All Chapters of แต่งงานใหม่ล้างรักลวง: Chapter 311 - Chapter 320

“นายหมายความว่า... เจียงหร่านมาแล้วเหรอ?”ซูหนิงชะงักไปครู่หนึ่ง เจี่ยงอี้ไม่ได้กำชับให้ปิดข่าวไว้หรอกเหรอ?แม้แต่คนตระกูลเจี่ยงก็เพิ่งรู้ว่าเจี่ยงอี้เกิดเรื่อง แต่ดูจากท่าทีของพวกเขา ก็ไม่มีทีท่าว่าจะบอกเจียงหร่านเช่นกันทำไม... เจียงหร่านถึงรีบมาที่นี่ได้ล่ะ?อาซวี่มีสีหน้าเรียบนิ่ง “ใช่ครับ ตอนนี้คุณเจียงหร่านอยู่ข้างใน คุณซูเชิญกลับเถอะครับ”แววตาของซูหนิงหม่นลง มุมปากขยับเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเดิมทีในมือเธอยังถือของบำรุงที่เตรียมมาให้เจี่ยงอี้ พร้อมภาวนาให้วันนี้เขาฟื้นขึ้นมา และทันทีที่ลืมตา ก็ได้เห็นเธอเป็นคนแรกแต่เมื่อเจียงหร่านมาแล้ว ความหวังของเธอก็พังทลายลงซูหนิงเพิ่งจะเตรียมหันหลังเดินจากไปด้วยความผิดหวัง ประตูห้องก็เปิดออกเสียก่อน“คุณซู”เจียงหร่านได้ยินความเคลื่อนไหวด้านนอก จึงเดินออกมาทันทีที่สบตากับเจียงหร่าน ซูหนิงก็รู้สึกผิดขึ้นมา เธอรีบหลบสายตาอีกฝ่าย “เจียงหร่าน อาการของเจี่ยงอี้ยังไม่ค่อยดี รบกวนคุณดูแลเขาให้ดีด้วยนะ”พูดจบ เธอก็ก้มหน้าแล้วยื่นของในมือให้เจียงหร่านอาซวี่กลัวว่าเจียงหร่านจะไม่พอใจ จึงรีบจะเข้าไปขวาง แต่เจียงหร่านกลั

โจวเยี่ยนรู้ดีว่าการที่ตนถูกควบคุมตัวเพื่อตรวจสอบ ทั้งยังถูกตั้งข้อสงสัยในความผิดทางธุรกิจหลายข้อหาจนถูกจำกัดการเดินทางออกนอกประเทศ ล้วนเป็นแผนใส่ร้ายที่มีคนจงใจวางไว้ตระกูลหลินมีความสัมพันธ์ทางธุรกิจกับประเทศ M มาหลายปี อีกทั้งการเติบโตของตระกูลโจวในตอนนี้ก็ผูกโยงกับเศรษฐกิจภายในประเทศ การเล่นงานเขา ไม่ว่าจะเป็นเพราะนโยบายทางการทูต หรือเป็นการแก้แค้นของตระกูลหลิน ล้วนเป็นไปได้ทั้งนั้นแต่โจวเยี่ยนไม่ได้กังวล เพราะเขาไม่ได้ทำผิดกฎระเบียบใด ๆ ต่อให้ถูกกักตัวไว้เพื่อสู้คดี ก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้นต่อให้เลวร้ายที่สุดจนเขากลับประเทศไม่ได้ ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อโจวเฟิ่งถังและตระกูลโจวมากนักและเขาก็ไม่กลัวว่าจะต้องลำบาก เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของตระกูล เขาพร้อมจะยื้อสู้กับอีกฝ่ายจนถึงที่สุดเพียงแต่ตอนนี้โจวเยี่ยนยังติดต่อพ่อไม่ได้ เขากลัวว่าโจวเฟิ่งถังจะเป็นห่วงจนเสียหลักดังนั้นเขาจึงพยายามเรียกร้องสิทธิ์ในการติดต่อกับคนในครอบครัวมาตลอดแต่จู่ ๆ คนของสถานทูตก็ยื่นประกันตัวเขาออกมา ทำให้โจวเยี่ยนอดรู้สึกแปลกใจไม่ได้“โจวเยี่ยน!”ขณะที่โจวเยี่ยนกำมือแน่นด้วยความไม่สบายใจ เสี

เหอหว่านยังไม่ค่อยชินกับเรื่องพวกนี้จริง ๆ“ตอนนี้บอกได้หรือยัง ว่าคุณทำอะไรลงไปกันแน่?”น้ำเสียงของโจวเยี่ยนร้อนรนอยู่บ้าง ฟังดูเย็นชาและหนักแน่นเหอหว่านเป็นคนยอมอ่อนให้ได้ แต่ไม่ยอมคนที่มาแข็งใส่ เธอหันไปนอนบนโซฟาอีกฝั่ง “ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน แค่กลับประเทศไปก็พอ พ่อคุณเป็นห่วงคุณแทบแย่ ถึงขั้นจะร่วมมือกับผู้หญิงคนนั้นอย่างเหยียนหมิงเถาแล้ว จากที่ฉันเห็น คนอย่างโจวเฮ่าจิงกับเหยียนหมิงเถาในตระกูลโจวไม่ใช่คนดีอะไร พวกคุณอยู่ห่าง ๆ ไว้ดีกว่า”“ผมจะโทรหาเขาสักหน่อย”โจวเยี่ยนหยิบโทรศัพท์ออกมา แต่ก็ยังโทรไม่ติดเหอหว่านยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้ตรง ๆ “ใช้ของฉันสิ”โจวเยี่ยนกล่าวขอบคุณ ก่อนรับโทรศัพท์ของเธอแล้วเดินเข้าไปในห้องด้านในตอนนี้โจวเฟิ่งถังกำลังประชุมอยู่ที่โจวซื่อ เรื่องการตรวจสอบยาถูกมอบหมายให้เขาดูแลแทนในช่วงที่เจียงหร่านไม่อยู่เขาต้องเซ็นรายงานภาษีฉบับหนึ่งในนามของเจียงหร่านเจียงหร่านมอบสิทธิ์บางส่วนของตัวเองให้โจวเฟิ่งถัง แต่โจวเฟิ่งถังรู้ดีว่ารายงานฉบับนี้ถูกคนของเหยียนหมิงเถาแก้ไขมาแล้วหากเขาเซ็นชื่อ เจียงหร่านต้องแบกรับความรับผิดชอบครั้งใหญ่แน่นอนเมื่อนึกถึงค

