All Chapters of Yakap sa Magdamag (SSPG R-18+): Chapter 161 - Chapter 170

251 Chapters

CHAPTER 161: Pasayahin si Lucille

“OH, deal!”Malakas ang boses ni Lucille habang buong kumpiyansa niyang inilapag ang kanyang mga baraha sa mesa. Halata nag excitement sa kanyang mukha. Parang napakaswerte ata niya ngayong araw.Kasabay niyon ang pagsabog ng mga bulalas ng pagkadismaya mula sa iba pang manlalaro.“Muli na naman?!”“Imposible!”“Ang swerte mo talaga ngayong gabi!”Tumawa si Lucille habang kinakamkam ang tambak ng chips sa gitna ng mesa. Halos hindi na iyon mayakap ng isa lamang braso. Kinailangan niyang gamitin ang dalawa niyang braso upang makuha ng maayos ang tambak ng chips mula sa gitna ng mesa.Mula sa ikalawang palapag, tahimik ko siyang pinagmamasdan. Ayaw kong kumurap. Nais kong nakatutok lamang ako sa kanya.Nakatayo ako sa likod ng two-way mirror na nakaharap sa VIP gaming room. Mula rito, kitang-kita ko ang bawat kilos niya, ngunit wala siyang ideya na pinapanood siya.At habang mas matagal ko siyang tinitingnan...Mas lalo kong nararamdaman ang galit na bumabalot sa aking dibdib. Ang pagha

CHAPTER 162: Kunin si Bruno

“MISS DEMOR...”Magalang na ngumiti ang dealer habang itinutulak palapit kay Lucille ang mga chips na muli na naman niyang napanalunan.Lalong lumapad ang ngiti ng babae. Alam niyang siya pa rin ang magwawagi sa pagkakataong ito.“Sinabi ko naman sa inyo,” mayabang niyang sabi habang kinakamkam ang mga chips sa gitna ng mesa, “swerte ako ngayong gabi.”Nagkatinginan ang ilang manlalaro. “Parang hindi nauubos ang suwerte mo ah.”“Baka ikaw na ang bagong reyna ng casino.” Natatawang sabi ng isa.Lahat ng mga naroroon ay bago sa paningin ni Lucille. Si Bruno lang ang nagdala sa kanya dito, upang masubukan ang swerte sa kuta ng isang Roman Valezarte.Napatawa si Lucille.Hindi niya napansin ang mga makahulugang tingin ng mga tao sa paligid niya. Ang mga lihim na senyas ng mga mata at kamay.“Another round?” nakangiting tanong ng dealer. "Okay pa ba kayo, Miss Demor?"“Of course.”Agad siyang tumango. Mabilis pa sa alas kuwatro.Muling nagsimula ang laro.Deal.Deal.Deal.At gaya ng mga

CHAPTER 163: Escort

"KAHIT patayin mo niyo ako, wala akong sasabihin! Wala akong ibubulgar! Wala kayong malalaman!" narinig kong sigaw ni Bruno, habang nakaluhod siya sa sahig ng slaughter house."Kahit patayin niyo ako, wala kayong malalaman sa akin! wala akong aaminin! Wala akong sasabihin!""Hindi niyo maaaring gawin sa akin ito! Kilala ko si Roman Valezarte. Magagalit siya kapag nalaman niya na sinasaktan niyo ako!""Nagdadala ako ng mga players dito. Kilala ako ni Roman!""Humanda kayo, kapag nalaman niyang sinasaktan niyo ang isang bigtime na manlalaro!""Aaaah! mga put*ng ina kayo, kapag nakalabas ako dito, papatayin ko kayong lahat!""Sino ba kayo, ang lalakas ng mga loob niyong saktan ako!?"Natatawa ako sa sinasabi ni Bruno. Nakatingin ako sa kanya mula sa salaming bintana sa labas ng slaughter house. Nais kong makita kung paano siya pahirapan, at kung paano siya magmakaawa. Ngunit sa hitsura pa lang ng lalaking ito, mukhang kinakain na siya ng labis na kayabangan.Sinenyasan ni Lionel ang akin

