Lahat ng Kabanata ng The Secret Wife of the Obsessed Zillionaire Boss: Kabanata 91 - Kabanata 100

Dorryn's Point of View"Your name."Napakagat ako sa labi ko habang nararamdaman kong parang biglang bumigat ang hangin sa pagitan naming dalawa. Parang kahit ang simpleng tanong niya ay may kasamang bigat na hindi ko maipaliwanag. Parang bawat segundo na lumilipas ay mas lalong nagpapabilis ng tibok ng puso ko."Dorryn po ang name ko."Natigilan naman siya. Tila ba may kung anong gumalaw sa loob ng isip niya nang marinig ang pangalang iyon. Napansin ko kung paano bahagyang nagbago ang ekspresyon ng mukha niya, kung paano sandaling kumunot ang noo niya na para bang may sinusubukang alalahanin.Teka… may naalala na ba siya?"Dorryn?"Ang paraan ng pagbigkas niya sa pangalan ko ay tila ba puno ng pag-aalinlangan, parang hinahaplos ng alaala na hindi niya tuluyang mahawakan.Dahan dahan akong napatango. Ramdam ko ang lamig sa aking mga palad habang hinihintay kung ano ang susunod na mangyayari.Pero isang iglap ay nagulat ako nang bigla siyang napahawak sa ulo niya, tila ba may matind

3rd Person's Point of ViewMabilis at walang awa na natugis nina Nando ang mga lalaking umatake sa kanilang mansion. Hindi nagtagal ang kanilang pagtatangka dahil sa loob lamang ng ilang minuto ay napaligiran na sila ng mga armadong tauhan ni Nando.Ang mga aninong gumagalaw sa dilim ng gabi ay tila mga mandaragit na walang balak magpakawala ng kanilang mga biktima.Ngayon ay nakaluhod ang limang armadong lalaki sa malamig at sementadong sahig. Nakayuko sila habang ang kanilang mga kamay ay mahigpit na nakatali sa likod. Halata sa kanilang mga mukha ang pagod, galit, at takot na pilit nilang itinatago.Nasa underground facility ng mansion sila na isang lihim na lugar na tanging mga pinagkakatiwalaang tauhan lamang ni Nando ang nakakaalam. Madilim ang paligid, tanging mga ilaw sa kisame na bahagyang kumikislap ang nagbibigay ng liwanag. Ang hangin ay malamig at mabigat, na para bang may dalang tensyon at panganib sa bawat paghinga.Sa gitna ng silid ay nakatayo si Nando Burge.Tah

Dorryn's Point of ViewNanlalaki ang mga mata ko habang nakatingin kay Nando, tila ba huminto ang ikot ng mundo sa isang iglap. Hindi ko namalayan kung kailan nawala ang pagitan naming dalawa. Ang tanging malinaw lang sa akin ay ang marahang pagdampi ng kanyang labi sa akin, isang halik na puno ng init, bigat, at mga damdaming matagal nang nakatago sa kailaliman ng aking puso.Nagkadikit na ang mga labi namin ngayon.Para akong nalunod sa kakaibang sensasyon. Ang isip ko ay tila nabura ang laman, at ang katawan ko ay unti unting nanghihina. Nanghihina ang tuhod ko, para bang hindi na ako kayang buhatin ng sarili kong katawan. Ang tibok ng puso ko ay palakas nang palakas, halos sumabay sa paghinga kong nagiging mabigat. Nararamdaman ko ang kamay niya na nasa bewang ko, mahigpit ngunit maingat, tila ba natatakot siyang tuluyan akong mawala kung hindi niya ako hahawakan.Ang bawat segundo ay tila isang mahabang panaginip na ayaw kong magising.Susuko na sana ako. Susuko sa halik niya, sa

3rd Person's Point of ViewNakakunot ang noo ni Nando habang nakatitig sa malaking glass wall ng conference room, kung saan tanaw ang lungsod na unti-unting nilalamon ng dapithapon. Ang kulay ng langit ay tila sumasalamin sa kanyang kasalukuyang damdamin, maganda sa panlabas ngunit may nakatagong bagyo sa kalooban. Ilang minuto na ang lumilipas ngunit wala pa rin ang investor na dapat sana ay matagal nang dumating. Ang bawat segundong nasasayang ay parang patak ng pasensya niyang unti-unting nauubos."They're wasting my time," malamig ngunit mariing sambit niya, na tila bawat salita ay may bigat na kayang magpabigat ng hangin sa paligid.Hindi na niya napigilan ang sarili at agad na tumayo mula sa kanyang kinauupuan, ang galaw niya ay puno ng pagkainip at galit. Napatingin sa kanya si Samantha na agad namang tumayo rin upang pigilan siya, ang kanyang mukha ay may halong pag-aalala at takot."Babe, baka darating na sila maya maya," mahinahon ngunit nanginginig ang boses na sabi ni Sama

Dorryn's Point of View"Nando."Napatingin siya sa akin na parang isang taong biglang nagising mula sa malalim na pagkakalunod sa sariling isip. Para bang sa isang iglap, bumalik siya sa realidad na matagal niyang iniwasan.Dahan dahan kong hinawakan ang kamay niyang mahigpit na nakapulupot sa pulsuhan ni Leander. Ramdam ko ang tigas ng hawak niya, parang may pinipigilang galit o emosyon na hindi niya kayang ilabas sa salita."Anong ginagawa mo dito?"Pinilit kong panatilihing kalmado ang boses ko kahit ang dibdib ko ay parang hinahampas ng malalakas na alon ng kaba.Binitawan naman niya ang kamay ni Leander ngunit nanatili ang tensyon sa pagitan nila. Napahawak si Leander sa sarili niyang pulsuhan at kitang kita ang mapulang marka na iniwan ng mahigpit na pagkakahawak ni Nando, tila isang tahimik na patunay ng hindi nila pagkakaunawaan.Inayos ni Nando ang suot niyang damit, na parang pilit niyang inaayos hindi lang ang gusot sa tela kundi pati na rin ang gusot sa sitwasyon. Pagkatap