LOGIN
Thalia Salvador
Napaigtad ako nang hampasin ni Dad ang lamesa sa harap namin. Umalingawngaw sa buong kwarto ang ingay noon. Nasa opisina niya kami dito sa bahay. Nasa tabi niya si Tita Lumi, nakahawak sa balikat niya. Si Dad ay nakaupo sa swivel chair niya. Kinurot-kurot ko ang kamay ko para pigilan ang sarili kong umiyak. But with what’s happening in my life right now, ang tanging magagawa ko na lang ay umiyak. “’Yon ang gusto niya kaya ’yon ang mangyayari!” sigaw ni Dad. Matalim ang titig niya sa akin. I don’t see fatherly love in the way he looked at me. He’s just all rage. “Thalia, ipapakulong niya tayo kung hindi mo gagawin. Wala ka bang awa sa Dad mo?” pangungumbinsi ni Tita Lumi, my stepmother. Dad has a weak heart. Kung makukulong siya, puwedeng lumala ang sakit niya. Pero paano naman ako? I’ll be the collateral damage? Wala naman akong kasalanan pero ako ang magbabayad? “What about me? Rio’s very mad. Kung papapuntahin ninyo ako sa kanya, he will do anything to hurt me.” I tried to convince them. I want them to see the situation, to at least make them realize that this is not a good idea. “And what do you want, ha? Ang makulong kami? Kung hindi mo gagawin, lahat tayo ay mananagot! Huwag mong isipin na hindi ka kasama. Lahat tayo dito, Thalia!” sigaw ni Tita Lumi. “But this is just so unfair!” Dad scoffed at me. “That’s enough, Lumi,” marahan niyang baling kay Tita. Nag-init ang mata ko nang matapos tumingin ni Dad kay Tita sa marahang titig. Nang sa akin siya tumingin, it changed into dismay, anger, and irritation. “Ipinatawag kita dito para ipaalam sa iyo na maninilbihan ka kay Rio Velasco! Do whatever he wants you to do. Please him. Huwag kong malalaman na itutuloy niya ang demanda sa atin…hindi mo magugustuhan ang parusa ko!” he said with spite. Nanlumo ako. “Dad, how about my studies?” naluluha kong tanong. “At anong alam ko sa paninilbihan? I grew up having a maid.” Kumuyom ang kamay ni Dad sa sagot ko. “Enough! You will do as I say! Huwag mo nang problemahin ang pag-aaral mo! Aanhin mo ’yan kung makukulong ka?” I couldn’t help it. I laughed sarcastically. Tumungo ako para hindi makita ang panunubig ng mga mata ko. Kung takot pala silang makulong, bakit nila binangga si Rio Velasco? He’s known for being ruthless. And now they want me to pay for what they did? Nawala ang atensyon sa akin nina Dad at Tita Lumi nang bumukas ang pinto. Narinig kong pumasok si Ashley, ang anak ni Tita Lumi, my dad’s stepdaughter. “Mom, what’s happening?” tanong niya sa concerned na tono. “Nothing, darling. Your sister is being hardheaded again. Ang hirap pagsabihan,” ani Tita Lumi. Narinig ko ang pagbuntong-hininga ni Ashley. “Thalia, be considerate. Alam mong mahina ang puso ni Dad, ginagalit mo pa. When are you going to be a good daughter for once?” she said, disappointed. Umangat ang mata ko sa kanya. I looked at her pissed off. “Good daughter? Anong alam mo?” “Thalia!” banta ni Dad. Pero masyado na akong naiinis kay Ashley na hindi ko na pinansin ang banta. “Sige nga! If you’re being a good daughter, bakit hindi ikaw ang pumunta kay Rio at manilbihan sa kanya! You’re a good daughter, right? Gawin mo!” Hindi ko napaghandaan ang paglapit ni Tita Lumi. Bigla na lang siyang lumapit at bago pa ako makaiwas, naramdaman ko ang palad