Todos los capítulos de บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก: Capítulo 91 - Capítulo 100

หัวใจของฟู่จิ่งเฉิงสั่นไหวไม่นึกเลยว่าจะถูกเธอล่วงรู้จนได้แววตาของเขามืดครึ้มลงอย่างกะทันหันอ้าปากหวังจะอธิบายแต่เวินหร่านกลับไม่อยากเห็นหน้าเขาอีกต่อไปแล้ว“ไสหัวไปเดี๋ยวนี้ ออกไปจากห้องฉัน!”……วันรุ่งขึ้น เธอก็นัดพบกับแฟนของลูกพี่ลูกน้องหลีลี่ที่เป็นทนายความเวินหร่านขอให้เขาช่วยร่างสัญญาหย่าให้ตนเอง ยิ่งเร็วยิ่งดีในเมื่อคืนก่อนเธอเปิดอกพูดกับฟู่จิ่งเฉิงไปหมดเปลือกแล้ว เรื่องหย่าร้างก็ย่อมไม่มีความจำเป็นต้องยื้อเวลาต่อไปอีกฟู่จิ่งเฉิงไม่ใช่รักพี่สาวเธออย่างเวินฉีหมดหัวใจหรอกหรือ?เธอก็จะหลีกทางให้พวกเขาเอง……พริบตาเดียวก็ถึงวันงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของบริษัทไม่เพียงผู้บริหารจะมากันครบแทบทุกคน ยังมีพันธมิตรทางธุรกิจคนสำคัญมาร่วมงานอีกไม่น้อยภายใต้โคมไฟระย้าคริสตัลที่ส่องประกาย กลิ่นหอมฟุ้งและผู้คนในชุดหรูหราเดินกันขวักไขว่ทุกคนต่างแต่งกายด้วยชุดจัดเต็มมาร่วมงานมีเพียงเวินหร่านที่สวมชุดราตรีสีอ่อนเรียบ ๆ แต่งหน้าบางเบา เห็นได้ชัดว่าตั้งใจพรางตัวไม่ให้เป็นจุดสนใจ“หร่านหร่าน ทำไมเธอไม่ใส่ชุดสีเขียวมรกตตัวนั้นล่ะ?”หลีลี่เห็นการแต่งตัวที่เรียบง่ายของเธอเช่

ฟู่ตานฉิงทำไปโดยตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจกันแน่?แต่ตนกับเธอไม่มีความแค้นต่อกัน แล้วฟู่ตานฉิงจะทำร้ายตนไปเพื่ออะไร?ในขณะที่กำลังครุ่นคิด ก็เห็นสายตาลึกล้ำของซางเลี่ยรุ่ยจ้องมองมาที่เธออย่างกะทันหันเวินหร่านสบตากับเขาอยู่หนึ่งวินาทีก่อนที่ฟู่ตานฉิงจะทันสังเกตเห็นว่าซางเลี่ยรุ่ยมองเธออยู่ เวินหร่านก็ได้เบนสายตาไปทันเวลา“ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ!”เวินหร่านหมุนตัวเตรียมจะเดินจากไปแต่กลับถูกฟู่ตานฉิงเรียกไว้เสียก่อน “คุณเวินคะ!”เวินหร่านหยุดฝีเท้า จำต้องหันกลับไปมองเห็นฟู่ตานฉิงคล้องแขนซางเลี่ยรุ่ยเดินตรงมาหาเธอ “คุณเวิน ใช่คุณจริง ๆ ด้วย! คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ?”“สวัสดีค่ะคุณหนูฟู่ ฉันเป็นผู้ช่วยของประธานซางค่ะ!” เวินหร่านตอบกลับอย่างสุขุมไม่นอบน้อมจนเกินงามฟู่ตานฉิงแสร้งทำเป็นประหลาดใจ “อ้าว คุณเป็นผู้ช่วยของอารุ่ยหรอกเหรอเนี่ย บังเอิญจริง ๆ เลยนะคะ!”เวินหร่านสัมผัสได้ถึงสายตาอันลึกล้ำและร้อนแรงของซางเลี่ยรุ่ยที่ยังคงจับจ้องมาที่เธอไม่วางตาแต่เธอไม่อยากให้ฟู่ตานฉิงเข้าใจผิด ยิ่งไม่อยากให้คนอื่นในบริษัทมองว่าเธอคิดไม่ซื่อกับเจ้านายเธอไม่กล้าแม้แต่จะมองเขาอีกรอบ ทำเพียง

