All Chapters of Bound to My Ruthless Zillionaire Fiancé: Chapter 21 - Chapter 30

Nagtagpo ang kanilang mga mata. Sa ilang segundong tila huminto ang oras, walang isa man sa kanila ang gumalaw. Naningkit ang mga mata ng binata, at ang matatalas nitong tampok ay nabalutan ng pagtataka bago tuluyang napalitan ng hindi makapaniwala. 'That face…' 'No way.' 'Little fairy?' 'How could she be here?' The sunlight pouring through the glass window fell across the young woman's face, wrapping her in a soft golden glow. It blurred some of her features, but the faint curve of her lips and the tilt of her chin were enough. He recognized them instinctively. Hanggang sa hindi niya namalayang nakailang hakbang na pala siya palapit habang pigil ang hininga. 'It can’t be her. Kailangan kong makasigurado.' Ngunit nang makita niyang papalapit ang lalaki, malakas na kumabog ang dibdib niya. Nauna pang kumilos ang mga paa niya kaysa makapag-isip. Agad siyang tumalikod at mabilis na pumasok sa pinakamalapit na fitting room. Mabilis niyang isinara at ini-lock ang pinto bago idinii

Hindi maalis ni Inara ang tingin sa lalaki. The way he ate, calm and composed, every movement measured and deliberate, was annoyingly elegant. Halos makalimutan niya kung gaano siya nito kainis. Marahan siyang napabuntong-hininga. 'Totoo nga, kahit anong gawin ng magagandang tao, maganda pa rin tingnan. Grabeng mga pinagpala. Anak Mo rin naman ako, Lord!' Nang ibaba nito ang chopsticks, saka lamang siya nakahinga nang maluwag. 'Hay. Salamat naman. Kalayaan, sa wakas.' Ngunit bago pa siya makalapit sa pinto ng restaurant, may biglang humawak sa kaniyang pulso. Mahigpit. Mabilis siyang napalingon at nakakunot ang noo. “Young Master, hindi ba sabi mo, pagkatapos ng dinner, puwede na akong umuwi? Binabawi mo na agad?” Nagtaas ng kilay ang lalaki at bahagyang ngumiti. “No. I just wanted to ask. Would you like to come to my place for a bit?” Agad ang naging sagot niya. “No.” Wala man lang bahid ng pag-aalinlangan sa kaniyang boses. Kung ang simpleng makasama ito sa iisang silid ay s

“Hm?” Bahagyang ibinaling ni Kaizan ang ulo, at agad na tumalim ang tingin nito sa lalaking nagsalita. “Isn’t she your fian—” Hindi pa man natatapos ng lalaki ang sasabihin nito ay isang matamis at melodikong boses na ang sumingit sa usapan, kasing tamis ng pulot ngunit may bahid ng lason. “Kaizan! Nandito ka na pala! Akala ko ay hindi ka na darating. Ang tagal kong naghintay sa’yo!” Lumapit ang isang babae na nakasuot ng makinang na bestidang tila para sa isang prinsesa. Kumikislap ang mga diyamante sa tiara nito sa ilalim ng gintong liwanag ng buong bulwagan. Nakangiti ito na para bang siya ang sentro ng gabi at pag-aari niya ang lahat ng naroon. Sa mala-diwatang kilos, marahan nitong itinulak si Inara sa gilid bago kumapit sa braso ni Kaizan na tila ba may karapatan siya rito. “Miss Devine, maligayang kaarawan,” malamig at walang emosyon na saad ng binata. Maingat nitong inalis ang kamay ng babae bago iniabot ang maliit na kahon ng regalo. Hindi naman talaga siya ang pumili n

Sinubukan ni Inara na kumawala, ngunit lalo lamang bumaon ang mga kuko ni Monica sa kanyang pulsuhan. Sa paghihilahan nila, napunit ang mamahaling handbag niya at nagkalat ang laman nito sa marmol na sahig—lipstick, compact powder, cellphone, at isang diamond-encrusted watch na kumikislap sa ilalim ng chandelier. Tumahimik ang buong silid. “Miss, ‘y-yong relo po na bigay ni Y-Young Master El Davion,” pautal na sabi ng maid habang itinuturo ang sahig. “N-Nandito po sa b-bag ni Miss I-Inara.” Tumaas ang kilay ni Monica at agad na sumilay ang mapagmataas na ngiti sa kanyang mga labi. “Ayan oh, malinaw naman siguro. Ang ebidensya na mismo ang nagpakita. Magnanakaw ka pala talaga.” Napatingin si Inara sa relong nakahalo sa kanyang mga gamit. Bumilis ang tibok ng kanyang puso. Bahagya siyang lumingon kay Kaizan at sandaling nagtama ang kanilang mga mata bago siya umiwas. 'What a dirty trick...' Pinanatili niyang kalmado ang sarili habang isa-isang pinupulot ang mga gamit, sinisiguradon

Cornered at wala nang mapag-urungan, natigilan si Inara nang matakpan siya ng anino ni Kaizan. Matangkad ang lalaki, at tila nilamon ng presensiya nito ang buong liwanag sa paligid. Dahan-dahan nitong iniangat ang kamay. Malalakas na daliri ang humawak sa kanyang baba kahit natatakpan iyon ng tuyo at basag-basag na mud mask. Nanlabo ang tingin ni Kaizan, malamig at delikado. “Wash that thing off your face,” utos nito sa mababa at matalim na boses. Kusang nahaplos ni Inara ang kanyang pisngi at naramdaman ang basag-basag na texture ng mask. Sandali siyang natulala bago tuluyang pumasok ang realization. 'Oh. Right! Hindi niya ako makikilala. Hindi habang ganito ang itsura ko. Thank God for skincare.' Agad siyang nakahinga nang maluwag. Ngunit hindi nagtagal ang ginhawang iyon. Bigla niyang naisip ang sitwasyon. 'Bakit gusto niyang ipahugas ito? Hala! Baka nagsisimula na siyang magduda? Shit! Hindi puwede. Hindi ngayon.' Kapag nalaman ni Kaizan kung sino talaga siya, lalo na at a