LOGINBuong araw kaming hindi umalis sa tabi ng isa't isa. Matapos ang almusal, dinala ako ni Jaxon sa mini-library ng villa, kung saan magkasama kaming naupo sa isang malaking couch. Habang may binabasang papeles sa laptop niya, ang isang kamay niya ay walang tigil sa paghaplos sa buhok ko habang nakasandal ako sa kanyáng dibdib. Sobrang domestic ng eksena na highkey nakakapanibago para sa aming dalawa."What are you thinking, baby?" biglang tanong niya nang mapansin ang matagal kong pagtitig sa kawalan."Iniisip ko lang kung hanggang kailan tayo pwedeng magtago rito," tapat kong sagot, hinahaplos ang kanyáng knuckles. "Ang ganda rito, Jax. Pero natatakot ako na isang araw, bigla na lang tayong magising na tapos na 'tong panaginip na 'to."Jaxon closed his laptop with a soft thud and looked down at me, his gaze intense. "I told you, this isn't a dream. No one can touch us here, Lori. I already gave instructions sa city—lahat ng records mo, unt-unti ko nang ipinapa-ayos. By the time we step
Nang magising ako kinaumagahan, ramdam ko ang bigat at matinding pagod sa buong katawan ko. Ramdam na ramdam ko ang bakas ng mga ginawa sa akin ni Jaxon kagabi, isang paalala na tuluyan na akong sumuko sa kanyáng mga bisig.Dahan-dahan akong bumangon at nagbalot ng kumot, ngunit natigilan ako nang mapansing wala na siya sa tabi ko. Lumingon ako sa paligid ng kwarto, pero tahimik ang buong paligid.Mabilis akong nag-ayos ng sarili at nagsuot ng simpleng damit bago lumabas ng silid. Pagkababa ko sa sala, agad kong naamoy ang mabangong aroma ng bagong lutong pagkain na nagmumula sa kusina. Paggawi ng tingin ko roon, nakita ko si Jaxon.Naka-sando lang siya at light pants, seryosong naghahanda ng almusal sa counter na napapaligiran ng mga pink na gamit. Ang kanyáng seryosong mukha ay agad na lumambot nang mapansin ang presensya ko."You're awake," malalim niyang saad, ibinaba ang hawak na tasa at mabilis na lumapit sa akin. Hinawakan niya ang bewang ko at hinalikan ako nang marahan sa noo
Mabilis na lumipas ang mga oras. Matapos ang tanghalian na siya mismo ang nagluto, hinayaan ako ni Jaxon na mag-explore sa paligid. Buong hapon akong naglakad sa gitna ng lavender fields, ninanamnam ang kapayapaan na matagal nang ipinagkait sa akin. Sandali kong nakalimutan ang lahat ng gulo at ang nakaraan. Pero kahit nasaan ako, ramdam ko ang mga mata ni Jaxon na nakasubaybay sa bawat kilos ko mula sa terrace ng villa. He was letting me breathe, pero hindi niya ako tinatantanan ng tingin. Nang sumapit ang gabi, mabilis na nagbago ang ihip ng hangin. Lumamig ang paligid at dinala ng dilim ang isang kakaibang tensyon sa loob ng maliit na mansyon. Pumasok ako sa master bedroom para mag-ayos ng sarili, pero natigilan ako nang makita ang iisang malaking kama sa gitna ng kwarto. At doon, nakaupo si Jaxon. He was only wearing a dark silk robe, revealing a glimpse of his hard, sculpted chest. Sobrang lakas ng wild energy niya na highkey nagpapakaba sa akin. "Done admiring the view out
Dahan-dahan akong naglakad patungo sa kusina, ang bawat hakbang ko ay tila lumulutang sa tindi ng halo-halong emosyon sa dibdib ko. Tinitigan ko ang malapad niyang likod habang abala siya sa pag-aayos ng mga gagamiting sangkap sa counter. Ang bango ng lavender mula sa labas at ang init ng pastel pink na paligid ay nagpatunaw sa natitira kong depensa. Bago ko pa man muling mapasukan ng takot ang utak ko, humakbang ako paitaas at isinandal ang aking katawan sa kanyáng likod. I wrapped my arms around his waist, hugging him tightly from behind. "Jaxon... thank you," pabulong kong sabi, idinikit ang aking pisngi sa kanyáng matigas na likod. "Thank you for this place. At sa... sa lahat ng paborito ko." Jaxon stiffened instantly. Natigil ang kanyáng mga kamay sa ibabaw ng counter. Batid kong hindi niya inaasahan ang bigla kong pagyakap, lalo na't kanina lang ay halos mag-away kami dahil sa hiya at takot. Ngunit habang nakayakap ako nang mahigpit, naramdaman ko ang kanyáng unt-unting pag
