Chapter 6

Kinabukasan, pagkatapos mag-almusal, umalis si Stacey sa lumang mansyon.

May kukunin siyang mga dokumento sa bahay kaya dumaan muna siya roon. Pagpasok niya, nasalubong niya si Franco na palabas naman.

Naroon sina Ronald at Clara na nagliligpit ng mga gamit matapos mag-almusal.

Nagulat siya nang kaunti ng makita nia si Franco.

Hindi ba dapat kasama niya si Trixie? Bakit nandito siya?

Ngunit hindi na niya ito pinag-isipan. Mabilis siyang umakyat para kunin ang kanyang mga gamit. Pagbaba niya, naroon pa rin si Franco.

Bigla siyang kinabahan. Pakiramdam niya ay may sasabihin ito sa kanya.

Tama nga siya. Pagkasakay nila sa sasakyan, malamig na nagsalita ang lalaki.

“Napakatuso mo talaga. Sa harap ko, kunwari kaawa-awa ka at mahina. Pero sa likod ko, ginagamit mo si Lola para protektahan ka at para lang saktan si Trixie."

Nagulat si Stacey.

Nalaman niya na matapos pagalitan ng matanda si Franco kagabi, lihim nitong pinakisuyuan ang katiwala na bigyan ng leksyon si Trixie.

Habang papunta sa airport, may nakabangga kay Trixie.

Nabuhos ang mainit na tubig mula sa kanyang thermos sa kanyang binti at nagdulot ng malaking paso.

Nang dumating si Franco, wala na ang katiwala.

Umiiyak na yumakap si Trixie sa kanya.

“Franco, napaso ang binti ko. Mukhang hindi na ako makakadalo sa meeting.”

Natigilan si Stacey.

Wala siyang alam sa plano ng matanda.

Napatingin si Franco kay Stacey.

“Franco, mali ang iniisip mo.”

Ngunit hindi siya pinakinggan ni Franco.

“Hindi mo kailangang gawin ang mga bagay na ito.

Sinabi na sa akin ni Lola kagabi na huwag muna kitang diborsiyuhin.

Kaya hindi mo kailangang magmadali.

Sa ngayon, ikaw pa rin ang Mrs. Mondragon.”

Parang nawalan ng hangin si Stacey.

“Franco, hindi naman ang pagiging Mrs. Mondragon ang gusto ko.”

Malamig siyang tiningnan ni Franco.

“Hindi mo gusto? Kung ganoon, bakit todo ang pagsisikap mong makuha ang proyekto ng Mondragon Corp.?”

Hindi na sumagot si Stacey.

Tahimik siyang yumuko habang pinipigilan ang kanyang mga luha.

Pagkatapos ay binalaan siya ni Franco.

"Kapag nagkamali ka sa meeting ngayon o may nagawa kang ikasasama ng loob ni Trixie, kalimutan mo na ang proyektong ito.

Mahigpit na hinawakan ni Stacey ang proposal sa kanyang kamay.

Umaasa siya sa proyektong ito para may pambayad sa pagpapagamot ng kanyang ina.

Matatagpuan ang Madrigal Studio sa isang sulok ng annex building ng Mondragon Corporation.

Pinili niya ang lugar na iyon noon para malapit kay Franco.

Mula sa opisina niya, kitang-kita niya ang logo ng Mondragon Corp.

Kapag nagtatrabaho siya nang gabi, masaya na siyang nakatanaw sa ilaw ng opisina nito.

Pero ngayon, pakiramdam niya ay napakatanga niya noon.

Sa susunod na mga araw, makikita niya ang pagiging malapit nina Franco at Trixie.

Hindi na siya dumaan sa studio at dumiretso na sa conference room ng Mondragon Corp.

Pagpasok niya, nakita niyang masayang nakikipagkuwentuhan si Trixie sa lahat.

Kahit malamig ang panahon, naka-puting fitted sweater ito at kulay brown na palda.

Kapansin-pansin pa rin ang bahagyang marka ng paso sa kanyang binti.

“Trixie, napakasipag mo naman! Pumasok ka pa kahit may sugat ka!”

“Napakaganda ng mga binti ni Trixie. Hindi nakapagtatakang lahat ng lalaki sa cafeteria ay nakatitig sa kanya.”