CHAPTER 164: Nagbayad na si Bruno

"Ba-bakit ka narito?" tanong ni Bruno sa akin. Marahil, hindi niya inaasahan na matatagpuan niya ang isang tulad ko sa ganoong lugar.Hindi naman alam sa labas, na sumasali ako sa mga ganitong ilegal na gawain. Mas kilala ako, bilang isang cold hearted boss, na parang walang pakialam sa lahat ng bagay sa aking paligid.Mahinang mag isip ang taong ito. Hindi niya naisip, na sa lugar ng mga mayayaman, ganito talaga ang buhay. Literal na nakikiride lang siya sa buhay dito sa loob ng kuta ni Roman. Isang small time gold digger na nagtatapon ng pera."Pinagsasabihan mo ang asawa ko ng masasamang bagay. Kung anu ano ang lumalabas sa madumi mong bunganga. Masyado ka namang masamang mag isip. Kilala mo ba personally si Chantal?" tanong ko sa kanya. Habang nakatingin sa kanya paibaba. Sa aming posisyon, malalaman agad kung sino ang nasa itaas at kung sino ang hampas lupa.Napayuko si Bruno. Marahil ay hindi niya inaasahan na naroroon ako."Asawa ko siya!" sinipa ko siya sa balikat."Aaaah!" d

CHAPTER 165: Unang parusa kay Lucille

TALO..Talo...Talo...Halos lumuwa na ang utak ni Lucille matapos niyang matalo ng sunod sunod.Hindi lang isa, hindi lang dalawa, kundi sampung beses!Sampung beses siyang hindi man lang siya nanalo kahit isang beses!"Ayoko na!" madiin niyang sabi. "Mukhang minamalas ako ngayon!"Tumayo si Lucille, at padabog na inusog ang upuan.Nagkatinginan ang kanyang mga kasama, matapos niyang maglakad papalayo, dala ang kanyang mga chips na papalitan sa cashier."Nasaan na ba kasi ang Bruno na yun," mahina niyang bulong. "Kanina pa siya wala ah. Tinakbuhan kaya ako ng hayup na yun?"Sa kanyang tantiysa, umabot sa sampung milyon ang natalo sa kanya. Natirahan na lang siya ng dalawampung milyon.Pero..Bago pa siya makarating sa kanyang patutunguhan, isang grupo ng kalalakihan na mga naka black suit ang kanayang nakasalubong.Akala niya, papasok lang sila sa loob, subalit nagulat siya, ng bigla siyang hawakan ng mga ito. Bago pa man siya makasigaw at makahingi ng tulong, naramdaman niya ang ka

CHAPTER 166: Hindi mo ba ako nagustuhan?

Nahintakutan si Lucille sa kanyang narinig. Nanginginig ang kanyang mga labi, at ang kanyang baba.Halos hindi na siya makagulapay sa sakit na kanyang nadarama, dahil sa pagkaputol ng kanyang dalawang daliri.Nakatitig siya sa akin, na tila ba kumukuha ng lakas para makapagsalita."Jeremiah.." mahina niyang sambit sa aking pangalan, "wala-- wala akong alam sa sinasabi mo.."Tumalikod ako ng bahagya, saka sinenyasan ko ang isa kong tauhan na suntukin siya sa panga."Aaaah!" sigaw niya sa tindi ng tama. Agad na dumugo ang kanyang pisngi. Napaubo pa siya dahil sa mga dugo na kanyang nalunok.Dahan dahan niya akong tiningnan. Puno ng sakit at galit."Jeremiah.. baka nakakalimutan mo, iniligtas ka ng tatay ko noon.. Siya ang nag alaga sayo noon. Namatay siya dahil sayo!" mahina ang kanyang tinig."Ang-- ang papa ko ang nagsakripisyo ng lahat.. nangako ka sa kanyang aalagaan mo ako.. anong ginagawa mo? wala kang utang na loob!"Napangisi ako, saka ko siya tinitigan, puno ng inis at poot."

CHAPTER 167: Pangako ni Jeremiah

"Hmmmm.." ungol ni Lucille. Hindi siya makasigaw dahil sa basang tuwalya na nakalagay sa kanyang bibig.Muling sumirit ang dugo mula sa kanyang hintuturo."Masakit ba?" tanong ko sa kanya, "mas masakit pa diyan ang pinagdaanan ng asawa ko. "Muli kong sinenyasan ang aking mga tauhan.Nanlaki ang mga mata ni Lucille, matapos makita ang isang samurai na hawak ng isa sa kanila.Bago pa iyon bumagsak sa kanyang tuhod, tumalikod na ako. "Lionel, alam mo na ang gagawin sa kanya.. siguraduhin mong walang matitira kahit hibla ng kanyang buhok.""Sa crocodile farm pa rin po ba sila itatapon?" tanong niya sa akin."Oo.. doon pa rin sa dati. Ikaw na ang bahala dito.""Opo, sir!"Naglakad na ako papalayo. Rinig ko ang talim ng samurai, na siyang pumuputol sa katawan ni Lucille.Sa mundong ito, hindi dapat hinahayaan ang mga katulad nila na mabuhay. Tama si Roman. Kapag nag alaga ka ng ahas, bandang huli, ikaw pa rin ang tutuklawin niya..Sa kaso ni Lucille, isa siyang sawa, at ang ninais niyang

