Mag-log in
NAPANGISI si Ren Akihara nang marinig ang halinghing ni Chloe, kaya naman mas lalo niyang ginalingan ang pagsisip sa pagkababae nito. Nakahawak pa siya sa magkabilang hita ng babae habang walang tigil sa pagpapaulan ng laway sa korona ng dalaga.
"Damn! You're makin' me crazy, baby... Ugh! Damn it..." usal ni Chloe, tila nawawala na sa katinuan dahil sa sobrang pagkaliyong nararamdaman. Lalo pang humigpit ang pagkakasabunot ng babae sa buhok niya na sinabayan pa ng pagliyad ng katawan. "Please, don't stop, baby. I'm..." Hindi na natuloy ni Chloe ang sasabihin dahil nanginig na ang katawan nito-senyales na naabot na nito ang rurok. Ngunit ipinagpatuloy lang ni Ren ang pagsipsip sa masaganang nektar na nagmumula sa magandang bulaklak nito. Nalasahan niyang manamis-namis iyon at walang kasing sarap. Nang wala nang natira roon ay tumayo siya at umibabaw sa babae. Napangiti pa siya nang makitang hingal na hingal ito at tila hinang-hina. Dumapa siya sa ibabaw nito at saka itinukod ang mga kamay sa magkabilang gilid, saka pinagpantay ang kanilang mga mukha. "I will enter, baby. Are you ready?" pilyong bulong niya sa babae. Sinadya pa niyang gawing husky ang boses. Mabilis namang tumango ang babae, pagkatapos ay hinalikan siya sa labi. Pinagsaluhan muna nila ang mainit na halik habang ang kanilang mga kamay ay walang tigil sa paghaplos sa mga maseselang parte ng kanilang mga katawan. Napaungol pa si Ren nang maramdaman ang kamay ni Chloe na marahas na humahaplos sa kanyang pagkalalaki. "I love you, Ren. Please, enter me..." pagsusumamo ni Chloe sa lalaki nang mahinto ang kanilang mainit na halik. Bakas ang makamundong pagnanasa sa mukha nito sa mga sandaling iyon. Para itong lasing sa pagkaliyong nararamdaman dahil namumungay ang mga mata ng dalaga. Ngumisi si Ren sa dalaga at saka ipinuwesto ang sarili sa ibabaw nito. At lalo pang sumiklab ang pagnanasang nararamdaman niya dahil sa kaakit-akit na tanawin na natutunghayan niya. Chloe is gorgeous as hell. Ang mga dibdib nitong may katamtamang laki ngunit tayong-tayo; ang perpektong kurba ng baywang; ang maputi at makinis nitong katawan ay lalong nakadaragdag sa nakababaliw na sensasyon na lumulukob kay Ren nang mga oras na 'yon. Kaya naman lalong naging matikas ang kanyang pagkalalaki, dahilan para gustuhin na niyang angkinin ang mapang-akit na bulaklak na nakalatag sa kanyang harapan. Hinalikan muna ni Ren nang mabilis sa labi ang dalaga bago ipinuwesto ang sarili sa ibabaw nito. Hinawakan rin niya ang magkabilang hita ng dalaga at inalalayan para bahagya pa iyong bumuka. Ilang saglit pa, ay marahan na niyang iginaya ang pagkalalaki sa nakaaakit na bulaklak sa kanyang harapan. At nang sila'y maging isa, sabay silang nagsayaw sa isang saliw ng musika na sila lang ang nakakaalam. --- "KUMUSTA, kups? Mukhang pagod na pagod ka, ha?" Napangisi si Ren sa tanong na iyon ng best friend niyang si Kael Navarro. Kasalukuyan silang nasa Orion Strategic Services o OSS kung saan siya nagtatrabaho bilang isang undercover agent. Agad siyang dumiretso roon pagkatapos nilang magsiping ni Chloe. Nakatanggap kasi siya ng text mula sa kaibigan na may emergency meeting na ipinatawag si Mr. Alejandro Vargas, ang "big boss" at may-ari ng ahensya. Alas-sais pa lang iyon ng gabi, at kung tutuusin ay hindi na iyon sakop ng oras ng kanilang trabaho. Hanggang alas-singko lang kasi ang kanilang working hours. Pero kapag may tinatapos silang assignments o kaya