Chapter 4

Hindi kayang bayaran ni Adeline ang bill, pero ayaw niyang tumanggap ng tulong kay Harrison dahil ayaw niyang mabunyag ang pagkatao ng mga anak niyang kambal. Patuloy niyang itatago ang totoong pagkatao nina Anita at Alan hanggang sa handa na siyang sabihin ito sa dalawa balang-araw.

Hindi madaling maloko si Harrison. Sa inuugali ni Adeline, lalo lang siyang naghihinala na para bang may itinatago ang babae.

"Bakit mo ba 'ko sinusundan? Sinabi ko naman sa 'yong nagsasabi ako ng totoo. Depende na sa 'yo kung naniniwala ka o hindi!" Mukhang frustrated na si Adeline habang sinusundan pa rin ng ex niya.

"Gusto ko lang namang bayaran ang gulo at pinsala na ako ang may gawa, pero pinagbabawalan mo 'ko." Ang tigas ng ulo ni Harrison. Wala siyang pakiusap sa bawal ni Adeline.

"O sige, kung gusto mong managot, ikaw muna ang magbantay kay Anita sa kwarto niya. Uuwi muna ako sandali para kumuha ng mga gamit niya," sabi ni Adeline sabay tulak nang bahagya sa katawan ni Harrison para hindi ito masyadong lumapit sa kanya.

"Ihahatid na kita para kumuha ng gamit ni Anita," alok ni Harrison.

"Kaya ko na ang sarili ko!" giit ni Adeline.

"Adeline, hayaan mo na 'kong tumulong. Naging bahagi ka rin ng buhay ko dati. Hindi ka na iba sa 'kin."

"Oo, naging bahagi ako ng buhay mo dati, pero bago 'yun nung diniborsyo mo 'ko dahil sa dahilan na..."

Muntik nang masabi ni Adeline na hindi siya nagtaksil. Kapag nangyari 'yun, lalong maghihinala ang ex-husband niya na tunay na anak nito si Anita.

"Hayaan mo na. Huwag mo nang pag-usapan 'yan. Mag-ex lang tayo, wala nang iba pa," patuloy ni Adeline.

Kahit na si Harrison ang taong nakasama niya dati, binago ng paghihiwalay ang lahat. Pakiramdam ni Adeline ay tahimik ang buhay niya nang wala ang ex-husband niya, pero pinagtagpo ulit sila ng tadhana.

"Oo, nakaraan mo lang ako. Isipin mo na lang na nananagot lang ako kay Anita dahil ako ang dahilan kung bakit siya nagkaganito."

"Kailangan kong protektahan ang nararamdaman ng asawa ko. Kaya maghintay ka na lang dito," mahinang sabi ni Adeline. "Ayaw kong magselos ang asawa ko at masama ang tingin sa 'kin," dagdag pa ng babae.

"Sigurado ka bang may asawa ka na talaga?"

Napatapik na lang sa dibdib si Adeline sa tanong ni Harrison.

"Tingin mo ba sa 'king mahirap na babae, hindi nararapat sa mas higit sa 'yo?" Hindi na mapigilan ni Adeline ang galit niya.

"I'm sorry, I didn't mean it like that." Muli na namang nakasakit si Harrison.

"Pakiusap, ngayong oras na 'to, hayaan mo na lang akong mabuhay nang tahimik kasama ang pamilya ko. Kahit hindi kasing tagumpay mo ang asawa ko, lalaki siya na marunong gumalang at magtiwala sa asawa niya. Kaya ayaw ko siyang masaktan."

Pinagdaop ni Adeline ang mga kamay niya at nakiusap sa ex niya na huwag na siyang guluhin pa.

Mabilis na umalis si Adeline para iwan si Harrison. Susundan pa sana siya ng lalaki, pero mabilis na humarang si Nelson para pigilan ito.

Nakatitig pa rin si Harrison sa pag-alis ng ex-wife niya, na paminsan-minsan ay sumusulyap pabalik.

Lumingon si Adeline para siguraduhing hindi siya sinusundan ni Harrison. Ayaw niyang sumama ang lalaki at makita si Alan, ang kambal ni Anita.

Ayaw ni Adeline na may malalamang iba si Harrison bukod sa sinabi niya. Kapag nakita ng lalaki si Alan, makakatiyak itong anak niya sina Alan at Anita dahil magkakamukhang-magkakamukha ang mukha ng bata at ni Harrison.

"Boss, hayaan niyo na siya. Kapag nakita ng asawa ni Ma'am Adeline na malapit kayo sa isa't isa, baka magkamali pa siya ng akala." Binalik ni Nelson ang boss niya sa ward ni Anita.

"Totoo kaya ang sinabi niya? May asawa na ba talaga siya ulit? Ang bilis naman niyang makalimot sa 'kin, kahit na dati ay pilit niyang itinatanggi na hindi siya nagtaksil, pero sa katunayan pala, pinakasalan niya ang lalaki niya."

"Naiintindihan ko ang nararamdaman niyo, Boss, pero may fiancée na po kayo ngayon."

