تسجيل الدخولChapter 47Sydney’s POV“Good morning, everyone!”Masigla kong bati habang papasok sa malawak na dining area. Halos sabay-sabay namang napalingon sa akin ang lahat. Ang dating tahimik na umaga ay agad napuno ng masasayang mukha at maiingay na pagbati.“Good morning, Sydney!”“Good morning, Ate Sydney!”Napangiti ako habang isa-isang tinitingnan ang mga taong unti-unti nang nagiging bahagi ng buhay ko. Hindi ko namalayang ganito pala ang pakiramdam ng magkaroon ng isang malaking pamilya.“Wow! Ang daming pagkain!” bulalas ni Mayee habang nakatitig sa mesa na punong-puno ng iba't ibang putahe.May crispy bacon, longganisa, tocino, beef tapa, garlic fried rice, buttered vegetables, fluffy scrambled eggs, pancake na may sariwang prutas, iba't ibang klase ng tinapay, at sariwang kape. Para itong buffet sa isang mamahaling hotel.“Ate, ikaw ang nagluto ng lahat ng ito?” tanong niya na puno ng paghanga.“Ha?”Ngumiti lang ako.“Siyempre naman,” sagot ko na kunwari ay seryoso.Agad silang nap
Chapter 46Sydney's POV“Ano?”“Titira ako sa bahay mo?”“Seryoso ka ba, Honey?”Ngumiti si Brandon. Hindi man lang siya nag-atubiling tumingin sa mga mata ko habang hinahawakan ang magkabila kong kamay.“Yes. Gusto ko paggising ko... ikaw ang una kong makita.”Napakurap ako.Halos kakakiss pa lang namin. Pareho pa kaming nag-aadjust sa relasyon naming dalawa, pero ngayon gusto na niyang i-level up ang lahat.Titira na ako sa bahay niya?Napakabilis yata ng mga pangyayari.“Hon... live-in?”Napakamot siya sa batok habang bahagyang napatawa.“Well... oo. Pero kung hindi ka komportable, hihintayin kita. Ayokong pilitin ka.”Mas lalo akong natigilan.Hindi niya ako pinipilit.Hindi siya nagmamadali.Hindi siya nangongonsensya.Binibigyan niya ako ng pagpipilian.At marahil iyon ang dahilan kung bakit lalo akong nahulog sa kanya.Sa buong buhay ko, maraming lalaki ang nagtangkang kontrolin ako. Maraming gustong magdikta kung paano ako mamuhay.Pero si Brandon...Lagi niyang inuuna ang nar
Chapter 45Brandon's POVIlang minuto na akong naghihintay sa labas ng opisina ni Sydney.Kanina pa siya pumasok para kunin lang sana ang bag niya bago kami lumabas para sa lunch date namin. Ilang minuto lang ang dapat na itatagal niya roon. Ngunit halos sampung minuto na ang lumipas.Hindi siya lumalabas.Noong una ay inisip kong baka may tinatapos lang siyang dokumento o may biglang tumawag. Pero habang lumilipas ang bawat segundo, may kung anong mabigat na pakiramdam ang unti-unting sumisikip sa dibdib ko.Hindi mapakali ang puso ko.Parang may bumubulong na may masamang nangyayari.Hindi na ako nag-atubili.Mabilis akong nagtungo sa opisina niya.Pagkahawak ko sa doorknob...Hindi ito gumalaw.Locked.Napakunot ang noo ko."Sydney?" tawag ko habang kumakatok.Walang sumagot.Mas lumakas ang kaba ko."Sydney! Open the door!"Tahimik.At pagkatapos ng ilang segundo...May narinig akong halos hindi marinig na boses mula sa loob."...Tuloooong..."Parang piniga ang puso ko."Sydney!"
