Chapter 5

Chapter 5

"Holy crap, ito ba iyong pigeon egg kahapon?! Binili talaga ng con-artist mong asawa?!" bulalas ni Lindsay habang nanlalaki ang mga mata sa tindi ng gulat habang nakatitig sa dalawang maliit na kahon.

Kahit pa lumaki si Lindsay sa karangyaan bilang isang mayamang tagapagmana, hindi pa siya nakakakita ng ganoon kabilis at katikas na paraan ng pagpapasiya ng isang lalaki. Ang dalawa niyang nakatatandang kapatid nga ay palaging madamot kapag binibilhan siya ng mga gamit—ni hindi man lang umaabot sa liit ng brilyante ng ibang tao ang ibinibigay ng mga ito sa kaniya.

Itinaas ni Lindsay ang singsing at itinapat sa sinag ng araw habang bahagyang iginagalaw ito nang paitaas at paibaba. Ang bawat anggulo ng hiyas ay naglalabas ng nakasisilaw na liwanag.

"Fine shit! Totoo nga ito!" hiyaw muli ni Lindsay.

"Napakamahaling hiyas niyan! Siguradong nagkakahalaga iyan ng ilang milyon!" dagdag pa niya habang napapabuntong-hininga. "Hindi kaya nagbebenta ng bawal na gamot ang asawa mo, Phoebe?"

Nakaramdam naman si Phoebe ng malamig na kilabot sa kaniyang likuran at bahagyang natakot sa sinabi ng kaibigan. "Hindi naman siguro. Sinong nagbebenta ng bawal na gamot ang magiging ganiyan kagalante? Napakagwapo niya saka madaling makilala ng mga tao kahit sa gitna ng maraming tao."

"May punto ka roon," tumango-tango si Lindsay bilang pagsang-ayon. "Ang taong kayang gumastos ng ganiyan kalaking halaga ng pera sa isang isahan lang ay siguradong isang billionaire tycoon. Alamin mo ang pangalan niya at ako na ang bahalang mag-imbestiga tungkol sa kaniya para sa iyo."

"Okay," sagot ni Phoebe habang inaayos ang kaniyang buhok. "Pero kailangan ko na munang pumasok sa trabaho ngayon. Hindi ako pwedeng mahuli sa unang araw ko. Ite-text na lang kita sa Facegram kapag may nalaman ako."

Isinuot ni Phoebe ang mas simpleng diamond ring sa kaniyang ring finger at maingat namang ibinalik ang pigeon egg ring sa loob ng kahon nito. Hindi niya kayang ipagmalaki ang ganoon kamahal na bagay sa kaniyang opisina.

Kailangan niya ring tanungin ang kaniyang asawa kung ano ba talaga ang ibig sabihin ng lahat ng ito.

Nagpalit si Phoebe ng kaniyang pormal na business outfit, kinuha ang kaniyang bag, at marahang tinapik ang ulo ng kaniyang kuting.

"Magpakabait ka rito at makipaglaro ka kay Robin sa bahay ng Tita mo, ha? Magtatrabaho muna si Mommy para may maipakain sa iyo," malambing niyang bilin sa alaga.

Ipinahid naman ng kuting ang kaniyang katawan kay Phoebe nang dalawang beses habang nakataas ang buntot, tanda na komportable na ito sa paligid, bago mabilis na tumakbo paakyat sa hagdanan para laruin ang kaniyang kaibigang aso.

Ginamit ni Phoebe ang lumang Mini BMW na hindi na ginagamit ni Lindsay para magmaneho patungo sa kumpanya. Habang naghihintay sa tapat ng pulang ilaw sa kanto, nakatanggap siya ng bagong mensahe sa Facegram mula sa kaniyang mayamang asawa.

AV: Did you receive the wedding ring?

Mabilis na nag-type si Phoebe para sumagot.

Phoebe: Natanggap ko na. Masyadong mahal. Sapat na ang isang wedding ring, bakit dalawa pa ang binili mo?

AV: One is used to show sincerity, and the other is used to show loyalty.

Napakurap si Phoebe sa kaniyang nabasa, pilit na pinag-iisipan ang malalim na kahulugan ng mga salita nito.

Ibig ba nitong sabihin na ang pigeon egg ring ay nagpapakita ng kaniyang katapatan o sincerity, habang ang simpleng wedding ring naman ay nagpapakita ng kaniyang katapatan o loyalty bilang asawa? Kaya pala niyang ibigay ang alinman sa dalawang iyon nang walang pag-aalinlangan. Napakahusay at napakatikas na lalaki.

Dahil may natitira pang sampung segundo sa pulang ilaw, mabilis na nag-type muli ng mensahe si Phoebe.

Phoebe: Nga pala, ano nga ulit ang full name mo?

