Semua Bab THE KATULONG WHO BECAME THE STEPMOTHER : Bab 91 - Bab 100

“Tama na, anak. Huwag ka nang umiyak.” Mahigpit na niyakap ni Vera si Yannah. “Naniniwala ako sa'yo. Tatawagan natin si Daddy Brooklyn.” saad ni Vera. Pinunasan ni Yannah ang kanyang mga luha. “Pero, Mommy... paano kung maniwala rin si Daddy Brooklyn kay Hanna?” takot na tanong ng bata. Ngumiti nang bahagya si Vera at hinaplos ang buhok nito. “Hindi ganoon si Daddy Brooklyn. Magtiwala ka lang, anak.” Agad niyang kinuha ang cellphone at tinawagan si Brooklyn. Kring... Kring... Kring... Makalipas ang ilang sandali ay may sumagot. “Hello?” “Honey?” mahinang tawag ni Vera. “Pasensya na po, Madam,” magalang na sagot ng sekretarya. “Nasa meeting pa po si Master Brooklyn. Hindi pa po siya puwedeng makausap.” Napayuko si Vera. “G-Ganoon ba...” “May problema po ba riyan, Madam?” “W-Wala naman. Pakisabi na lang na tumawag kami.” “Sige po, Madam.” Toot... Toot... Toot... Dahan-dahang ibinaba ni Vera ang telepono. Ilang sandali pa, bumukas ang pinto at dumating sina Luxer at Luc

“Bakit mo nagawa ito sa mag-ina ko, Draven?” nanginginig sa galit at sama ng loob ang boses ng kanyang ama. Namumula ang kanyang mga mata habang mariing nakaturo kay Draven. “Hindi kita pinalaki nang ganyan! Hindi kita pinalaki para mang-api ng mahihina!” Lalo na sa Stepmom, mo!" “Dad!” mariing sagot ni Draven habang nakakunot ang noo. Halatang pinipigilan niya ang kanyang galit. “Hindi ko sila inaapi!”dagdag pa niya. Humakbang siya palapit sa kanyang ama, nanginginig ang kanyang mga kamay dahil sa matinding emosyon. “Binigyan ko lang sila ng leksyon!” madiing dagdag niya. “Alam n'yo ba kung ano ang ginawa nila sa apo n'yo?” Napatigil si Brooklyn. “Ano'ng ibig mong sabihin?” tanong nito, bahagyang bumaba ang tono. Mariing napakuyom si Draven ng kamao. Namuo ang galit at sakit sa kanyang mga mata nang maalala ang nangyari. “Hinulog ni Yannah si Hanna sa hagdan!” sigaw niya. “Anim na taong gulang pa lang si Hanna, Dad! Wala siyang kalaban-laban!” basag ang boses niyan

Akmang bubuksan na sana ni Brooklyn ang pinto ng silid ni Vera. Isang pihit na lamang sa door lock at mabubuksan na niya ito, ngunit bigla siyang natigilan. Humigpit ang pagkakahawak niya sa seradura bago dahan-dahang lumingon. “Draven,” malamig ngunit mabigat niyang tawag. Napahinto si Draven at nagtatanong ang mga matang tumingin sa kanya. “Pwede bang sa ibang araw na lang natin pag-usapan ang bagay na ito? Gusto ko munang makita ang lahat ng kuha ng CCTV sa mansion.” Bahagyang nagulat si Draven. “Ano? Wala nang CCTV sa loob, Papa. Matagal nang sira ang mga iyon. Ang gumagana na lang ay iyong nasa labas ng mansion.” Unti-unting tumalim ang tingin ni Brooklyn. “Kailan pa nasira ang CCTV sa loob ng mansion?” seryoso niyang tanong. Sandaling natahimik ang paligid. Maging si Draven ay tila hindi komportable sa paraan ng pagtitig ng kanyang ama. “Pa...” mahina ngunit may bahid ng sama ng loob niyang saad. “Wala ba kayong tiwala sa apo ninyo?” Napabuntong-hininga si Brooklyn. Hi

Agad na nanlaki ang mga mata ni Brooklyn. “Huh?” Halos mapatawa pa siya sa gulat. “Hindi! Hindi ganoon!” mabilis niyang sagot. Napahinga nang malalim si Vera, ngunit hindi pa rin tuluyang nawala ang kaba sa kanyang dibdib. “E bakit ganyan ka makatingin sa akin? Para kang may napakabigat na sasabihin.” Napailing si Brooklyn at bahagyang natawa. Sa kabila ng tensyon, hindi niya maiwasang mapangiti. “Grabe ka naman mag-isip.” “Paano ba naman kasi?” reklamo ni Vera. “Bigla mo akong dinala rito, seryoso ang mukha mo, tapos gusto mo tayong dalawa lang. Malamang kung anu-anong naiisip ko.” Napailing muli si Brooklyn bago marahang itinaas ang kanilang magkahawak na kamay. “Kung makikipaghiwalay ako, hahawakan ko ba nang ganito ang kamay mo?” Bahagyang namula si Vera. “Malay ko.” “Vera...” mahina niyang tawag. Dahan-dahang inilapit ni Brooklyn ang noo niya sa noo ng babae. Sapat lang upang maramdaman ni Vera ang mainit nitong hininga. “Kung may isang bagay na s

Habang nakatanaw mula sa di kalayuan, hindi maalis ni Draven ang kanyang mga mata kina Brooklyn at Vera. Kitang-kita niya kung paano sila nagtitinginan at ngumingiti sa isa't isa habang naglalakad pabalik sa mansyon. Unti-unting humigpit ang kanyang panga. “Hindi kayo pwedeng magsama ng ama ko...” mahina ngunit puno ng pait na bulong niya. Napalunok siya bago ibinaba ang kanyang tingin. “Hangga't alam kong ako ang ama ni Yannah.” Masakit man, iyon pa rin ang pinaniniwalaan niyang katotohanan. Kaya sa tuwing nakikita niyang lumalapit si Brooklyn kay Vera, pakiramdam niya ay may kung anong unti-unting nawawala sa kanya. Samantala, hindi niya alam na may isa pang pares ng matang nakamasid sa kanya. Mula sa bahagyang nakabukas na pinto ng kanilang silid, tahimik siyang pinagmamasdan ni Natasha. Nakita nito ang bawat emosyon na dumaan sa mukha ng lalaki. Ang selos. Ang sakit. At ang pagmamahal na pilit nitong itinatago. Bahagyang napangiti si Natasha, ngunit hin