Share

Trapped by the Governor
Trapped by the Governor
Author: Jd Martis

Chapter 1

Author: Jd Martis
last update publish date: 2026-05-16 16:33:28

Nakaupo si Karolina sa sofa, yakap ang bunso sa gilid niya habang ang panganay ay nakasandal sa balikat niya. Madilim ang kwarto, ang liwanag ng TV lang ang gumagawa ng anino sa kanilang mga mukha. On the screen, Thanos stood tall, calm yet terrifying. In a deep, heavy voice, he said, “The hardest choices require the strongest wills.”

Her eldest, Ely, tightened her grip sa kamay niya. “Mama… what does that mean?”

Kinagat ni Karolina ang labi niya, marahang hinaplos ang buhok ng anak. “Sometimes, anak… there are people who think they need to hurt others to make the world better,” sabi niya, mabagal at maingat ang bawat salita. “Pero kahit gano’n, hindi ibig sabihin nun tama na.”

Her youngest, Jed, frowned, nakatitig sa screen. “Scary siya.”

“Oo,” mahinang sagot ni Karolina, hinigpitan ang yakap sa kanilang dalawa. “Scary talaga. Pero hindi tayo dapat maging katulad niya. Pwede tayong pumili ng mabuti, kahit mahirap.”

The children nodded, though it was clear they didn’t fully understand yet. And suddenly, a heavy feeling settled in Karolina’s chest, something she couldn’t let go of.

Biglang tumunog ang telepono.

Napaatras siya ng konti bago sinagot. “Hello?”

Sa kabilang linya, malamig at pormal ang boses ng doktor. At habang nagsasalita ito, unti-unting huminto ang mundo niya.

“Your son, he tested positive for lung cancer.”

Nanlamig si Karolina. Sandaling wala siyang marinig kundi sariling tibok ng puso niya. Parang biglang lumiit ang kwarto, parang mahuhulog siya sa kinauupuan.

“Doc…” nanginginig ang boses niya. “Sigurado po ba?”

“We need you to come to the hospital immediately. We will start treatment as soon as possible.”

Huminga siya nang malalim, pinipilit maging matatag. “Opo, pupunta kami. Salamat po.”

Pagkababa ng telepono, napaupo siya ulit, nakatitig sa kawalan. She sat there in silence, staring into nothing. The TV scene that once played in the background now felt distant, meaningless. Fiction was no longer the problem, reality was.

Then, a knock came at the door. Mabilis siyang lumapit sa pinto at pinagbuksan si Jane.

Jane, their babysitter, stood there with her usual bright smile. “Good evening, Ate Karol.”

“Jane, pasok ka,” sagot niya agad, pilit ang ngiti.

Pagkapasok ni Jane, mabilis sinalubong ng mga bata ang babae. “Ate Jane! Ate Jane!” sabay yakap.

While the children were busy, she signaled Jane that she was going to take a bath to get ready for work. Karolina quietly walked into the bedroom. There, she quickly took what she needed. Routine. Her body was already used to rushing, but today, every movement felt heavy.

Makalipas ang ilang minuto, nasa harapan na sya ng salamin, nakatitig siya sa sarili.

Suot niya ang cream faux fur coat, mabigat at elegante, parang ibang tao ang nakikita niya. Sa ilalim nito, black lace lingerie, simple pero matapang ang dating. She no longer barely saw herself as a woman. She was a mother. A worker. A survivor.

She, then, tucked her hair into loose waves, fixing her makeup like a mask of courage. And she was ready to go.

“Jane, aalis na ako,” sabi niya habang inaayos ang coat. “Pakibantayan sila ha.”

“Grabe, Ate Karol, para kang sugar baby sa isang movie star,” biro ni Jane.

Tumawa lang si Karolina, but deep inside she felt disgusted by those backhanded compliments.

“Ikaw na bahala sa kanila, aalis na ako.” Pero bago siya umalis, niyakap niya ang mga anak at hinalikan sa mga pisnge. “Behave kayo ha.”

“Opo, Mama.”

When the door closed, she paused for a moment. She breathed in. Once. Twice. Then she drove away.

