LOGINThird Person's POV"So what happened?" bungad na tanong ni Don Octavio sa anak habang nakatayo siya sa harapan nito hawak ang tungkod ng dalawang kamay na magkapatong.Nakaupo si Stefan sa isa sa mga benches ng hospital sa labas ng pribadong silid na siyang kinaroroonan ni Peachee wala pa ring malay at kailangan i-sustain ng hangin kaya meron nakakabit sa ilong nito nang mawalan ito ng sapat na hangin sa baga dahil sa ginawa niya... dahil sa matinding selos.Ngayon lang siya nakaramdam ng ganoon klase ng galit sa isang babae... at ang nasa isip niya noong mga oras na iyon habang blangko siya...Kung may ibang makikihati at makikinabang sa babaeng mahal niya mabuti pang tapusin na niya.Nahimasmasan din siya sa ginagawa, pero huli na. Hindi na ito humihinga kaya kaagad siyang sinalakay ng matinding kaba, hustong nahintakutan at parang nakakita nang multo nang makita niya nangitim na ang mukha at labi ni Peachee, at lambot na, ni wala nang kamalay-malay.He immediately checked her pulse
PeacheeImpit pa nga akong napatili sa gulat kasabay nang pag-igik nang mapatingala ako nang inilipat niya sa leeg ko ang kamay niyang mala-bakal at sobrang higpit ang pagkakasakal.Sobrang sakit, parang madi-dislocate na ang panga ko kanina, at ngayon naman hindi na ako makahinga... kaya lumakas na ang iyak ko."Ang akala ko kilala mo na ako..." saad niya sa mismong mukha ko nang mas inilapit niya ako sa kanya buhat ng matigas niyang boses."Pero mukang kailangan ko pa palang magpakilala, Peachee?" Doon ako mas nahintakutan at nagtindigan ang mga balahibo ko."Hindi mo ata alam na masama ako pinag-se-selos... at pumapatay ako ng malalanding babae." Ngumisi pa siya na ikinalaki ng mga mata ko kasabay nang panginginig ko.Umiling ako. "H-Hindi ako... malandi." Nagusot ang mukha ko sa pag-iyak sa akusasyon niya sa akin.Paano niya nasasabi ito gayong siya ang nakauna ng lahat sa akin? Alam niya iyon na hindi ako para mag-loko pero dahil kay Raul ay mukang nag-iba nga ang tingin niya."A
Peachee"My father wants to meet you."Natigilan ako nang nasa biyahe na kami pabalik ng Maynila at gulat ako napabaling sa kanya mula sa pagkakatingin ko sa labas ng bintana ng sasakyan."P-Papa mo?""Hindi, Papa mo," pamimilosopo niya pero seryoso ang mukha ganoon din ang boses niya kaya napakurap ako.Natahimik naman ako. Gusto ko sana siya biruin ngunit parang wala kami sa tamang timpla pareho at kapansin-pansin din ang pag-iiba ng mood niya noong nakaraang araw pa.Wala akong ideya kung bakit dahil hindi naman niya sinasabi sa akin. Kahit ako tahimik lang din dahil sa lalaking iyon...Gusto ko sanang sabihin sa kanya ang mga sinabi ni Raul pero magdadalawang isip ako dahil alam kong gulo lang.Noong pagbalik ko rin sa hotel, balisa ako at nadatnan ko si Stefan na nakatanaw lang sa labas ng door window ng balkonahe, tahimik na nakapamulsa at nakatalikod sa pintuan pagpasok ko.Nakatuon lang sa magandang tanawin ang tingin niya at kapansin-pansin ang pagiging tahimik, hindi nga siy
Peachee Tinapik-tapik ko ang magkabilang pisngi ko habang inaalala ang ginawa ko kagabi at ang mga sinabi ko na sa loob-loob ko ay hinding-hindi ko naman pinagsisisihan. Sadyang nahihiya lang talaga ako harapin siya matapos ng ginawa ko, kasi naman... dinaig ko pa naka-ecstacy kagabi! Napawahak pa ako sa ibabang labi ko at sa mga oras na ito sigurado akong pulang-pula na ang buong mukha ko. "Peachee, hindi ka naman si Maria Clara! Masanay ka na! Sigurado naman uulitin mo iyon ulit!" Pinagalitan ko pa nga ang sarili ko habang nag-iisa pa rin dito sa ilalim ng palm tree. Wala ang binata, hindi ko siya kasama ngayong umaga dahil may biglaan siyang online meeting sa trabaho sa kumpanya kaya pinayagan niya muna akong maglakad-lakad sa tabing dagat. Sakto kasing paggising ko nakaharap na siya sa laptop niya kaya hindi niya ako na-corner patungkol sa nangyari kagabi kaya madali akong naligo, nagbihis at lumabas na ng hotel kaya naabutan ko pa pagbuka ng liwayway. Pero mamaya sigurado a
