MasukHindi tumigil si Kim doon. Habang patuloy na naglalakbay ang kanyang mga labi sa aking leeg at balikat, naramdaman ko ang marahang pagbaba ng kanyang kanang kamay. Mula sa aking baywang, dahan-dahang gumapang ang kanyang malaking palad patungo sa aking hita. Sa pamamagitan ng kanyang mga daliri, banayad niyang hinaplos ang aking balat paitaas. Ang bawat dampi ng kanyang mainit at medyo magaspang na kamay sa aking makinis na balat ay nagdala ng panibagong alon ng kuryente na gumising sa buong katawan ko.Inabot ng kanyang mga daliri ang laylayan ng aking bulaklaking daster. Dahan-dahan at maingat niyang itinaas ang tela nito upang mas maramdaman pa ang init ng aking balat. Naramdaman ko ang dampi ng malamig na hangin sa aking mga hita, ngunit agad itong napawi ng matinding init sa tuwing lalapat ang kanyang palad."Napakaganda mo, Mylene," bulong ni Kim sa pagitan ng mga halik niya sa aking leeg. Ang kanyang kamay ay patuloy sa pagpahid sa aking hita, dahan-dahang umakyat paitaas haban
Nakatagilid ang ulo ko habang nakasandal ang aking mukha sa malapad at matipunong dibdib ni Kim. Sa gitna ng roaring na tunog ng bumabagsak na tubig mula sa labas ng kweba, mas nangibabaw sa akin ang isang napakapamilyar na tunog. Rinig na rinig ko ang mabilis at malakas na tibok ng puso ni Kim. Ang bawat tugtog niyon ay tila nakikipag-unahan sa sarili kong puso, na nagpapatunay na hindi lang ako ang kinakabahan at nasasabik sa mga oras na ito.Nanatili kami sa ganoong posisyon ng ilang sandali, ninanamnam ang malamig na simoy ng hangin at ang kakaibang katahimikan sa loob ng aming tagong paraiso. Ang braso niya ay nakabalot pa rin sa aking balikat, na nagbibigay ng matinding proteksyon at init sa akin.Ilang sandali pa, naramdaman ko ang marahang paggalaw ng kanyang kabilang kamay. Dahan-dahang lumapat ang kanyang malambot na mga daliri sa ilalim ng aking baba. Sa isang banayad at maingat na galaw, iniangat ni Kim ang aking mukha upang iharap sa kanya.Hindi ako pumalag. Hinayaan ko
Dahan-dahan kong kinuha ang kamay ni Kim mula sa pagkakababad sa malamig na tubig ng ilog. Tumingin ako sa kanya na may pilyang ngiti sa aking mga labi."Hindi lang iyan ang mayroon dito, Kim," bulong ko, habang unti-unti akong tumatayo mula sa batong aming kinauupuan. "May mas maganda pa akong ipapakita sa iyo. Pero kailangan mong magtiwala sa akin."Tumayo rin si Kim, pinapagpag ang kanyang basang mga paa bago isinuot muli ang kanyang tsinelas. "Kahit saan mo ako dalhin, Myles, susunod ako. Nagtitiwala ako sa iyo."Inakay ko siya patungo sa dulo ng ilog, kung saan maririnig ang mas malakas na bagsak ng tubig. Sa bahaging iyon ay may isang maliit na talon na nagmumula sa mataas na bahagi ng bundok. Ang tubig na bumabagsak ay lumilikha ng tila puting pader na bula at hamog, na nagbibigay ng mystical na aura sa buong paligid. Mula sa malayo, aakalain mong isang simpleng pader lang ng bato at tubig ang naroon. Ngunit para sa isang tulad ko na lumaki sa lugar na ito, alam kong may nakat
Matapos ang masaganang almusal na tila ba naging isang malaking pagsusulit sa aking puso, napagkasunduan namin ni Kim na lumabas muna upang magpahangin at maglakad-lakad sa kalsada. Sinubukan kong ayain si Rose Ann, ngunit mabilis itong umiling habang may nakalolokong ngiti sa kanyang mga labi."Naku, Beb, kayo na lang! Ayaw ko ngang maging third wheel sa sarili kong kapatid at bestfriend. Baka langgamin lang ako sa kalsada, mahirap na!" tawang-tawa niyang tanggi habang itinutulak kami palabas ng pinto.Bago kami tuluyang umalis, napag-usapan muna ng magkapatid ang kanilang schedule. Ayon kay Kim, napagpasyahan nilang hindi muna uuwi ngayong araw. Sa halip, mananatili pa sila rito ng isa pang buong araw at bukas na ng madaling-araw magbibiyahe pabalik ng Maynila. Ang desisyong iyon ay nagdulot ng lihim na katuwaan sa aking puso—ibig sabihin ay may isang buong araw pa kami upang magkasama, malayo sa ingay ng barko at sa trabaho.Lumabas kami ng bakuran at nagsimulang maglakad sa kahaba
