جميع فصول : الفصل -الفصل 50

Nalaglag ang baso ng mamahaling whiskey mula sa kamay ko at tuluyang nabasag sa sahig ng penthouse suite. Hindi ko maramdaman ang lamig ng alak na tumalsik sa mamahalin kong sapatos. Ang buong atensyon ko ay nakapako lang sa screen ng iPad ko kung saan nakabalandra ang pinakabagong article mula sa pinakasikat na entertainment portal sa Pilipinas at Europa. "Is Shanaia Lux Dating International Model Asher Laurent?" Iyon ang headline. Ang malaking, mapang-asar na headline na parang isang dambuhalang sampal sa pagkatao ko. Kasama nito ang napakalinaw na litrato ng pagkakasalo sa kaniya ni Asher sa gitna ng ulan kagabi. Ang lapit ng mga mukha nila. Ang hawak ng lalaki sa bewang niya. "FUCK!" sigaw ko sabay hablot sa phone ko sa ibabaw ng lamesa. Nanginginig ang mga daliri ko habang hinahanap ang contact ng pinuno ng pinakamalaking media network sa Maynila. "Jeriel, huminahon ka nga," wika ni Roman habang nakasandal sa pinto, pinapanood ang tuluyan kong pagkabaliw. "Babasagin mo na nama

Naiwan ako sa suite para tapusin ang pag-e-empake ng mga natitirang damit ko dahil may fitting pa ako kasama si Asher mamayang hapon. Si Denise naman ay nagboluntaryong bumaba sa hotel café para bumili ng kape at kaunting pastries. Ang hindi namin alam, doon din pala nakatambay ang mga Ex-Deal Boys na kasalukuyang namomroblema kung paano ibabalik ang ulirat ng kanilang CEO. Pagkapasok na pagkapasok ni Denise sa café, nakita niya agad si Jeriel na nakaupo sa may gilid, nakatitig sa isang baso ng gatas na parang bata na ayaw uminom ng gamot. Sa tabi niya ay sina Roman at Jeremiah na abalang nagtatalo kung anong masarap na pizza ang oorderin. "Aba, ang pambansang manloloko ng Maynila, nandito pala," malakas na boses ni Denise ang bumasag sa katahimikan ng mesa, sapat na para lumingon ang ilang mga dayuhang kostumer sa paligid. Napaangat ng tingin si Jeriel, ang kaniyang mga mata ay lalong naging mukhang kawawa nang makita ang best friend ko. "Denise? Nandiyan ba si Shanaia? Pakiusap, k

Malamig ang hangin dito sa rooftop ng hotel pero ang ganda ng tanawin ay sapat na para makalimutan ko ang ginaw. Nakatayo ako malapit sa glass railing, nakatanaw sa kumukutitap na Paris skyline at sa dambuhalang Eiffel Tower na nagliliwanag sa malayo. Pagkatapos ng sunod-sunod na serye ng shoots at interviews, ngayon ko lang naramdaman ang ganitong uri ng katahimikan. May maliit na gathering ang ilang crew ng campaign sa kabilang dulo ng rooftop, naririnig ko ang mahinang tawanan nila at ang tugtog ng isang acoustic guitar, pero pinili kong lumayo nang bahagya para mapag-isa. "Giniginaw ka ba?" Napaatras ako nang bahagya nang marinig ko ang isang pamilyar at mababang boses mula sa likod ko. Paglingon ko, doon nakatayo si Jeriel. Suot niya ang kaniyang itim na sweater na nakatupi hanggang siko, walang dalang kahit anong alak o phone, at ang kaniyang mga abong mata ay nakatitig lang sa akin nang may hindi maipaliwanag na lungkot. "Jeriel," pabulong kong wika. "Paano ka nakapasok dito

Nagising ako dahil sa silat ng araw na tumama nang diretso sa mukha ko mula sa nakabukas na balkonahe. Pagdilat ng mga mata ko, ang pamilyar na puting kisame ng penthouse suite ang naging pambungad sa akin, kasabay ng mabigat na pakiramdam sa aking dibdib. Ang amoy ng mamahaling alak, ang natirang amoy ng pabango ni Jeriel sa unan, at ang gulo-gulong kumot ay sapat na para magpabalik ng lahat ng alaala kagabi. Walang nangyaring explicit sa amin, pero ang bawat haplos, ang lapit ng aming mga labi, at ang mga pabulong na pangako sa ilalim ng mga bituin ng Paris ay sapat na para tuluyan akong maguluhan ngayon. Dahan-dahan akong umupo sa gilid ng kama, sinalubong ko ang aking mukha gamit ang aking dalawang kamay. Ang utak ko ay parang isang malaking digmaan. Bakit ko hinayaang mangyari iyon? Bakit ako pumayag na makulong muli sa kaniyang mga braso pagkatapos ng lahat ng luha na iniyak ko sa Maynila? It was a moment of weakness. Isang gabi ng kahinaan na alam kong sisingilin ako ng matin

Umalis na si Shanaia patungo sa opisina ni Jean-Luc para sa kaniyang huling pirmahan ng papeles, kaya naman sinamantala ko ang pagkakataon. Hinarangan ko si Asher sa may fountain area sa labas ng hardin ng Musee Rodin. Ang sikat ng araw sa Paris ay maliwanag, pero ang hangin sa pagitan naming dalawa ay parang yelo sa sobrang lamig. "Laurent, mag-usap tayo," bungad ko habang nakapamulsa sa aking trench coat, pinatigas ko ang aking boses para hindi niya mahalata ang panginginig ng sistema ko. Huminto si Asher sa paglakad, dahan-dahan siyang humarap sa akin at inayos ang kaniyang shades bago ito isinabit sa kaniyang polo. "Monsieur Severin. Narinig mo pala ang usapan namin kanina." "Oo, narinig ko ang lahat," humakbang ako palapit, diretsong nakatitig sa kaniyang mga hazel na mata gamit ang aking mga abong mata. "At gusto ko lang ipaalala sa 'yo na huwag kang masyadong umasa. Nagkamali ako, oo, pero may pinagsamahan kami ni Shanaia na hinding-hindi mo mapapantayan sa loob lang ng ilan