CHAPTER TWO

Ilang minuto pa ang lumipas nang mapatingin si Erzel sa side mirror. May isang itim na van na kasunod niya.

"Sinusundan ba ako nito?" kibit-balikat niyang bulong. "Tsk! Baka pareho lang kami ng daan."

Muli niyang ibinalik ang tingin sa kalsada. Lumiko siya sa kanan. Lumiko rin ang van. Napakunot ang noo niya. Nag-U-turn siya sa susunod na kanto. Nag-U-turn din ang van.

"Teka..."

Bahagya niyang binagalan ang takbo ng big bike. Kasabay no'n ang pagbagal ng van.

"Okay..." Bahagya siyang napangiti. "Sinusundan nga ako."

Hindi siya kinabahan. Sa halip, tila mas lalo pa siyang naaliw.

"Gusto n'yo pala ng habulan, ha? Tingnan ko lang kung maabutan n'yo pa ako!"

Mabilis niyang pinaharurot ang motor. Humarurot din ang van. Sunod-sunod niyang nalagpasan ang ilang sasakyan. Sanay na sanay na siyang sumingit sa pagitan ng mga ito, at halos kabisado na niya ang bawat eskinita at shortcut sa lugar.

Lumiko siya sa isang makitid na daan kung saan halos isang sasakyan lang ang kasya. 

Napangisi siya.

"Bye."

Makalipas ang ilang minuto, huminto siya sa tapat ng condo niya. Kakababa pa lang niya sa big bike nang biglang tumunog ang cellphone sa loob ng bag niya. Agad niya itong inilabas at sinagot ang tawag.

"Hello, Jane—"

"Anak..."

Kusang napakagat sa labi si Erzel nang marinig ang boses ng daddy niya sa kabilang linya.

"Umuwi ka na sa 'tin. Huwag mo naman akong pahirapan. Ang gusto ko lang naman ay mailagay ka sa tahimik. Hindi ka na bumabata, hija. Paano mo naman ako mabibigyan ng apo niyan?"

"Dad, please!" Napapikit siya sa inis. "Masaya na ako sa buhay ko. Huwag n'yo na akong piliting mag-asawa dahil ayoko na."

"Fine. Ibibigay ko na lang sa mga pinsan mo ang dapat sanang mamanahin mo."

"Dad!" Napalakas ang boses niya. "Hindi pa ba sapat na hinold n'yo ang lahat ng bank account ko?"

"Pinili mo 'yan, anak."

"Dad—"

Hindi na siya nakapagsalita. Pinatay na ng ama niya ang tawag.

Napabuntong-hininga siya bago malakas na sinipa ang pader sa tabi ng entrance ng condo.

"Argh!"

Paglingon niya sa gilid, agad niyang namataan ang itim na van na nakahinto sa ilalim ng puno.

"Walanghiya..." inis na inis niyang bulong. "Hindi n'yo ba talaga ako tatantanan?"

Mabilis siyang naglakad palapit dito.

"Baba!"

Mariin niyang kinatok ang bintana. Pero hindi man lang siya pinansin ng mga taong nasa loob ng van. Pumulot siya ng malaking bato at akmang babasagin ang bintana ng biglang bumukas ang p***o.

Napanganga siya at biglang nabitiwan ang bato.

Sa harapan niya ay nakaupo ang isang gwapong lalaking  nakasuot ng itim na suit at shades.

Napakurap siya nang marahang isara nito ang nakabuka niyang bibig.

"Baka pasukan ng langaw," nakangising bulong nito.

Napapitlag siya saka mabilis na itinulak palayo ang kamay ng lalaki.

"Hoy! Puwede ba? Tigilan n'yo na ang pagsunod-sunod sa akin!" inis niyang sabi. "Pakisabi sa boss n'yo huwag na niya akong guluhin. Kung gusto niyang magpakasal, siya na lang!"

Mabilis niyang isinuksok ang isang libong piso sa kamay ng lalaki.

"O, heto. Pang-gas."

Napatingin ang lalaki sa perang hawak niya bago napailing.

"Boss..." natatawang bulong ng kasama nito mula sa driver's seat. "Malakas pala ang sapak niyan."

