Masayang nagsalo-salo sa hapunan sina Vera, Brooklyn, at Yannah kasama ang mga tauhan ng pamilyang Villareal. Napuno ng tawanan ang hardin habang sabay-sabay silang kumakain sa ilalim ng maliwanag na mga ilaw at ng mga bituin. Makalipas ang ilang sandali, marahang tumingin si Brooklyn kay Vera. “Vera...” malumanay niyang tawag. “Maraming salamat.” Napatingin si Vera sa kanya. “Para saan ang pasasalamat?” Ngumiti nang bahagya si Brooklyn. “Dahil iningatan mo si Yannah.” “Dahil kahit wala ako sa tabi ninyo sa loob ng maraming taon, pinalaki mo siyang mabuting bata.” Bahagyang nangilid ang luha sa mga mata ni Vera. “Ako nga ang dapat magpasalamat.” Huminga siya nang malalim bago ipinagpatuloy ang sinabi. “Sa buong buhay ko... naniwala akong mali ang lalaking nagbigay sa akin ng anak.” Napayuko siya sandali. “Pero ngayon... nagpapasalamat ako dahil nalaman kong ikaw pala ang tunay na ama ni Yannah.” “Hindi mo alam kung gaano ako gumaan ang pakiramdam.” Hi
Read more