Lahat ng Kabanata ng The Billionaires Surrogate Wife: Kabanata 51 - Kabanata 60

Chapter 50Celine’s POVPagkauwi namin mula sa resort, magaan ang pakiramdam ko. Matagal na rin mula nang maranasan ko ang ganoong uri ng katahimikan—iyong walang takot, walang pag-aalala, at walang mabigat na alaalang nakapatong sa dibdib ko. Kahit pa nagkaroon ng kaunting gulo dahil sa hindi inaasahang pagdating ni Diana, hindi nito nagawang sirain ang masasayang sandaling nabuo naming mag-anak.Masayang-masaya si Brent sa buong biyahe pauwi. Paulit-ulit niyang ikinukuwento ang mga ginawa namin sa resort. Minsan ay natatawa ako dahil sa sobrang excitement niya. Parang ayaw niyang matapos ang bakasyon.At sa bawat pagkakataong mababanggit niya si Alaric, may kakaibang init akong nararamdaman sa puso.Ngunit kahit gaano ako kasaya, alam kong hindi puwedeng puro emosyon lamang ang pairalin ko.May dahilan kung bakit ako bumalik.May dahilan kung bakit kailangan kong harapin muli ang nakaraan.Kaya kinaumagahan, nagpasya akong pumunta sa HCAF Headquarters upang tiyaking maayos ang lahat

Chapter 52Celine’s POVPagkatapos kong makipag-meeting sa isang mahalagang kliyente, diretso akong nagtungo sa isang eksklusibong bar kung saan naghihintay na ang mga kaibigan ko.Sa wakas, kompleto kaming lahat.Walang board meetings.Walang financial reports.Walang investors na kailangang kumbinsihin.Walang problema sa negosyo.Girls' night lang.At iyon ang pinaka-importante.Pagpasok ko pa lang ay agad na akong sinalubong ng sigawan at tawanan ng barkada.“Finally! Dumating na rin ang pinakamayamang alipin ng corporate world!” sigaw ni Rhen.“Ako na naman?” napailing ako.“Sino pa ba? Ikaw lang naman ang nagbabayad ng wine natin.”Nagtawanan agad ang lahat.Kasama namin ngayon si Romi, ang bago kong Executive Assistant. Dahil siya ang pinakabagong miyembro ng grupo, natural lang na siya ang naging paboritong tuksuhin ng lahat.Lalo na tungkol kay Ethan.“Romi, kumusta na kayo ni Ethan?” tanong agad ni Carol.“Wala po.”“Ayan na naman ang sagot niya!” reklamo ni Rhen.“Baka nama

Chapter 54Celine's POVNapakahalaga ng board meeting na iyon sa magiging direksiyon ng HCAF at TGH. Kaya bago umalis si Ethan, matagal ko muna siyang kinausap sa aking opisina.“Ethan, may invitation ang TGH for a board meeting. Please come on my behalf.”Hindi na siya nagtanong pa. Sanay na siyang humawak ng mga sensitibong usapin para sa akin.“Okay, Celine.”Tiningnan ko siya nang diretso sa mga mata.“You know what to do. You know what they want.”Tumango lamang siya.Hindi pa panahon para personal akong humarap sa buong board. May mga bagong miyembro ng TGH na hindi pa ako nakikilala at hindi rin nila alam ang buong kuwento sa likod ng aking pagkawala. Kung bigla akong susulpot sa harap nila, maaari itong magdulot ng mga tanong at pagdududa.Mas mainam na si Ethan muna ang maglatag ng daan.Isa iyong taktikal na hakbang.Kung gusto naming makapasok ang HCAF sa loob ng TGH, kailangan naming tiyaking kampante muna ang mga bagong miyembro. Kailangan nilang makita na organisado kami

Chapter 55Celine’s POVTinawagan ako ni Alaric isang gabi habang nakatanaw ako sa madilim na kalangitan mula sa bintana ng aking silid. Tahimik ang paligid, ngunit magulo ang isip ko. Mula nang malaman kong nag-usap na sila ni Ethan, hindi na ako mapalagay. Para akong naghihintay ng hatol na matagal nang nakasulat ngunit hindi ko pa nababasa.Agad kong sinagot ang tawag.“Honey, nagkausap na kami ni Ethan.”Parang huminto ang tibok ng puso ko.“Ano ang sinabi niya?” maingat kong tanong. “Nagalit ba siya sa atin?”Narinig ko ang mahinang buntong-hininga ni Alaric sa kabilang linya.“I think yes and no.”Napakunot ang noo ko.“Huh?”“Hindi na niya nakuhang magalit pa kasi alam niyang mahal na mahal kita.”Lalo akong natahimik.“Paano?”“Tinanong niya lang ako kung ano ang plano ko. Sinabi ko sa kanya na ang plano ko ay maging masaya ang pamilya natin. Ikaw, ako, at si Brent.”Napapikit ako.Hindi ko alam kung bakit, pero lalong sumakit ang dibdib ko sa mga salitang iyon.“Alam kong mah

Thank youChapter 57Celine’s POVDumating sina Carol kasama ang dalawa niyang anak sa ospital upang dalawin si Brent.Kaagad na napuno ng ingay at tawanan ang silid nang magsimulang maglaro ang mga bata. Para bang wala silang anumang iniintinding problema sa mundo. Habang pinagmamasdan ko sila, hindi ko maiwasang mapangiti.Lalo na nang makita ko si Brent.Kung hindi mo alam ang pinagdaanan namin nitong mga nakaraang araw, iisipin mong normal lang siyang bata na kakagaling lang sa isang mahabang bakasyon.Masigla siyang tumatakbo.Malakas siyang tumatawa.At panay pa ang kanyang kuwento sa mga kaibigan niya.Samantalang ilang araw lamang ang nakalipas, halos mawalan kami ng pag-asa.Napailing ako habang pinagmamasdan siya.Hindi niya talaga alam kung gaano kami natakot ni Alaric.Parang nabasa ni Carol ang nasa isip ko."Celine, yung anak mo parang hindi galing sa sakit," natatawa niyang sabi habang pinapanood si Brent na nagkukulitan sa mga bata.Napangiti ako."Mana sa ama niya. Ma