Chapter 4

Chapter 4

Tiningnan ni Phoebe ang kaniyang screen at napansin na wala na roon ang singsing na may malaking brilyante. Ang natira na lamang ay ang iba pang mga simpleng disenyo ng diamond rings.

Sigurado siyang masyadong mahal ang pigeon egg ring na iyon. Umalis ito at iniwan siya para pumili na lang sa mga natirang mumurahin.

Ito ang unang pagkakataon na nakatagpo siya ng lalaking ganoon katipid. Medyo may katapatan din naman pala ito sa sarili.

"The one in the bottom left corner, I'll go with that," sabi ni Phoebe.

Balak niya sana itong tanggihan, ngunit bago pa siya makapagsalita ay narinig na niya ang malalim na boses ng lalaki mula sa kabilang linya.

"I need to catch a flight in ten minutes, so you don't have much time," malamig na pahayag ni Ahmed. "If you don't like any of them, I'll take you to choose one when I get back from my business trip."

Singsing lang naman iyon, kaya para kay Phoebe ay hindi na kailangan pang mag-aksaya ng panahon at gumawa ng malaking isyu. Pinili na lang niya ang pinakamaliit na hiyas sa isang pang-araw-araw na disenyo.

"Good," maikling tugon ni Ahmed.

Ang sumunod na salita ni Mister Ahmed ay ibinaling na sa kaniyang kausap na sales clerk sa tindahan. 

"Wrap this up too."

"Yes, sir," sagot ng clerk.

May narinig na mahinang kaluskos mula sa kabilang linya, at pagkatapos ay tuluyan nang naputol ang tawag.

Napakabilis naman ng lalaking iyon. Hindi man lang nito ipinakita ang kaniyang buong mukha sa video call. Muntis nang mamatay si Phoebe sa kaba nang hindi man lang nasisilayan nang maayos ang kaniyang matitikas na anggulo.

Kanina pa pala nagmamasid si Lindsay mula sa simula hanggang sa matapos ang tawag, at agad na nagbigay ng kaniyang sariling opinyon.

"Tiyak na inisip niyan na masyadong mahal ang pigeon egg ring kaya hindi ka niya mabilhan!" bulyaw ni Lindsay sabay hila sa kaniyang upuan. "Sinasabi ko na sa iyo, ganiyan talaga ang mga lalaki. Nagiging maramot kapag pera na ang usapan. Bibilangin nila ang bawat sentimo na gagastusin nila para sa babae. Mas mabuti pang umasa ka na lang sa mga kaibigan mo kaysa sa lalaki. Huwag kang mag-alala, mag-iipon ako mula sa perang ibinibigay ng mga kuya ko para ako ang bumili niyan sa iyo."

Bahagyang gumalaw ang gilid ng labi ni Phoebe dahil sa labis na kaaliwan sa kaibigan.

"Thank you, darling."

"Pero kung sa bagay, parang pamilyar ang boses ng kuripot mong asawa kanina," pag-iisip ni Lindsay habang nakakunot ang noo. "Iyong malamig na tono na iyon... parang may katunog sa mga kilala ko."

Saglit itong natigilan bago umiling. "Pero wala naman akong kilalang kuripot na lalaki sa paligid ko, kaya baka nagkamali lang ako ng dinig."

Nagpatuloy si Lindsay sa pagsasalita habang tila nalalasing sa sarili niyang mga teorya, at sunod-sunod na binatikos ang mga kuripot na lalaki at mga manloloko.

Mabilis na kumuha ng pagkain si Phoebe at isinubo iyon sa kaibigan para patahimikin ito. 

"Want some sesame paste?"

"Yep," sagot ni Lindsay habang ngumunguya.

"Where's the oil dish?" tanong muli ni Phoebe.

"Yes, I want that too," masiglang tugon ni Lindsay, nakalimutan na ang kaniyang mga hinala.

Matapos kumain ng hot pot, dumeretso ang magkaibigan sa isang pet store para sunduin ang kuting ni Phoebe. Noong lumuwas siya rito sa Baguio ay isinama niya si Vivi, at pansamantala niya muna itong ipinagkatiwala roon habang inaayos ang kaniyang matitirhan.

Si Vivi ay isang black and white na calico cat na napakalapit sa alagang golden retriever ni Lindsay na si Robin.

Pagkarating na pagkarating nila sa bahay, agad na itinaas ng pusa ang kaniyang buntot, habang ang buntot naman ng aso ay sumasayaw na parang propeller sa sobrang tuwa. Sabay na nagtatatalon ang dalawang hayop paakyat at pababa sa hagdanan.

Bumalik si Phoebe sa kaniyang sariling kwarto upang maligo at magpalit ng damit para maalis ang kumapit na amoy ng hot pot.

Pagkaupo niya sa kaniyang desk, inilabas niya mula sa bag ang kaniyang mga onboarding documents at isa-isang sinuri ang mga ito. Bago pa man siya lumuwas dito ay nakapasa na siya sa isang online interview sa isang kumpanya rito sa lungsod. 

Bukas na ang kaniyang unang araw sa bagong trabaho, at maayos na ang lahat ng kaniyang paghahanda.

