All Chapters of Accidentally Pregnant With The CEO's Child: Chapter 141 - Chapter 150

EZEKIEL VALENCIA POVTahimik ang buong sasakyan habang binabaybay namin ang daan pabalik sa penthouse mula sa eskwelahan. Sa backseat, mahimbing na ang tulog ni Kian habang nakasandal ang ulo sa kandungan ni Alina. Tiningnan ko sila mula sa rearview mirror bago ako lumingon sa labas ng bintana ng SUV.Nitong mga nakaraang araw, lalo na nung matapos ang magkakasunod na hearing para sa custody at child support, ramdam ko ang biglang pagbabago ng takbo ng buhay ko. Kung iisipin, ilang taon kong binuo ang Valencia Holdings na ang tanging focus ko lang ay ang mga numero, stocks, at kung paano mapapalawak ang impluwensya ng pamilya namin laban sa mga lumang patakaran ng lolo kong si Eduardo. Pero ang lahat ng 'to ay biglang naging pangalawa na lang simula nung gabing makuha ko sila Alina at Kian sa madilim na kalsada ng Batangas, matapos silang tumakas mula sa mga tauhan ng sarili kong pamilya.Nung lumabas ang opisyal na resulta ng DNA test na nagpatunay na si Kian ay sarili kong dugo, doo

ALINA MONTEJO POVPagkaalis ni Ezekiel patungo sa kanyang study room, binalot muli ng pamilyar na katahimikan ang kusina. Tinulungan ko si Rina na tapusin ang pagpunta ng mga baso sa rack bago ako naglakad pabalik sa sala. Nakita ko si Nanay na dahan-dahang binubuksan ang pinto ng kwarto ni Kian, sumisilip kung gising na ang bata."Tulog pa rin, Alina. Mukhang talagang napagod dun sa pag-ikot niyo sa eskwelahan kanina," pabulong na sabi ni Nanay habang isinasara ang pinto nang walang kaingay-ingay."Hayaan muna natin, Nay. Mahaba-haba rin naman ang naging biyahe natin kahapon galing Batangas, kaya normal lang na bawiin niya ang tulog niya ngayong hapon," sagot ko habang nauupo sa mahabang sofa at kinukuha ang aking cellphone mula sa bulsa.Eksakto namang nag-vibrate ang telepono ko sa palad ko. Isang hindi pamilyar na numero ang nakasulat sa screen. Medyo nag-alinlangan ako nung una dahil simula nung lumipat kami rito sa penthouse at matapos ang mga seryosong usapin sa korte tungkol s

ALINA MONTEJO POVHabang hawak ko ang kutsilyo at dahan-dahang nagbabalat ng mangga sa tabi ni Nanay, naririnig ko pa rin ang mahinang tunog ng mga laruang kotse ni Kian mula sa sala. Sumasabay doon ang boses ni Ezekiel na paminsan-minsan ay sumasagot sa mga tanong ng anak ko. Ang bango ng hapon na tsaa ni Nanay ay humahalo sa amoy ng sariwang prutas, kaya medyo nakakarelaks kahit paano."Alina, napansin ko parang medyo natulala ka yata nung sumagot ka ng telepono kanina," untag sa akin ni Nanay habang inilalagay ang mga nahiwang mangga sa isang malaking puting plato. "Sino ba talaga 'yung tumawag? May problema ba sa probinsya?"Napatigil ako nang sandali sa paghiwa, pero agad ko ring ibinalik ang pokus ko sa hawak kong prutas para hindi mahalata ni Nanay ang panginginig ng mga kamay ko. "Ah, si Elena po, Nay. Kumare ko po sa palengke. Nangangamusta lang po siya sa atin dito sa Maynila. Tinatanong niya kung naka-adjust na ba si Kian.""Ganoon ba? Akala ko naman kung ano na. Mabuti nam

ALINA MONTEJO POVMaaga pa lang ay gising na ako para maghanda ng breakfast. Naririnig ko na ang ingay ng mga sasakyan sa baba ng building kahit sarado ang malalaking bintana rito sa sala. Nagluto ako ng sinangag, longganisa, at nagbabad na rin ako ng barako coffee para kay Ezekiel dahil alam kong maaga ang schedule ng lakad niya ngayon kasama ang kanyang legal team."Ate, tulungan na kita dyan," biglang pasok ni Rina sa kusina habang itinatali ang buhok niya. Naka-pambahay pa siya pero halatang gising na gising na rin ang diwa dahil sa amoy ng kape."Sige, pakikuha na lang 'yung mga platito doon sa taas ng counter, Rina. Tapos paki-check na rin kung gising na si Kian sa kwarto niya," utos ko habang maingat na ibinabaligtad ang mga nilulutong longganisa sa kawali."Opo, sandali lang. Mukhang maagang aalis si Kuya Ezekiel ngayon, ah? Nakita ko kasi 'yung gamit niya kagabi na nakalatag pa sa study room," tanong ni Rina habang nag-aayos ng mga kubyer

ALINA MONTEJO POV "Ate Alina, tignan mo si Kian, oh. Nakatulog na naman sa ibabaw ng mga crayons niya," mahinang biro ni Rina habang itinuturo ang bata na nakasubsob ang mukha sa maliit na drawing book. Lumapit ako sa sala at binuhat ang anak ko nang dahan-dahan para hindi siya magising. "Napagod siguro ito sa kakakulay ng drowing niya para kay Ezekiel. Dalhin ko muna siya sa kwarto para mas kumportable ang higa niya." Ipinasok ko si Kian sa silid at inayos ang unan niya. Ang hihigpit pa rin ng kapit ng maliliit niyang daliri sa piraso ng papel na may drowing ng pamilya namin. Naalala ko bigla 'yung sinabi niya kanina tungkol sa pamamasyal sa park pagkatapos ng school. Simple lang naman ang gusto ng bata, pero sa sitwasyon namin ngayon, bawat simpleng bagay ay kailangan pa ring planuhin nang maigi para iwas gulo. Gusto kong ibigay sa kanya ang normal na buhay, pero minsan, nakakapagod din isipin na kailangan naming mag-ingat sa bawat hakbang. Kung pwede lang sanang bilisan ng korte