Pagdating sa club, malakas agad ang tugtog ang sumalubong sa kanya. Ilaw, usok, amoy alak at pabango, lahat sabay-sabay bumalot sa kanya.

“Late ka,” sabi ni Mommy Beck, naka-cross arms.

Mommy Beck is an openly gay, the owner of this club, who helped Karolina when she was struggling with money and gave her her first job as a dancer.

“Traffic, sorry Mommy Beck.”

Hindi na siya pinatapos. “VIP tonight.”

Napatingin si Karolina. “VIP?”

“Important people. At ikaw ang magpe-perform sa kanila.”

Natahimik siya sandali. Alam niya hindi ito tanong. Kundi demand.

“Okay.”

Nang makarating siya sa VIP room, sobrang dilim. Mabigat ang vibes, puro halakhakan, yosi, at alak. Pero may isang lalaki ang agad niyang napansin. Nasa sulok. Tahimik. Parang hindi kabilang sa ingay.

His brown skin looked cold, as if it held no warmth. He wore a black silk shirt that blended into the darkness. But what was most striking were his dark brown eyes. Sharp, heavy, and always watching, as if they could see straight through her.

Karolina swallowed hard as the music started. “Need You Tonight” played low and slow, each beat pulling her closer to the stage. She began to dance, controlled, slow, and calculated, every movement shaped by survival and performance. It was nothing new to her, but tonight, something in the air felt different.

Every time na dumadaan ang tingin niya sa lalaki, mas bumibigat ang dibdib niya.

In the middle of her dance, she spun around the pole, her hips moving perfectly with the rhythm. Lights swirled across her body as the crowd blurred into the background. At sa pangatlong ikot, laking gulat niya nasa harap niya na ang lalaki. Hindi niya nakita kung paano siya nakalapit. Parang lumitaw ito mula sa dilim.

Bahagyang napahinto siya. His face was now too close, too real. His presence heavy, suffocating in a strange way she couldn’t explain.

“So…” mahinang sabi ng lalaki, malamig pero mabagal. “You’re the one they’ve been talking about.”

Napasinghap si Karolina. Hindi dahil sa takot. Kundi sa kung anong init na biglang gumapang sa buong katawan niya.

Their eyes locked.

And for the first time in years, she forgot the music. Forgot the crowd. Forgot everything.

Only him.

He leaned slightly closer, voice barely above a whisper.

“Don’t stop dancing,” he said. “There are only two of us now. I made them leave.”

And something in his tone made her obey without moving yet. Na hindi niya na namalayan kung kailan at bakit pinaalis niya ang ibang kostumer.

Slowly, she placed her hand back on the pole behind her. The distance between them became thinner, almost dangerous. His eyes followed every small movement she made, like he was memorizing her.

Karolina swallowed hard, trying to steady her breath. “Who… are you?” she finally whispered.

But instead of answering, he stepped closer, eyes dark and unreadable. A slow, rough exhale left his lips. “Careful, lady.” He said, his voice thick with desire. “You’re already giving me more than your attention.”

She bit her lip, wondering what was about to happen. And as expected hindi niya na namalayang she is already in a bent-over position, fucking her behind.

Karolina moaned into the gag which muffled her as he pummeled her from the back. His manhood felt so big, so good, deep inside of her. Her legs tingled and her nipples were fully erect, betraying the promise she made years ago. Her toes curled in her heels, while her fingers tightly grasped whatever was available for support as she approached an orgasm.

She was so close. Thank God that man was helping to hold her up or she would have collapsed on the ground.

And in that moment, she knew this night wasn’t just another performance… for the first time in years, she felt something she had promised herself she would never feel again.

