บ้านไร่ไพรสวาท의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

47 챕터

1

ชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่า เรือนร่างงดงามอัดแน่นไปด้วยมัดกล้าม ผิวสีแทนของเขาน่ามองยิ่งนัก ช่วงขาเพรียว สะโพกสอบแข็งแรง ใบหน้าของเขาคมสันหล่อเหลา เรือนกายแข็งแกร่งแสนเซ็กซี่ ดวงตาคมเข้มยามทอดสายตามองนั้นดูอ่อนหวานเร่าร้อนจนคนถูกมองแทบละลายหญิงสาวรูปร่างอวบอิ่มถูกโอบกอดในอ้อมอกของชายหนุ่มอย่างทะนุถนอม เขาบรรจงจุมพิตดูดดื่มเหมือนจะสูบเลือดสูบเนื้อไปจากเธอจนหมดสิ้น ลิ้นของเขากระหวัดรัดรึง คลุกเคล้าในโพรงปากอ่อนนุ่มหวานล้ำ ริมฝีปากของเธอถูกบดขยี้จนต้องเผยอร้องครวญครางเสียงหอบกระเส่าออกมาไม่ขาดสายเขาปลดปล่อยริมฝีปากของเธอเป็นอิสระ เพียงชั่วครู่ก็ประทับลงมาใหม่ บดคลึงครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างหิวกระหาย หัวใจของเขาเต้นระรัว มือหนาฟอนเฟ้นอกอวบหนักเบา อุ้งมือใหญ่เริ่มเลื่อนลงไปสำรวจสัดส่วนความเป็นสาว เธอร้องครางด้วยความทรมานอันมากล้น นิ้วเรียวยาวสอดแทรกเข้าไปในกลีบบุหงาแสนสวย ก่อนที่ริมฝีปากจะเลื่อนลงไปคลุกเคล้าอย่างหิวกระหายชายหนุ่มหอบหายใจอย่างรุนแรง เขาพลิกกายขึ้นทาบทับพาคนใต้ร่างไปยังดินแดนแห่งความสุขในทันที!!!“เพลง” เสียงหนักๆ ทำให้คนเหม่อลอยสะดุ้งจากภวังค์ความคิด“ค่ะ บก.” เพลงพิณนั่งตัวลีบ
더 보기

2

“ก็บอกให้หาผัว”“ฉันยังไม่อยากแต่งงาน”“แกจะเก็บเงินไปไหนของแก วันๆ แทบไม่ใช้จ่ายอะไร แกไม่ต้องเปลืองค่าน้ำมันรถ ไม่มีค่าเครื่องสำอาง ค่าเสื้อผ้า เครื่องแต่งตัว ทำกับข้าวกินเองที่ห้อง เงินแกจะโดนปลวกกินแล้วนะ”“ปลวกบ้าบออะไรของแก มันอยู่ในธนาคาร”“เปรียบเปรยให้ฟังย่ะ” เฌอร์รินประชด“นะๆๆๆ แกไปเที่ยวกันนะ”“ก็ได้ จะหาเวลาไปก็แล้วกัน แต่ช่วงนี้ลาไม่ได้”“แกลาได้ตอนไหนอะเฌอร์”“พ่อตาย แม่ตาย ญาติสนิทเสียและแต่งงาน”“โหดอะ”“ฉันไม่ได้ทำงานอิสระเหมือนแกนะนังเพลง” เฌอร์รินขึ้นเสียงแปดหลอด“แกก็ลาออกมาสิ จะได้ไปไหนมาไหนอิสระ ทำงานประจำน่าเบื่อจะตายแก ไหนจะเจ้านาย เพื่อนร่วมงาน ภาษีสังคม ค่าใช้จ่ายจิปาถะ ปวดหัวกับลูกค้า กับงาน โอ๊ย! ต้องตื่นเช้าตาลีตาเหลือกไปทำงาน กลับบ้านมาก็เหนื่อย ดึกดื่นกว่าจะได้นอน เป็นแบบนี้ทุกวันเห็นแล้วเหนื่อยอะแก”“ลาออกมานี่นะ คิดได้นะย่ะหล่อน จะให้ฉันลาออกมากินแกลบรึไง ถึงเหนื่อยก็ยังมีเงินเดือน ยังไงคนทุกคนก็ต้องทำงาน ก็ต้องเหนื่อยกันทั้งนั้น ขนาดเสี่ยเลี้ยงยังเหนื่อยเลย”“เหนื่อยไงอะแก”“โอ๊ย! เดี๋ยวเหอะแก ก็อยู่บนเตียงเหมือนนางเอกแกไง ไม่เหนื่อยรึไง”“น่าจะฟินมา
더 보기