Napailing na lang ako sa kakulitan ng aking bestfriend. Binilisan ko na ang pagbuhos ng tubig at agad na nagpatuyo ng katawan. Nagsuot ako ng isang simpleng daster na bulaklakin at maayos na nag-ipit ng aking basang buhok. Bago ako lumabas, humarap muna ako sa salamin at siniguradong wala nang bakas ng labis na pamumula sa aking mukha, bagamat mahirap itong itago dahil sa kislap sa aking mga mata.Pagkalabas ko ng banyo, nakahanda na ang hapag-kainan sa aming maliit na kusina. Amoy na amoy ang bagong sangag na kanin, ang pritong tuyo, at ang mainit na tsokolate na inihanda ni Nanay. Nakaupo na roon si Tatay, si Nanay, ang aking mga kapatid na sina Junjun at Marco, si Rose Ann, at... si Kim.Nang mag-angat ng tingin si Kim at magtagpo ang aming mga mata, naramdaman ko ang biglaang paghinto ng tibok ng puso ko. Bagong ligo rin siya. Ang gulo niyang buhok kagabi ay maayos na ngayon at medyo basa pa, na nagpabango sa buong paligid ng aming kusina. Amoy na amoy ang pamilyar niyang pabango
"Noong iniabot ko na sa kanya 'yung tasa, hindi niya lang basta kinuha 'yung hawakan. Binalot niya ng dalawa niyang kamay 'yung kamay ko na may hawak sa tasa," dahan-dahan kong kwento, at sa tuwing naaalala ko ang tagpong iyon, parang bumabalik ang kuryente sa balat ko. "Nahiya ako kaya sinubukan kong bawiin ang kamay ko, sabi ko baka may makakita sa amin. Pero... pero hinigpitan niya ang kapit niya. Ayaw niyang bitawan.""Jusko, Kuya Kim! Ang lupit mo!" Mahinang tili ni Rose Ann habang nagpapagulong-gulong sa kama at niyayakap ang unan ko dahil sa labis na kilig. "Sabi ko na nga ba, galawang Kapitan talaga! Tapos, anong sinabi niya?""Sabi niya... huwag ko raw munang isipin ang ranggo niya sa barko. Sabi niya, wala kami sa Atlantic Ocean, kundi nasa harap ng bahay ko. At sa mga oras na 'yun, hindi siya si Kapitan, kundi isang simpleng lalaki lang na matagal nang humahanga sa akin." Huminto ako saglit upang huminga, dahil pakiramdam ko ay sumasabog na naman ang dibdib ko sa kilig. "Si
Totoong hindi naman nabangga ang anak ko at kitang kita iyon ng dalawang mata ko. Nakapag preno ang driver bago pa nito mabundol si Kimmy. Sadyang sobra lamang akong nag alala at kinabahan ng bumagsak ang anak ko sa lupa at nawalan ito ng malay. Mabuti na lamang at mabait pa din ang driver at amo n
MYLENE’S POV:“Kimmy! Not there mahal! Please stay near me, you might get lost!”. Sabi ko sa napaka cute kong limang taong gulang na anak.“Mommy, I’m okay! Look! I can walk alone!” Pag mamayabang nito sa akin habang naglalakad ito ng halos isang metro ang layo sa akin habang hawak hawak nito ang
“Humanda ka Mylene. Ito na ang simula ng pag hihiganti ko. Sinong may sabi sa iyong iwan mo na lang ako ng basta basta pagkatapos na pagka tapos ng kasal natin ng wala ka man lang paalam?” Matabang na napangiti ako habang nag iisip.“Chamber maid? Dito sa Paris? Bakit? Para lang taguan ako? May la
Pag dating ko sa Hotel ay agad na humingi ako ng tawad sa supervisor ko dahil sa pag iwan ko sa post ko. Nakakaunawang pinatawad naman ako nito at agad na pinabalik sa trabaho ko.Inunti-unti ko na ang paglilinis ng nasabing kwarto. Mabuti na lamang at na delay din ang flight ng VIP Guest namin nga