Nakasakay na kami sa loob ng helicopter habang unt-unti itong umaangat mula sa lupa. Ramdam ko ang pagyanig ng upuan ko, but Jaxon was completely relaxed beside me. Suot niya ang kanyáng aviation headset, looking incredibly expensive and untouchable habang nakatingin lang sa labas ng bintana. He didn't even bother to look at me, but his large hand was heavily resting on my thigh, a constant reminder na hawak niya ako. Lowkey nakatingin lang ako sa ibaba habang lumiliit ang villa na tinuluyan namin kanina. Kasabay ng paglayo namin ay ang unt-unting pagkawala ng huli kong pag-asa na makatakas sa kanya. Pagkalipas ng halos isang oras na biyahe, nagsimulang bumaba ang chopper. Inasahan kong makakakita ako ng isa pang sementadong mansyon, pero laking gulat ko nang magbago ang view sa bintana. Malayo sa kabihasnan at sa gitna ng isang liblib na lambak, bumungad sa akin ang isang napakalawak at kulay lilang lupain. The helicopter landed softly sa isang sementadong space malapit sa isang m
“D-Deal... pero huwag dito,” pakiusap ko, tears escaping the corners of my eyes. “Someone might see us... Ang s-sala, Jaxon...” He let out a dark, ragged breath, resting his forehead against the crook of my neck, gripping my hips so tight na sigurado akong magmamarka ang mga daliri niya doon bukas. I could feel his heartbeat racing, just as chaotic and crazy as mine. For a second, akala ko hindi niya ako papakinggan at itutuloy niya ang pagpasok sa akin. But with a heavy curse, Jaxon pulled back. He roughly buckled his belt back on, his face dark with unresolved frustration. “Fuck,” he muttered, running a hand through his messy hair before looking down at me, his eyes still dangerously dark. “Aakyat tayo sa kwarto. And you’re going to take every single inch of me until you can’t even remember that nobody’s name, Loriene.” Bago pa ako makasagot, binuhat na niya ako paitaas mula sa couch. My legs instantly wrapped around his waist out of instinct habang ang isang kamay niya ay m
Hindi ko alam kung paano ko naihatid si Aling Trining palabas matapos niyang makuha ang basket ng kalamansi. Ang tanging malinaw na reyalidad na bumabalot sa akin pagkasara ng pinto ay ang nakabibinging katahimikan ng villa—at ang mga hakbang ni Jaxon na dahan-dahang bumababa mula sa hagdan. “Is
“Bakit kailangan mo akong ipahiya sa kanila?! I am trying to build a life away from the Mejes name! Away from all of you!”“And I told you, you can’t,” putol niya, mas lalong lumalim ang boses habang hinuhuli ang nagwawalang kamay ko. “Did you really think I brought Angelique to the mansion just to
"And what truth is that, Loriene?" mas lalong lumalim ang boses niya, hindi man lang natitinag."We might not share the same blood, pero magkapatid pa rin tayo sa batas! We share the same name!" singhal ko, pilit kong iwinawagpag ang mga pulso ko mula sa pagkakahawak niya. "Kahit anong gawin
“She was just trying to get a reaction out of me earlier,” kaswal ngunit mariing sagot ni Jaxon, muling ibinalik ang kamay sa bulsa. “Keep your distance from her, Hienry. Consider this your final warning. Because the next time I see you touching her arm, I’ll make sure it’s not just those logs g







