All Chapters of LOVE ATTACK Hostage and the Syndicate: Chapter 331 - Chapter 340

Isinakay sa patrol service si Rogy habang ang dalawang kasama nito ay sa ambulansya naman isinakay upang gamutin sa hospital. Wala naman sila sa bingit ng kamatayan pero yung tama ng baril ay sapat na para hindi sila masyadong makagalaw kaya kinakailangang lapatan ng pangunang lunas.Habang abala ang mga kasamahan sa mga pugante, abala naman si Arah sa pagtingin sa paligid upang alamin kung nasaan na si Renz. Pero hindi na niya ito makita. Naglaho na lang ito na parang bula.Maging ang sasakyan nito ay wala na rin kung saan nito ipinarada kanina.Kung puro pagdududa ang nasa isip ni Arah kanina nang sundan niya si Renz gaya ng kung bakit at ano ang ginagawa ng lalaki sa lugar na ito…, ….ngayon naman ay iba na ang tumatakbo sa utak niya.At yung ay ang ilang beses na muntik na siyang nalagay sa alanganin dahil sa grupo ni Rogy pero ilang beses din siyang naligtas dahil nagkataong nandyan si Renz. Yung hinihila siya palayo sa kapahamakan at binubulungan upang malaman kung nasaan ang k

“Re– Mr. Salazar? Anong ginagawa nyo rito?” gulat na tanong ni Arah nang makita si Renz. Hindi sumasagot si Renz. Salitan nitong tinitingnan sina Arah ang lalaking kasama. “Hinahanap ka. Diba tumawag ka sa kanila?” si Jonas na ang sumagot. “Ah..” usal ni Arah. May sasabihin sana siya pero naalala niya si Nathan na sasamahan muna niya sa opisina ng hepe nila. Ang balak sana ni Arah ay kunin ang cellphone na naka-charge. Hindi niya ito nadala dahil lowbat na. “Ahm.. ano… Jonas, ikaw muna bahala kay Mr. Salazar. Ihahatid ko lang si dela Vega kay Hepe.” sabi ni Arah pero kay Renz siya nakatingin. Bahagya siyang tumango sa binata bago tumalikod. “Tara.” aniya kay Nathan saka mabilis na humakbang patungo sa opisina ng Hepe nila. “Hindi mo na ako kailangang samahan.” mahinang sabi ni Nathan. “Ayos lang.” tipid na sabi ni Arah. Ang totoo ay naging dahilan na lang nya ito ngayon para bigyan ang oras ang sarili na makabawi sa pagkagulat dahil biglang pagsulpot ni Renz sa istasyon nil

“Sandali lang po. Tatawagin ko lang yung may-ari.” magalang na sabi ng waiter bago umalis. Maya maya pa ay bumalik ito kasama ang isang babaeng nasa 40’s ang edad, may katabaan, maayos ang pananamit at mukhang propesyonal. Pero mukhang masungit at malikot ang mata. Kung makatingin ay parang may pagdududa. Yun agad ang mga napuna ni Arah. “Hi. I’m Evelyn, may ari nitong restaurant.” anito at pasimpleng pinasadahan ng tingin ang mga kaharap. Lalo na si Renz na may mamahaling kasuotan. Ngumiti ang babae na parang biglang nawala ang pagdududa nang makitang mayamanin ang kaharap niya. “Interesado daw kayo sa wholesale?” tanong nito. “Yes. My wife wants to open a mini mart, so I was wondering if we could take a look at your other items.” tugon ni Renz habang hawak pa rin ang kamay ni Arah. Napatingin si Evelyn sa magkahawak nilang kamay bago malawak na ngumiti. “Ofcourse. Kung gusto nyo, after nyong kumain, ipapakita ko sa inyo ang warehouse namin.’ “Tapos na kami.” mabil

Wala pang beinte kwatro oras ay naisumite na ang kopya ng video at ibang ebidensya na nakita sa hidden camera ng smart glass ni Renz. Mabilis na nakakuha ng warrant ang pulisya at mabilis din na ikinasa ang operasyon sa restaurant ni Evelyn na front act lang sa kanilang ilegal na gawain. Nang dumating doon ang pulisya ay naabutan nila ang nagaganap na illegal na repacking operation. At matagumpay nilang nailigtas ang mga menor de edad na sapilitang pinagtatrabaho. Kaya naman pala parang pamilyar kay Arah ang mukha ng ilan sa mga bata. Dahil sila ang mga batang ilang buwan nang nawawala at nasa missing persons report ng kasong hawak niya. Mga batang inakala nilang biktima ng organ trafficking dahil isa-isang nawawala nang walang anumang hinihinging ransom. At makalipas ang ilang oras ay naibalik din ang mga bata sa kani-kanilang mga pamilya. Bumuhos ang luha sa tagpong yun habang mahipgpit na niyayakap ng mga magulang ang kanilang mga anak. Tahimik lamang na lumuha habang pinapanood

Tahimik at tulala ang magkaibigan habang nakaupo pagkatapos ng treatment. Mukhang pagod na pagod ang dalawa. At kapwa may hawak na tasa ng tsaa na galing sa staff ng spa. Napapikit si Jonas nang maramdaman ang pagdaloy ng mainit na chamomile tea na may honey sa kanyang lalamunan. Parang unti unti nitong hinihilot ang namamagang lalamunan matapos ang halos kalahating oras na walang puknat na kasisigaw. Pagkuway isang malalim at panatag na hinga ang pinakawalan. “Haaaay…” usal ni Jonas. “Parang hindi pa yata bumabalik yung kaluluwa ko.” sabi nito saka muling umagok ng tsaa. Tumingin siya kay Arah na ngayon ay tulala din at napapailing na lang sa nangyari. “Bakit ba kasi tayo napapunta rito?” mahinang wika nito at lumingon sa kaibigan. “Parang mas gusto ko pa yatang makipagbarilan. At least dun makakailag ako.” tugon ni Jonas. At nang magsalubong ang kanilang mga mata ay sabay silang natawa. “Parang tanga lang.” natatawang sabi ni Jonas habang napapailing. Maya maya pa ay lumaba