3

“มีอีก”“อะไรของแกอีก”“แกขึ้นคาน”“ไม่ถึงขนาดนั้นมั้ง” เพลิงพิณทำหน้าไม่เชื่อ“ปีนี้แกอายุเท่าไหร่แล้ว”“สามสิบเอง”“โอ๊ย! สามสิบเองเหรอแก แกน่ะต้องบอกว่าตั้งสามสิบแล้วย่ะ กำลังจะย่างเข้าสู่วัยทอง”“แกพูดเวอร์ ไม่ใช่เสียหน่อย” เพลงพิณใจคอไม่ดี“พอแกสามสิบ ต่อไปแกจะสี่สิบไม่รู้ตัว อายุมันจะขึ้นเร็วมากนะแก”“แกพูดเป็นเล่นไป”“แล้วแกก็จะนั่งอยู่แต่หน้าคอมจนแกสี่สิบและแกก็จะขึ้นคานสมใจอยาก”“แกชอบพูดให้ทุกอย่างเลวร้าย” เพลงพิณเสียงแผ่วลงเรื่อยๆ“ตอนนั้นแกจะโหยหาความรัก โหยหาผู้ชายสักคนมาดูแลแก เห็นคนอื่นมีลูกเต้าก็คิดถึงตัวเอง ตอนแก่แกจะทำยังไง จะมีใครดูแล และแกก็จะเป็นคนแก่ที่มัวแต่นั่งหน้าคอม ร่างกายของแกก็จะทรุดโทรม และที่สำคัญ...”“ที่สำคัญอะไรแก”“แกจะไม่รู้รสชาติของการร่วมรัก ได้แต่จินตนาการเหมือนพวกประสบการณ์โชกโชน ฟินเวอร์ล้านแปด แซ่บสยิวกิ้วเหมือนแฟนนิยายแกว่า แต่แกแค่มโน”“แกพูดมีเหตุผล”“แกคิดได้แล้วสิว่าจะมองหาผู้ชายบ้าง มีคนสนใจแกแกก็ไม่เคยเปิดใจ”“เปล่า แค่คิดว่าเรื่องที่แกพูดน่าจะเอาไปเขียนนิยายสักเรื่อง”“นังเพลง!!!!” เพลงพิณยกมือขึ้นปิดหูแทบไม่ทัน ทำไมต้องมาเสียงดังใส่เธ
더 보기

