Mich’s POVThe drive to the cafe was quiet, ang tunog lang ng makina ng sasakyan at ang mahina naming paghinga ang naririnig sa loob. Sitting in the passenger seat, nakatingin lang ako sa labas ng bintana habang pinapanood ang mga ilaw ng siyudad na mabilis lumipas, pero ang totoo, ang buong atensyon ko ay nasa lalaking katabi ko. Zane’s hand was resting lightly on the gear shift, just inches away from my knee, and the simple proximity was enough to make my chest tighten.Nakakainis. Isang buong araw akong nagpanggap sa Serafina Studios na maayos ang lahat, na kaya kong mag-focus sa trabaho, pero isang "Hi" lang niya kanina, tuluyan nang gumuho ang pader ko."You're quiet," Zane said softly, breaking the silence without taking his eyes off the road."Napagod lang sa studio," sagot ko, my voice sounding a bit more breathless than I intended. "Kyra was being too observant today. Nakakapagod mag-isip ng idadahilan."He let out a low, velvety chuckle that vibrated through the quiet car. "
Read more