Lilingon sana si Erzel sa nagsalita nang biglang tumunog ang cellphone niya.

Agad siyang napangiti nang makita ang pangalan ng VIP client niya sa screen.

"Yes, hello!" matamis niyang bati.

"Baby girl, kailangan kita. Magkita tayo sa hotel, okay? I'll send the address."

"Let's go," malamig na utos ng lalaki habang pinagmamasdan si Erzel na papasok sa condo.

"Pero, Boss—"

"Hayaan mo na. Ang mahalaga, alam na natin kung saan siya mahahanap." Nakangiting sagot nito.

Kinagabihan...

Suot ang isang kaakit-akit na itim na dress, dumating si Erzel sa hotel na ipinadala ng VIP client niya. Pagbukas pa lang niya ng p***o ng suite, agad siyang napahinto.

Hindi ang kliyenteng tumawag sa kanya ang naghihintay sa loob. Kundi si Mrs. Evangelista. Kasama ang ilang babae at dalawang lalaking may hawak na cellphone na nakatutok agad sa kanya.

"Siya 'yan!" sigaw ng ginang.

Bago pa makapagsalita si Erzel, mabilis siyang sinugod nito at mariing hinila sa buhok.

"A-ahh! Mrs. Evangelista!" Napangiwi siya sa sakit habang pilit inaalis ang kamay nito. "Ano po bang ginagawa n'yo?"

"Walanghiya ka!" galit na sigaw ng ginang. "Kinomfort mo pa ako kanina, ikaw pala ang kabit ng asawa ko!"

Imbes na umawat, sunod-sunod ang pag-flash ng mga camera ng cellphone ng mga usiserong nagkukumpulan. Tuwang-tuwa ang mga ito na para bang may dalawang manok na nagsasabong sa harapan nila.

"Hindi po! Hindi ako ang kabit ng asawa n'yo!" desperado niyang tanggi.

"Sinungaling!"

Kusang bumaling ang mukha niya sa lakas ng sampal ni Mrs. Evangelista. Napapikit siya sa hapdi habang hawak ang sariling pisngi.

"Sige!" gigil na sigaw nito. "Sabihin mo kung sino ang kabit!"

Saglit siyang natigilan. "'Yung... 'yung katulong n'yo..."

Saglit na natigilan ang ginang bago siya muling sinampal. 

"Katulong? Wala kaming katulong!" sigaw nito.

Muli siyang hinila sa buhok ng ginang at kinaladkad palabas ng suite. 

"Bitawan n'yo ako! Ano ba?!" Nangingilid ang luhang sigaw niya.

Pero walang nakialam.

"Tingnan n'yo ang babaeng 'to!" sigaw ni Mrs. Evangelista habang pilit siyang itinutulak sa gitna ng lobby. "Kabit 'yan ng asawa ko! Ginagamit ang ganda at katawan para lang magkapera! Kaya kung ako sa inyo, itali n'yo ang mga asawa n'yo!"

Kusang napaawang ang bibig ni Erzel ng bilang siyang sabuyan ng wine sa mukha ni Mrs Evangelista. Napasinghap siya. Hindi pa man siya nakakabawi, may humila na naman sa strap ng suot niyang dress.

"Ano ba!" Napayakap siya sa sarili habang pilit inaayos ang damit. "Bitawan n'yo ako!"

Lalong lumakas ang tawanan.

Mas dumami ang mga cellphone na nakatutok sa kanya. 

Unti-unti siyang napa-urong ng lumapit ang mga tauhan ni Mrs. Evangelista sa kanya, may humawak sa paa at sa mga kamay niya pilit siyang nagkakawala pero masyadong mahigpit ang pagkakahawak nito sa kanya. “Bitiwan niyo ko ano ba?!” basag ang boses na sigaw niya. 

“Ito na ang katapusan mo!” sigaw ng ginang. 

Unti-unti nang ipinikit ni Erzel ang mga mata. Mahigpit niyang kinuyom ang mga palad habang hinihintay ang paglagapak ng bote ng wine sa ulo niya. Ngunit ilang segundo na ang lumipas, wala pa ring tumatama sa kanya.

"Drop the bottle."

Saglit na nanahimik ang buong lobby.

"Or I'll cut off your hand."