4

“แฟนนิยายแกก็ยังน่ารักนะ”“บางคนก็หายไปเลย แต่ก็มีหน้าใหม่เข้ามา เด็กโตขึ้นทุกวัน”“ฉันเห็นเด็กๆ ชอบอ่านการ์ตูนหรือนิยายอะไรที่ปกเป็นการ์ตูนน่ะแก ข้างในเคยไปเปิดดูในร้าน ภาษาอะไร อ่านแล้วชวนปวดหัว”“ก็ตามวัยน่ะแก”“แก..”“หือ... แกเรียกทำไม ทำเสียงแบบนี้ ขนลุกว่ะ”“โอ๊ย! แกจะขนลุกทำไมฉันผ่าตัดแปลงเพศแล้ว”“แล้วแกเรียกทำไม”“ถามจริงๆ เลยนะแก”“อือ... ถามสิ” เพลงพิณตอบรับ มองเพื่อนอย่างระแวง“แกเขียนฉากนั้น ไม่อยากมีผัวบ้างเหรอ”“โอ๊ย! แกถามคำถามนี้อีกแล้วนะ” เพลงพิณทำท่าจะลุกหนี“อย่าเพิ่งไป ฉันจริงจัง” เฌอร์รินกดไหล่เพื่อนเอาไว้“ไม่อยากมี”“แกไม่มีอารมณ์บ้างเหรอ คืออยากสยิวกิ้วเหมือนนางเอกไรงี้”“อยากก็ได้ แต่กับพระเอกที่ฉันเขียนนะ กับผู้ชายเหี้ยๆ ไม่เอา”“แก... ผู้ชายก็ไม่ได้เหี้ยเสมอไปหรอกนะ”“ที่เห็นก็เหี้ยนะแก ขนาดแฟนแกยังทิ้งแกเลย”“เอาเถอะ มีคนสนใจแก งั้นฉันจะไปบอกว่าแกไม่อยากมีผัวแล้วกัน” เฌอร์รีนถอนใจหนักๆ ก่อนจะลุกขึ้นทำท่าจะเดินหนีอย่างเซ็งๆ“เฮ้ย! เดี๋ยวสิแก ใครสนใจฉันอะ แกไปบอกเขาได้ไงว่าฉันไม่อยากมีผัว หยาบคายสุดๆ” เพลงพิณรีบดึงมือเพื่อนเอาไว้“หูผึ่งเชียวนะแก ทำเป็นเล่น
더 보기

5

“ยายหน้าจืด มายืนเซ่ออะไรอยู่แถวนี้ ไม่เห็นหรือไงว่านี่มันถนน อยากตายนักหรือไงห๊ะ” คนที่ลงมาจากพูดลิ้นพันกัน น้ำเสียงอ้อแอ้ ชี้หน้าเพลงพิณอย่างเอาเรื่อง สภาพโงนเงนจะล้มแหล่ไม่ล้มแหล่ทำให้เพลงพิณถอยหลังไปอีกหลายก้าว“คนเมาอะแก” เฌอร์รินกระซิบที่หูของเพื่อน“เห็นแล้ว หน้าตาเหมือนโจรเลยแก ซวยอะไรแบบนี้” เพลงพิณตอบกลับ ลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างหวาดๆ แต่ก็ยังทำใจดีสู้เสือ“ได้ยินไหมยายไม้กระดาน สวยก็ไม่สวยยังมายืนเอ๋ออยู่กลางถนน รึมาโบกรถให้ผู้ชายหิ้วขึ้นรถ” โทธวิทชี้นิ้วว่าอีกฝ่าย“ใครไม้กระดานห๊ะ ไอ้หน้าโจร ยืนโบกรถให้ผู้ชายหิวอะไร ฉันไม่ได้มาขายตัวนะ ไอ้คนทุเรศ” เพลงพิณว่ากลับอย่างโมโห“ไอ้เพลง แกอย่าไปมีเรื่องกับเขาเลย” เฌอร์รินกระตุกแขนเพื่อน“ไปกลัวอะไรกับคนเมา” เพลงพิณพูดอย่างไม่กลัว คนตรงหน้าหนวดเครารกรุงรัง มองยังไงเธอก็กลัว แต่ทำใจดีสู้เสือเอาไว้“นี่ยายไม้กระดาน ไม่สวยแล้วยังปากดีอีก” โทธวิทจิ้มหน้าผากของอีกฝ่ายจนหน้าหงาย“อุ๊ย! คนบ้า ชอบทำร้ายผู้หญิงเหรอไง” เพลิงพิณปัดมือเขาออก“ผู้หญิงปากดีแบบเธอ เดี๋ยวเจอดี”“อย่ามาขู่เสียให้ยากเลย ไม่กลัวหรอก” คำพูดของเพลงพิณทำให้โทธวิทย่างสามข
더 보기

