Lahat ng Kabanata ng Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Kabanata 891 - Kabanata 900

“Buksan mo lang ang puso mo. Walang perpektong tao. Hindi maliit ang ginawa niya, pero puwede mong tingnan kung sincere siyang humihingi ng tawad at handang bumawi.”Tahimik si Zion.Pagkatapos ay inilabas ni Cassandra ang lumang larawan.Nang makita iyon, agad nagbago ang mukha nito.“Nasaan mo nakuha ’yan?”“Binigay sa akin ng mommy mo.”Matagal na tinitigan ni Zion ang baby photo. Marahang hinaplos ng hinlalaki nito ang gilid ng lumang papel.“Hindi ko na maalala ang panahong kasama ko siya.”“Pero bahagi pa rin siya ng buhay mo. At pwede kang bumuo ng bagong alaalang kasama ang mommy mo.”Napapikit si Zion.“Sana ganoon lang kadali. Takot akong maging katulad niya,” amin nito. “Baka isang araw, masaktan ko rin ang mga anak natin. Baka dumating ang panahon na hindi ko kayanin ang pressure at tumakbo ako.”Umikot si Cassandra at lumuhod sa harap nito.Hinawakan niya ang mukha ni Zion.“Hindi ka magiging katulad niya.”“Paano ka nakakasiguro?”“Dahil araw-araw pinipili mong manatili.”

"Ha? Edi ang second day ng photoshoot mo. Gusto ko kasi mas madaming bulaklak. Tara na, naghihintay na ang photographer," ani Zion at inakbayan siya.Natapos ang unang araw ng photoshoot nang halos palubog na ang araw.Pagod si Cassandra sa pagpapalit ng damit at sunod-sunod na pagpo-pose, pero aminado siyang nag-enjoy siya. Lalo na nang makita niyang mas excited pa si Zion kaysa sa photographer sa bawat kuha.Akala niya ay makakapagpahinga na siya.Pero pagpasok nila sa kwarto, biglang inilabas ni Zion ang isang malambot na piring.Napakunot-noo siya. “Ano na naman ’yan?”“May surprise ako.”Grabe. Excited ako, pero kinakabahan din.”Bahagyang ngumiti ang lalaki. “Trust me?”Napatingin siya rito.Tumango siya. “I trust you.”Dahan-dahang inilagay ni Zion ang piring sa kanyang mga mata. Maingat nitong hinawakan ang kamay niya habang inaakay siya palabas ng silid.“Dahan-dahan,” paalala nito. “May dalawang steps. Triplets ang dala mo. Bawal madapa.”“Kapag nadapa ako, kasalanan mo.”“Na

Kasabay ng pagsabog ng makukulay na fireworks sa kalangitan, umalingawngaw ang palakpakan at masasayang sigaw ng kanilang pamilya at mga kaibigan.Nang dahan-dahang kumalas si Zion sa halik, magkadikit pa rin ang kanilang noo. Namumula ang mga mata nito, pero hindi maitago ang ngiti sa labi.“Mahal kita,” bulong nito.“Mahal din kita.”Mabilis na lumapit si Leah at niyakap siya nang mahigpit.“Ito ang kasal na matagal kong ipinagdasal para sa’yo,” umiiyak nitong sabi.Doon muling bumigay ang luha ni Cassandra.“Mom…”Hinaplos ni Leah ang buhok niya. “Masaya ako para sa’yo, anak.”Sumunod na lumapit si Don Carlos. Hindi ito agad nagsalita. Niyakap muna siya nito nang mahigpit, na para bang saglit nitong nakalimutang malaki na siya.“Masaya kami, anak,” paos nitong sabi. “Masaya kami dahil masaya ka. At dahil nagsisimula ka nang bumuo ng sarili mong pamilya.”“Salamat po, Dad.”Nang kumalas ang ama, marahan nitong pinisil ang balikat ni Zion.Walang sinabi ang dalawang lalaki.Pero sa pa

Hindi agad sumagot si Zion. Bumaba ito at umikot sa kanyang side para alalayan siya.“Zion?”Marahan nitong hinawakan ang kamay niya.“Welcome to our new home.”Nanlaki ang mga mata niya.“New… home?”Tumango ito.Moderno ang bahay, bagong gawa, malawak, at maaliwalas. May malalaking bintana, malapad na porch, at garden na sapat para maging laruan ng tatlong bata balang araw.Dahan-dahan siyang pumasok sa loob.Kumpleto na ang gamit.Sa sala, nakasabit sa dingding ang wedding photo nila mula sa renewal of vows. Nakahawak si Zion sa kanyang bewang habang nakasandal siya sa balikat nito. Pareho silang nakangiti.Sa tabi noon ay isang malaking larawan mula sa maternity shoot, nakaluhod si Zion sa harap ng tiyan niya habang siya ay tumatawa, ang kamay nito ay nakapatong sa kanyang belly na tila buong mundo nito ang hawak.Napasapo si Cassandra sa bibig.“Am I dreaming?”Lumapit si Zion sa likod niya.“Nope. We will build our family here.”Bumaling siya rito, nangingilid ang luha.“Ipinaga

“Hospital,” paos na sabi ni Zion. “We’re going to the hospital.”Halos hindi na maalala ni Cassandra kung paano sila nakababa mula sa office.Ang tanging malinaw sa kanya ay ang mahigpit na hawak ni Zion sa kanyang kamay.Nang makasakay sila sa kotse, si Zion mismo ang nagmaneho. Nasa passenger seat si Cassandra, nakasandal nang bahagya habang hawak ang kanyang tiyan.Una niyang tinawagan ang kanyang ina.Nang sumagot ang ina, halos wala pang tatlong salita ang nasasabi niya ay nag-panic na ito.“Mom… manganganak na yata ako.”“Ano? Saan kayo? Nasaan si Zion? Masakit ba? Carlos! Carlos, manganganak na si Cassandra!”“Mom, St. Joseph Maternity Hospital.”“Narinig mo, Carlos? St. Joseph! Anak, papunta na kami. Lakasan mo ang loob mo, ha? Huwag kang matakot.”Napatingin si Cassandra kay Zion.Nakahawak ito sa manibela, pero halata niyang nanginginig ang mga daliri nito.“Zion,” mahinang tawag niya. “Okay ka lang?”“Okay lang ako.”“Parang hindi.”Saglit itong tumingin sa kanya bago ibinal