Chapter 7

GULAT na napatitig ako sa mensahe. Naka-tatlong ulit ko pang basahin at sa huli, sa pangalang Ellis pa rin ito nagtatapos. Bigla akong nanlamig dahil sa nakasaad sa text. Tuloy daw ang kasal? Hindi ko alam kung bakit itutuloy pa rin nito, samantalang kaninang umaga lang binantaan ako.

Ang gagong lalaking iyon, talagang parusa ang ibibigay sa akin. Paano na lang kung magsasama na kami? Ito ba ang paraan niya patayin ako? Pahihirapan niya ako kapag kami lang, tapos kapag nandiyan ang mga parents namin sweet siya sa akin. Katulad na ba ito sa mga napapanood ko sa TV? Sa mga nababasa ko sa mga online platform novels? Mangyayari na ba ang mga iyon sa akin?

“Argh! Help! Ano ang gagawin ko?” tanong ko sa sarili ko at saka ginulo-ginulo ang aking buhok sa inis. Inis at takot ang naghahalo sa kaloob-looban ko. Pero mas nangingibabaw ang takot. Ang hitsura kasi ni Ellis Orlov hindi nagbibiro. Palaging seryoso at cold. Walang pakiramdam, parang hindi tao.

“Bakit kasi siya pa? Bakit kasi nagtagpo kami sa gano’ng sitwasyo?” wika ko at saka humiga. “Bakit kasi ang suplado niya? Bakit kasi nauso ang arrange marriage?” tanong ko sabay padyak ng mga paa ko sa hangin.

HINDI ko alam kung anong oras na ako nakatulog kagabi, basta ang alam ko late na iyon. Kaya heto ako ngayon, naglalakad na kalahating tao, kalahating panda dahil sa maitim na nasa ilalim mg mga mata ko.

“Good morning, ma’am Mallory.” salubong na bati sa akin ni Lira. Humarap ako sa pinto ng office ko at binuksan ito. At sabay kaming naglakad papasok sa loob.

“Not good morning.” sagot ko sa kaniya sabay tanggal ng itim na sunglasses kong suot para ipakit dito, na hindi talaga maganda ang morning ko.

“Half-half ka ngayon, a. Ano ang nangyari?” nakangiti na tanong ni Lira sa akin.

“Malamang, ang pinag-usapan natin kagabi.” sagot ko.

“Bakit?”

“Nag-send ng message sa akin kagabi ang gago na ‘yon. Tuloy daw ang kasal ayon sa plano.” sagot ko na naiinis.

“Hala! Akala ko ba galit siya sa’yo? Bakit itutuloy niya pa rin? Ano ‘yon, walking into your grave?” wika nito na mas nagpakaba sa akin.

“Iyon na nga e, kaya nga hindi ako nakatulog nang maayos kagabi. Kasalanan talaga ‘to ni Marcus. Saan na ang lalaking ‘yon at ako na mismo ang papatay sa kaniya?” nangngangalit kong wika. Si Marcus ang may kasalanan sa nangyayari sa akin. Kung hindi niya ako niloko, hindi ko siya pagtataguan at tatakasan. Dahil sa pagsunud-sunod niya sa akin na parang asong may galis, napahamak ako. Dahil sa kaniya, humaharap ako ngayon sa problema. Imbes na magiging masaya ang buhay ko, heto naghihintay kung kailan pitikin ni Ellis ang gatilyo ng baril na nakatutok sa ulo ko. I am walking with a time bomb underneath.

Tumawa sa tabi ko si Lira. Parang tuwang-tuwa ito nang banggitin ko ang pangalan ng salot na lalaking iyon.

“Ano ang tinatawa-tawa mo diyan? Kung ang sitwasyo ko ang tinatawanan mo, hindi ako natutuwa. Para na akong malagutan nang hininga sa stress.” wika ko sa kaniya.

“Hindi ikaw ang tinatawanan ko, si Marcus.” wika nito at saka tumawa ulit.

“Bakit?” kyuryoso kong tanong.

“Ang sabi kasi ng ka-klase ko, naihi daw sa pantalon si Marcus. Malamang bogbog sarado ba naman. Nang dinala sa hospital, akala daw ng mga magulang nito patay na siya.

Hinulog ba naman daw ng puting van sa harap ng bahay nila. Sa dami ng dugo, akala daw ng mga magulang niya, wala na itong lamang loob. Dahil nga sa uso ang puting van.” mahabang kuwento ni Lira at saka tumawa pa lalo. Pati ako, napatawa din sa mga sinabi nito.

“Mukha nga daw nabaliw ang mama nito. Gago din kasi ang hayop na ‘yon.” si Lira.

“Kawawa naman ang mama niya, nadamay sa katarantadohan ng cheater niyang anak.” wika ko.

“Yes. Kawawa ang parents niya, pero siya hindi. Kulang pa nga ‘yon sa kaniya. Sana nga basag ang eggplant niya para naman tumahimik siya sa tabi.”

Nagtawanan kaming dalawa ni Lira, dahil sa kinuwento nito kalimutan ko kahit sandali lang ang problema ko. Nakalimutan ko si Ellis Orlov.

“Ano kaya ang gagawin niya kapag nalaman niyang wala na siyang eggplant?” si Lira.

“Malamang mababaliw ang cheater na iyon.” sagot ko.

“Panigurado ‘yan. Kapag ang manyak, hindi mabubuhay na wala ‘yon.”

“Sayang na ang kapogian at lahi niya.” ako.

“Tss. Huwag ka nang manghinayang, Lory, mabuti nga ‘yon para naman mabawasan ang mga cheater sa mundo. Alam mo naman ang ex-boyfriend mo na ‘yon, magkakalat at magkakalat ng lahi ‘yon.”

Umupo ako sa ibabaw ng mesa ko habang nakipag-usap pa rin kay Lira.

“Yeah. Kasalanan niya ang nangyari sa kaniya. Sana nga, tumino na siya at maging aral na sa kaniya ang nangyari.”

“Tss. Ewan ko lang sa lalaking ‘yon.”

Magsasalita pa sana ako nang tumunog ang SMS ring tone ko. “Hold on, Lira. May nag-text lang sa akin.” wika ko kay Lira at kinuha ang cellphone ko sa bulsa ng suot kong coat.

Binuksan ko ang cellphone ko at binasa ang mensahe.

"8 p.m., on the rooftop. Ellis."