Semua Bab Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Bab 971 - Bab 980

Natigilan si Theo. Hindi siya sigurado.Dahil kapag tama siya, hindi niya alam kung paano mabubuhay sa bigat ng limang taon na ipinagkait sa kanya.“No,” sagot niya.Pagkatapos ay dahan-dahan niyang ibinalik ang tingin sa file ni Fiona sa mesa.“But find them anyway.”Saglit na nag-atubili si Angel. “Iniisip mo bang ikaw ang ama?”Dahan-dahang umangat ang tingin ni Theo.Sa unang pagkakataon buong araw, hindi galit ang naramdaman niya.Takot.“Ayokong isipin. Pero oo, may posibilidad.”“Sige, uutusan ko ang mga tao natin.”Ilang minuto ang lumipas ay malalim pa din ang iniisip ni Theo.Lumapit si Angel.“Theo, okay ka lang?”“Ha?”“Sabi ko, okay ka lang ba?”Mabilis siyang tumango.“Nga po pala, ibinebenta na ng mga Ayala ang kanilang mansyon. Nasa bidding, baka gusto mong bilihin.”“Bakit binebenta?”“Emergency liquidation. Mukhang kailangan nila ng cash.”Tumahimik si Theo.“Buy it.”“Para gawing asset?”“Para walang ibang makakuha.”Tumango si Angel.“Angel, salamat sa tulong mo.”

“Pwede po ba kaming maglaro kahit sandali?” sabi ni Nate.“Dinala lang niya ang chocolates, di ba, Sir Theo?”Tumingala si Nate kay Theo. “Aalis na po kayo?”Dapat iniabot niya lang ang chocolate at umalis.Pero hindi niya magawa.“I can stay for a while,” sabi niya.Napalingon si Fiona sa kanya. “No. Busy ka.”Tiningnan niya ito. “I’m not busy.”“May trabaho ka.”“Not tonight.”Nagliwanag ang mukha ni Nate. “Yehey! Sakto po, dinner na kami. Kain po tayo, Sir Theo.”“Nate,” mariing sabi ni Fiona.Pero hila na siya ng bata.Hindi ganoon kalaki ang condo, pero maaliwalas. May maliit na dining table na may dalawang plato. May plastic plate na kulay blue. May basong may cartoon character. May drawings sa gilid ng ref.“Simple lang ang dinner, baka hindi kumakain si Sir Theo,” sabi ni Fiona, malamig ang boses.“Rice, fried chicken, and soup!” masayang sabi ni Nate sabay hila kay Theo sa dining table. “Masarap po ang luto ni mommy.”Napatingin siya kay Fiona.Tahimik siyang umupo sa upuang

Hinawakan ni Fiona ang kuwelyo ng suot nito at nanginginig na inilapat ang labi sa labi ni Theo.Natigilan ito. Hindi ito gumalaw. Hindi siya hinalikan pabalik. Hindi siya itinulak. Para bang hindi nito alam kung paano tatanggapin ang bagay na matagal na nitong hinihintay.Muntik na siyang umatras.Pero bago niya pa magawa, dahan-dahang gumalaw si Theo.Isang kamay nito ang maingat na umangat, pero hindi siya hinawakan agad. Parang natatakot itong kapag hinawakan siya, hindi na rin nito kayang bumitaw.Pagkatapos, naramdaman niya ang palad nito sa gilid ng mukha niya.At saka ito humalik pabalik.Hindi marahas at nagmamadali. Ngunit mapang-angkin.Para silang dalawang taong parehong pagod nang magpanggap na hindi nila namiss ang isa’t isa. Sa halik, inaamin nila ang kanilang damdamin.Napapikit si Fiona. Kumapit siya sa dibdib nito habang tumutugon sa halik. Naramdaman niya ang paghinga ni Theo na bumibigat. Ang banayad na paghaplos ng hinlalaki nito sa pisngi niya. Ang bahagyang pagl

Natahimik si Neil.“Si Nate ang kailangan kong protektahan ngayon.”“Fiona, kausapin mo si Theo. Hindi pwede ang ginagawa mong pag-iwas.”“Unahin ko muna si Ninong Lucio.”Hindi na nagpumilit si Neil. Binuksan nito ang passenger door.Sumakay si Fiona.Habang umaandar ang sasakyan palayo sa hotel, hindi niya napansin ang itim na sasakyang tahimik na nakaparada sa kabilang gilid ng driveway.Hindi niya nakita ang lalaking nakaupo sa loob, hawak ang phone sa isang kamay, ang tingin ay nakasunod sa kanila.Si Theo.Tahimik nitong pinanood ang sasakyan nina Fiona at Neil na lumayo.Nagsalita si Angel sa tabi nito.“Theo, anong gagawin natin?”“Sundan natin sila,” sabi ni Theo.***Habang umaandar ang sasakyan nila sa makipot na kalsada paakyat sa maliit na bayan sa Norte, mas lalo lang bumigat ang pakiramdam ni Fiona.Maulan at makulimlim. Ang daan ay paikot-ikot sa gilid ng bundok, may mga punong basa sa ulan at lumang bahay na tila matagal nang naiwan ng panahon. Sa malayo, naririnig an

“Sino ang nag-utos sa inyo?” mapanganib ang boses ni Theo.Hindi sumagot ang lalaki. Dumura lang ito ng dugo sa sahig at ngumisi.“Maniwala ka, mas madali kung sasagot kang gago ka!”“Theo,” mahinang tawag ni Fiona.Hindi ito lumingon.Mas lalo lang nitong hinihigpitan ang pagkakapilipit sa braso ng lalaki. Napaungol ito sa sakit.“Inutusan lang kaming takutin kayo,” anang lalaki.“Sino ang nag-utos?”“Hindi ko kilala.”Mabilis ang sumunod na pangyayari.Binitawan ni Theo ang braso nito, pero bago pa makagalaw ang lalaki, sinuntok niya ito sa mukha. Napasigaw si Fiona.“Theo!”Hindi siya pinakinggan nito. Muli nitong hinablot ang kuwelyo ng lalaki at iniharap sa kanya.“Sino?” ulit ni Theo.“Hindi ko nga alam!”Isa pang suntok.Napaatras si Fiona, hindi dahil natatakot siya kay Theo, kundi dahil sa unang pagkakataon, nakita niya kung paano ito magalit.Lumapit si Fiona at hinawakan ang braso nito. “Theo, tama na!”Dahan-dahan siyang nilingon ni Theo.Madilim ang mga mata nito. May dugo