“อือ... ทรมานเหลือเกิน...”เวินหร่านเผยอริมฝีปากแดงระเรื่อ หอบหายใจถี่กระชั้นสติสัมปชัญญะเกือบจะถูกเปลวไฟแห่งความร้อนรุ่มภายในร่างกายเผาผลาญจนหมดสิ้นแต่ซางเลี่ยรุ่ยกลับยังอยู่ในห้องนี้และไม่ได้จากไปไหนเวินหร่านรู้ดีว่า การอยู่ในห้องเดียวกับผู้ชายวัยผู้ใหญ่ในสภาพเช่นนี้ ถือเป็นอันตรายอย่างยิ่งเธอใช้กำลังใจเฮือกสุดท้ายยันตัวลุกขึ้นนั่ง “ประธานซาง... คุณ... รีบออกไปเถอะค่ะ...”ซางเลี่ยรุ่ยยืนอยู่ข้างเตียงของเธอ มองลงมาที่เธอจากมุมสูงแค่นหัวเราะออกมาหนึ่งคำ “ถ้าผมไป แล้วคุณจะทำยังไง?”สภาพเธอตอนนี้ ต่อให้อยู่บนเตียงคนเดียวก็ไม่มีทางอดทนไหวแน่“ถ้าอย่างนั้น รบกวนคุณ... ช่วยโทรศัพท์ให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ...” ไปที่เบอร์รถพยาบาล?เวินหร่านร้องขออย่างติด ๆ ขัด ๆคำพูดของเธอยังไม่ทันจบ ก็ถูกซางเลี่ยรุ่ยขัดขึ้นเสียก่อน“ทำไม อยากเรียกสามีของคุณมาช่วยงั้นเหรอ?”เวินหร่าน: “...”ตั้งแต่เธอแต่งงานกับฟู่จิ่งเฉิง เขาไม่เคยแม้แต่จะอยากแตะต้องตัวเธอเลยด้วยซ้ำจะมีทางหวังพึ่งเขาในช่วงเวลาวิกฤตเช่นนี้ได้อย่างไร?เธอแค่ต้องการให้เขาช่วยโทรเรียกรถพยาบาลให้เธอเท่านั้นเพราะสภาพเช่นนี้ของเธ

เมื่อเห็นสีหน้าที่ดำมืดลงของซางเลี่ยรุ่ยในใจของเธอรู้สึกหงุดหงิดเสียใจอย่างบอกไม่ถูกบัดซบเอ๊ย นี่เธอพูดอะไรออกไปกันเนี่ย?ทำไมพอฤทธิ์ยาทำงานแล้วถึงได้โง่ลงขนาดนี้?นี่เธอไม่ได้กำลังสื่อเป็นนัยว่าบอสใหญ่เป็นหนุ่มบาร์โฮสต์หรอกหรือ?แม้ว่าในใจตอนนี้เธอจะคิดแบบนั้นจริง ๆ แต่ก็ไม่ควรพูดออกมาตรง ๆ สิ“เอ่อ... ไม่ใช่ค่ะ... ประธานซาง... ฉันไม่ได้จะบอกว่าประธานซางเป็นหนุ่มบาร์โฮสต์นะคะ... ฉันหมายความว่าฉันจะให้เงินคุณ...” เวินหร่านอธิบายอย่างตะกุกตะกักหารู้ไม่ว่าการกระทำของเธอมีแต่จะยิ่งทำให้เรื่องแย่ลง!หากเป็นผู้หญิงคนอื่นที่กล้าพูดกับซางเลี่ยรุ่ยแบบนี้ คงตายไปไม่รู้กี่รอบแล้วแต่เพราะเป็นเธอ ซางเลี่ยรุ่ยจึงไม่ได้ถือสาหาความจริง ๆ ตรงกันข้าม เขากลับพยายามสะกดกลั้นความปรารถนาอันบ้าคลั่งที่พวยพุ่งอยู่ในดวงตาของเขา“คุณให้เงินผมได้เท่าไหร่?”เขาถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเวินหร่านมองเขาด้วยความไม่อยากจะเชื่อแทบจะเก็บอาการดีใจไว้ไม่อยู่ที่เขาถามแบบนี้ หมายความว่าตกลงแล้วใช่ไหม?เธอเบียดตัวเข้าไปตามแขนเขาด้วยความตื่นเต้น โดยไม่ทันสังเกตว่าร่างกายของชายหนุ่มที่เธอแนบชิดนั้นแข็งทื่อแ

ซางหยวนอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความสงสัย “นายเป็นอะไรกับเธอ?”นาน ๆ ทีจะเห็นน้องชายที่ไม่ใกล้ชิดผู้หญิงคนนี้เป็นห่วงเป็นใยผู้หญิงคนหนึ่งขนาดนี้แต่หากผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนของน้องชาย ในเมื่อเธอโดนวางยาจนเป็นขนาดนี้ เขาก็ควรจะช่วยเธอด้วยตัวเองไม่ใช่หรือ ทำไมต้องทำเรื่องให้ยุ่งยากเรียกเธอมาด้วย?แต่หากจะบอกว่าน้องชายไม่มีใจให้ผู้หญิงคนนี้เลย จากที่เธอรู้จักน้องชายดี เขาไม่มีทางมายุ่งเรื่องไร้สาระแบบนี้แน่“เธอเป็นผู้ช่วยของผม!” ซางเลี่ยรุ่ยอธิบายด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยซางหยวนทำหน้าไม่เชื่อ “เป็นแค่ผู้ช่วย แล้วนายจะใจดีถึงขั้นเรียกฉันมาเพื่อเธอโดยเฉพาะเนี่ยนะ? แถมยังตั้งใจจะเฝ้าอยู่ข้างเตียงเธอตลอดอีก?”เธอไม่เชื่อหรอกว่าน้องชายจะเป็นเจ้านายที่ดีที่ห่วงใยพนักงานขนาดนี้ขนาดกับพี่สาวแท้ ๆ อย่างเธอ เขายังไม่เคยเอาใจใส่ขนาดนี้เลยซางเลี่ยรุ่ยไม่พูดพร่ำทำเพลง ไล่เธอทันที “ฉีดยาเสร็จแล้วก็กลับไปได้แล้ว”ซางหยวนโกรธจนเตะเขาไปหนึ่งที“ฉันว่านายแอบชอบเธออยู่แหง ๆ เลยใช่ไหม?”ซางเลี่ยรุ่ยเม้มปาก ไม่ได้ปฏิเสธซางหยวนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ “ไม่นึกเลยนะเนี่ย ว่าน้องชายหน้าตาหล่อเหลาของฉันจะแอบชอ