6

ตรีชฎาเคยให้ดูภาพครอบครัวนานแล้ว บอกว่าตัวเองเป็นลูกคนละแม่กับพี่ชายทั้งสอง และตอนที่พี่ชายทั้งสองมาเยี่ยม ก็ไม่เคยได้เจอกับสองสาวเพื่อนซี้ จึงไม่สนิทสนมกันอย่างที่เห็น เนื่องจากทั้งเฌอร์รินและเพลงพิณไม่ค่อยกล้าไปที่บ้านของคุณป้าของตรีชฎาสักเท่าไหร่ ท่านเป็นคนดุ หัวโบราณและซักถามเหมือนจำเลย เวลาจะชวนกันไปไหนมาไหน ตรีชฎาจึงมักเก็บตัวอยู่กับบ้าน ไปเรียน และเจอกันก็ที่มหาวิทยาลัย บางครั้งนึกสงสารก็ชวนกันมานอนเล่นที่ห้องพัก แทนที่จะออกไปเที่ยว แต่ทั้งสามก็สนิทกันดี เพราะพูดกันได้ทุกเรื่อง และมีความจริงใจให้แก่กันเสมอ อีกสถานที่หนึ่งที่ทั้งสามมักไปขลุกอยู่ด้วยกันคือห้องสมุด เพราะเงียบสงบ เพลงพิณได้อ่านหนังสือที่ชอบ ตรีชฎานั่งทำรายงาน และเฌอร์รินก็นั่งเล่นคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊ค เรียกว่าเป็นสามคนที่ลงตัวเพราะไม่เคยมีปัญหาทะเลาะกันเลย แค่มองตาก็รู้ใจ“จริงเหรอนี่ แล้วพี่หมอไม่เห็นบอกพวกเรา” เพลงพิณหันไปมองชายหนุ่มตาปริบๆ“ก็อยากให้ยายตรีแนะนำเองครับ จะได้เซอร์ไพร้ส์ ได้ยินน้องพูดอยู่ว่าเพื่อนจะมาเที่ยวที่ไร่ ไร่แสนรักยินดีต้อนรับนะครับ” เอกวัฒน์พูดอย่างใจดี“พี่ชายแกโคตรหล่อเลยว่ะตรี” เฌอร์รินก
더 보기

7

“ทำรักได้ทั้งวันทั้งคืน นางเอกท้องโย้ก็ไม่เว้น ไม่รู้กินอะไรเข้าไป บางคนครั้งนึงวันนึงก็หลับจะตายแหละ เอาเถอะใหม่ๆ อาจจะทุกวันวันละสองครั้งเอา นานๆ ไปอาทิตย์ละวัน เดือนละครั้ง แต่พระเอกยายเพลงเอากันกับนางเอกวันนึงทุกที่ในบ้าน ไม่ทำมาหากินอะไรเลย”“บ้า!!!” เพลงพิณค้อนเพื่อน“หรือว่าฉันพูดไม่จริงย่ะ พระเอกของหย่อนกินอะไรเหรอ โด่ไม่รู้ล้มรึไง”“ไม่ได้กินอะไร” เพลงพิณลากเสียงยาว“แกรู้ไหม บางคืนมันลุกมาปั่นนิยาย ฉันเชื่อเลย จนถึงเช้า แล้วมาบ่นว่าง่วง มันตอบว่าไงรู้ไหมยายตรี” เฌอร์รินทำเสียงหมั่นไส้ปนขำ“ตอบว่าไงเหรอ” ตรีชฎายิ้มขำเพื่อนรักทั้งสอง ไม่ได้เจอกันนานก็คุยกันมันเลยทีเดียว“มันบอกว่าลูกรักของมัน คือพระเอกของมันนั่นแหละกระตุกผ้าห่มไม่ได้นอนเลยลุกมาปลุกปล้ำ ดูมันพูดเข้า ทำยังกับเป็นพวกเจนจัด”“ฉันพูดให้ฮา แกก็เอาไปเป็นอารมณ์” เพลงพิณแก้ตัว หน้าแดงลามไปถึงใบหู“เวลามันเขียนนิยายไม่ออกแกรู้ไหมมันไปทำอะไร”“ทำอะไรเหรอเฌอร์”“ขัดห้องน้ำ” เฌอร์รินตอบแล้วหัวเราะคิกคัก ได้ค้อนจากเพื่อนมาอีกเป็นของแถม“ไม่ดีหรือไงยายเฌอร์”“ดีจ้ะ ฉันสบายเลย ไม่ต้องขัดห้องน้ำ แต่ต้องทำกับข้าวให้มันกิน”“ฮ่า
더 보기

