LOGINWINONA'S POV"Everything okay?" Tanong ni Rafael. Napatingin ako sa kanya."Yes."Tumango siya pero halatang hindi siya kumbinsido.Habang bumibiyahe. Biglang nagsalita si Bea."Daddy CEO.""Hmm?""When are you going to introduce us?"Napakunot-noo si Rafael."Introduce you?""Yes. To your new friend." sagot ni Bea. Natigilan ako. Maging si Rafael."My... new friend?"Tumango si Bea."The pretty lady."Halos mapaubo ako. Tahimik lang si Rafael. Parang hindi niya agad naintindihan."Which lady?"Si Brix naman ang sumagot."The one we always see in your office."Napakunot-noo siyang muli. Tila hinahagilap sa isip kung sino ang tinutukoy ng kambal "Who?""The beautiful lady. The one carrying grocery bags." sabi ni Brix.Biglang natahimik ang loob ng sasakyan. Hindi ko alam kung bakit pero kusa akong napatingin sa bintana. Kunwari... Hindi ako nakikinig.Samantala... Tahimik lang si Rafael hanggang sa bigla siyang natawa. Napalingon kaming tatlo sa kanya."Oh. You mean Chef Carmie.""Y
WINONA'S POVIlang araw na ang lumipas matapos bumalik ni Sir Daniel sa Singapore. Unti-unti na ring bumalik sa normal ang lahat sa Villarreal Holdings.Tapos na ang malaking isyu. Tapos na rin ang CSR project, sa susunod na taon ulit. Kaya muli na namang nabalot ng deadlines, meetings, at reports ang bawat departamento.Gaya ng dati... Abala na naman ang lahat. Kasama na ako roon ngunit sa dami ng trabaho. May isang bagay na paulit-ulit na kumukuha ng atensyon ko.Eksaktong alas-kuwatro ng hapon. May isang magandang babae na palaging pumapasok sa private elevator ng Presidente.Parehong oras. Parehong elevator. Araw-araw. Noong una. Hindi ko iyon binigyan ng kahulugan. Baka investor. Baka consultant o baka kakilala ni Rafael.Hanggang sa isang hapon, habang palabas ako ng conference room matapos ang budget presentation. Napansin kong muli siyang dumating. May dala siyang dalawang eco bags. Punong-puno ng sariwang gulay, karne, prutas, mga herbs at iba't ibang grocery items."Good af
RAFAEL'S POV"Sir..."Bahagyang kumatok si Claire bago pumasok sa opisina. May dala itong tablet at ang schedule ko para sa buong linggo."I've already arranged your meetings."Tahimik akong tumango habang pinipirmahan ang ilang dokumento."Good."Ilang sandali ang lumipas bago ko muling binasag ang katahimikan."Claire."Napatingin siya sa akin."Yes, Sir?"Isinara ko ang fountain pen at bahagyang napabuntong-hininga."I need a favor.""Anything."Sandali akong nag-isip. Hindi ko rin alam kung bakit parang nahihirapan akong sabihin."Can you find me... a cooking instructor?"Napakurap siya."A chef?"Tumango ako."Someone who can teach me from scratch."Napangiti siya."Are you planning to improve your diet, Sir?"Napakunot-noo ako."What?""I thought... you finally got tired of eating takeout and hotel food."Napailing ako."No.""Then..." Bahagya niyang ikiniling ang ulo. "why do you suddenly want to learn cooking?"Napabuntong-hininga ako. Naalala ko ang gabing halos gawin kong ul
WINONA'S POV "One scoop of chocolate!" "One strawberry!" "And one cookies and cream!" Masayang itinuro ni Bea ang iba't ibang flavor habang halos hindi mapakali sa harap ng ice cream counter. Napailing na lang ako. "One flavor each only." "But Mommy..." Mahinang reklamo nito. Napangiti si Rafael. "I think... today deserves two scoops." Biglang nagningning ang mga mata ng kambal. "Yay! Thank you, Daddy CEO!" Napailing ako habang natatawa. "Sir... You're spoiling them." Bahagya siyang napangiti. "They're saying goodbye to someone important. I think they deserve it." Hindi na ako nakipagtalo. Sa totoo lang, pareho kami ng iniisip. Mami-miss din namin si Daniel. Lumipas ang sandali, tahimik na kaming nakaupo sa isang sulok ng dessert café sa loob ng airport. Abala ang kambal sa pag-uusap kung aling flavor ang uunahing kainin, samantalang ako, tahimik kong pinagmasdan ang sealed envelope na iniwan ni Daniel. Napansin iyon ni Rafael. "Aren't you going