ตอนนั้นเธอก็เสียใจไม่น้อย และคำพูดของเหอซื่อเยว่ก็เป็นจริงขึ้นมาอีกครั้งคนที่อยู่ข้างเธอ ไม่มีใครมีจุดจบที่ดีเลยหลังจากนั้น โจวเฟิ่งถังก็มาที่บ้านเพื่อขอคำอธิบายเรื่องนี้เช่นกันบางทีการที่โจวเยี่ยนจากเธอไป อาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเขาแล้วดังนั้นเธอจึงรับปากโจวเฟิ่งถังว่าจะไม่ไปยุ่งกับโจวเยี่ยนอีกแต่เรื่องพวกนี้ เหอหว่านพูดกับโจวเยี่ยนไม่ออก เธอเป็นคนรักศักดิ์ศรี ไม่อยากให้โจวเยี่ยนสงสารตัวเอง“ดึงผิดคน? ข้ออ้างแบบนี้คุณคิดว่าผมจะเชื่อเหรอ?” โจวเยี่ยนหัวเราะเบา ๆ “ถ้าเป็นแบบนั้น แล้วทำไมตอนผมนอนโรงพยาบาล คุณไม่เคยมาเยี่ยมสักครั้ง อีกอย่างเรื่องที่คุณพูดกับคนอื่นว่า... ถ้าผมตายก็คงดีล่ะ?”“ที่ฉันไม่ไปเยี่ยมคุณ...ก็เพราะพ่อคุณไม่ยอม ส่วนที่พูดกับคนอื่น แน่นอนว่ามันเป็นแค่คำพูดประชดตอนโมโห”เสียงของเหอหว่านเบาลงหลายส่วน นาน ๆ ทีถึงจะยอมอ่อนข้อแบบนี้แต่สิ่งที่เธอพูดนั้นเป็นความจริงหลังจากอาการดีขึ้น เธอเคยแอบไปที่โรงพยาบาลแห่งชาติ เพราะอยากเห็นโจวเยี่ยนสักครั้งแต่คนของโจวเฟิ่งถังคอยเฝ้าอยู่ตลอด ไม่ยอมให้เธอพบโจวเยี่ยนเลยช่วงนั้นเหอซื่อเยวี่ยยังเอาเรื่องของเธอกับโจวเย

“เทคโนโลยีเวอร์ชันเก่านั้นถูกเลิกใช้ไปตั้งแต่สามปีก่อนแล้ว แม่ทิ้งมันไว้ให้ฉันเป็นที่ระลึกก่อนจากไป” เธออธิบายเสียงเบา “ข้อมูลหลักของเวอร์ชันใหม่อยู่ในการดูแลของตระกูลเหอ ต่อให้ค่าสิทธิบัตรทั้งหมดตกเป็นของตระกูลเหอ ฉันก็ไม่มีทางขัดเจตนาของแม่ หรือทรยศต่อประเทศได้”โจวเยี่ยนมองใบหน้าด้านข้างที่ดื้อรั้นของเธอ ความรู้สึกซับซ้อนพลันถาโถมขึ้นมาในใจที่แท้เหอหว่านมีสติและมีเหตุผลมากกว่าที่เขาคิดไว้มาก“ถึงอย่างนั้น การใช้เทคโนโลยีนี้แลกกับการพาผมกลับประเทศ ก็ยังต้องแลกมาด้วยราคาที่สูงเกินไป” เขาถอนหายใจ “คุณไม่ควรเสี่ยงเพื่อผมเลย”ในที่สุดเหอหว่านก็หันกลับมามองเขา แววตายังคงดื้อรั้นอย่างที่เขาคุ้นเคย “บอกว่าคุณยืดยาด คุณก็ไม่เปลี่ยนเลยจริง ๆ ฉันบอกแล้วว่าฉันเต็มใจ ไม่ต้องให้คุณมายุ่ง”ถ้าเป็นเมื่อก่อน ได้ยินประโยคนี้โจวเยี่ยนคงคิดว่าเธอกำลังเอาแต่ใจอีกแล้วแต่ในตอนนี้ เขากลับได้ยินความหมายอีกแบบหนึ่งจากคำพูดนั้นถ้าครั้งนี้ไม่จำเป็นต้องให้เธอออกหน้าด้วยตัวเอง เธอจะเป็นเหมือนตอนเกิดเรื่องเข้าใจผิดในอดีต ที่ไม่แม้แต่จะอธิบายกับเขาเพิ่มสักคำหรือเปล่า?ระหว่างเดินทางกลับ ทั้งสองต่างมีเรื