Chapter 44Sydney’s POVMagsasabay kaming pumasok ni Brandon sa opisina.Unang araw namin bilang opisyal na magkasintahan.Habang magkatabi kaming nakaupo sa loob ng kotse niya, pakiramdam ko ay napakagaan ng lahat. Ang mga kalsadang dati ay tila paulit-ulit kong binabaybay ay biglang naging kakaiba. Ang bawat traffic light, bawat gusali, at bawat umagang sinasalubong namin ay tila mas maliwanag kaysa dati.Paminsan-minsan ay sumusulyap siya sa akin at ngumingiti.Hindi ko mapigilang gumanti ng ngiti.Para akong isang dalagitang ngayon lang naranasang mahalin nang tama.Inabot niya ang kamay ko habang nagmamaneho.Mahigpit ngunit banayad.Parang ayaw niya akong bitawan.Parang ipinapangako niyang kahit ano pa ang dumating, hindi niya hahayaang mag-isa akong harapin iyon."Tahimik ka yata?" tanong niya.Napangiti ako."Ina-appreciate ko lang ang araw na ito.""Totoo bang masaya ka?"Napalingon ako sa kanya."Sobrang saya."Mas lalo siyang ngumiti."Good.""Kasi gusto kong araw-araw kan
Chapter 43Sydney’s POV“Flowers?”Nanlaki ang mga mata ko nang makita ang napakalaking bouquet ng white at pink roses na nakapatong sa center table ng sala. Halos matakpan na nito ang buong mesa sa sobrang dami ng bulaklak. Ang bawat rosas ay sariwa pa, tila kakapitas lang sa hardin. Bumabalot sa buong bahay ang napakabangong amoy nito.Napangiti ako habang nanginginig ang kamay na dinampot ang maliit na puting card na nakasingit sa gitna ng bouquet.Sydney,Honey, let's start a new life.Love,BrandonHindi ko namalayang napahawak ako sa dibdib ko."Grabe ka talaga..."Napatingin ako sa wall clock.7:00 AM."Talaga ba?" natatawa kong sabi sa sarili."May bukas na bang flower shop nang ganitong kaaga?"Napailing ako."Ibang klase ka talaga, Brandon."Hindi ko mapigilang yakapin ang bouquet kahit halos hindi ko na ito mabuhat. Para akong teenager na unang beses makatanggap ng bulaklak mula sa lalaking gusto niya.Hindi lang iyon simpleng bouquet.Parang iyon ang opisyal na pagsisimula
Chapter 42Sydney's POVPagdating namin sa bahay ni Mayee, halos hindi na kami makapaglakad sa kakatawa.Paulit-ulit naming naaalala ang eksena kanina sa restaurant.Lalo na ang mukha ni Isabel Matsunaka nang marinig niyang tinawag ako ni Brandon ng "Honey."Napahawak ako sa tiyan ko habang tumatawa."Ate!" halos hindi na makapagsalita si Mayee. "Nakita mo ba ang mukha ni Isabel? Akala yata mahihimatay siya!"Mas lalo akong natawa."Akala siguro niya hindi pa rin ako nakaka-move on kay Samuel.""Eh biglang..." ginaya pa ni Mayee ang boses ni Brandon. "'Honey, tara na.'"Pareho na naman kaming nagtawanan."Infairness kay Kuya Brandon," natatawang sabi ni Mayee. "Oscar-awarding ang acting!""Oo nga!" sagot ko. "Perfect na perfect ang timing."Napabuntong-hininga ako."Pero..."Nanlaki ang mata ni Mayee."Pero ano?"Napakagat ako sa labi."Ewan ko...""Parang...""Sana...""Totoo na lang."Napasingkit ang mata ni Mayee."Ano'ng totoo?"Namula ang pisngi ko."Na tawagin niya talaga akong
Chapter 26Sydney’s POVPagkatapos ng event ay sabay kaming umuwi ni Mayee na parehong pagod ngunit masaya.Punong-puno ng tao ang event na iyon. Maraming negosyo ang dumalo, maraming personalidad ang nakilala namin, at higit sa lahat, naging matagumpay ang buong programa.Habang nasa sasakyan kami
Chapter 3Sydney Panganiban POVNang idilat ko ang mata ko, nasa maliit na silid ako. Hindi ito ang bahay ko. Nasaan ako? Naririnig ko na lamang ang tinig ng mga bata na naglalaro at nagtatawanan. Hinahabol ko ang mga tinig, pero hindi ko naman sila nakikita.Nang lumabas ako ng bahay, nakita kon
Chapter 2Sydney Panganiban POV“Please forgive me, Syd. She seduced me, hindi ko sinasadyang saktan ka. Mahal na mahal kita. Maniwala ka. Pangako ko sa iyo, hindi ko na uulitin ito. Patawarin mo na ako.” sabi ni SamuelNakaluhod siya; mukhang tupa na nagmamakaawa. May inilabas siya sa kanyang
Chapter 1:Sydney Panganiban POVNagsaayos ako ng isang malaking party. Alam ko kasi na magpo-propose na si Samuel sa akin. Tutal, ilang taon na rin kaming nagsasama at kulang na lang ay kasal.Mahal na mahal ko si Samuel dahil naging kakampi ko siya. Ipinagtatanggol niya ako sa mga taong nakaka







