All Chapters of Bound to My Ruthless Zillionaire Fiancé: Chapter 31 - Chapter 40

“No! This can't be happening!” biglang lumabas mula kay Inara ang salitang iyon bago pa niya mapigilan ang sarili. Tinawagan na naman siya ni Kaizan para ipaalala na magiging assistant siya at kailangan niyang sumama sa business trip nito. ‘Great. That was way too fast.’ Napakurap siya. Hindi pa rin nawawala ang pulang rashes sa mukha niya. Kapag nakita siya ni Kaizan sa ganoong itsura, siguradong magdududa ito. ‘And seriously, how could it heal overnight? Diyos ko!’ Napansin niyang masyado siyang nagiging defensive, kaya agad niyang pinakalma ang sarili. “Ang ibig kong sabihin, hindi pa ako kailanman naging assistant ng kahit sino. Baka maging pabigat lang ako. Mas mabuti nang ‘wag na lang akong sumama.” Tahimik sa kabilang linya. Ilang segundo pa ang lumipas bago niya maramdaman ang bahagyang amusement nito kahit hindi pa nagsasalita. Hanggang sa marinig niya ang pamilyar na boses, kalmado, malalim, at may halong panunukso. “Inara, have you forgotten about our one-month agreem

Makalipas ang ilang minuto, muling pumasok si Inara sa loob ng kwarto. Dahan-dahan niyang binuksan ang pinto at sumilip muna, parang tinitiyak kung ligtas bang pumasok. Mula roon, malinaw na naririnig ang tuloy-tuloy na paglagaslas ng tubig mula sa shower, senyales na naliligo na si Kaizan. Bumuntong-hininga siya nang mahina bago tuluyang pumasok. Mula sa sala, kita ang mga ilaw na nagliliwanag sa maayos na silid, pero agad ding nawala ang atensyon niya roon nang maramdaman niya ang biglang presensya sa kanyang likuran. Para bang may malamig na hangin na dumaan. Paglingon niya, si Kaizan iyon, topless, at tanging tuwalya lang ang nakabalot sa baywang. Basang-basa pa ang katawan nito at kitang-kita ang mga butil ng tubig na dahan-dahang dumadaloy mula sa matipuno nitong dibdib pababa sa kabuuan ng katawan niya. “Enjoying the view, Miss Clemente?” pilyong tanong ni Kaizan habang dahan-dahang lumalapit kay Inara na parang sinasadya ang bawat hakbang. “I won't mind if you want to dry me

With desperate strength, he dragged her unconscious body from the water. Every movement carried fear and urgency, like his whole body refused to accept what was happening. His breath hitched as he carried her up the pool steps, and the moment they reached the edge, he dropped to his knees on the cold tiles. “I-Inara? Inara, w-wake up. P-Please. Wake up. H-Hold on,” he whispered, his voice shaking in a way he rarely allowed himself to show. She was deathly pale, like porcelain drained of life. Her chest barely moved, almost nothing at all. Without wasting another second, he started CPR, hands trembling as he pressed on her chest, desperate, refusing to lose her. Then, without thinking, he sealed his lips over hers. 'Please… if you’re taken from me now, how am I supposed to live in silence after this? I can’t lose you… not like this.' Time seemed to stop. Then suddenly, a harsh, broken cough escaped her chest. She spat out water, her whole body shaking violently. She kept coughing ag

“President El Davion, naibigay ko na po sa kanya ang pampababa ng lagnat,” sabi ng doktor habang tinatanggal ang syringe. “Babalik sa normal ang temperature niya sa loob ng ilang oras. Magdadagdag pa ako ng dalawang dextrose pagkatapos nito.” Tumango si Kaizan, malamig pero kalmado. “Alright. Thank you.” Sa gitna ng mataas na lagnat, pakiramdam ni Inara ay para siyang sinusunog ng apoy. Mainit. Malabo. Para bang naghahalo-halo ang oras, hanggang unti-unting humupa ang init at napalitan ng matinding uhaw. Napakunot siya ng noo. “Tubig… tubig…” paos at halos pabulong niyang sabi. Agad itong narinig ng binata. Lumapit siya agad, inakalang tinatawag siya, pero nang marinig ulit ang hina ng boses, bahagya siyang napangiti. “Wait,” bulong niya habang inaabot ang baso sa mesa sa tabi ng kama. Dahan-dahan niyang inangat ang dalaga para makainom. “Dahan-dahan lang, Inara.” The first sip felt like heaven. Dumaloy ang tubig sa tuyong lalamunan niya, tumama sa bitak ng labi. Sabik siyang u

Sa kabilang linya, umalingawngaw ang galit na tinig ni Don Adalvino, halos mabasag ang eardrums ni Kaizan. “Walang utang na loob! Gusto mo na ba akong ipalibing nang maaga?! Anong nakita mo sa babaeng ’yan na walang modo? Aba, umabot pa sa balita! Alam mo bang sinisira mo ang reputasyon ng magiging asawa mo?” Bahagyang kumunot ang noo ni Kaizan. Kakauwi lang niya at wala siyang alam sa balitang tinutukoy ng ama niya. Hindi niya rin matukoy kung sino ang babaeng sinasabi nito. Tahimik niyang binuksan ang laptop at tiningnan ang mga trending headlines. Pagkakita pa lang niya sa mga litrato nila ni Inara sa mga entertainment sites, hindi niya napigilang mapangiti. Mukhang nagustuhan niya pa kung paano siya nakunan sa mga kuha. For once, the paparazzi actually did a good job. “Kaizan El Davion! Nakikinig ka ba sa ’kin?!” muling sigaw ni Don Adalvino, halos umalingawngaw sa buong bahay. “I heard you, Dad,” mahinang sagot ni Kaizan habang hinihilot ang sentido. People say old age sof