WINONA'S POV "Mommy!" Marahang hinila ni Bea ang manggas ko habang nakasilip sa malaking glass window ng departure area. "Will Uncle Daniel really leave today?" Napangiti ako habang hinahaplos ang buhok niya. "He has to. He still has a company to run in Singapore." Bahagyang nalungkot ang mukha ng kambal. Tahimik silang tumingin sa departure gate. Ngayon ko lang ulit sila nakitang ganito katahimik. Bandang alas-nuwebe ng umaga... Naroon kaming apat sa NAIA. Ako, ang kambal at si Rafael. Kagabi pa niya sinabi na ihahatid niya kami sa airport. "I have a meeting nearby anyway." Iyon ang dahilan niya ngunit kahit alam kong baka totoo iyon... Hindi ko maiwasang isipin, parang ginawa lang niya iyong dahilan para samahan kami. "Mommy." Mahinang bulong ni Brix. "Can Uncle Daniel visit us again?" Ngumiti ako. "I'm sure he will." Makalipas ang ilang minuto. Lumabas si Daniel mula sa VIP lounge. Suot nito ang simpleng navy polo at maong. May backpack lang siyang dala.
WINONA'S POV "One last dinner." Iyon ang unang sinabi ni Daniel nang tumawag siya sa akin kinabukasan. "My flight is tomorrow morning.. I'd like to spend my last night in Manila with my favorite trio." Napangiti ako. "I'm sure the twins would love that." "Oh..." May bahagya siyang pagtawa sa kabilang linya. "I also invited someone." Napakunot-noo ako. "Who?" "The famous Daddy CEO." Halos matawa ako. "You really won't stop calling him that, will you?" "No. I think it suits him." Kinabukasan, mag aalas sais ng gabi... Nasa Manila Bay na kami. Nakadaong ang isang eleganteng white yacht na pagmamay-ari ng business partner ni Daniel. Hindi ito sobrang engrande ngunit sapat ang laki upang magkaroon ng pribadong hapunan habang unti-unting lumulubog ang araw. "Mommy!" Masayang sigaw ni Bea. "The yacht is so pretty!" Tumakbo agad ang kambal papasok. Habang ako ay napapailing na lang. "Slow down." sabi ko pa. Tumawa si Daniel. "Let them. It's their first
Winona's POV Hindi ko alam kung anong masamang espiritu ang sumapi sa akin. Basta ang alam ko lang, sa sumunod na segundo ay nakakapit na ang dalawang kamay ko sa leeg ng lalaki habang tuluyan kaming nilalamon ng isang mainit at mapanganib na halik. Mabuti na lamang at hindi siya umiwas. Hind
Winona's POV Muli kong pinagmasdan ang lalaki. Nakatayo siya ilang hakbang mula sa akin habang nakasandal sa railing ng rooftop, nakatingala sa madilim na langit ng Maynila. May hawak siyang wine glass sa isang kamay habang ang isa naman ay nasa bulsa ng slacks niya. Parang kanina pa siya dito sa
Winona's POV Pagod akong napabuntong-hininga habang inaayos ang headset sa tenga ko at mabilis na chine-check ang setup ng grand ballroom ng Stravezki Hotel. “Miss Sanchez, confirmed na po iyong fireworks cue mamayang ten?” tanong ng isa sa staff ko. “Yes. And make sure walang magkakamali sa
Winona’s POV Limang taon ang lumipas.... “Brix, Bea, hold your suitcase. We’re going home now,” nakangiting sabi ko habang inaayos ang sunglasses ko. Sabay namang tumango ang dalawang bata, parang mga mini adults na sanay na sa airport chaos kahit apat na taong gulang pa lang sila. “Mommy,