niya sa pisngi ko. Pagkatapos ng sampal, sandaling nawalan ako ng pandinig. Napatitig lang ako kay Ashley na umiiyak na ngayon. Yakap-yakap siya ni Tita Lumi. Tumayo si Dad at lumapit sa kanila. He hugged both of them, comforting them. I smiled bitterly as I watched them. I am the real daughter of my dad, but his love was for his stepdaughter. Imbes na ako ang yakapin dahil nasampal ako, sila pa ang niyayakap niya. I was the outsider in my own home. “Anong masama sa sinabi ko? I was just concerned, Dad. Bakit ako ang nagiging masama?” humahagulgol na sabi ni Ashley. “Masama na bang magsabi ngayon?” Matalim na titig ang ipinukol sa akin ni Dad. “Lumabas ka na at mag-ayos! Ihahatid ka ng driver sa bahay ni Rio. Make sure you please the man, Thalia, nang may pakinabang ka man lang dito!” Lumabas ako ng opisina dahil masakit silang pagmasdan. Dad loves his second wife and his stepdaughter more than his own daughter. More than me. Mabibigat ang hakbang ko papunta sa kwarto ko, pero hindi ko inasahan ang nadatnan ko. Nakahanda na ang mga gamit ko sa mga maleta. Mabilis kong tinungo ang cabinet ko at binuksan iyon. Umawang ang labi ko ng makitang wala ni isang laman non. It was empty. Nanlumo ako. Determinado talaga silang manilbihan ako sa lalaking iyon? Ni isang damit, wala silang itinira? Unti-unti akong umatras hanggang sa matisod ako sa kama at napaupo roon. Hindi na sila natatakot dahil ako ang ipapain nila kay Rio. Pero ako, unti-unti nang natatakot para sa sarili ko. The scandal they did affected Rio Velasco in the worst possible way. Dad and Tita made a statement that ruined the reputation of his company. Maraming nag-boycott ng kumpanya niya. That alone made him furious. Pero dahil din sa iskandalo, nagpakasal ang fiancée niya sa ibang lalaki at nag-merge ang kumpanyang iyon sa dapat sana ay ka-merge ng kumpanya ni Rio through their marriage. I just know that the moment I enter his territory, I am as good as dead. Ako ang aako ng galit at karahasan niya. Nanginginig ang mga kamay ko habang unti-unting nagsi-sink in ang realidad. I have dreams I badly want to achieve. Mukhang hindi ko na iyon makakamit dahil sa ginawa nina Dad. Nanlalamig ang katawan ko nang marahas na bumukas ang pinto. Iritadong pumasok si Dad. “Ano pang inuupo-upo mo diyan? Pinapasundo ka na ni Rio!” mariin niyang sabi. “Huwag mong hahayaan na ituloy niya ang kaso. Malilintikan ka sa akin!” I suddenly find it hard to breathe. Wala akong nagawa nang may pumasok na mga tauhan at sinimulan nilang hakutin ang mga gamit ko. “Umalis ka na. Ashley wants to extend her room. This will be her room,” ani Dad habang tinitignan kung paano tatanggalin ang pader para mas lumuwag ang kwarto ng stepdaughter niya. …Hindi ko alam kung magandang idea ang pagpayag ko sa gusto ni Zio. Ang tanging naiisip ko lang ay ang puwedeng mangyari sa akin. Huli na nang maisip ko na dahil pumayag ako, makakasama ko siya kapag may ipapagawa siya sa akin!Umiling ako at saka malalim na huminga. At least being with him is not bad kumpara kung ipahiya ako nina Veronica. Kumagat ako sa bread na hawak ko at saka uminom ng lumalamig kong chocolate.Alas dos na. Hindi ko alam kung malapit na kami o hindi.Ngumunguya ako nang mapabaling ako kay Zio. Kanina pa siya nagmamaneho at ako lang ang kumakain ng bread na binili niya. Ngayon pa ako nahiya nang makita kong tumingin siya sa akin habang sarap na sarap ako sa bread.“Gusto mo?” turo ko sa natitirang bread.“Give me,” he said.Hindi niya ginalaw ang kamay niya. Nagdadalawang-isip ako kung susubuan ko ba siya.He looked at me. Nang wala akong ginagawa, he started to frown.Umawang ang labi ko. He wanted to be fed? Kinuha ko ang bread at saka inilapit sa kanya habang