8

“แล้วเธอล่ะเป็นใคร เข้ามาอยู่ในงานนี้ได้ยังไง”“ฉันก็เป็นเพื่อนกับลูกสาวเจ้าของไร่นี้ยังไงล่ะ ฟังแล้วอึ้งไปเลยใช่ไหม” เพลงพิณพูดอย่างอวดๆ แต่คนตรงหน้ากลับบิดปากมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า“เป็นเพื่อนลูกสาวเจ้าของไร่แต่ทำท่าเหมือนเป็นเจ้าของไร่เสียเอง”“อนาคตก็ไม่แน่” เฌอร์รินพูดบ้าง“หมายความว่ายังไง” โทธวิทหรี่ตามองสองสาวอย่างสงสัย“อนาคตเพื่อนฉันจะเป็นสะใภ้ของเจ้าของไร่นี้ยังไงล่ะ” เฌอร์รินพูดออกไป โมโหนักกับหน้าตาดูถูกของอีกฝ่าย โทธวิทหัวเราะลั่น กราดมองทั้งสองตั้งแต่หัวจรดเท้า“หัวเราะอะไรของนาย” เฌอร์รินถามกลับเมื่อเห็นอีกฝ่ายหัวเราะ“คิดว่าจะหวังรวยทางลัด เกาะผู้ชายรวยๆ กินรึไง ผู้หญิงเดี๋ยวนี้ไร้สมองนะ”“ฉันไม่ได้หวังจะเกาะใครกิน” เพลงพิณโกรธเพื่อนเหมือนกันที่พูดแบบนั้นออกไป เธอไม่ชอบให้ใครมาดูถูกที่สุด เพราะคนอย่างเธอยืนหยัดมาด้วยตัวเองตลอด“เหรอ... หน้าตาบอกยี่ห้อว่าผู้หญิงหวังรวยทางลัด”“นี่นาย นายก็หน้าตาบอกยี่ห้อเหมือนกันว่าพวกโจรเถื่อน นี่เข้ามาในงาน หวังอะไรล่ะ” เพลงพิณอยากจะตบปากเขานัก คนอะไรปากเสียปากร้ายที่สุด“แล้วแต่จะคิด” เขายักไหล่ไม่แยแส“แล้วแต่จะคิดงั้นเหรอ” เพลงพิ
더 보기

