LOGINGood MorningAlessandra's POVTahimik ang buong penthouse.Mahinahon ang hangin.At pareho naming hindi namalayang...Dahan-dahan kaming nakatulog.Magkatabi.Sa iisang sofa.Walang sinuman ang gumising sa amin.Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko.May kakaiba.May mainit na pakiramdam na nakapalibot sa akin.Napakurap ako.Hindi ako nakahiga sa kama.Nasa sofa ako.Pero...Bakit parang may unan sa ilalim ng ulo ko?Unti-unti akong tumingala.At halos tumigil ang paghinga ko.Hindi pala unan ang hinihigaan ko.Dibdib pala ni Drake.Nanlaki ang mga mata ko.Napansin ko ring nakayakap pala ako sa baywang niya.Samantalang ang isang braso niya...Mahigpit na nakapalibot sa balikat ko.Para bang natatakot siyang pakawalan ako kahit natutulog."Drake..."Mahina kong bulong.Wala pa ring reaksyon.Mahimbing pa rin ang tulog niya.Drake's POVMay naramdaman akong bahagyang paggalaw.Unti-unti kong iminulat ang mga mata ko.At ang unang bumungad sa akin...Si Alessandra.Napakalapit niy
Under One RoofAlessandra's POVHindi ko alam kung kailan ako babalik.Pero alam kong...May bagong yugto na namang magsisimula.At sa pagkakataong ito...Hindi na ako mag-iisa.Huminto ang sasakyan sa harap ng isang napakataas na gusali.Napatingala ako.Kahit ilang beses ko nang nakita ang building na iyon...Hindi pa rin ako nasasanay.Tahimik na bumaba si Drake at agad na binuksan ang pinto para sa akin."Careful."Mahina niyang sabi habang inalalayan akong bumaba.Napailing ako."Kaya ko pa."Ngumiti siya."Alam ko.""Pero hayaan mo na akong gawin ito."Hindi na ako nakipagtalo.Drake's POVPagpasok namin sa penthouse...Napansin kong muli siyang natigilan.Hindi dahil ngayon lang niya nakita ang lugar.Kundi dahil ngayon...Dito na muna siya titira."Welcome home."Hindi ko namalayang nasabi ko iyon.Agad ko ring napansin ang bahagyang paggalaw ng mga mata niya.Napakamot ako sa batok."I mean...""Temporary home."Bahagya siyang natawa."Akala ko pa naman."Napangiti rin ako.B
HomeAlessandra's POVHindi ko alam...Na sa mga sandaling iyon...May isang taong nagsisimula nang hanapin ang katotohanan.At ang katotohanang iyon...Maaaring tuluyang magpabagsak kay Sophia Beaumont.Samantala...Tahimik akong nakaupo sa sofa ng condo.Mahigpit kong yakap ang isang unan habang nakatingin sa bintana.Ilang araw na ang lumipas mula nang makauwi ako mula sa ospital.Unti-unti nang gumagaling ang katawan ko.Pero ang alaala ng aksidente...Parang sariwa pa rin.Sa tuwing ipipikit ko ang mga mata ko...Naaalala ko ang malakas na busina.Ang pagbuhos ng ulan.At ang sakit nang mawalan ako ng malay.Marahan kong hinaplos ang tiyan ko."Okay lang tayo..."Mahina kong bulong.Biglang tumunog ang cellphone ko.Napangiti ako nang makita ang pangalan sa screen.Camille.Ang best friend kong naiwan pa rin sa probinsya.Pagkasagot ko pa lang...Narinig ko na agad ang malakas niyang boses."Alessandra Cruz!""Bakit ngayon ko lang nalaman na naaksidente ka?"Napakurap ako."Paano
The Truth In His EyesEvelyn's POV"Ano ba talaga ang nangyayari sa'yo, Drake?"Mahina kong bulong habang nakatanaw sa bintana ng sasakyan.Mula rito...Kitang-kita ko ang anak ko.At ang babaeng matagal ko nang tinanggihan.Si Alessandra.Tahimik silang magkasama.Walang engrandeng eksena.Walang mamahaling regalo.Walang pagpapakitang-gilas.Pero sa simpleng paraan ng pagtingin ni Drake sa kanya...May nakita akong bagay na noon ko lang napansin.Pagmamahal.Tunay.Malalim.At walang halong pagdududa.Nanlalamig ang mga kamay ko.Dahil sa buong buhay ng anak ko...Hindi ko pa siya nakita nang ganoon.Bigla kong naalala ang sinabi ni Sophia ilang linggo na ang nakalipas."Aunt Evelyn, naaawa lang si Drake kay Alessandra.""Responsibilidad lang ang nararamdaman niya.""Kapag nawala ang bata...""Babalik din siya sa akin."Noong mga panahong iyon...Pinaniwalaan ko siya.Dahil gusto kong paniwalaan.Pero ngayon...Habang nakikita kong maingat na inaalalayan ni Drake si Alessandra...Ha