naman ay may emergency meeting, inaabot sila roon ng dis-oras o kaya naman ay umaga. Depende na lamang iyon sa uri ng assignments na tinatapos. May tatlong taon na ring nagtatrabaho si Ren sa Orion Strategic Services o OSS bilang isang undercover agent at isa sa mga pinakamagaling na sniper. Ang OSS ay isang pribadong ahensya kung saan kaagapay ng iba't ibang sangay ng ahensya sa Pilipinas, na ang operasyon ay nakasentro sa pagsugpo sa mga illegal activities katulad ng drug smuggling, prostitution, human trafficking, gun smuggling, kidnapping, at iba pa. Subalit tumatanggap rin naman ang grupo ng mga personal cases gaya ng paghahanap ng mga nawawalang kaanak at iba pa. Agad siyang nag-apply sa prestihiyosong ahensya na iyon pagkatapos niyang magtapos sa PMA. Nauna ang kaibigan niyang si Kael na makapasok sa OSS at sumunod naman siya. At masasabi niyang masaya siya sa field na pinili, kahit pa nga ang Mama lamang niya ang sang-ayon roon. Isang half-American half-Japanese ang kanyang Dad, samantalang ang Mommy naman niya ay Filipina. Ang Daddy niya ay tutol sa kursong pinili niya; ang gusto kasi nito ay manahin niya ang trabaho nito. His father is a successful businessman na pagbebenta ng mga expensive cars at car accessories ang negosyo nito. Aside from that, ini-export rin nito iyon sa iba't ibang panig ng mundo. Subalit ayaw niya ng gano'ng trabaho. Gusto niya ang may action at thrill. Bata pa siya ay gustong-gusto na niyang maging alagad ng batas-maging isang agent. Kung kaya't ginawa niya ang lahat para makamit iyon kahit pa nga tutol ang sariling ama sa gusto niya. Nagsalin si Ren ng kape sa tasa mula sa percolator at hinigop iyon. Nasa conference room sila kasama ang ilang agents at naghihintay sa pagdating ni Mr. Vargas. Inilapag ni Ren ang tasa bago nakangising tiningnan ang matalik na kaibigan. "Istorbo ka nga, kups. Kung 'di ka sana nag-text, baka naka-two rounds pa ako," iiling-iling niyang sagot rito habang nakangisi. Ngumisi rin si Kael ng pang-asar sa kaibigan. "Gago! Emergency meeting nga, e, hindi ba? Pero sana hindi ka na pumunta rito, kupal ka! Sisisihin mo pa 'ko," pambabara pa nito bago muling humigop ng kape. "Bakit? Nakailan ka ba?" "Isa nga lang, e! Come on, bro! Kawawa naman si Polaris ko. 'Di siya sanay na nabibitin. Tumatamlay siya, kups!" wika pa ni Ren na parang sising-sisi sa pagkakaudlot ng pakikipagtalik nito kay Chloe kanina. Napamaang naman ang kaibigan sa sinabi niya. "Sinong Polaris?" clueless na tanong nito. "Ano ka ba, bro? Wala bang pangalan 'yang sa'yo?" tanong niya sa kaibigan habang iginagalaw-galaw ang swivel chair. "Ulol ka! Ang alin ba? Anong walang pangalan ang akin?" "'Yang alaga mo, gago! 'Yang sandata mo. Mine is Polaris. Gwapong pakinggan, 'di ba? Mana sa may-ari," nangising wika ni Ren saka hinimas-himas ang pagkalalaki. "Fuck you, bro! Kahit kailan talaga puro kalokohan 'yang laman ng utak mo!" natatawang ani Kael saka nag-akmang babatuhin siya ng ballpen. "Wow, ha? Kung sabagay, I'll understand you, bro. Ganyan nga pala ang walang girlfriend. Inaamag ang sex life. Nagfu-function pa ba 'yan, kups? Baka barado na, ha?" buska pa ni Ren rito at umakto pang sinisilip ang pagkalalaki ng kaibigan.Napatango-tango si Ren pagkatapos pasadahan ng tingin ang bagong gawa niyang identity na gagamitin niya sa bagong misyon. Gumawa rin siya ng pekeng account sa ilang social media sites upang suportahan ang fake identity niya. Sa bago niyang identity, siya