LOGINSumulyap si Anton sa listahan at agad na nagsalubong ang kanyang mga kilay.Malinaw na listahan iyon ng mga nawawalang bata, at ilan sa mga pangalang naroon ay kabilang sa mga nailigtas niya noong nakaraan.Mas marami pa nga ang mga batang nasa listahan kaysa sa bilang ng mga nailigtas niya noon.Sa isang tingin pa lamang, naramdaman niyang napakahalaga ng impormasyong iyon."Saan mo nakuha ito?" seryosong tanong ni Anton.Hindi inaasahan ni Sophia na bigla itong magiging ganoon kaseryoso. Sa sandaling iyon, matatag ang kanyang tindig at kitang-kita ang matuwid na aura niya.Kung hindi siya kilala ng ibang tao, iisipin nilang isa siyang mataas na opisyal ng pulisya."Huwag mo nang alalahanin kung saan ko nakuha. Sabihin mo na lang sa akin kung ano ang listahang ito," malamig na sabi ni Sophia."Narinig mo na ba ang kaso ng pagdukot sa mga bata? Ang listahang ito ang talaan ng mga batang nawawala. May isang grupo nang nailigtas ng pulis noon. Tingnan mo, sila ang mga pangalang nakapula
Nagmaneho si Anton patungo sa Kingsmen Hotel. Balak niyang alamin kung si Sophia nga ba ang nasa likod ng plano laban sa Queenstar hotel.Habang dumaraan sa isang flower shop, huminto siya at bumili ng isang palumpon ng siyamnapu't siyam na pulang rosas.Matapos ilagay ang mga bulaklak sa likurang upuan ng sasakyan, nagtungo siya sa Kingsmen Hotel. Mahigit kalahating oras siyang naghintay bago dumating si Sophia, gaya ng dati ay kasama pa rin ang kanyang munting "buntot," si Trese.Hindi ba't kahit matulog ang babaeng ito, isinasama pa rin niya ang walang isip ngunit napakalakas niyang bodyguard?Pagkasakay ni Sophia sa elevator, agad na tumayo si Anton, kinuha ang palumpon ng rosas, at sumunod."Tumigil ka! Ano'ng kailangan mo?" sigaw ni Trese habang hinaharangan siya sa pintuan ng opisina, matalim ang tingin sa kanya."Huwag kang kabahan. Hindi ako naparito para makipag-away. Naghatid lang ako ng bulaklak." Iniwagayway ni Anton ang mga rosas na hawak niya."Bulaklak?" nagdududang ta
"Kung gusto mo talaga akong suklian, magsumikap ka sa trabaho, magpakita ka ng magandang resulta, at mag-ambag sa kumpanya. Iyon ang tamang paraan, hindi ang pag-iisip ng mga maling paraan," mahigpit na pagsaway ni Anton."Anton, ako...""Umalis ka na. Kung hindi, talagang magagalit ako," malamig na sabi ni Anton habang dumidilim ang kanyang mukha.Wala nang nagawa si Danica kundi pulutin ang kanyang pantulog sa sahig at umalis ng silid nang labis na nag-aatubili.Pagkaalis ni Danica, matagal pa ring hindi kumalma si Anton. Punung-puno pa rin siya ng pagnanasa. Hindi niya maikakailang labis siyang natukso kanina kay Danica. Kung sasabihin niyang wala siyang pagnanais na makipagtalik dito, nagsisinungaling siya.Ngunit sa kaibuturan ng kanyang puso, pakiramdam niya ay hindi niya dapat magkaroon ng ganoong relasyon sa babae.Kinabukasan, tanghali na halos magising si Anton.Pagbaba niya, lahat ay nakaalis na maliban sa mama ni Danilo."Nasa kusina ang almusal. Mainit pa iyon, ikukuha ki
Patuloy na binabantayan ni Anton ang security camera sa kanyang cellphone, na nagpapakita ng kuha sa tapat ng silid nina Marionne at Maribel.Talagang nag-aalala siyang baka saktan ng berdeng-matang halimaw na iyon sina Marionne o Maribel.Ngunit nang pag-isipan niya, wala naman siyang magagawa. Mag-isa lamang siya, lantad ang kalaban habang siya ay nagtatago sa dilim, at imposibleng mabantayan niya ang dalawang lugar nang sabay. Kung talagang balak ng berdeng-matang halimaw na dukutin ang isa sa kanila upang makapaghiganti sa kanya, wala rin siyang paraan upang mapigilan iyon.Sa halip na magpaloko sa kalaban, mas mabuti pang pakawalan niya ang sitwasyon. Gusto niyang malaman kung talagang hindi siya kinatatakutan ng berdeng-matang halimaw at handa itong lumaban hanggang kamatayan.Sa kabutihang-palad, tama ang naging hinala niya. Hindi nagpakita ang berdeng-matang halimaw. Mukhang may takot pa rin ito sa kanya.Tungkol naman sa mensahe ni Sandra, hindi man lang niya ito tiningnan.N
