Share

Chapter 3

Author: Jd Martis
last update publish date: 2026-05-16 16:34:52

Nagising si Karolina na mabigat ang ulo at nanlalabo pa ang paningin. The first thing she noticed was the sound of waves crashing outside the huge glass windows beside her. Slowly, she sat up from the massive bed, agad napansin na wala na siya sa port.

The room looked luxurious. Too luxurious. Black marble floors, dim lights, expensive furniture. Para siyang nasa isang five-star hotel, pero bakit parang kulungan ang pakiramdam niya?

Then she saw him.

Alejandro stood near the balcony doors, one hand inside his pocket while calmly staring outside.

“You’re awake,” he said without looking at her.

Biglang bumalik lahat sa isip ni Karolina, ang island, ang malamig niyang tingin, at yung cloth na pinasinghot sa kanya bago siya mawalan ng malay.

“What the hell did you do to me?” she demanded, mabilis na bumangon.

Alejandro finally looked at her. Calm. Cold. Untouched.

“You passed out,” he answered simply. “You’re safe here.”

“Passed out?” she snapped. “You kidnapped me!”

“Oh come on, nothing happened to you. It’s just for the love of the game,” he said, amusement flickering in his eyes while his expression remained dangerously calm.

Karolina let out a hollow laugh, disbelief flashing across her face as she slowly stepped away from him. “A game?” she whispered. “Because I’m the one trapped in it.”

“Anyway, you’re staying here for now,” he said. “And one more thing, Karolina,” his eyes darkened slightly. “Do not leave this room. Don’t wander around the estate, and don’t try to escape.”

Nakunot noo niya. “Why?”

“Because I said so.”

That only irritated her more.

After Alejandro left, naiwan siyang mag-isa sa napakalaking kwarto. Tahimik. Suffocating.

Hours passed, and curiosity slowly started eating at her. Bakit siya binabantayan? Bakit parang preso siya rito? Nandito siya para mag perform, hindi para maging bilanggo. At anong klaseng tao ba talaga si Alejandro Delgado?

So despite the warning, she left the room.

Tahimik ang mansion habang naglalakad siya sa mahahabang hallways. The place was massive, almost maze-like, with expensive paintings, dark walls, and armed guards stationed outside certain doors.

Her chest tightened.

Something was wrong in this place.

Habang pababa siya sa likod na hallway, may narinig siyang mahinang sigawan mula sa isang open door downstairs. She hesitated, but moved closer anyway.

And that was her mistake.

The moment she peeked inside, her blood ran cold.

A man was kneeling on the floor, bruised and bleeding badly while two guards held him down. And standing right in front of him was Alejandro.

Calm. Expressionless. Dangerous.

“Please… I swear, I didn’t say anything,” umiiyak na sabi ng lalaki.

Alejandro slowly crouched in front of him, almost relaxed. “But you were going to,” he replied quietly.

Then without hesitation. He pulled out a gun. Nanlaki mata ni Karolina. A loud gunshot echoed across the room. The man’s body dropped lifelessly to the floor.

Karolina gasped softly, mabilis na natakpan ang bibig niya, but it was too late. Alejandro looked up. Diretso sa kanya. For a second, nobody moved. Then his expression darkened.

“Shit,” she whispered.

Mabilis siyang tumakbo paatras, nanginginig buong katawan niya habang habol-habol ang hininga. Pero bago pa siya makalayo, may humawak agad sa braso niya.

“Let me go!” sigaw niya habang nagpupumiglas.

Pero walang epekto.

Within seconds, dinala ulit siya pabalik sa parehong kwarto, this time with Alejandro already waiting for her inside.

Tahimik lang ito habang nakaupo sa couch, parang walang nangyaring pagpatay ilang minuto lang ang nakalipas.

Karolina backed away from him, nanginginig. “You killed him,” she whispered.

Alejandro looked at her calmly. “I warned you not to leave the room.”

“You’re insane!”

“No,” he replied coldly. “I’m careful.”

Tahimik na bumagsak ang luha ni Karolina habang unti-unting nagsisink in ang realidad.

She saw too much. And now she knew exactly why he didn’t want her wandering around.

Alejandro slowly stood and walked toward her. “Normally,” he said calmly, “people who witness things like that don’t stay alive long enough to speak about it.”

Biglang nanlamig buong katawan niya. “But,” he continued, stopping inches away from her, “I’m willing to give you another option.” Napatitig siya sa kanya. “A contract marriage.”

Her breath caught.

“You become my wife,” Alejandro said, his voice low and terrifyingly calm, “and in return, I protect you, your children, and I pay for every treatment your son needs.”

Nanlaki mata niya. Nagtataka kung paano nito nalaman ang sitwasyon niya at anak.