Buzz…

Biglang nag-vibrate ang telepono sa ibabaw ng mesa. Napatingin sa ibaba si Phoebe at nakita ang isang pamilyar na numero.

Agad na nagbago ang ekspresyon ng kaniyang mukha. Hindi niya ito pinansin at mabilis na pinindot ang hang-up button.

Ngunit pagkalipas lang ng ilang segundo, muling tumawag ang kabilang linya, tila determinadong hindi titigil hangga't hindi niya sinasagot. 

Walang emosyong sinagot ni Phoebe ang tawag, at agad na bumungad ang boses ng isang lalaki.

"Phoebe, stop making a scene, okay?" inis na bungad ni Brandon sa kabilang linya. "I'm giving you a way out right now. If you don't take it, it's all over!"

"We've already broken up. Can you be a decent, dead ex? Don't push your luck," malamig na sagot ni Phoebe, walang kahit anong bakas ng panghihinayang.

Mabilis na nagpaliwanag ang kabilang linya. "Dahil lang ba sa sinamahan ko ang isang client sa mall kaya gusto mo nang makipaghiwalay sa akin? Sinabi ko na sa iyo na bahagi iyon ng trabaho ko. Ang mga babaeng iyon ay in-order ng client ko. Naupo lang naman ako sa may pinto habang naghihintay sa kanila. Inisip ko ngang madumi ang ganoong gawain kaya hindi ko sila papatulan kahit kailan."

"Get lost!" putol ni Phoebe.

Malamig niyang ibinaba ang telepono at agad na ibinlock ang numero nito. 

Pagkalipas ng dalawang segundo, isa pang hindi kilalang numero ang tumawag, at walang pag-aalinlangan niya rin itong ibinlock.

Nagawa pa niyang mapatawa nang bahagya dahil sa labis na kawalan ng salita sa kakapalan ng mukha nito.

Ang mga customer ang naglaro, pero siya ay hindi? Dahil nadumihan siya ay naupo na lang siya sa may pinto? Siya na ngayon ang pinakamalinis na tao sa mundo, ang pinakamapagmahal at perpektong lalaki?

Ganiyan ang madalas na palusot ng halos lahat ng lalaki, at hanggang ngayon ay iniisip pa rin ni Brandon na ganoon siya katanga para maniwala sa mga kasinungalingang iyon. 

Ang masakit pa rito, nagawa siyang lokohin ni Brandon gamit ang mga salitang iyon sa loob ng dalawang taon.

Hanggang sa may kumuha ng video at nag-post nito sa internet. 

Doon lang tuluyang nakita ni Phoebe kung paano yakapin ng kaniyang mapagmahal at tapat na boyfriend ang dalawang babae habang hinahalikan ang mga ito sa kaliwa't kanang pisngi. Kahit ang asong kumakain ng dumi ay hindi ganoon kasaya kung ikukumpara sa mukha nito sa video.

Labis na nahihiya si Phoebe sa kaniyang sariling katangahan dahil sa tatlong taong itinagal ng kanilang relasyon. 

Nahuhulaan na niya na sa tuwing mag-aaway sila ni Lindsay sa hinaharap, tiyak na sasabihin nito ang mga salitang, "And your shitty ex, I don't even want to talk about him..."

Mabuti na lang at walang kaalam-alam ang kaniyang asawa tungkol sa kaniyang nakaraan. Nabawasan kahit paano ang kahihiyan niya sa buhay.

Kinaumagahan, isang delivery man mula sa isang kilalang shopping mall ang nakatayo sa labas ng gate ng mansiyon ng mga Vandeford, dala ang isang malaki at napakagandang gift box.

"Miss Phoebe Madrigal, this is your gift," tanong ng delivery man.

Nakahiga si Lindsay sa sofa nang marinig ang boses kaya agad itong bumangon sa labis na kuryosidad para tingnan ang nangyayari.

"Baby, ano ang binili mo? Mukhang napakamahal at napaka-high-end niyan, ah!" usisa nito habang lumalapit.

Plano sana ni Lindsay na siya na ang mag-sign para kay Phoebe, ngunit magalang na tumanggi ang delivery man. "Pasensiya na po, napakahalaga po ng regalong ito kaya kailangang ang mismong tatanggap ang mag-sign sa dokumento."

Bumaba naman si Phoebe mula sa hagdan, at nang marinig ang kahilingan ay siya na mismo ang pumirma sa papel. Inabot sa kaniya ang napakagandang gift box.

Bago pa lang siyang lumipat dito at wala naman siyang binibili kahit ano. Sino naman ang magbibigay sa kaniya ng regalo?

Dahan-dahang binuksan ni Phoebe ang kahon, at sa loob niyon ay may dalawang maliliit na kahon na gawa sa black velvet. 

Nang buksan niya ang mga maliliit na kahon, agad niyang nakilala ang laman ng mga ito.

Mga singsing na may brilyante! Dalawa ang laman niyon!

Ang isa ay ang diamond ring na kasinglaki ng pigeon egg, at ang isa naman ay ang mas simpleng disenyo na may maliliit na hiyas na kaniyang pinili kanina.

Ito ba... ay ipinadala ng kaniyang sinasabi nilang kuripot na asawa?