Peachee "F*ck Peachee..." halos nanghihina niyang usal nang umibabaw ko sa kanya at ako na mismo ang naghubad ng suot niyang boxer. Kaya tumambad sa akin ang galit at matigas niyang kahabaan. Napakagat labi ako nang bumaba ako para pumantay dito kaya kita ko... ang naglalabasang ugat. "Sorry... inabala kita. Hindi kasi ako... makatulog..." At unti-unti inilapit ko ang bibig ko sa ulo nito at ipinasok nang dahan-dahan kaya sa kauna-unahang beses narinig ko siyang humalinghing at umungol at napamura pa. Gulat na gulat siya dahil ito nga naman ang unang beses ginawa ko ito sa kanya at ako pa talaga ang nagkusa kaya nangibabaw ang pagkawindang sa mukha niya. Hindi malaman ang sasabihin, nagbukas sara lang ang bibig niya kaya napanganga na lang siya habang pinapanuod niya ako sa ibaba niya buhat ng mga matang namimilog pa sa akin at unti-unti pumupungay habang ramdam niya ang init ng bibig ko. Halo-halong reaksyon ang nakikita ko sa mukha niya at emosyon naman sa mga mata niya, pero n
Peachee Bawat araw na lumipas na siya ang kasama, walang tapon, masaya bawat oras kaya para tuloy gusto ko na lang dito tumira pero siyempre hindi pwede. Kailangan magtrabaho ni Sir Stefan, at ako babalik naman ako sa pagsisilbi sa kanya. Kahit ayaw niya, gusto ko pa rin gumawa ng mga bagay para sa kanya tulad ng pagsisilbi at iyon lang naman ang maisusukli ko dito sa lahat ng masasaya at maginhawang buhay na dulot niya at ibinigay niya sa akin. Daig ko pa nga ang nagkaroon ng magandang oportunidad sa trabaho, pangarap ito ng kahit sinong tao, ang magkaroon ng kaparehong tulad niya. Last day na ng bakasyon namin sa isang araw, babalik na kami ng Maynila madaling araw ang alis sa makalawa at babalik na rin sa mga dating gawi. Medyo nalulungkot ako dahil masyado akong nag-enjoy at nalibang sa napaka-gandang lugar na ito, tahimik at sariwa ang hangin... At tuwing tinitingnan ko ang dagat, ang mga puting buhangin na gustong-gusto ko kapag nanunuot sa yapak kong mga paa. Nawa
Peachee Matapos nang huling paguusap namin ng masinsinan noong araw din na pumarito ang mga magulang ko himala na binigyan niya na ako ng espasyo... Pero madalas nahuhuli ko pa rin siyang nakatingin ng malagkit sa akin tapos bigla na lang ngingisi na para bang nakakaloko. Hindi ko alam kung anong
Peachee "S-Sorry p-po—" hihingi sana ako ng tawad pero hindi ko na nabigkas ng buo dahil impit akong napatili nang lalo lang humigpit ang hawak niya sa leeg ko. Ang bilis niyang magalit... "Hindi mo alam kung gaano kita inisip-isip nang makita kita sa bahay ko at sinabayan mo lang ng alis nang hi
Peachee Minuwestra ako ni Tita Windy sa kanila na parang inilalako at puno ng pagmamalaki. "Handsomes, this is Peachee Gellato, 19 year old, v*rgin bagong-bago rito sa club kanina lang dumating, presyong maganda tayo, limited edition lang ang batang ito." Na para bang ginawa akong manikang kagag
Peachee "Mag-a-apply ho ako sa iba, Nay... wag niyo lang ho akong ipasok sa beer house o kahit saang club, pero sige payag ho ako kung pwede sana waitress na lang—" "Ay hindi!" Pinanlakihan niya pa ako ng mata kaya napaatras ako. "Mas malaki ang kita sa pag-GRO, mas doble, o mas triple pa kapag na