Siguro may rason lang siya kung bakit sa malayong route siya dumaan. Maybe to shake off what he was feeling earlier. Kasi galit siya kanina bago ako nakatulog. I could feel it. It radiated through him.Ngayon na gising ako, mukhang kumalma na siya. Hindi na siya mukhang mambubugbog sa higpit ng hawak niya kanina sa manibela.“Hindi ko pala alam kung saan ka pupunta,” mahina kong sabi na bumasag sa katahimikan sa pagitan namin.Lumingon siya sa akin ng ilang segundo bago ibinalik ang mata sa kalsada.“I also received an invitation to the resort's opening,” he answered lazily.Natigilan ako. I didn't expect that. But then again, high-end resort nga naman iyon. Someone like him is surely expected at the opening.I bit my lower lip. Hindi ko alam kung bakit una kong naisip na magkikita sila ni Savvy sa resort.Nagsisimula akong makaramdam ng bitterness when a sudden thought struck me.Paano kung malaman ni Savvy na kasama ko si Zio? How would I explain to her that I called him, of all peo
Hindi tumigil ang lalaki sa pagsipa at pagkatok sa pintuan. Mas lalo pa siyang naging aggressive dahil sa inis na hindi niya mabuksan ang pintuan.“Buksan mo 'to! May magbabanyo!” sigaw niya. “Ano ba!”Pumikit ako nang mariin.“Don't even think about it,” rinig kong sabi ni Zio sa linya. “I'll get there in ten minutes.”Tumango ako kahit hindi naman niya ako nakikita.“Faster,” mahina kong sabi bago ko napigilan ang sarili ko.Every passing minute felt like an hour, lalo na't nagiging aggressive pa ang lalaki sa labas. Natatakot ako na baka hindi pa umabot ng ten minutes ay masira na niya ang pintuan.Suminghap ako nang umuga ang pintuan sa lakas ng sipa niya. Umalingawngaw ang malakas na kalabog sa loob ng restroom.“Zio,” nanginginig kong tawag.I heard him groan.Tumayo ako at lumayo sa pintuan. Sunod-sunod na ang malalakas niyang sipa. Tingin ko, ilang sipa na lang niya ay masisira na niya ang lock ng pintuan.Nanlalamig akong pumasok sa pinakahuling cubicle at doon nagkulong. Hin
Hindi bumaling si Veronica sa akin at nakatingin lang sa monitor ng gas station. Pero nakita ko siyang tumango.I take that as a yes.Dali-dali akong naglakad papunta sa restroom ng gas station. Akala ko naroon sina Savvy dahil wala sila sa kotse, pero walang tao sa restroom.And I couldn't hold it anymore. Pumasok ako sa isang cubicle at mabilis na umihi. I felt so relieved after hours of holding it in.Mabilis kong hinugasan ang kamay ko matapos kong umihi at agad na lumabas.Kaya lang, paglabas ko, wala na roon ang kotse.The silence welcomed me. Kung wala ang gas station, masyadong madilim ang lugar.Kumakalabog ang dibdib ko habang naglalakad sa labas ng gas station. Iniisip ko na baka hinihintay nila ako sa malapit.Hindi naman ako nagtagal. Iyon na siguro ang pinakabilis kong ginawang pag-ihi.Kaya lang, tinanaw ko ang kabuuan ng lugar. It was a secluded area with only a few establishments. Ang bukas lang ay itong gas station. Hindi ko pa makita iyong lalaking kausap ni Veronic