"Kulang pa kami ng limang daang libo."Napabuntong-hininga si Kimberly at sinabi, "Sandra, hindi sa ayaw kitang tulungan, pero ginawa na ng tiyahin mo ang lahat ng makakaya niya. Huwag kang magpalinlang sa nakikita mong maayos ang buhay ko ngayon. Sa totoo lang, wala rin naman akong gaanong ipon. Noong huli siyang naoperahan, malaking sakripisyo na ang tatlumpung libo na ibinigay ko sa inyo.""Tita, huwag mo akong lokohin. Hindi ka ba masyadong madamot?" may bahagyang galit na sabi ni Sandra."Paano mo nagawang sabihin iyan? Akala mo ba ayaw kang tulungan ng tiyahin mo?" Nagalit si Kimberly sa sinabi ni Sandra. "Ang ama mo ay sarili kong kapatid. Sa tingin mo ba pababayaan ko siyang mamatay kung may pera ako? Pinaghihirapan ko ang bawat sentimo ng kinikita ko rito. Gabi-gabi akong nagpupuyat sa pag-aasikaso ng mga kliyente. Akala mo ba madali ang buhay ko?"Tinitigan siya ni Sandra habang mariing nagkasalubong ang kanyang mga ngipin."Narinig kong kumikita ka rito ng halos tatlumpung
Ang babaeng pumasok ay may mapang-akit at hubog na pangangatawan, taglay ang alindog ng isang babaeng may sapat na karanasan.Kung pagbabatayan lamang ang kanyang makinis at mapulang balat, iisipin mong wala pa siyang dalawampu't lima.Ngunit kung isasaalang-alang ang kanyang mapang-akit na kilos at karisma, malamang ay lampas trenta na siya.Anuman ang tunay niyang edad, hindi maikakailang napakaganda ng babaeng nasa harapan nila."Dumating na si Manager Kim. Hayaan ninyong ipakilala ko siya. Ito si Sir Anton, ang general manager na lagi kong ikinukuwento sa inyo. Ito naman sila ay mga kasamahan kong manager sa bawat departamento, sina Danilo at Carlos," nakangiting sabi ni Randy, na halatang matagal nang kakilala ang babae. "Ito si Miss Kimberly Arroyo, ang pinakasikat na bituin ng Charms Bar!""Magandang gabi, Sir Anton, Danilo at Carlos." Dahan-dahang lumapit si Kimberly, nagsalin ng tig-iisang baso ng beer para sa apat, at nakangiting sinabi, "Isang tagay para sa inyong lahat, mg
Isang mesa na puno ng iba't ibang putahe ang nakahain. Sina Pilar at Danica, kapwa nakasuot ng apron, ay abalang naghahanda at nag-aasikaso.Nang makita ni Danica si Anton na pumasok, mabilis niya itong sinulyapan bago agad umiwas ng tingin.Nagkunwaring walang napansin si Anton at naupo, ngunit li
Kinabukasan, matapos ihatid si Marionne sa kumpanya nito, nagmaneho si Anton papunta sa Queenstar Hotel.Pagdating pa lamang niya, agad siyang sinalubong ni Danilo. “Anton, libre ka ba mamayang gabi? Gusto kang imbitahan ni Mama na maghapunan.”“Napakabait talaga ni Tita Pilar. Siyempre pupunta ako
“Wife, alin ang gagamitin nating sasakyan?” tanong ni Anton habang itinuturo ang dalawang mamahaling kotse.“Yung Porsche. May sasalubungin akong mahalagang dayuhang kliyente ngayon. Narinig kong magaling ka raw sa Ingles, kaya sasama ka sa akin sa airport para sunduin siya,” sagot ni Marionne.“Si
Pagbangon ni Anton mula sa kama, napatingin siya sa magulong silid at napailing. Talagang ibang klase ang mga babaeng may edad kaysa sa mga inosenteng dalaga. Kahit gaano pa siya kalakas, muntik na siyang hindi makasabay.May nakatagong "tigre" sa bawat babae—ang tanong lang ay kung sino ang makapa