CHAPTER 168: SPG- Papagurin hanggang magmakaawa

POV: ChantalUMUWI kami ni Jeremiah sa kanyang condo. Nakita ko ang ayos ng kanyang garden. Maraming bulaklak doon, at may mga pagkain."Ano to?" kinikilig kong tanong sa kanya.Dahan dahan niya akong niyakap mula sa likod, saka ipinaton ang kanyang baba sa aking balikat.Kasabay niyon, ang pagtatanggal niya ng butones ng aking suot na top.Hinayaan ko lang siyang gawin ang kanyang nais.Maging ako, ay nasasabik na rin sa kanya."Ito.. dito.. dito tayo maglalaro ngayong gabi.."Ang kanyang tinig ay bahagyang may pagkapaos. Ang kanyang hininga ay lumalapat sa aking tainga na nagdulot sa akin ng kakaibang kiliti at kilabot.Matapos alisin ang buttones ng aking pang itaas, dahan dahan niya iyong hinubad.Hinalik halikan niya ang aking leeg ng tuluyan iyong mahantad.Sunod niyang inalis, ay ang suot kong bra.Inalis niya ang hook niyon, na nasa aking harapan, saka muli niya iyong inalis sa pagkakadikit sa akin.Sinapo ng kanyang dalawang kamay, ang aking dalawang malulusog na dibdib.Ang i

CHAPTER 169: Sino ang kausap ni Elizza?

POV: Elizza"JEREMIAH!" malakas ang tinig ko ng tawagin ko ang nakatatanda kong kapatid.Naiinis ako sa kanya, dahil ngayon, nasa higaan na naman si Chantal, at nilalagnat.Noong makita ko ang buong katawan niya, agad nag init ang ulo ko, lalo na ng makita ko ang kanyang private part. Daig pa nun ang nasuntok ng ilang ulit. Anong katarantaduhan kaya ang ginagawa ng kapatid ko, during their sexy time, at ang katawan ng hipag ko ay parang ginawang punching bag!Nasa study room si Jeremiah habang chinicheck up ko ang kanyang asawa. At doon ko siya sinugod."Hmm.." hindi man lang siya nag angat ng kanyang paningin. Nananatili siyang nakayuko. Abala siya sa pagbabasa ng hawak niyang dokumento."Ano na namang ginawa mo?" inis kong tanong. "Bakit nagkaganon na naman ang katawan ng asawa mo? baliw ka ba?""Matagal ng walang nagaganap sa amin ng asawa ko. Nanggigil lang ako sa kanya ng konti. Nasaan na yung ipinapabili ko sayong ointment? Ibili mo nga ako ng stocks para hindi na kita kailangan

CHAPTER 170: Ang Ex kong mayabang

ya"BWESIT!" lalo na akong nainis, ng makita ko ang aking kotse. Flat iyon. Yung tipong flat na sinadya. May appointment pa naman ako kasama ang mga heads ng ospital. Hindi ako maaaring malate!Maya maya pa, narinig ko ang bahagyang pagtikhim sa aking likuran."Mukhang flat ang sasakyan mo. Eksakto.. alam mo bang off ko ngayon?" sabi niya sa akin.Kahit hindi ko siya kinakausap, patuloy pa rin siyang nagsasalita."Tsk.. flat.. flat talaga.." pero sa halip na nakatingin siya sa mga gulong, sa parteng dibdib ko siya nakatingin. "Flat."Agad akong namula, dala ng hiya at tindi ng galit. Pesteng lalaki to ah. Hindi naman ako ganoon ka flat! Maganda ang hubog ng katawan ko, lalo na ng balakang ko.. dibdib ko lang talaga ang medyo hindi malaki, pero hindi naman ako flat!Inirapan ko siya, saka ko kinuha ang aking phone. Mag bobook na lang ako ng grab, kaysa makausap at makasama ang walanghiyang ito.Subalit sampung minuto na, wala pa ring nakuha ng booking ko. Nag uumpisa na akong maasar ng

...

15 16 17 18 19

...

SCAN CODE TO READ ON APP