All Chapters of Strangers After Midnight : Chapter 1 - Chapter 10

86 Chapters

Prologue

Maingay ang buong bar. Halo-halong tunog ng malalakas na bass, tawanan ng mga taong lasing, lagabog ng baso, at mga katawang sabay-sabay na gumagalaw sa ilalim ng makukulay na ilaw. Pero sa gitna ng magulong lugar na iyon, pakiramdam ni Mich ay siya lang mag-isa. Nakatulala siya sa hawak niyang baso habang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang mukha ni Adrian. Iyong paraan ng paghawak nito sa ibang babae. Iyong ngiti nito. Iyong tingin nitong minsan niyang inakalang para lang sa kaniya. Napapikit siya habang mabilis na inubos ang laman ng baso niya. Ramdam niya agad ang init na dumaloy sa lalamunan niya pababa sa sikmura. “Another one,” mahinang sambit niya sa bartender. Hindi na siya sanay uminom. Pero ngayong gabi? Pakiramdam niya kailangan niyang lunurin ang sakit. Kahit pansamantala lang. “Mukhang wasak si ate girl ah,” natatawang sambit ng bartender habang nagsasalin muli ng alak. Tipid lang siyang ngumiti. If only he knew. Huminga siya nang malalim bago muling uminom.

Chapter 1 Table Twelve

Tanging ingay ng kubyertos, mahihinang usapan ng customers, tunog ng wine glasses, at sunod-sunod na tawag ng head chef ang maririnig sa loob ng Verdanza Restaurant. Elegant ang buong lugar—dim lights, mamahaling chandelier, soft piano music, at mga taong mukhang walang ibang problema kundi kung anong wine ang babagay sa steak nila. Busy ang lahat. May servers na nagmamadaling maghatid ng orders. May mga couples na nagtatawanan habang magkahawak ng kamay. May businessmen na abala sa pag-uusap tungkol sa pera at negosyo. At ako? Pakiramdam ko biglang huminto ang mundo ko. Nakatayo lang ako sa gitna ng dining area habang hawak ang tray ng mga inumin para sa table twelve. Hindi ako makagalaw. Hindi ako makahinga nang maayos. Para bang may humihigpit sa dibdib ko habang nakatitig sa eksenang nasa harap ko. Kasi nandoon siya. Si Adrian Cortez. Boyfriend ko. O… siguro ex na. Nakaharap siya sa isang babae. Maganda. Mestiza. Mahaba ang buhok at nakasuot ng mamahaling dress na sigurado

Chapter 2 Golden Cage

Maingay. Iyon agad ang unang pumasok sa isip ko habang nakaupo sa gitna ng engrandeng ballroom ng Villanueva Grand Hotel. Tunog ng champagne glasses. Mahihinang tugtog ng violin. Paulit-ulit na tawanan ng mga taong nagkukunwaring masaya. Nakakasakal. Humigop ako ng whiskey habang malamig na pinagmamasdan ang mga taong nakapaligid sa akin. Halos lahat ng narito ay kilala ko—mga politicians, investors, business partners, celebrities, at mga taong desperadong mapalapit sa pamilya namin. The Villanueva family. One of the most influential families in the country. And tonight? This entire event is for me. For my engagement. Napabuntong-hininga ako at niluwagan ang necktie ko. Pakiramdam ko nasasakal na ako sa sobrang higpit no’n. “Fix your posture.” Hindi ko na kailangang lumingon para malaman kung sino. Dad. Nakatayo siya sa tabi ko habang hawak ang wine glass niya. Tulad ng dati, malamig ang mukha. Walang emosyon. Parang hindi ama. Parang CEO lang na minamandohan ang empleyado niya