“But there’s a condition.” His gaze darkened. “You obey everything I say. No questions. No disobedience.” Lumapit pa siya nang bahagya. “Because if you don’t,” he murmured, “I’ll keep you locked up here until you do.” His jaw tightened slightly before delivering the final blow. “And your son will die in that hospital with no one left to save him.”

Karolina felt her knees weaken. Pagdating sa mga anak niya gagawin niya lahat mapabuti ang lagay ng mga ito.

Then Alejandro slowly pulled a folder from the table beside him and placed it in front of her.

A marriage contract.

Already signed by him.

All that was missing was her name.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Trapped by the Governor    Chapter 48

    Tahimik ang buong biyahe pauwi. Walang nagsalita kahit isa sa kanila. Tanging ang mahinang ugong ng makina at paminsan-minsang pagpatak ng ulan sa salamin ang maririnig sa loob ng sasakyan. Pagdating sa mansyon, hindi na lumingon si Alejandro. Agad itong bumaba at naglakad papasok ng bahay. Hindi rin ito huminto. Diretso itong nagtungo sa opisina. Napalunok si Karolina. Hindi niya alam kung bakit, ngunit bawat hakbang palapit doon ay parang lalong bumibigat ang pakiramdam niya. Huminto siya sa labas ng pintuan nang marinig ang pagbukas nito. Pumasok si Alejandro. Hindi na ito nagsalita. Hindi rin siya nilingon. Ilang segundo lang ang lumipas bago muling bumukas nang bahagya ang pinto. Tahimik na lumabas si Romano. Nagtagpo ang tingin nila ni Karolina. Walang biro sa mukha nito ngayon. Wala ang nakasanayan niyang kalmadong ngiti. Lumapit ito nang isa pang hakbang. "Karolina." Napatingin siya rito. "Huwag kang makipagtalo sa kanya." Bahagya siyang napakunot-noo. "Will he hurt me

  • Trapped by the Governor    Chapter 47

    The house was still asleep when Karolina opened her eyes. Madilim pa ang langit sa labas. Ang unang sinag ng araw ay hindi pa sumisilip sa mga bintana, ngunit gising na siya.Hindi na siya muling nakatulog matapos ipikit ang mga mata niya kagabi. Every time she closed her eyes, she saw Jed. Naaalala niya ang huli nitong yakap. Ang huli nitong tawag ng "Mama."Napaupo siya sa kama at napabuntong-hininga. Today. Today she will finally see her son.Tahimik siyang nagbihis, halos hindi gumagawa ng ingay. Ayaw niyang magising si Alejandro.Paglabas niya ng silid, nadatnan niyang maliwanag na ang kusina. Nandoon na si Romano, nakasandal sa kitchen counter habang umiinom ng kape.Napalingon ito nang marinig ang mga yabag niya."Morning."Mahina siyang ngumiti. "Morning."Tumingin si Romano sa wall clock. "It's not even five.""I know."A faint chuckle escaped him. "I figured." Lumapit ito sa coffee maker at nagsalin ng isa pang tasa. "Cream? Sugar?""No. Black is fine."Iniabot nito ang tasa

  • Trapped by the Governor    Chapter 46

    Who would have thought that a woman who had long given up hope of ever finding someone who would truly accept her after having two children would finally experience the acceptance she had always yearned for? At that moment, Karolina was beyond happy. Hearing those words from Alejandro felt like a weight lifting from her heart, healing wounds she had thought would never mend.Napababa si Karolina ng tingin sa plato niya.Hindi niya alam kung bakit parang sasabog ang dibdib niya sa sobrang saya. Siguro dahil sa unang pagkakataon, hindi niya kailangang mamili sa pagitan ng pagmamahal at pagiging ina. May taong tumanggap sa kanya nang buo—sa lahat ng pagkukulang, lahat ng sugat, at higit sa lahat, sa dalawang batang pinakamahal niya sa mundo.Tahimik ang hapag-kainan.Ang tanging maririnig ay ang mahinang kalansing ng kubyertos laban sa plato at ang pagaspas ng hangin mula sa bukas na bintana.Ngunit kahit puno ng pagkain ang mesa, wala ni isa sa kanila ang tunay na nakatuon dito.Si Kar

