《Accidentally Pregnant With The CEO's Child》全部章節：第 121 章 - 第 130 章

ALINA MONTEJO POV Biyernes ng gabi, at abala ang buong penthouse sa pag-aayos. Dahil tuloy na tuloy ang biyahe namin bukas papuntang Batangas gaya ng pinlano ni Ezekiel, inilabas ko na ang malaking itim na duffel bag mula sa cabinet para simulan ang pag-impake ng mga dadalhing damit namin ni Kian. Si Rina naman ay katabi ko sa sahig, tinutulungan akong magtiklop ng mga maliliit na shorts at t-shirt ng bata. "Ate Alina, pakiisip kung ilang pirasong swimsuit ang dadalhin natin para kay Kian. Baka kasi magbabad 'un sa pool o sa dagat maghapon," paalala sa akin ni Rina habang inaabot ang tatlong makukulay na rash guard. "Dalhin mo na lahat 'yan, Rina. Kilala mo si Kian, basta nakakita ng tubig, mahirap nang umahon. Mas mabuti nang may pamalit tayo kaysa matuyuan siya ng pawis o lamigin," sagot ko sabay ayos ng pagkakalagay ng mga gamit sa loob ng bag. Narinig kong bumukas ang pinto ng kwarto at pumasok si Nanay dala ang ilang travel-sized na bote ng shampoo at alcohol. Inilapag niya i

ALINA MONTEJO POVMag-aalas-otso na ng umaga nung maramdaman kong bumagal ang takbo ng SUV. Idinilat ko ang mga mata ko at napansin kong maliwanag na pala sa labas. Medyo sumasakit ang leeg ko sa pagkakasandal sa bintana, pero nawala agad ang antok ko nung makita ko ang unt-unting pagbuka ng daan patungo sa isang mahabang baybayin. Kulay asul ang tubig at sumasalamin doon ang sikat ng araw."Mommy! Look! The big water is there na po!" excited na sigaw ni Kian habang itinuturo ang bintana gamit ang kanyang maliit na hintuturo."Oo nga, baby, andito na tayo," nakangiting sagot ko habang inaayos ang nagulo niyang buhok.Napatingin ako sa tabi ko. Gising na rin pala si Ezekiel, nakasandal ang ulo sa headrest habang pinapanood kami ng anak niya. Mukhang hindi rin siya masyadong nakatulog dahil may kaunting pamumula pa sa gilid ng mga mata niya, pero ramdam ko ang pagluwag ng mukha niya nung makita ang reaksyon ni Kian."Are we there yet, Dada?" tanong muli ng bata habang pilit na sumisilip

ALINA MONTEJO POVNang lumubog na nang tuluyan ang araw, pinalitan ng malambot na kulay lila at kahel ang kalangitan. Medyo malamig na ang simoy ng hangin kaya pinagpalit ko muna si Kian ng mahabang pantalon at makapal na jacket bago kami lumabas muli sa dalampasigan. Naglatag ang mga staff ng resort ng isang malaking sapin sa ibabaw ng pinong buhangin, kumpleto sa mga malalambot na unan at isang maliit na mababang lamesa kung saan nakalagay ang ilang pitsel ng juice at mga platito ng biskwit.Naupo si Nanay sa gitna ng mga unan, nakatanaw sa malawak na asul na karagatan na unt-unti nang nilalamon ng dilim. Si Rina naman ay abala sa pagkuha ng litrato gamit ang kanyang cellphone, sinusubukang huliin ang magandang anggulo ng mga alon na humahampas sa pampang. Si Kian ay hindi pa rin mapakali; takbo pa rin siya nang takbo sa unahan namin, sinusubukang habulin ang maliliit na alon gamit ang kanyang mga paa na wala nang tsinelas."Kian, huwag masyadong malapit sa malalim na bahagi, ah? Ma

ALINA MONTEJO POVNagising ako kinaumagahan dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko mula sa bahagyang nakabukas na sliding door ng balkonahe. Ang sarap sa pakiramdam ng ganitong gising—walang maingay na alarm, walang busina ng mga sasakyan sa semento ng Maynila, at higit sa lahat, walang kaba na may biglang kakatok na mga tauhan ni Eduardo para maghatid ng subpoena o kung anomang legal na pananakot. Lumingon ako sa gitna ng kama, pero wala na si Kian doon. Nakatupi na rin nang maayos ang kumot na ginamit niya.Mabilis akong bumangon, nag-ayos ng sarili sa banyo, at nagpalit ng isang maluwag na white t-shirt at denim shorts. Pagkababa ko sa sala, napansin kong bukas na ang malalaking glass door patungo sa pool at dalampasigan. Narinig ko ang mahinang boses ni Nanay mula sa kusina na nakikipag-usap sa isa sa mga staff ng resort."Ate Alina, gising ka na pala," bati sa akin ni Rina na kalalabas lang mula sa gilid ng veranda, may hawak na baso ng tsaa at may sunblock pa sa kanyang

ALINA MONTEJO POVAlas-kwatro pa lang ng madaling araw ay gising na kaming lahat para maghanda sa pag-alis. Tahimik ang buong resort habang isinasakay ni Robert ang mga huling duffel bag sa likod ng SUV. Bitbit ko si Kian na antok na antok pa at nakasubsob ang ulo sa balikat ko habang naglalakad kami palabas ng villa. Malamig ang hangin, at ang tanging naririnig lang sa paligid ay ang banayad na hampas ng mga alon sa dalampasigan na hindi ko na makita dahil sa kadiliman."Alina, ibigay mo muna sa akin si Kian para makasandig ka nang maayos sa upuan," pabulong na alok ni Ezekiel nung makalapit kami sa nakabukas na pinto ng sasakyan.Maingat kong inilipat ang anak ko sa kanyang mga bisig. Agad namang sumiksik si Kian sa leeg ng kanyang tatay, komportable sa pamilyar na amoy at init nito. Sumakay na ako sa tabi ni Ezekiel sa gitnang row, habang sina Nanay at Rina naman ay pumuwesto sa pinakalikod, balot na balot ng kanilang mga jacket dahil sa lamig ng aircon."Sir, clear po ang daan pal