Semua Bab INNOCENT MAID FOR MR. ARROGANT BOSS: Bab 41 - Bab 50

Third Person's POV "Fiance raw ba talaga ni Sir. Stefan iyung kahapon na kasama ni Madam Tilde?" Mga bulung-bulungan dito sa kusina habang mga nag-uumpukan ang may pitong kasambahay. "Oo raw, sabi pa Judge daw iyon." "Hala, eh paano na niyan si Peachee?" "Naku! Pag-sawa na si Sir diyan, dispose na rin iyan kagaya na lang nung mga nauna sa kanya. Para naman kayong bago nang bago." Nang hindi nila namalayang pumasok si Manang Agda na may dalang bayong at narinig ang mga pinaguusapan nila dahil mga nakatalikod nakaharap sa kalan at lababo kaya pasalampak na ipinatong sa lamesa ang bayong kaya parang mga itik na nabulahaw. Naghiwa-hiwalay bigla sa gulat at mga aligagang bumalik sa mga kanya-kanya nilang trabaho. Habang ang punong katiwala masama ang tinging iginawad sa mga ito na mas inuuna pang mag-tsismisan kaysa tapusin ang gawain na sana'y kanina pa tapos. "Binabayaran ba kayo para pagusapan ang personal na buhay ng nagpapasahod sa inyo?" tanong niya sa mga ito kaya mga

Peachee Napaawang ang bibig ko nang ilipat ng mga kasamahan kong kasambahay ang mga gamit ko rito sa kwarto ni Sir. Stefan. Tinanong ko sila kung bakit nila inilipat, pero utos daw ng binata kaya wala na akong nagawa pa. Pero iilang gamit lang, karamihan pina-dispose na niya lalo na iyung mga damit nung Zaya, at naiwan lang ang mga damit ng kapatid niya na ipinasusuot niya na sa akin, bukod doon ay wala na... Pati mga luma kong damit, pinagtatapon nina Manang kahit sinabi ko nang wag nila pakialaman pero hindi ko na sila napigilan at napag-utusan nga lang daw sila. Inayos nila sa bakanteng closet ng kwarto ni Sir. Stefan, aligaga ako habang pinapanuod sila. "Nini, ako nang gagawa niyan!" may pakiusap kong sinabi sa isang kasamabahay na nakakausap ko naman paminsan pero hindi talaga nila ako pinapansin. Nang magsalita ang isa na may himig ng inggit sa tono ng boses. "Hayaan mo lang kami dahil kapag hindi namin ginawa ay kami ang pagagalitan, pasalamat ka na lang... na sini

Peachee "Come on, open it." Nakangiti siyang nakalahad ang kamay na buksan na isa-isa ang mga binili niya para sa akin. Sa sahig ako naupo, napapalibutan ng mga ito at siya nasa gilid ng kama naka-ekis ang mga binti masayang pinagmamasdan ako kaharap ako. Nahihiya pa pero kinuha ko na rin ang isa sa mga malalaking pink paper bag at binuksan ko na. Lima ang nakita kong laman at inilabas ko ang isa sabay ini-angat para makita ko at nagulat sa ganda ng pink dress na ito na nakapagpaawang sa bibig ko dahil unang boses kong nagkaroon nito! Pero nakita kong may price tag pa kaya sa kuryosidad ko tiningnan ko. Napaindang ako sa presyo, 5000?! Isang dress lang? Kaya dali-dali ko na ibinalik sa loob ng paper bag sabay itinulak ko palayo sa akin umiling ako at nag-angat ng tingin sa kanya. "Pasensya na po pero hindi ko matatanggap," hiyang-hiya kong sinabi kaya napawi ang ngiti niya sa mukha. "S-Sobrang mahal po... hindi ko makakayang magsuot ng ganiyan, Sir. Stefan. Okay na ako diyan sa

Third Person's POV Pinaalis ni Manang ang kasa-kasama niyang driver sa pamamalengke at pinadala na niya ang bayong at ibinilin na ipaluto na lang sa mga naroon sa bahay nang dalhin siya ni Rivaly sa isang mamahaling restaurant. Tahimik lang siyang nakaupo habang nasa harap niya ang babaeng Judge na nakangiti sa kanya at huminga ito ng malalim saka nagsalita. "I apologize for my behavior a while ago, Manang Agda. I didn't mean to harm nor threaten you even your granddaughter at wala naman kayo kinalaman sa sitwasyon ko, pero..." "I had to do that." At kinuha ang juice at sumimsim mula sa silver na straw habang naka-ekis ang makikinis at mapuputing hita. Muling inilapag ang baso at ibinalik ang tingin sa kanya saktong naglapag ng mga masasarap na pagkain ang waiter para sa dalawang tao lang pero wala rito ang atensyon nila kundi nasa isa't isa. "Hindi ako makapasok sa bahay ni Stefan because he tightened his security... kaya naisip ko... kayo ang kausapin." "Ma'am, wala akong cont

Peachee Pareho kaming nakayuko ni Manang Agda at nakatayo sa gilid ni Sir. Stefan na nakaupo sa solohang sofa habang naka-ekis ang mga binti niyang nakatingin sa damit niyang nawarak. Ang magkabilang siko nasa arm rest habang ang isang kamay sapo ang gilid ng noo ng dalawa gitnang at hintuturong daliri. Ang mukha ay seryoso nang napasagitsit siya. "So... what happened?" tanong niya sa amin. Humakbang ako para akuin. "Kasalanan ko po... gusto ko kitang ipaglaba ng damit pero nakita ni Manang na naglalaba na ako pero kamay lang ang gamit, hindi ako gumamit ng washing machine." Umarko ang isang kilay niya sa akin. Alam ko naman na kaya niyang bumili ng maraming ganito pero siyempre gamit niya ang nasira namin kaya obligado kami magpaliwanag. At nasabi pa ni Manang isa raw ito sa mga paboritong damit ng binata kaya hindi kami pwedeng hindi aamin at hahanapin niya ito para suotin. "Kaya wag niyo pagalitan si Manang—" "Hindi ako galit." Kapwa kami natigilan. Nagpakawala siya ng mal