INICIAR SESIÓN“May gusto siguro sa’yo si Alessio, Sydelle,” Galing sa pagkaka tulala ko ay napabalik ako sa wisyo dahil sa sinabi ni Lyka, ang isa sa mga kasambahay na nandito kasama ko sa likuran ng mansiyon, nag lalaba sila habang ako naman ay nakikipag kwentuhan sakanila. “Hindi niya ako gusto, Lydia,” naka ngising sagot ko sa kanya. “Uyy!” “Kinikilig siya!” “Hindi nga kasi! Baka kapag narinig kayo ni Alessio ay pagalitan kayo, that’s fake news,” Natawa lang sila sa sinabi ko. Kalaunan ay natigil din sila sa pang aasar. Hindi ko alam kung saan nila galing ‘yang mga inaasar nila sa akin. “Pero hindi ka ba na ga-gwapuhan kay Alessio, Sydelle?” Bahagya akong umayos sa kinauupuan ko dahil medyo nangangawit na ako. “Gwapo naman siya, they have the genes, maganda si Aurelia, gwapo ang mga kuya niya,” Humagikgik sila sa sinabi ko. “Natatandaan ko pa noon na sobrang nalilito ako sa dalawang ‘yan kasi magkamukhang magkamukha sila sa paningin ko,” “Kahit naman ngayon ay magkamukha pa sila,” “Hi
“Happy birthday Caroline,” bati ko sa malditang bata na naka tayo ngayon sa harapan ko. She is wearing a red balloon dress. Unlike the other kid's party I attended to, walang formal program, as if this party is not made for Caroline’s birthday party but for her parents’ and for their business partners. Hmm, typical rich kids. “Mhm, thank you Sydelle,” I smirked at her. “Am I pretty enough to be invited to your party?” naka ngising tanong ko sa kanya. Tumayo siya ng maayos sa harapan ko at ngumisi. “Why don’t we ask my kuya?” Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. Bago pa ako sumagot ay may lumapit na lalaki sa kanya, na kilalang kilala ko. Huminga ako nang malalim nang makilala ko kung sino ang lalaking nasa harapan ko ngayon. “Cole,” labag sa loob na bati ko sa lalaking nakangisi sa akin ngayon. “How are you, sweetheart?” “What are you doing here? This is supposed to be a children’s party,” He smirked at me playfully. “I’ll borrow your guest for a while, Caroline,” Ngumisi si
After their valentines program, they have their prom. Aurelia refused to hire a make up artist dahil ako nalang daw ang mag ayos sa kanya. I know how to style someone, I have a great sense of fashion. May gown na rin si Aurelia, and I bet it was made by the top designer here in the philippines. “Are you sure you know how to style someone?” tanong ni Alessio sa akin. Inirapan ko naman siya. “If you don’t believe in me, just leave Alessio. It’s not funny,” Nag simula na ako sa pag aayos kay Aurelia. She have soft features kaya hindi mahirap ayusan, para siyang barbie sa sobrang ganda niya. Nakangiti lang ako habang inaayusan ko siya, habang si Alessio naman ay nasa gilid namin. Mabilis akong natapos ayusan si Aurelia. “You’re so pretty, Aurelia,” sambit ko agad nang makita kung gaano ka ganda ang kinalabasan ng pag aayos ko sa kanya. Binagay ko ang make up niya sa gown na susuotin niya, it’s an icy blue ball gown, ayaw niya ng long straight gown dahil nahihirapan siya sa pag lala
“Your lips looks so red, Sydelle,” nanigas ako sa sinabi niya sa akin. Hilaw akong ngumisi sa sinabi niya. Wala sa sarili kong hinawakan ang labi ko. Kasalanan ng kuya mo, Aurelia! “It’s the gloss, Aurelia,” sagot ko sa kanya. Nanatili ang kuryoso niyang tingin sa akin kaya ngumiti ako sa kanya. “Or you just have good lips, I envy you,” Natawa ako nang bahagya sa sinabi niya. Inilibot ko ang paningin ko sa buong field, tama nga ako. Sa lawak ng field ng school nila ay napuno ng mga booths and stalls ang kabuuan nito. Sobrang kulay din ng mga booths. May tumutugtog ding mga love songs sa malalaking speakers nila. “This is so pretty!” natutuwang sambit ni Aurelia. Nakangisi ko lang siyang pinanood. And I wonder why I always ditch these kinds of program in our school before? This looks so fun, o sadyang dito lang masaya? “Let’s go Syd! Andaming booths!” hinila niya ako sa isang booth na nag bebenta ng mga keychains. Agad akong nag tingin dahil mahilig ako sa mga keychain. “Are
Maaga palang ay gising na ako dahil maagang kumatok si Aurelia sa pintuan ng kwarto ko. Tinitignan ko ang sarili ko sa salamin, I am wearing a short dress, naka sneakers din ako para hindi sumakit ang paa ko. Pinatungan ko ng denim jacket ang dress ko dahil malamig ang panahon, it’s the rainy seasons. Sana lang ay hindi umulan mamaya, sayang naman ang pa program ng school nila kung uulan lang. I bet nasa field ang mga stalls and booths nila. Habang tinitignan ko ang sarili ko sa salamin ay biglang nabuksan ang pintuan ng kwarto ko at niluwa nito si Atreus. “What are you doing here?” Hindi siya sumagot sa akin kaya tinalikuran ko nalang siya. Aayusin ko nalang ang mga gamit ko kaysa makipag usap sa kanya. “What are you wearing?” halos pag pantig ang tenga ko sa naging tanong niya sa akin. Tinaasan ko siya nang kilay dahil sa naging tanong niya. Imbes na ayusin ang mga gamit ko sa bag ay hinarap ko siya. “It’s a dress, what do you mean?” kunot ang noong tanong ko sa kanya. Bahag
“Should I cook dinner?” tanong ko kay Aurelia. We are currently in the kitchen now, wala ang chef dahil may emergency sa bahay nila kaya dalawa kami ni Aurelia ngayon na nandito sa kusina. Alanganin niya akong tinignan kaya agad akong nag paskil ng ngiti. I know I don’t know how to cook pero baka wala kaming kainin kung hindi ako mag luluto. “Do you know how to cook, Sydelle?” “No? But we have the internet, don’t worry!” sagot ko sa kanya. Kinuha ko ang phone ko at nag hanap ng recipe online. “What ulam do you want?” Alanganin pa rin ang titig sa akin ni Aurelia bago siya sumagot sa akin. “I want adobo please..” Tumango ako sa kanya at nag simula nang hanapin ang adobo sa internet, binasa ko muna ang recipe kaya nilabas ko na ang mga gagamitin sa pag luluto. I stared at the whole chicken in front of me. I don’t know how to chop this! “Can’t we just cook this whole chicken?” nakangiwing tanong ko kay Aurelia. Natawa siya sa sinabi ko. “We can’t, you know let’s just stop cooki







