บททั้งหมดของ Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: บทที่ 871 - บทที่ 880

Magkaharap pa sina Cassandra at Zion sa dulo ng hallway, hindi alam na may nakaambang panganib sa kanila.Hindi pa rin kumakalma ang dibdib ni Cassandra matapos marinig ang paghingi ng tawad ni Zion. Gusto niyang hawakan nang mahigpit ang sakit para hindi na siya muling maloko ng lambing, ng apology, ng matang mukhang nagsisisi.Pero ang problema, hindi niya mapigil ang pagkabog ng puso niya.At nakakainis iyon.Kaya bago pa siya tuluyang maapektuhan, tinaas niya ang kilay at nagpanggap na malamig.“Nga pala,” sabi niya, pinunasan ang luha gamit ang likod ng kamay. “Sa susunod na magreregalo ka sa iba, itago mo naman ang resibo.”Kumunot ang noo ni Zion. “Anong resibo?”“Diamond ring. Laptop. Bag.” Mapait siyang ngumiti. “Congratulations. Generous ka pala talaga kapag si Chelsea ang pagbibigyan.”Saglit na nanigas ang mukha ni Zion. Pagkatapos, tila may naintindihan ito. Hindi ito nagdefend agad. Dahan-dahan lang nitong hinawakan ang siko niya, maingat, halos nagpaalam sa haplos.“Tar

Tahimik ang hapag matapos magsalita ni Zion.Hindi agad kumibo sina Don Carlos at Leah. Pareho silang nakatingin sa lalaki, hindi galit, pero hindi maitago ang pag-aalala. Ramdam ni Cassandra ang bigat ng tingin ng mga magulang niya. Kilala siya ng mga ito. Kahit ilang beses niyang sabihing okay siya, alam ng mga ito kapag may tinatago siya.“Mom, Dad,” maingat niyang sabi, pilit ngumiti. “Huwag po kayong mag-alala. Okay po kami. Nasa adjustment period lang po talaga.”Hindi siya agad sinagot ng ina. Dahan-dahan siyang tiningnan ni Leah, mula mukha hanggang sa kamay niyang nasa kandungan. Parang may hinahanap.“Cassey,” malumanay nitong sabi, “lahat ng relasyon dumadaan sa pagsubok. Hindi ibig sabihin noon, tapos na agad. Ang mga iyon ang magpapatibay sa inyo. Huwag kayong basta susuko.”Napayuko si Cassandra.Hindi siya makasagot.Dahil ang salitang pagsuko ay matagal nang nasa dibdib niya.Si Don Carlos naman ay huminga nang malalim bago tumingin kay Zion. “Hindi kasi kayo dumaan sa

Pagdating nina Cassandra at Zion sa mansyon ng mga Rosales, sinalubong sila nina Candice at Brent.“Cass!” niyakap siya ni Candice. “Salamat at dumating kayo.”“Hindi namin ito palalampasin,” sabi ni Cassandra sa kapatid.Ngumiti si Brent kay Zion. “Bro, welcome.”Nang dumating ang moment ng reveal, pinagsabay nina Candice at Brent ang paghila sa dalawang ribbons. Mula sa malaking box, sabay na sumabog ang blue at pink confetti. May lumipad na tiny balloons, may kumislap na lights, at may dalawang maliit na onesie na bumagsak mula sa ribbon, isa ay may nakasulat na Little Prince, ang isa ay Little Princess.Sigawan at palakpakan ang lahat.“Napaiyak si Candice habang mahigpit siyang niyayakap ni Brent.”“One boy and one girl!” sigaw ng host.Napangiti si Cassandra, pero kasabay noon ay nangilid ang luha niya.Hindi niya namalayang hinawakan niya ang tiyan niya.Naroon agad si Zion sa tabi niya, hindi masyadong malapit, pero sapat para maramdaman niya ang presensiya nito. Inabot nito an

Pagbalik ni Zion mula sa tawag ni Theo, seryoso pa din ang mukha nito.“May problema?” tanong ni Cassandra.Tumigil si Zion sa harap niya. Hindi ito agad sumagot. Tumingin muna ito sa kanya, parang tinitimbang kung dapat bang sabihin.“Meron,” sagot nito sa mababang tinig. “Pero huwag kang mag-alala.”Mas lalo siyang kinabahan. “Zion…”“I’ll handle it,” mahinahon nitong dagdag. “Hindi ka dapat matakot.”“May kinalaman ba kay Chelsea?”Bahagyang tumigas ang mukha nito. Saglit lang iyon, pero nakita niya.“Bukas ko ipapaliwanag lahat,” sabi nito. “Tonight, nandito ako para makinig sa’yo.”Napakurap si Cassandra.Hindi niya inaasahan iyon. Akala niya, kapag may problema, mauuna na naman ang mundo ni Zion. Pero ngayon, kahit may malinaw na bagyong gumugulo sa isip nito, pinili nitong bumalik sa kanya.“Kanina,” mahina nitong sabi, “may sasabihin ka.”Natahimik siya.Lahat ng tapang na pinulot niya kanina habang nakikinig sa speech ni Candice ay parang biglang nagkalat sa sahig. Ang dali pa

Pero hindi sapat para itago ang init ng tingin ni Zion.“Pwede ko ba siyang kausapin?” tanong nito.Bumilis ang tibok ng puso niya. “Hindi pa ’yan sasagot.”“Okay lang. Tiyak madidinig niya ako.”Hindi niya alam kung totoo iyon. Pero sa paraan ng pagkakasabi ni Zion, parang handa itong kausapin ang anak nila kahit buong gabi at kahit katahimikan lang ang isagot.Dahan-dahan nitong itinaas ang kamay, pero huminto bago pa lumampas sa unan.“Can I?”Hindi na niya kailangang itanong kung ano ang ibig nitong sabihin.His hand. Her stomach.Matagal siyang hindi sumagot.Hindi dahil ayaw niya. Kundi dahil natatakot siya sa magiging pakiramdam kapag pinayagan niya ito.Dahan-dahan niyang kinuha ang kamay nito.Mainit at malaki. Bahagyang nanginginig.Inilagay niya iyon sa ibabaw ng tiyan niya.Para sa ilang segundo, hindi gumalaw si Zion.Mabagal nitong hinimas ang tiyan niya.Pagkatapos, bahagya itong yumuko.“Hi, baby,” bulong ni Zion. “Ako si Daddy.”Napakurap si Cassandra.May kung anong m