Lust.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Trapped by the Governor    Chapter 48

    Tahimik ang buong biyahe pauwi. Walang nagsalita kahit isa sa kanila. Tanging ang mahinang ugong ng makina at paminsan-minsang pagpatak ng ulan sa salamin ang maririnig sa loob ng sasakyan. Pagdating sa mansyon, hindi na lumingon si Alejandro. Agad itong bumaba at naglakad papasok ng bahay. Hindi rin ito huminto. Diretso itong nagtungo sa opisina. Napalunok si Karolina. Hindi niya alam kung bakit, ngunit bawat hakbang palapit doon ay parang lalong bumibigat ang pakiramdam niya. Huminto siya sa labas ng pintuan nang marinig ang pagbukas nito. Pumasok si Alejandro. Hindi na ito nagsalita. Hindi rin siya nilingon. Ilang segundo lang ang lumipas bago muling bumukas nang bahagya ang pinto. Tahimik na lumabas si Romano. Nagtagpo ang tingin nila ni Karolina. Walang biro sa mukha nito ngayon. Wala ang nakasanayan niyang kalmadong ngiti. Lumapit ito nang isa pang hakbang. "Karolina." Napatingin siya rito. "Huwag kang makipagtalo sa kanya." Bahagya siyang napakunot-noo. "Will he hurt me

  • Trapped by the Governor    Chapter 47

    The house was still asleep when Karolina opened her eyes. Madilim pa ang langit sa labas. Ang unang sinag ng araw ay hindi pa sumisilip sa mga bintana, ngunit gising na siya.Hindi na siya muling nakatulog matapos ipikit ang mga mata niya kagabi. Every time she closed her eyes, she saw Jed. Naaalala niya ang huli nitong yakap. Ang huli nitong tawag ng "Mama."Napaupo siya sa kama at napabuntong-hininga. Today. Today she will finally see her son.Tahimik siyang nagbihis, halos hindi gumagawa ng ingay. Ayaw niyang magising si Alejandro.Paglabas niya ng silid, nadatnan niyang maliwanag na ang kusina. Nandoon na si Romano, nakasandal sa kitchen counter habang umiinom ng kape.Napalingon ito nang marinig ang mga yabag niya."Morning."Mahina siyang ngumiti. "Morning."Tumingin si Romano sa wall clock. "It's not even five.""I know."A faint chuckle escaped him. "I figured." Lumapit ito sa coffee maker at nagsalin ng isa pang tasa. "Cream? Sugar?""No. Black is fine."Iniabot nito ang tasa

  • Trapped by the Governor    Chapter 46

    Who would have thought that a woman who had long given up hope of ever finding someone who would truly accept her after having two children would finally experience the acceptance she had always yearned for? At that moment, Karolina was beyond happy. Hearing those words from Alejandro felt like a weight lifting from her heart, healing wounds she had thought would never mend.Napababa si Karolina ng tingin sa plato niya.Hindi niya alam kung bakit parang sasabog ang dibdib niya sa sobrang saya. Siguro dahil sa unang pagkakataon, hindi niya kailangang mamili sa pagitan ng pagmamahal at pagiging ina. May taong tumanggap sa kanya nang buo—sa lahat ng pagkukulang, lahat ng sugat, at higit sa lahat, sa dalawang batang pinakamahal niya sa mundo.Tahimik ang hapag-kainan.Ang tanging maririnig ay ang mahinang kalansing ng kubyertos laban sa plato at ang pagaspas ng hangin mula sa bukas na bintana.Ngunit kahit puno ng pagkain ang mesa, wala ni isa sa kanila ang tunay na nakatuon dito.Si Kar

  • Trapped by the Governor    Chapter 45

    Paglapag ng helicopter sa Puerto Rosario, parang saka lang naramdaman ni Karolina ang bigat ng lahat ng nangyari. Bawat kalamnan niya ay nananakit sa pagod at tensyon. Habang bumababa siya ng helicopter, hindi niya napigilang mapahawak sa kanyang leeg. Mahapdi pa rin iyon mula sa pagkakasakal kanina. Ngunit agad din niyang ibinaba ang kamay nang maramdaman ang mabigat na tingin ni Alejandro na nakatutok sa kanya.Nakatingin ito sa kanya. Na parang walang nangyari. Parang hindi nito halos durugin ang lalamunan niya ilang oras lang ang nakalipas.“Let's go.”Iyon lang ang sinabi nito bago tuluyang maglakad palayo.Napatingin si Karolina sa paligid. Nasa Puerto Rosario na siya, nakabalik na sa lugar na pilit niyang tinakasan. Ngunit ngayong nakatayo siya rito muli, wala siyang maramdamang ginhawa. Dahil alam niyang hindi siya umuwi. Ibinalik lang siya.Habang papalapit sila sa mansiyon, ang tanging nasa isip ni Karolina ay ang mga anak niya. Wala na siyang ibang gustong makita kundi sil

