All Chapters of One Night with the Ruthless Billionaire: Chapter 141 - Chapter 150

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View “You did....what?”Parang hindi ako makapagsalita sa sobrang gulat. Ni hindi ko din naintindihan ang kaniyang sinabi, dahil parang nabingi ako.Halata ang galit sa mga mata ni Killian. Nanlilisik ‘yon, at parang hindi pa siya nakuntento sa kaniyang ginawa.Parang kulang pa base sa kaniyang reaksyon ngayon. He’s not satisfied, at alam kong posibleng may gawin pa siyang mas malala pa sa inaakala ko.“Tinahi ko ‘yong bibig niya, dahil sa kung anu-anong sinasabi niya,” ulit niya sa kaniyang sinabi na siyang nagpalaglag nang tuluyan sa aking panga.Parang ang hirap nitong paniwalaan, pero wala akong magawa kung hindi ay matulala na lamang lalo pa’t kitang-kita sa kaniyang mga mata ang galit.“Hindi ko naman dapat ‘yon gagawin kung hindi niya sinasabi ang mga ganoong bagay,” paliwanag niya sa akin, at parang kahit yata sermunan ko siya sa ginawa niya, hinding-hindi siya hihingi ng tawad.“Bakit mo ‘yon ginawa?”“That’s how I torture an asshole, baby.

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“May balita na ba sa paghahanap ni Tito sa ex-fiancée niya?” tanong ko kay Killian, dahil siya naman ang nakaaalam sa bagay na ‘to.Although, nandito pa rin naman kami sa bahay nila, hindi naman ibig sabihin no’n ay alam ko ang lahat ng nangyayari.Madalas kasi ay nagpupunta si Killian sa study room ng kaniyang ama kasama si Aziel. Kaya hindi ko sigurado kung ano nga ba ang pinag-uusapan nila tungkol sa balitang ‘yon.May mga bagay kasi na sila lang ang puwedeng mag-usap, habang si Tita naman ay minsan kasama ko sa garden niya mismo.Ngayong sumapit na ang gabi, saka naman ako nagkaroon ng time para kausapin si Killian tungkol sa bagay na ‘to.Hindi ko na rin balak pang alamin ang tungkol kay Liam, dahil alam kong hindi ko rin naman masisikmura ‘yon.Alam ko sa sarili ko na hindi ko ‘yon kaya, at hindi kakayanin. Baka masuka rin lang ako kung tutuusin.“Wala pa,” sagot naman kaagad ni Killian sa akin. “Tinutulungan ko naman na siya tungkol dito,

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“What?” gulantang na tanong ko sa kaniya, dahil parang sobrang dami naman yata nila. “Bakit nadamay ako?”Akala ko ay si Liam lang ang problema ko, pero bakit maging ang isang ex-boyfriend ko ay dumagdag pa? Ano ba ang gusto nila sa akin?“Your properties,” saad niya na siyang nagpatigil sa akin. “Mas lalong nakilala ang business mo, dahil sa paglalabas mo ng mga product. They weren’t expecting that, though. Buong akala nila ay wala ka ng mas igagaling pa sa business, pero nagkamali sila. Kaya ngayon, gusto ka nilang kunin sa akin para makuha nila ang mga business niyo.”Napakurap ako, at napahawak na lamang sa aking noo nang maramdaman ko ang pagkirot nito. Hindi ko sila maintindihan. Bakit nadadamay ako? Bakit gusto nilang kunin ang mga business na hawak ko?Hindi ba nila alam kung gaano kahirap alagaan ang pangalan sa business industry? Hirap na hirap akong iangat ang sarili ko, dahil nga mas kilala nila ang mga magulang ko. Bukod din doon ay

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Tita,” humahagulgol kong sambit nang salubungin ako nito ng yakap. “Tita, si Killian. Naiwan po siya roon.”Hinaplos ni Tita ang aking buhok, habang patuloy lamang ako sa paghagulgol.Dumiretso kami rito sa bahay nila, at kanina pa hindi tumitigil ang luha ko kahit pilit na akong pinakakalma ni Tita.I just don’t get it. Puwede namang umalis na lang kami ni Killian kanina nang sabay. Pero bakit kailangan niyang maiwan?Nandoon naman ang mga tauhan niya para harangan ang mga kalaban. Kaya bakit? Bakit kailangang ako lang?“Mom, babalik ako,” sambit ni Aziel na siyang nagpaiyak lamang sa akin lalo. “Baka kailanganin ni Kuya ng back up, Mom.”“Ako na lang ang pupunta—”“Dad, no. Mas kailangan ka nina Mommy, at Ate.”“Delikado, Malachi,” pigil ni Tita. “May mga tauhan naman na kaming ipinadala roon. Besides, alam kong kaya ni Adler ‘yon.”Napalunok ako, dahil halata sa boses ni Tita na malaki ang tiwala niya kay Killian.Lumambot kasi ang boses niya

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewIlang oras din akong naghintay sa kuwarto ni Killian. Aminado akong gusto ko na siyang tawagan, pero pinigilan ko. Mabuti na lamang, dahil naisip ko kaagad sina Daddy, at Mommy. Kaya sila ang tinawagan ko kaagad para alamin kung kumusta ba ang kalagayan nila.“Dad,” bungad ko nang sagutin kaagad nila ang tawag.Kinuha ko naman ang aking laptop, at mabilis ‘tong binuksan para naman ma-monitor ko kaagad kung kumusta na ba ang mga product.“Yana.”Humugot naman ako nang malalim na hininga, at napangiti na lamang, dahil kahit papaano ay nawala sa isip ko ang mga nangyari kanina.Though, alam ko naman na panandalian lang ang lahat, dahil once na patayin ko ‘tong tawag, paniguradong sasagi na naman sa isipan ko ang naranasan ko kanina. Mukhang hindi ko na naman ‘yon malilimutan.Pakiramdam ko ay hindi ko rin talaga magagawang makalilimutan ‘yon, dahil isa talaga ‘yong bangungot. ‘Yong mga putok ng baril, parang naririnig ko pa rin hanggang ngayon.“Kum