itong niyakap, na para bang nais niyang punan sa isang yakap ang lahat ng panahong nagkalayo at nagkatampuhan sila.“Anak!” masiglang sagot ni Ellen.Paos pa ang boses nito dahil sa pagod at mahabang biyahe, ngunit malakas at buhay na buhay pa rin ang tono nito. Mahigpit din nitong niyakap si Naya, na para bang hindi sila kailanman nagtalo o nagkimkim ng sama ng loob sa isa’t isa.Ngunit habang magkadikit ang kanilang katawan, may kakaibang naramdaman si
“Dinala mo ang anak ko kay Kael nang hindi ko alam?”Nagsimulang umiyak nang malakas si Grasya. Yumuko ito at paulit-ulit na humingi ng tawad.“Patawarin n’yo po ako, Ma’am. Napadala po ako sa awa. Hindi ko dapat ginawa iyon nang walang pahintulot ninyo. Akala ko po walang masamang mangyayari dahil simpleng pagkikita at pagkain lang naman sa mall.”Tuloy-tuloy ang pag-agos ng luha nito.“Hindi ko po alam na maaaring mahawa si Luna. Kasalanan ko po. Hindi ko dapat pinairal ang sarili kong desisyon.”Tahimik na nakatayo si Naya habang nakatitig sa kasambahay.Pakiramdam niya ay may makapal na bulak na nakabara sa loob ng kaniyang dibdib. Mabigat at mahirap huminga. Ilang beses niyang ipinaalala kay Grasya na walang sinuman ang maaaring maglabas kay Luna nang walang pahintulot niya.Lalo na kung si Kael ang pupuntahan.“Hindi mo ba naalala ang sinabi ko sa iyo?” mababa niyang tanong. “Grasya, kailan ka natutong gumawa ng sariling desisyon tungkol sa anak ko?”Nanginginig ang balikat ni G
Nagmadaling lumabas si Lourdes mula sa silid, bakas sa mukha ang matinding gulat habang sumisigaw.“Lindol ba ’to?! May lindol ba?!”Samantal
Napakunot ng noo si Naya, nakakapagtataka dahil kakaiba ang boses nito. Boses ng isang lalaki.Mabilis na napagtanto ni Naya na
Nanigas si Kael habang dahan-dahan itong napalingon pabalik kay Naya. Halatang hindi nito inaasahang magagawa iyon ng asawa niya.Samantalang si Naya, namumula ang mga mata habang galit na galit itong nakatitig dito. Nanginginig pa rin ang dibdib niya dala ng emosyon.“You’re right,” nanginginig niy
Hindi na hinintay ni Kael ang sunod na magiging reaksyon ng mga tao. Agad itong bumaba ng stage at mabilis na hinawakan ang braso ni Naya bago pa siya muling makapagsalita. “Come with me.”Mariin ang pagkakahawak nito sa kanya habang halos kaladkarin siya palayo sa gitna ng ballroom. Ramdam ni Nay