  • Trapped by the Governor    Chapter 44

    Paglabas nila ng villa, habang naglalakad sila papunta sa helicopter, walang nagsasalita. Tahimik silang dalawa. Pero ramdam ni Karolina ang galit ni Alejandro sa bawat hakbang. Pagkasakay nila sa helicopter, isinara ang pinto, tahimik pa rin. Hanggang sa biglang magsalita si Alejandro. "Did you enjoy it?" Napalingon si Karolina. "What?" "The running." Malamig ang boses nito. "The hiding. Making everyone chase you." Hindi agad sumagot si Karolina. Napatawa si Alejandro nang maikli. "You know what pissed me off the most? Not that you left. It's that you actually believed you could walk away from me.” Hindi siya makapagsalita, hindi niya alam ang sasabihin. Tahimik na inilapag ni Alejandro sa kandungan niya ang isang maliit na metal object. Nanigas si Karolina nang makilala iyon. Isang tracking chip, kapareho ng inilagay nito sa katawan niya noon. Ang parehong dahilan kung bakit siya natagpuan. Napalunok siya at muling tumingin sa maliit na piraso ng metal sa kanyang kand

  • Trapped by the Governor    Chapter 43

    Pagpasok ni Aldous sa loob ng villa, agad niyang nakita si Karolina na pababa ng hagdan. Basa pa ang buhok nito mula sa pagligo."Who were you talking to?"Napahinto siya. Damn. Masyadong matalino ang babaeng ito."Wala."Tumaas agad ang isang kilay ni Karolina. "That's a lie."Napabuntong-hininga si Aldous. "Okay. Maybe a small lie.""Aldous."Tahimik siyang tinitigan nito. At sa loob ng ilang segundo, alam niyang wala siyang takas."Si Alejandro."Nanigas si Karolina. Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa kanya."What did he say?"Hindi agad sumagot si Aldous. At doon na siya kinabahan."Aldous.""He found us."Namutla si Karolina. "What?""He knows about the plan. Alam niya ang lahat, our locations, everything." Halos pigil ni Aldous ang inis habang nagsasalita. "At bakit hindi mo sinabi sa’kin na may tracking chip ka? Sana natanggal natin ‘yon bago pa tayo umalis.”Natahimik si Karolina. Hindi niya alam kung ano ang isasagot, lalo na’t pati siya ay tila nakalimot na may track

  • Trapped by the Governor    Chapter 6

    Hindi makagalaw si Karolina.Parang nanigas ang buong katawan niya habang palipat-lipat ang tingin niya sa dalawang lalaking nasa kusina. Pareho silang nakatayo na parang sanay na sanay mag dala ng takot. Same face. Same eyes. Same broad shoulders that looked too dangerous for any room. Kung hindi

  • Trapped by the Governor    Chapter 4

    Nanginginig pa rin ang kamay ni Karolina habang nakatitig sa marriage contract na nasa harapan niya. The paper felt heavier than it should, parang bawat salita roon ay unti-unting sumasakal sa kanya. Alejandro stood silently across from her, calm and patient as if he already knew what her answer wo

  • Trapped by the Governor    Chapter 3

    Nagising si Karolina na mabigat ang ulo at nanlalabo pa ang paningin. The first thing she noticed was the sound of waves crashing outside the huge glass windows beside her. Slowly, she sat up from the massive bed, agad napansin na wala na siya sa port. The room looked luxurious. Too luxurious. Bl

  • Trapped by the Governor    Chapter 5

    Nagising si Karolina sa gitna ng gabi, hingal pa at magulo ang isip. The bed beside her was empty, Alejandro was gone. For a moment, she just lay there in silence, staring at the dark ceiling while trying to calm the chaos inside her chest. The sheets were still warm from his body, carrying the fa

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status