9

“จริงเหรอ แสดงว่าแกรักเดียวใจเดียวกับพี่หมอว่างั้นเถอะ”“ก็อืม...”“ระวังเฮียโทจะไม่ยอมนะ”“เขาไม่ยอมแล้วเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ”“เขาไม่ยอม แกไม่ยอม เขาก็ปล้ำแกทำเมียยังไงล่ะ เหมือนพระเอกแก”“บ้า!” เพลงพิณว่าให้ เฌอร์รินหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ“เฮ้ยๆๆ เย็นไว้เพลง แกเป็นอะไร ไม่เคยกินไวน์เดี๋ยวก็เมาหรอก” เฌอร์รินแย่งแก้วในมือเพื่อนมาถือเอาไว้ แต่โดนแย่งกลับไปอีกรอบ พอโทธวิทหายไป ในงานก็ดูเหมือนจะปกติสุขเหมือนเดิม แต่เพลงพิณกลับหันมาดื่มไวน์กับเพื่อนทั้งสอง ทั้งๆ ที่ไม่เคยดื่มมาก่อน“ฉันแค่อยากกินน่ะ”“เป็นอะไรของแก”“เปล่าหรอก” เพลงพิณตอบกลับ แต่ในใจกลับคิดเรื่องโทธวิท คิดแล้วก็อยากเมา เธอต้องไม่ชอบขี้หน้าหมอนั่นสิ แต่ทำไมกลับรู้สึกหวั่นไหวแค่โดนเขาจูบเถื่อนๆ แบบนั้น“ตรี เพลงถามหน่อยสิ”“อือ... ถามอะไรว่ามาสิ”“ทำไมป๊าดูไม่ชอบเฮียโทของแกนักล่ะ”“เฮียโทนะเหรอ” ตรีชฎาทวนซ้ำ มองหน้าเพื่อนเมื่อเห็นอีกฝ่ายสนใจเรื่องพี่ชายคนรอง“อือ...” เพลงพิณรับคำในลำคอ“แกจะอยากรู้ไปทำไมยายเพลง ฮันแน่ หรือว่าตกหลุมรักเฮียโทแทนพี่หมอซะแล้ว” เฌอร์รินแซว“แค่อยากรู้เป็นข้อมูลเผื่อไปเขียนนิยาย”“อะไรๆ ก็เอาไปเข
더 보기

10

“เปล่า”“ฮันแน่ คิดถึงพี่หมออยู่เหรอ” เพลงพิณโดนลอ“ก็คิดแหละ พี่ชายแกน่ารักนี่หว่า” เพลงพิณพูดตามจริง แต่อีกเสี้ยวหนึ่งก็อดคิดถึงคนหน้าโหดแสนป่าเถื่อนที่ประกาศกลางงานเลี้ยงว่าจะจีบเธอเสียไม่ได้“ฉันก็อยากได้แกเป็นพี่สะใภ้”“พวกแกสองคนน้อยๆ หน่อย ฉันนั่งหัวโด่อยู่ทั้งคน”“แกต้องช่วยฉันกับยายเพลง ไม่อยากให้พี่หมอได้ผู้หญิงไม่ดี”“บางทีผู้หญิงคนอื่นอาจจะดีกว่ายายเพลง”“นั่นปากแกรึยายเฌอร์ เดี๋ยวเหอะ” เพลงพิณยื่นมือไปหยิกเพื่อน แต่อีกฝ่ายพาตัวเองหนีได้ทัน“โอ๊ย! เจ็บนะเพลง”“สมน้ำหน้าอยากปากปีจอนะแก”“โหย... แรงอะแก”“ทำอะไรกันอยู่ครับสาวๆ”“กำลังคิดแผนจะจีบพี่หมออยู่ค่ะ อุ๊ย! แหะๆ” ตรีชฎาเกาหัวไปมา“จีบพี่” เอกวัฒน์ชี้นิ้วมาที่ตัวเอง“เปล่าค่ะตรีล้อเล่น”“กินอะไรกันหรือยังล่ะ” เอกวัฒน์ยิ้มอบอุ่นให้กับน้องสาวและเพื่อนๆ ของเธอ“อิ่มแปล้เลยค่ะ ทุกคนในงานก็ดูมีความสุขนะคะพี่หมอ โดยเฉพาะคนงาน”“ใช่ครับ ป๊าคงอยากตอบแทนน้ำใจพวกเขาน่ะ”“เพลง แกเมาจนหน้าแดงแล้ว” เฌอร์รินเอ่ยขึ้น ปกติเพื่อนไม่เคยดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์“ไม่เมาสักหน่อย” คนเมาไม่ยอมรับความจริง“นี่ไม่เมาอีกเหรอ แกดูสิยายตรี
더 보기
이전
12345
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status