Semua Bab INNOCENT MAID FOR MR. ARROGANT BOSS: Bab 21 - Bab 30

Peachee "Hindi baga't sinabihan na kitang wag kang basta-basta makikialam ng gamit sa loob ng kwarto niya??" sermon ng punong katiwala sa akin matapos niyang kausapin si Sir. Stefan. "Nakailang ulit pa ako sa iyo kanina, hindi mo tinandaan?" dagdag pa niya. Sinundan niya ito kanina nang galit na galit na pumanik sa kwarto, tinanong kung para saan ba ang dokumento na naitapon ko. Certificate of ownership pala iyon ng ari-arian ng bahay bakasyunan at ancestral house ng kanilang pamilya na sa Lolo niya noon nakapamgalan at isinalin na sa pangalan niya ayon sa last will. At ang mga dokumento na iyon ang ilalaban niya bukas sa korte sa dalawang kapatid niya na naghahangad pa ng higit pa sa nakuha nila sa yumaong matanda. Dahil katwiran ng mga ito, mayaman naman si Sir. Stefan at hindi lang siya ang apo. Pero para sa binata, sobrang importante nito at sentimental na sa kanya lamang ipinagkatiwala. Naghahabol pa ang mga kapatid niya sa ibinigay sa kanya kahit na meron nang last will na

Peachee Uhaw, gutom, pagod, mga pangunahin kong nararamdaman habang walang tigil ako sa kahahanap sa salansan ng balot-balot na mga basura. "Alam ko itsura nung plastic no'n eh, alam ko ko nandito lang iyon, makikita ko rin," bulong sa sarili ko. Kahit nangingiyak na ako sa pagod dahil mag-uumaga na pero hindi ko pa nakikita kaya nag-uumpisa na ako mahabag. Pinalalakas ko na lang ang loob ko kahit bawat pagkalkal ko ng mga nandito siyang paglalandas na rin ng mga luha ko, wala pa akong pahinga pero mali ang tumigil dahil importante iyon. Kaya hindi ako pwede umuwi nang hindi ko dala at lalo siyang magagalit sa akin, baka tuluyan pa nga na mawala sa kanya ang iniwang alaala sa kanya ng Lolo niya. Nang makita ko na rin sa wakas ang isang maliit na green na plastic trash bag kaya ganoon na lang ang tuwa ko! Dali-dali kong inabot ng kamay kong marumi na at pag-kuha ko magaan dahil puro papel lang talaga ito. "Ito na nga!" Napatili pa ako sa tuwa. "Yes!" Napasuntok pa ako sa ere at

Third Person's POV "Stefano..." nakatawang tawag sa kanya ng kapatid niyang sumunod sa kanya na hindi siya kailan man tinawag na Kuya. Nang salubungin siya nito sa hallway ng courthouse. Pero wala naging problema sa kanya kahit pa noon at mas lalong wala rin siyang pakialam. Isa sa mga ugali niyang ayaw na ayaw ng mga kapatid niya na uhaw sa atensyon. Sina Caleb at Ellios. "Caleb." Ngumising aso lang din si Stefan. Nasa abogado na niya ang pinaghirapan ni Peachee na hanapin matapos niyang iwan na muna ang dalaga at si Manang Agda muna ang pinagbantay niya. Pareho silang nagpamulsa, tumigil ito sa harapan niya na nakangising aso rin at nagtapatan ng tingin. Ramdam agad ang tensyon sa pagitan nilang dalawa pangalan pa lang ang kanilang nababanggit. Napahiniksik ito at napahawak sa baba at hinagod na tila may iniisip at muli siyang nginisihan. "Balita ko naiwala mo raw ang alas mo? Paano na iyan?" patawang tanong nito mas lamang ang pangpipikon at ginawang kunwari nakakaawa ang

Third Person's POV "I thought we were going to have a debate," sarkastikong biro ni Stefan nang naglalakad na sila sa hallway palabas ng courthouse. Tumawa naman si Atty. Gleza. "Sinabi ko naman sa iyo, Proof of Properties Ownership lang na galing din mismo sa korte na dumaan sa tamang proseso." "Patunay na sa iyo talaga inilipat ang karapatan, wala nang magiging mahabang usapin, at isa pa magaling rin si Ms. Judge Rivaly, patas siya at ayaw niya rin na nagsasayang ng oras." "Ang tawag nga sa kanya, si Judge Timer Queen, na para bang kapag nagsasagawa siya ng hearing eh may itinakda lang siyang oras kailangang tapos na agad." Tumawa pa ang abagado at siya pagak lang din na natawa. "That Judge looks younger, and she's good," he gave her praise because of being smart and quick for comprehending the situation. "Ka-edad mo lang ata siya, wala pang asawa wala rin boyfriend, type mo ba, Sir?" pabirong sagot nito na may mapanudyong tanong na ikinatawa niya ng malakas sabay iling. "No,

Peachee Hindi ko agad naramdaman ang sakit sa bandang tagiliran ko nang mapabalikwas ako ng bangon mula sa masamang panaginip dulot ng nangyari. Parang may makapigil hiningang napupunit, wari ko nabaling tadyang, inalalayan naman ako agad ni Sir. Stefan habang napapadaing na ibinalik ako sa pagkakahiga kasabay ng mariin kong pagpikit. "You will get healed soon," saad niya habang naaawang tiningnan ako nang itinuon niya ang kamay niya sa gilid ng unan na inuunanan ko. Yumuko siya at dinungaw ako at pinakatitigan ako habang hawak din ang kamay ko na nasa sa tiyan ko sapo rin ang tagiliran ko. Sinalubong ko ang seryoso niyang tingin buhat ng nahihirapan kong mga mata at mariin akong napapikit at dumaing sa kanya... "Masakit," maluha kong bulong at napakurap kasabay ng pagkagat ng ibabang labi ko na mariin niya rin ikinapikit. At yumuko siya at sahig tumingin at ibinalik din sa akin kaya kita kong naging malamlam ang mga mata niyang pinagmamasdan ako. "I'm sorry... it was my fault