More Than GuiltAlessandra's POVNapasara ako ng mga mata.Marahan pa ring nananatili ang init ng halik ni Drake sa noo ko.Ang una...Mula nang muntik kaming mawala ng baby.Hindi iyon halik na puno ng pagnanasa.Hindi rin iyon bunga ng awa.Isa iyong halik na puno ng pag-iingat.Parang natatakot siyang masaktan ako kahit isang segundo.Unti-unti akong napangiti.Pero kasabay niyon...May isang tanong na muling bumalik sa isip ko.Bakit?Bakit niya ginagawa ang lahat ng ito?Kinabukasan...Mas magaan na ang pakiramdam ko.Pinayagan na akong maglakad-lakad sa loob ng condo para hindi mangalay ang katawan ko.Habang dahan-dahan akong naglalakad...Napansin kong nakatingin lang sa akin si Drake.Parang bawat hakbang ko...Binabantayan niya.Napailing ako."Ano?"Tanong ko.Napangiti siya."Wala.""Tinitingnan lang kita."Napairap ako."Para akong bata."Bahagya siyang natawa."Hindi.""Mas matigas lang ang ulo mo."Napatawa rin ako.Drake's POVNarinig ko ang tawa niya.At gaya ng dati.
The PromiseAlessandra's POVHindi siya natatakot para sa sarili niya.Natatakot siyang mawala ako.Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang mga salitang sinabi ni Drake."I won't risk losing you again."Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman.Dati...Maiinis sana ako.Pakiramdam ko'y sinasakal niya ako.Pero ngayon...Sa tuwing naaalala ko ang mga mata niyang puno ng takot...Hindi ko magawang magalit.Tatlong araw na ang lumipas mula nang makauwi ako sa condo.Hindi pa rin ako pinapayagang magtrabaho.Halos bawat oras ay may nurse na dumadalaw.May bodyguards sa labas ng unit.At si Drake...Parang ginawa nang pangalawang bahay ang condo ko.Drake's POVMaaga akong dumating.May dala akong paper bag mula sa paborito niyang bakery.Naalala kong minsan niyang nabanggit na paborito niya ang cheese ensaymada.Maliit na bagay.Pero gusto kong maalala niya...Na nakikinig ako sa bawat sinasabi niya.Pagbukas ni Marcus ng pinto...Agad kong nakita si Alessandra sa sala.May ha
The Mysterious StrangerAlessandra's POVHindi ko alam kung gaano katagal kaming nakatingin sa isa't isa.Ang alam ko lang...Biglang naging mahina ang tunog ng ulan sa paligid.Parang nawala ang lahat.At ang tanging natira ay ang lalaking nakahawak pa rin sa baywang ko."Miss?"Bahagya siyang nap
The Day My World Fell ApartAlessandra's POV"Love is patient. Love is kind."Ilang beses ko nang nabasa ang linyang iyon habang nakatitig sa invitation card na hawak ko.Dalawang buwan na lang.Dalawang buwan na lang at magiging Mrs. Jacob Villanueva na ako.Napangiti ako habang pinagmamasdan ang
One Night, One ConversationAlessandra's POVHindi ko maintindihan kung bakit parang biglang naging awkward ang hangin sa pagitan naming dalawa matapos akong magising na nakasandal sa balikat niya.Hindi naman iyon big deal.Diba?Pero sa tuwing naaalala kong halos isang oras akong nakadikit sa kan
Escaping the PainAlessandra's POVMas masakit pala kapag ang taong akala mong magiging tahanan mo habambuhay ang mismong dahilan kung bakit gusto mong tumakas sa lahat.Tatlong araw na ang lumipas mula nang mahuli ko si Jacob.Tatlong araw na rin akong nakakulong sa kwarto.Tatlong araw na puro iy