Chapter 3 Homebound

Mich's POV Mahina kong ibinaba ang maleta sa gilid ng airport chair habang nakatitig sa malaking salamin sa harapan ko. Sa likod noon ay ang runway na nababalot ng dilim at ilaw mula sa mga eroplanong paalis at paparating. People come and go. Parang lahat may pupuntahan. May babalikan. Samantalang ako? Hindi ko alam kung ano ba talaga ang inuuwian ko. I tightened my grip on my boarding pass before closing my eyes for a second. Hanggang ngayon, ramdam ko pa rin ang pamamaga ng mata ko mula sa pag-iyak kagabi. Kahit anong retouch ko ng makeup kanina bago umalis ng apartment, halata pa rin ang pagod sa mukha ko. Hindi ko alam kung paano ko nagawang tapusin ang shift ko matapos ang nangyari kahapon sa restaurant. Hindi ko rin alam kung paano ko nagawang harapin ang mga katrabaho kong pilit akong tinatanong kung ayos lang ba ako. Because honestly? Hindi ko alam kung ayos pa ba ako. Everything happened too fast. One moment, I was carrying wine glasses and smiling professionally at cus

Chapter 4 After Midnight

Zane’s POV The bass of the music echoed across the dark walls of Bachelor’s Hub Bar habang nakaupo ako sa pinakadulong bahagi ng VIP section, hawak ang isang baso ng whiskey na ilang beses ko nang pinaikot pero hindi pa rin inuubos. Sa ibaba, nagkakagulo ang mga tao sa dance floor. Bodies pressed together, Women laughing, Liquor flowing like water. And yet none of it was enough to drown the noise inside my head. "Tangina, pre. Dalawang oras ka nang ganyan," sambit ni Damon habang umuupo sa tapat ko. "Kung ayaw mo talagang magpakasal, dapat sinabi mo na lang diretso sa pamilya mo." Napailing ako bago tuluyang ininom ang laman ng baso. "I already did." The first engagement party. The one I walked out from. The one everyone would probably talk about tomorrow. "Nasaan si Veronica?" tanong ni Damon. I scoffed. "Probably pretending she wasn’t humiliated tonight." Tahimik siyang napatingin sa akin. "You don’t love her." "No." Mabilis ang sagot ko. Too quick. Too certain. Because the

Chapter 5 Losing Control

Hindi niya alam kung bakit pero pakiramdam niya, hindi iyon ang klase ng lalaking nagbibigay agad ng impormasyon tungkol sa sarili niya. Parang punong-puno ng sikreto. At dapat siguro, doon pa lang umalis na siya. Pero hindi niya ginawa. Sa halip, mas lalo siyang lumapit sa panganib. Mas lalo pang lumalim ang gabi sa loob ng Bachelor’s Hub Bar. Mas lumalakas ang tugtog. Mas umiinit ang paligid. At habang tumatagal, mas lalong nawawala ang malinaw na pag-iisip ni Mich. Hindi niya alam kung epekto iyon ng alak o ng lalaking katabi niya. Pero pakiramdam niya, ilang oras pa lang silang magkasama ni Zane ay parang unti-unti nang nagugulo ang mundo niya. Tahimik lang itong umiinom habang paminsan-minsan ay sinusulyapan siya. At bawat tingin nito— parang may kung anong gumuguhit sa balat niya. Mainit, Delikado, Nakakakaba. “Still thinking too much?” mababa nitong tanong habang pinapaikot ang whiskey glass sa kamay nito. Napakurap si Mich bago umiwas ng tingin. “Hindi naman.” Bahagyang

Chapter 6 The Morning He Left

Third Person’s POV Masakit ang ulo ni Mich nang unti-unti siyang magising. Para bang may martilyong paulit-ulit na pumupukpok sa sentido niya habang mabigat ang talukap ng mga mata niya. Napangiwi siya at marahang gumalaw, pero agad siyang natigilan nang maramdaman ang malamig na hangin sa hubad niyang balat. Dahan-dahan siyang napamulat. At doon tuluyang bumalik sa kaniya ang lahat. Ang private suite. Ang magulong kama. Ang nagkalat niyang damit sa sahig. At ang lalaking kasama niya kagabi. Mabilis siyang napaupo habang hinihila ang kumot papunta sa dibdib niya. Kumabog agad nang malakas ang puso niya nang makita ang black dress niyang nakahandusay malapit sa couch. Ang heels niya ay nasa gilid ng kama habang ang isang hikaw niya ay nakakalat sa carpet. “God…” mahina niyang bulong habang pinipisil ang sentido niya. Hindi iyon panaginip. Talagang may nangyari sa kanila ni Zane. Napapikit siya nang mariin nang sunod-sunod na bumalik sa isip niya ang mga alaala kagabi. Iyon

