Semua Bab My Boss is a Bastard Maniac: Bab 31 - Bab 40

Nian's POV"Nani, hindi ka muna papasok bukas sa school, ha? Naipagpaalam na kita sa teacher mo kanina," sabi ko kay Nani habang abala siya sa pagsusulat at pagguhit sa kaniyang notebook."Sige po, Ate," sunod-sunod na tango niya.Nang sumapit na ang gabi ay inayos ko na ang pansamantala kong paghihigaan sa sahig gamit ang isang foam."Nay, masyado bang malamig dito? O kaya naman ay kulang pa ang unan niyo?" tanong ko kay Mama habang inaayos ang kaniyang kumot."Sakto lang, anak. Napakakumportable rito," sagot ni Mama habang dahan-dahang umiinom ng mainit na gatas na tinimpla ko. Pinagbawalan ko na muna siyang uminom ng kape dahil sakitin na rin ang kaniyang katawan.Nadagdagan na rin ang kanyang iinomg gamot na bigay ng doctor kanina. "Bukas ng umaga ay tutulong ako sa paglilinis dito sa mansyon para naman kahit papaano ay masuklian ko ang kabutihan nila sa pagpapatuloy sa atin dito."Hindi muna namin sinabi kay Mama ang totoong pakay ng mga lalaking sumugod sa amin kanina. Ang ipin

Nian's POV Hays, ang lungkot naman ng gabi ko ngayon. Heto na naman ako ngayon sa dati kong tambayan sa harapan na may poste ng ilaw, nakatitig sa kawalan habang nagpapalipas ng oras. Ewan ko ba, pero palagi na lang akong naaabutan ni Rein dito sa tuwing ganitong oras ng gabi. "Nawalan ka ba ng dalawang limang daan at ganiyan ang hitsura mo riyan?" biro niya habang papalapit sa akin. Nairita ako nang bahagya. Mababaliw yata ako nang tuluyan kapag totoong nawalan ako ng pera. "Hays," isang malalim na buntong-hininga lang ang isinagot ko sa kaniya. "May problema ba, Nian?" seryoso na niyang tanong sabay upo sa tabi ko. "Si Nanay kasi, eh. Pinipilit niyang bumalik na sila sa luma naming bahay bukas. Ayokong mag-away pa kaming dalawa kaya pumayag na lamang ako," kwento ko sa kaniya. "Ganoon talaga ang mga matanda. Kung saan sila nasanay at lumaki, doon at doon pa rin sila babalik," aniya habang nakatingin sa malawak na bakuran. "Sabagay, may punto ka naman. Ang bahay kasi namin

Nian's POVHinihingal pa rin akong nakarating sa loob ng kusina. Agad namang napalingon sa akin sina Remi at Kim, bakas ang matinding pagtataka sa mga mukha nilang dalawa habang nakatingin sa itsura ko.Napilitan akong ngumiti nang pilit para hindi sila maghinala. "Ah, nag-exercise kasi ako sa labas kaya medyo napagod at hiningal," palusot ko sabay lapit sa kanila. "May maitutulong ba ako rito sa mga ginagawa niyo?""Tapos na kami, Nian. At tsaka alam mo naman na si Zachu lang dapat ang inaasikaso mo dahil 'yun naman talaga ang pinakapangunahing trabaho mo rito sa mansyon," seryosong paalala sa akin ni Kim."Okay lang naman na tumulong ako sa iba, gusto rin kasi ni Zachu na nag-iisa muna sa kwarto niya lalo na kapag abala siyang gumuhit sa kaniyang sketchbook," paliwanag ko."O sige, doon na lang tayo sa labas magkwentuhan, tapos naman na kaming maglinis dito sa kusina," yaya naman ni Remi.Lumabas kaming tatlo patungo sa malawak na garden ng mansyon. May mga upuang gawa sa semento at

Nian's POV Nakaupo kami ngayon ni Zacharias sa dati at pamilyar na bench kung saan pangalawang beses kaming nagkita at nagkausap noon. Parehas naming tahimik na pinapanood si Zachu sa malawak na damuhan habang masayang tumutulong sa mga kapwa niya bata na magpalipad ng makukulay na saranggola. Kasama niya rin si Nani ngayon na sinundo pa muna namin sa bahay bago kami dumiretso rito sa park. "Buti naman at pinapayagan mo siyang makipaglaro sa labas nang ganito," panimula ko habang nakatingin kay Zachu. "He won't enjoy being a child if he doesn't experience these kinds of things," seryoso ngunit malambing niyang sagot habang nakasandal sa bench. Napatango-tango ako sa kaniyang sinabi. May punto naman siya. May ibang mga mayayamang magulang kasi na laking aircon at pinapanatili lamang sa loob ng mansyon ang mga anak nila, at tanging mga mamahaling laruan o gadget lang ang kasama araw-araw. Mas masaya at mas healthy pa rin talaga sa isang bata kapag nakakaranas ng ganitong simp

Nian's POV "I need to take a shower first," mabilis na paalam sa amin ni Zachu nang makarating na kami sa loob ng mansyon. Agad siyang patakbong umakyat sa itaas patungo sa kaniyang sariling kwarto. Ngayon ay kaming dalawa na lamang ni Zacharias ang magkasama rito sa malawak na sala, dahil ligtas na rin naming naihatid si Nani sa bahay bago kami tuluyang umuwi rito. "Thank you sa ngayon," panimula ko sa kaniya habang nakatayo sa may tapat ng hagdan. "It's nothing," kaswal niyang tugon at akma na rin siyang hahakbang paakyat sa itaas. "M-May gagawin ka ba mamayang gabi?" lakas-loob kong tanong sa kaniya habang nakatalikod siya. Awtomatikong napalingon si Zacharias sa akin dahil sa narinig, sumilip ang isang makahulugang ngiti sa kaniyang guwapong mukha. "I'll wait for you in my room at ten o'clock sharp." "Sige," mabilis kong sagot at agad akong kumaripaspas ng takbo patungo sa direksyon ng maid's quarters bago pa man niya ako tuluyang mahuli sa pamumula ng mukha ko. Gr