si Raymond Valdez, twenty-three years old, at isang freelance model at singer. Siyempre pa, kalakip ng pangalang iyon ang mga identification card at driver's license upang maging kapani-paniwala. Nag-unat muna ng mga braso si Ren dahil pakiramdam niya ay nangalay siya sa matagal na pagtitipa sa laptop. Isinandal rin niya ang likod sa kinauupuang office chair. Matapos niyon ay binalingan niya ang wall clock na nasa harapan lamang niya. 4:30 PM. Napangiti siya nang makita ang oras. Thirty minutes na lang kasi at matatapos na ang trabaho niya. Hindi kasi niya malaman kung bakit pakiramdam niya ay napagod siya nang husto nang araw na iyon na kung tutuusin ay wala naman siyang ginawa maghapon kundi umupo lang at humarap sa laptop
"TELL ME your reason, kups, kung bakit mo kinupkop si Kiara Mendoza?"Kunot-noong pinukol ng tingin ni Ren Akihara ang kaibigan."Kanino mo ba kasi nalaman 'yan?" inis pa niyang tanong.Ngumisi nang nakakaloko si Damon Reyes sa kaniya saka inikot-ikot ang swivel chair na kinauupuan nito."Ayon sa report, labing-anim na babae ang nagtatrabaho sa The Hidden Paradise, pero labinlima lang ang na-rescue. Ang babaeng nagngangalang Kiara Mendoza ay nawawala. Na ayon pa sa report, isang Japanese businessman daw ang naka-bid sa babae... which is ikaw."Mukhang wala na 'kong ligtas, ah?Bumuntong-hininga si Ren saka sumandal sa kinauupuan. Pinagkrus pa niya ang mga braso sa dibdib habang matamang nakatingin sa kaibigan."Tinulungan ko siya noong gabing 'yon dahil siya ang bina-bid ng mga hayop na naroon. I saw the fear in her eyes, bro, at hindi ko kayang manood lang habang may inosenteng nangangailangan ng tulong ko.""I got your point, bro, pero alam mo ang batas. Hindi mo dapat siya kinupkop
"Mayroon akong stage 4 cancer, Kiarah. Huli na nang ma-diagnose dahil hindi nagpakita ng anumang sintomas ang sakit ko. At may... may anim na buwan na lamang ako para... para mabuhay."Natigilan si Kiarah sa mga narinig.Ilang sandali rin siyang nakatingin lamang kay Alvin at hindi nagsasalita.Hindi kasi niya maiproseso sa isip ang sinabi ng matalik niyang kaibigan."H-Hindi! Hindi ako naniniwala sa'yo, Alvin! Huwag mo akong biruin!" maya-maya ay galit niyang sigaw rito habang panay ang pag-iling.Isa-isa na ring naglaglagan ang mga luha niya habang nakatunghay sa malungkot na mukha ng kaibigan.Ramdam rin ni Kiarah ang pagkirot ng dibdib na tila ba tinutusok ng libo-libong karayom—walang kasinsakit."Kung sana'y panaginip lang ang lahat, Kiarah. Matagal ko nang ninais na magising sa bangungot na ito..."NANG araw na malaman ni Kiarah ang tungkol sa kalagayan ng kaibigan, buong magdamag siyang umiiyak na labis namang ipinagtaka ng kanyang Nanay.Subalit sinabi na lamang niya na masay
"TALAGA, mahal ko? Papayag kang bumalik ako sa Maynila upang magtrabaho?" nasisiyahang tanong ni Kiarah sa asawa.Masuyong ngumiti ang kanyang mister saka hinaplos siya sa buhok."'Yan ang nais mo, hindi ba? Alam kong hindi ka papayag sa nais kong dito na lamang manatili at ako na ang bubuhay sa pamilya mo. May sarili kang paninindigan simula noong mga musmos pa tayo."Hindi mapigilang mapayakap ni Kiarah sa asawa saka sumandig sa balikat nito na lagi niyang ginagawa simula pa noon."Maraming salamat, mahal ko. Talagang napakabuti mo," nakangiting saad niya rito.Subalit maya-maya rin ay nabura ang mga ngiti niyang iyon nang maalala ang kalagayan ng asawa."May problema ba, mahal ko?" nag-aalalang tanong pa ni Alvin sa kaniya saka pilit pa siyang iniharap upang magpanagpo ang kanilang mga mata.Sinalubong ni Kiarah ang masuyong tingin ni Alvin subalit agad din siyang nagbaba ng tingin nang makaramdam ng konsensya dahil sa desisyon niyang lumuwas muli sa Maynila."Pero paano ka, mahal