Nang dumaan si Stacey, may empleyadong tumitingin sa name tag ni Trixie.

“Trixie, saan ito? Ang laki naman ng puno rito!”

Napatingin si Stacey sa litrato.

Bigla siyang natigilan.

Pamilyar na pamilyar ang lugar.

Hardin iyon ng lumang bahay ng pamilya Madrigal.

Paano nakuha ni Trixie ang larawang iyon?

Napansin siya ni Trixie at agad kinuha ang larawan.

“Sinabi ng mama ko na madalas siyang pumunta rito noon. Kinuha niya ang larawang ito bilang alaala.”

Nawala ang pagdududa ni Stacey.

Marahil ay anak lamang ito ng isa sa mga kamag-anak o kakilala ng pamilya.

Makalipas ang ilang sandali, pumasok si Franco.

Agad na tumahimik ang buong conference room.

Umupo siya sa pangunahing upuan at nagbigay ng seryosong presensya.

Kinabahan si Stacey.

Karaniwan ay hindi ito nakikialam sa proyektong ito.

Pupunta ba siya rito para lang tanggalin ako?

Samantalang si Trixie naman ay halatang masaya nang makita siya.

“Magsisimula na tayo,” sabi ni Franco.

Tumayo si Trixie at nagsimulang magpresenta.

Pagkatapos ng kanyang presentasyon, direkta niyang pinuna ang plano ni Stacey.

“Napakapangit ng planong ito."

Puro tungkol sa sinaunang kuwintas at kasaysayan ang laman.

Pumupunta ang mga turista para magsaya, hindi para mag-aral ng arkeolohiya.

"Sa dami ng rebisyon, mukhang hindi pa rin naiintindihan ni Stacey ang direksyon ng proyekto.”

Pagkatapos ay tumingin siya kay Franco.

“Franco, baka mas mabuting maghanap na lang tayo ng ibang studio?”

Hindi agad sumagot si Franco.

Sa halip ay tumingin siya kay Stacey.

Isa-isa ring nagsimulang magsalita ang ibang tao laban sa kanyang plano.

Ngunit hindi nakipagtalo si Stacey.

Tahimik siyang tumayo at pumunta sa harapan.

Kinuha niya ang laser pointer at nagsimulang magpaliwanag.

“Marami nang ordinaryong photo spots sa merkado.

Ang kailangan natin ay kakaibang karanasan.

Iyon ang lakas ng proyektong ito.”

Ipinaliwanag niya kung paano maaaring malaman ng mga turista ang kaugnayan ng sinaunang mga simbolo sa kanilang zodiac sign gamit ang QR code.

Maaari rin nilang subukang gumawa ng sarili nilang rubbing art.

“At ang proseso ng pagre-restore ng mga sinaunang kuwintas ay ipapakita mismo sa mga bisita.

Isa itong bagay na siguradong makakaakit ng maraming tao.”

Hindi na agad nakasagot si Trixie.

Pagkatapos ay pinatay ni Stacey ang ilaw.

Biglang nagliwanag ang sinaunang kuwintas sa screen.

Lumabas ang mga kulay na lila, puti, ginto, pula at rosas na tila mga bituin sa kalawakan.

Namangha ang lahat.

“Ngayon ko lang naintindihan kung bakit gustong makipagtulungan ng Madrigal Studio.”

“Napakaganda pala ng konsepto!”

Maging si Franco ay nagsalita.

“Hindi masama.”

Biglang namutla si Trixie.

Maya-maya ay pumasok si Christian.

“Sir Franco, may nangyaring aksidente sa cultural tourism town. Kailangan daw po kayong pumunta roon.”

Agad na nagsalita si Trixie.

“Franco, sasama ako.”

Ngunit tumanggi si Franco.

Sa halip ay tumingin siya kay Stacey.

“Si Stacey ang sasama sa akin.

Siya ang eksperto rito at mas may karanasan sa proyekto ng sinaunang kuwintas.”

Nagulat si Stacey.

Hindi niya inaasahang siya ang pipiliin nito.

Ngunit mabilis siyang nakabawi at sumunod.

Samantala, nanigas ang ngiti sa mukha ni Trixie.

Mahina niyang bulong sa sarili:

“Stacey, huwag kang masyadong matuwa.

Simula pa lang ito.”