Para akong baliw kakatitig sa tatlong pirasong bulaklak na binigay sa akin ni Zio. Alam ko namang wala siyang iniisip na malisya rito. Just an appreciation for making him a coffee. Ako lang itong binibigyan ng malisya ang ginawa niya. Pero hindi ko lang mapigilan.“Ella, tapos ka na daw po ba? Pinatatanong ni Ma'am Savvy. Aalis na daw po kayo.”“Malapit na po,” sagot ko at saka tinanggal ang pagkakatitig sa tatlong pirasong bulaklak sa table ko.May lakad si Savvy kasama ang mga kaibigan niya. I hate it every time she's with her friends, but I have no choice. Kahit ayaw kong sumama, assistant niya pa rin ako.Sinuot ko ang blazer ko at saka malalim na huminga. Tumayo ako at saka lumabas na ng kwarto ko.Nasa living area na si Savvy paglabas ko. Ako na lang ang hinihintay niya. May dala siyang isang duffel bag pero nang makita niya ako, agad niya iyong iniabot sa akin.“Let's go. Tayo na lang ang hinihintay.”Tumango ako at mabilis na kinuha sa kanya ang duffel bag niya. Paglabas namin
Bumuntong-hininga ako habang pinagmamasdan ang savings ko. Gusto ko nang bumukod pero hindi pa sapat ang pera ko. Minsan, nahihiya na ako na nakikitira lang ako kina Tita Samantha kung puwede naman na akong bumukod. I'm not a minor anymore. Tita doesn't have to keep looking after me just because my mother died.“Ella, pinapatawag ka ni Ma'am Samantha,” biglang tawag sa akin ng isang kasambahay.Naputol ang mga iniisip ko at agad na isinara ang bank app ko. Nagmadali akong tumayo. Minsan lang ako pinapatawag ni Tita kaya nakakagulat kapag ganoon.Paglabas ko ng kwarto, dumiretso na ako kung nasaan si Tita. Kabado pa ako kung may nagawa ba ako o ano.Pero nakahinga ako nang makita kong nakangiti naman siya. Kaya lang, biglang bumagal ang lakad ko nang makita ko kung sino ang nasa harap niya. My breath hitched, and I almost stopped walking.“Tita,” tawag ko.Pareho sila ni Zio na nakatingin sa akin.“Pinapatawag n'yo raw po ako?”Tita laughed a bit.“Oo, hija. Pakipuntahan nga si Savvy.
Thalia SalvadorI was constantly bothered by what I read on Rio’s phone. Palaging sumasagi sa isip ko ang pagtatalo nila ng secretary niya tungkol kay Erica. And then I'll remember the text again.Kapag nag-sorry si Rio sa kanya, ano ba ang gusto niyang mangyari? Sabi sa text, do what she wanted. A
“Is that so? Kaya ka umiiyak ngayon?” Marahan niyang inilagay ang hibla ng buhok ko sa tenga ko. “You want it us?” he whispered.Itinulak ko siya. “Hindi! Naiinis lang ako kasi baka magkaroon ako ng STD dahil sa’yo!” I said with so much frustration.He chuckled despite my cries.“It’s just a blow j
Nang dumating kami sa kotse at nang patunugin niya iyon, mabilis akong sumakay sa loob.Kalmado lang siyang umikot at saka sumakay sa kotse. Matapos niyang maisabit ang seatbelt niya ay mabilis din kaming umalis sa mall.I don't understand myself. I'm getting annoyed again. Kaya kunwari akong busy
I felt like I had been sleeping for a long time now. Kusa na lang bumukas ang mata ko dahil pagod na akong matulog. Nakabalot sa akin ang kumot ko. Kita ko sa kurtina ng kwarto na mataas na ang sikat ng araw.Umikot ako para tingnan kung nasa tabi ko pa si Rio pero wala na siya. Mag-isa na lang ako