MAHIGIT isang linggo na nang pinayagan ni Ren Akihara na umuwi sa probinsiya si Kiarah. Pero ang ipinagtataka niya, hindi pa rin ito bumabalik. Ni tawag at text ay wala siyang natatanggap mula sa babae. Babalik pa kaya siya? Kung hindi na, sana man lang magsabi siya, isip-isip ni Ren habang nakatingin sa numero ni Kiarah na naka-save sa kanyang cellphone. Nagdadalawang-isip kasi siya kung tatawagan niya ito o hindi. Sa katunayan, hindi malaman ni Ren kung bakit may kung anong bahagi ng pagkatao niya ang hindi mapalagay dahil hindi niya kasama ang babae. Pero sa palagay niya, dahil iyon sa halos isang buwan nilang magkasama ay nasanay na siya sa presensya nito. Sigurado rin siyang hindi iyon dahil sa perang naitulong niya rito. Maliit lang naman kasi ang halaga noon. Sa katunayan, totoo ang sinabi ni Melody na ayaw niyang may kasama sa condo unit. Ayaw kasi niya ng may istorbo kapag may importante siyang ginagawa, o kaya naman ay may sagabal kapag nag-uuwi siya ng m
"MALIGAYANG bati sa inyo, Alvin at Kiarah. Noon pa ma'y talagang gustong-gusto na kita, Alvin para sa aking anak. Alam ko kasing mabuti kang tao. Nawa'y magsama kayo nang maligaya at puno ng pagmamahalan sa isa't isa." "Maraming salamat po, Nay Rebecca," nakangiting saad ni Alvin sa biyenan saka niya binalingan ang asawa. "Iingatan ko po ang inyong anak," dagdag pa niya saka masuyong ngumiti rito. Gumanti rin naman sa kaniya ng ngiti si Kiarah—isang napakagandang ngiti—saka kumawit sa kaniyang braso nang may paglalambing. "O, tayo na't naghihintay na ang mga bisita sa pagdating ninyong mag-asawa. Masayang-masaya sila dahil kayo raw ang nagkatuluyan," anang Nanay Rebecca saka hinatak sa kamay ang anak. "Nay, mauna na po kayo. May pag-uusapan lang po kami ni Alvin. Pakisabi na lang po sa mga bisita na susunod na kami," saad ni Kiarah sa ina. Tumango naman ito saka lumabas sa kanilang silid. Naroon sila sa kanilang bahay dahil doon nila napagdesisyunan ni Alvin na isagawa ang pagti
"Musuko, yokatta! Kaette kite kurete! Hontō ni aitakatta wa. (Anak, mabuti naman at nakauwi ka na! Na-miss talaga kita.)" bulalas ng kanyang Mommy nang makita siya. Napangiti naman si Ren nang marinig iyon. Sinalubong niya ang yakap ng ina at saka yumapos rin nang mahigpit. "Mama, boku mo hontō n
HABANG nagpiprito ng hamon si Kiarah ay naramdaman niyang tila may nakatingin sa kaniya mula sa likuran kaya naman tiningnan niya kung sino iyon. At gayon na lamang ang gulat niya nang makita si Ren na prenteng nakatayo sa pinto ng kusina habang pinupunasan ng tuwalya ang basa pa nitong buhok. Pr
"YOU'RE making me crazy, love..." anas ni Selena na sinabayan pa ng pag-arko ng katawan. Nakakapit pa ang dalawang kamay nito sa magkabilang gilid ng kama at tila nawawala na sa sariling katinuan dahil sa sobrang kaligayahang nararamdaman.Ipinagpatuloy lang ni Ren ang paghaplos sa malulusog na dib
ALAS-OTSO nang umaga nang makauwi si Ren galing OSS. Pag-doorbell niya sa pinto ng sariling condo ay bumungad sa kanya si Kiarah na pawis na pawis. Bahagya ring humapit ang manipis na t-shirt nito sa katawan, dahilan para muling bumakat ang nipples nito.Damn, Kiarah! Please lang, he said in his mi