Chapter 7 Morning After the Chaos

Mich’s POV Nagising ako dahil sa matinding sakit ng ulo. Para bang may bumubulong sa tenga ko habang umiikot ang buong paligid. Napangiwi ako at marahang napamulat, pero agad ding napahinto nang malamig na hangin ang dumampi sa balat ko. Mabilis akong napaupo. At doon ko nakita ang magulong private suite ng Bachelor’s Hub. Nagkalat ang damit ko sa sahig. Ang black dress ko ay nakahandusay malapit sa couch habang ang heels ko naman ay nasa gilid ng kama. Unti-unting bumalik sa isip ko ang mga nangyari kagabi. Ang alak. Ang elevator. Ang mga halik niya. Si Zane. Napapikit ako nang mariin habang humihigpit ang hawak ko sa kumot na tumatakip sa katawan ko. “Sh*t…” mahina kong bulong. Hindi ko alam kung ano ang mas nakakabaliw—ang katotohanang may nangyari sa amin o iyong katotohanang hindi ko man lang pinagsisihan iyon. Dahan-dahan akong napalingon sa kabilang side ng kama. Wala na siya. Bahagyang kumirot ang dibdib ko nang makita ang bakanteng espasyo sa tabi ko. Hindi ko

Chapter 8 The Woman I Should Forget

Zane’s POV Tahimik ang buong private suite. Tanging mahihinang tunog lang ng air conditioner at mabagal na paghinga ni Mich ang naririnig ko habang nakaupo ako sa gilid ng kama. She’s asleep. Peacefully asleep. At nakakainis dahil ilang minuto na akong nakatitig lang sa kaniya. Magulo ang buhok niya sa unan habang kalahati ng mukha niya ay natatakpan no’n. Bahagyang nakahawi ang kumot sa katawan niya dahilan para makita ko ang mapupulang marka sa balikat niya. Marks I made. Napapikit ako sandali bago mariing napabuntong-hininga. Fuck. Hindi dapat nangyari ito. Hindi ko dapat dinala siya rito. Hindi ko dapat siya hinalikan sa elevator pa lang. Pero simula nang umupo siya sa tabi ko sa bar kagabi, pakiramdam ko may kung anong mali nang nangyayari sa sarili ko. She looked broken. And somehow… I understood that kind of pain too well. Muli akong napatingin sa kaniya nang bahagya siyang gumalaw sa kama. Kumunot ang noo niya na parang kahit sa pagtulog ay may iniisip pa rin s

Chapter 9 The Morning After

Mich’s POVPagkapasok ko sa condo, saka ko lang tuluyang naramdaman ang pagod.Tahimik ang buong unit habang marahan kong isinara ang pinto sa likod ko. Wala akong ibang marinig kundi ang mahinang tunog ng air conditioner at ang mabilis kong tibok ng puso.Pakiramdam ko para pa rin akong lutang.Parang hindi pa nagsi-sink in sa akin ang lahat ng nangyari kagabi.Slowly, I closed my eyes.Pero imbes na katahimikan, mukha agad ni Zane ang bumungad sa isip ko.Iyong malamig niyang titig.Iyong mababa niyang boses.At iyong paraan ng paghawak niya sa akin sa elevator na parang ayaw niya akong pakawalan.Napamura ako nang mahina bago mariing pinisil ang sentido ko.“Hindi na talaga ako natuto…”Kagagaling ko lang sa heartbreak tapos heto na naman ako—nagpakalunod sa isang lalaking hindi ko naman talaga kilala.Napatawa ako nang mapait habang ibinabagsak ang sarili sa sofa.One night stand.Hindi iyon malaking bagay para sa iba pero para sa akin… hindi ko alam.Hindi ako sanay sa gano’n.Hi

1 2 3 4 5 6

...

SCAN CODE TO READ ON APP