Matagal na hindi sumagot ang kabilang linya. Dahil nagkulay berde na ang ilaw ng trapiko, ibinaba na muna ni Phoebe ang kaniyang telepono para magpokus sa pagmamaneho.

Ang kaniyang mga daliri na nakapatong sa manibela ay mahahaba at balingkinitan, may bahagyang kulay-rosas na balat, at ang simpleng diamond ring sa kaniyang daliri ay nagre-refract ng kulay ng bahaghari sa tuwing natatamaan ng sinag ng araw.

Naalala ni Phoebe ang labis na kagwapuhan ng mukha ng lalaking iyon, ang kaniyang hindi mapapantayang galante at marangyang mga kilos, at ang kaniyang pambihirang kakayahan kagabi.

Hindi ba dapat ay magbigay din siya ng regalo para rito bilang ganti?

Ngunit kung ang pag-uusapan ay ang halaga ng pera, hinding-hindi niya mapapantayan ang halaga ng mga singsing na ibinigay nito. Walang dahilan para maghirap o ma-bankrupt siya nang dahil lang sa biglaang pagpapakasal na ito.

Gayunpaman, kung titingnan ang kasuotan at kilos nito, siguradong isa itong negosyante. 

Ang unang alituntunin sa pagbibigay ng regalo kung hindi mo kayang bumili ng isang napakamahaling bagay, ibigay mo ang pinakamagandang panlabas na kasuotan; hinding-hindi ka magkakamali roon.

Kaya naman, isang magandang tie o mamahaling relo ang dapat niyang iregalo. Pero masyadong mahal ang mga relo—ang ilan ay nagkakahalaga ng milyun-milyon.

Isang de-kalidad na tie na lang ang kaniyang ibibigay!

Inikot ni Phoebe ang manibela at maingat na ipinasok ang sasakyan sa parking space ng kumpanya. Inalis niya ang kaniyang seatbelt, kinuha ang telepono, at sumulyap sa screen. May maikling sagot na roon mula sa kabilang linya.

AV: My last name is Vandeford.

Vandeford?

Napakunot ang noo ni Phoebe sa kaniyang nabasa. Tinatanong niya kung ano ang buong pangalan nito, ngunit last name ang ibinigay sa kaniya. Hindi kaya isa nga itong takas sa batas o isang internasyonal na kriminal kaya ayaw magpakilala nang buo?

Agad na ipinasa ni Phoebe ang mensaheng iyon kay Lindsay at mabilis na nagpadala ng isang voice message.

"Vandeford daw ang last name niya, Linds. Pwede mo ba akong tulungang mag-imbestiga kung may kilala kang pamilya na may ganiyang apelyido rito sa lugar natin?"

Nakahiga naman si Lindsay sa sofa habang nilalaro ang pusa ni Phoebe nang matanggap ang mensahe. Bahagyang kumunot ang kaniyang magandang kilay.

Vandeford ang apelyido nito?

Sa pagkakaalam niya, walang kilala o tanyag na pamilya na may ganiyang apelyido rito sa Baguio, maliban na lang sa pamilya ng kaniyang lolo sa panig ng kaniyang ina. Napakabihira ng apelyidong ito at madalas lang itong mababasa sa mga nobela tungkol sa mga makapangyarihan at dominanteng CEO, ngunit hindi karaniwang makikita sa totoong buhay.

Hindi kaya may isang napakahalagang panauhin na dumating rito sa lungsod na hindi niya alam?

Ang dalawa niyang nakatatandang kapatid ay madalas na umiikot sa mundo ng negosyo, kaya siguradong mas marami silang alam na tsismis o impormasyon tungkol sa mga ganiyang bagay.

Huminga nang malalim si Lindsay para ihanda ang kaniyang sarili. May kaunting kaba niyang hinanap ang pribadong account ng kaniyang nakatatandang kapatid sa Facegram at maingat na nagpadala ng mensahe.

"Kuya, are you there?"

Pagkalipas lang ng ilang segundo, nagpadala ng isang voice message ang kabilang linya. Ang malinaw at napakamalamig na boses ni Ahmed ay narinig, may taglay na awtoridad na katulad na katulad ng sa kaniya.

"Get to the point," malamig na utos nito.

Alam na alam ni Lindsay na hindi mahilig ang kaniyang kuya sa pagsusulat ng mahabang text messages kaya mabilis siyang nag-type sa kaniyang telepono.

"Gusto ko lang sanang magtanong, Kuya. Bukod sa pamilya ng lolo natin, mayroon pa bang ibang mayamang pamilya rito sa lungsod na ang apelyido ay Vandeford? Iyong uri ng pamilya na kayang bumili ng isang pigeon-egg diamond ring sa isang isahan lang, iyong nagkakahalaga ng ilang milyon?"