  • Trapped by the Governor    Chapter 45

    Paglapag ng helicopter sa Puerto Rosario, parang saka lang naramdaman ni Karolina ang bigat ng lahat ng nangyari. Bawat kalamnan niya ay nananakit sa pagod at tensyon. Habang bumababa siya ng helicopter, hindi niya napigilang mapahawak sa kanyang leeg. Mahapdi pa rin iyon mula sa pagkakasakal kanina. Ngunit agad din niyang ibinaba ang kamay nang maramdaman ang mabigat na tingin ni Alejandro na nakatutok sa kanya.Nakatingin ito sa kanya. Na parang walang nangyari. Parang hindi nito halos durugin ang lalamunan niya ilang oras lang ang nakalipas.“Let's go.”Iyon lang ang sinabi nito bago tuluyang maglakad palayo.Napatingin si Karolina sa paligid. Nasa Puerto Rosario na siya, nakabalik na sa lugar na pilit niyang tinakasan. Ngunit ngayong nakatayo siya rito muli, wala siyang maramdamang ginhawa. Dahil alam niyang hindi siya umuwi. Ibinalik lang siya.Habang papalapit sila sa mansiyon, ang tanging nasa isip ni Karolina ay ang mga anak niya. Wala na siyang ibang gustong makita kundi sil

  • Trapped by the Governor    Chapter 44

    Paglabas nila ng villa, habang naglalakad sila papunta sa helicopter, walang nagsasalita. Tahimik silang dalawa. Pero ramdam ni Karolina ang galit ni Alejandro sa bawat hakbang. Pagkasakay nila sa helicopter, isinara ang pinto, tahimik pa rin. Hanggang sa biglang magsalita si Alejandro. "Did you enjoy it?" Napalingon si Karolina. "What?" "The running." Malamig ang boses nito. "The hiding. Making everyone chase you." Hindi agad sumagot si Karolina. Napatawa si Alejandro nang maikli. "You know what pissed me off the most? Not that you left. It's that you actually believed you could walk away from me.” Hindi siya makapagsalita, hindi niya alam ang sasabihin. Tahimik na inilapag ni Alejandro sa kandungan niya ang isang maliit na metal object. Nanigas si Karolina nang makilala iyon. Isang tracking chip, kapareho ng inilagay nito sa katawan niya noon. Ang parehong dahilan kung bakit siya natagpuan. Napalunok siya at muling tumingin sa maliit na piraso ng metal sa kanyang kand

  • Trapped by the Governor    Chapter 43

    Pagpasok ni Aldous sa loob ng villa, agad niyang nakita si Karolina na pababa ng hagdan. Basa pa ang buhok nito mula sa pagligo."Who were you talking to?"Napahinto siya. Damn. Masyadong matalino ang babaeng ito."Wala."Tumaas agad ang isang kilay ni Karolina. "That's a lie."Napabuntong-hininga si Aldous. "Okay. Maybe a small lie.""Aldous."Tahimik siyang tinitigan nito. At sa loob ng ilang segundo, alam niyang wala siyang takas."Si Alejandro."Nanigas si Karolina. Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa kanya."What did he say?"Hindi agad sumagot si Aldous. At doon na siya kinabahan."Aldous.""He found us."Namutla si Karolina. "What?""He knows about the plan. Alam niya ang lahat, our locations, everything." Halos pigil ni Aldous ang inis habang nagsasalita. "At bakit hindi mo sinabi sa’kin na may tracking chip ka? Sana natanggal natin ‘yon bago pa tayo umalis.”Natahimik si Karolina. Hindi niya alam kung ano ang isasagot, lalo na’t pati siya ay tila nakalimot na may track

  • Trapped by the Governor    Chapter 1

    Nakaupo si Karolina sa sofa, yakap ang bunso sa gilid niya habang ang panganay ay nakasandal sa balikat niya. Madilim ang kwarto, ang liwanag ng TV lang ang gumagawa ng anino sa kanilang mga mukha. On the screen, Thanos stood tall, calm yet terrifying. In a deep, heavy voice, he said, “The hardest

  • Trapped by the Governor    Chapter 42

    Pagdating nila sa villa ni Silas, halos alas-dose na ng gabi. Pagod na pagod na si Karolina. Pero hindi pa rin siya makatulog. Nasa sala silang lahat nang tumunog ang cellphone ni Silas. Agad itong tumayo at lumayo ng kaunti para sagutin ang tawag. Ilang minuto rin itong nakikinig bago bumalik.

  • Trapped by the Governor    Chapter 35

    Lumipas ang mga oras nang hindi namamalayan ni Karolina. Unti-unting napuno ang ballroom ng mas malalakas na tawanan, tunog ng mga baso na nagkakatamaan, at musika na tila mas naging buhay habang lumalalim ang gabi.Sa kung anong himala, natapos din ang walang katapusang introductions.At marami si

  • Trapped by the Governor    Chapter 34

    The introductions should have ended. At least, iyon ang akala ni Karolina. Unfortunately, apparently, Alejandro's friends had other plans. Muling nagsimula ang mga usapan. Bumalik ang musika. Nagpatuloy ang pag-ikot ng mga waiter sa paligid. Ngunit sa bawat ilang minuto, may nahuhuli pa ring sum

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status