"Hindi ko siya mahal," walang buhay na sabi ni Harrison. "Mahal na mahal ko pa rin si Adeline."

Natahimik si Nelson. Mananatili na lang siyang walang kibo para sa kaligtasan ng mga mahal sa buhay ng boss niya.

Ngayon, naghihintay si Harrison sa isang batang mas nararapat tawaging sleeping beauty. Matagal na itong nakapikit, pero hindi pa rin gumigising si Anita.

Hinarap ni Harrison ang kamay ni Anita. Natutuwa ang lalaki tuwing nakikita ang preskong mukha nito na nagpapasaya sa kanya. Ang pagtingin kay Anita ay nagbibigay ng kapayapaan kay Harrison.

"Boss!" tawag ni Nelson habang lumalapit kay Harrison.

"What happened?" lumingon si Harrison sa assistant niya.

"Ako na po ang mag-aasikaso ng bill ni Anita sa ospital," sabi ni Nelson. "Baka protektahan lang ni Ma'am Adeline ang nararamdaman ng asawa niya."

"Sinabi ni Adeline na ang asawa niya ang magbabayad ng gamot ni Anita," sabi ni Harrison. "Hindi ako pinapayagang tumulong."

"Naniniwala akong hindi pa kayang bayaran ni Ma'am Adeline ang lahat. Hindi mura ang bill sa ospital. Ako na ang bahala," sabi ni Nelson habang naghahandang umalis.

"Sandali!" pinatigil ni Harrison ang assistant niya.

Lumingon si Nelson pabalik sa boss niya. "Ano po 'yun, Boss?"

"Bakit ikaw pa ang mag-aasikaso? Ako ang ex-husband niya, hindi ikaw." Hindi maitatangging nagseselos si Harrison.

"Kapag kayo ang nag-asikaso, masasaktan ang asawa ni Ma'am Adeline, at maghihinala siyang malapit ulit kayong dalawa."

Gagawin ni Nelson ang lahat para pigilan si Harrison na makalapit kay Adeline para na rin sa kaligtasan ng mga anak at ex-wife ng boss niya.

"Baka protektahan lang ni Ma'am Adeline ang nararamdaman ng asawa niya," ulit ni Nelson. "Ibang tao ako. Walang ipaghihinala ang asawa niya. Isipin na lang natin na ako ang nakabangga kay Anita at ako ang mananagot sa ginawa ko," paliwanag ni Nelson.

Tinitigan nang maigi ni Harrison ang assistant niya. Hindi niya gusto na parang gustong magpakabayani ni Nelson para tapusin ang lahat ng bill ni Anita, pero iginalang pa rin ni Harrison ang mungkahi ng assistant niya. Sa ganitong paraan, hindi na rin siya masyadong makakaramdam ng guilt.

"Wala ka nang sasabihin pa, Boss?" tanong ni Nelson para masiguro.

"Oo na, umalis ka na." Kaway ni Harrison ng kanang kamay habang ang kaliwang kamay naman ay nakahawak sa baba niya.

Tumango si Nelson. Agad na umalis ang lalaki sa kwarto para bayaran ang bill ng bata.

Tumingin ulit si Harrison kay Anita. Nahuli ng mga mata niya ang paggalaw ng maliliit na kamay ng bata. Unti-unting gumagalaw ang mga daliri ni Anita.

"Anita, gising ka na ba?" tanong ni Harrison habang tumatayo. Nakatayo na siya sa mismong tabi ni Anita. Hinaplos din niya ang pisngi ng anak ng ex-wife niya.

Kumaba ang dibdib niya habang nakatitig sa mukhang kapareho ng kay Adeline. Kay Anita lang lumambot nang ganito ang puso niya. Kailanman ay hindi nagustuhan ni Harrison ang bata.

Bahagyang iminulat ni Anita ang mga mata niya. Ang natatanaw ng bata ay ang puting kisame. Dahil masakit ang ulo niya, umiyak si Anita habang tinatawag ang nanay niya.

"Mommy!" iyak ni Anita habang tumitingin sa paligid para hanapin ang nanay niya. Gumagalaw ang bata nang hindi niya mahanap ang hinahanap niya. Lalong lumalakas ang iyak nito.

Nalito si Harrison nang makitang umiiyak si Anita. Tinapik niya ang pisngi nito.

"Hey, tahan na. I am your mommy's friend," sabi ni Harrison habang sinusubukang patahimikin si Anita.

"Mommy! Nasaan si Mommy?" sigaw ni Anita habang umiiyak.

"Umuwi muna ang mommy mo. Malapit na siyang dumating," sabi ni Harrison.

"I want my mommy!" sabi ni Anita na umiiyak sa takot.

"You're safe with me. Your mother is coming here. You can call me Uncle Harisson." Sinubukan ni Harrison na pakalmahin ang bata, pero mukhang takot na takot si Anita sa kanya.

"Hindi kita kilala! Leave me alone!" napaiyak nang husto si Anita habang hawak ang ulo niya.