บททั้งหมดของ IN THE BED OF MY DAUGHTER'S FATHER : บทที่ 71 - บทที่ 80

“Caleb...”Iyon ang unang salitang namutawi sa labi ni Samantha nang unti-unti siyang magkamalay. Isang matinding pintig ng sakit ang kumirot sa magkabilang sentido niya na tila pilit siyang hinihila palabas ng kadiliman.Dahan-dahang dumilat ang kanyang mga mata. Mahinang liwanag lamang ang pumapasok mula sa maliit at mataas na bintana. Mabigat at mamasa-masa ang hangin sa silid. Nanunuyo ang kanyang bibig at parang nasusunog ang kanyang lalamunan.“N-nasaan ako?”Dahan-dahan siyang bumangon, ngunit napangiwi siya nang lalo pang sumakit ang kanyang ulo. Mabigat ang mga braso at binti niya, at pakiramdam ni Samantha ay ubos na ubos ang kanyang lakas.Ang huli niyang naaalala ay ang paglabas niya mula sa bar habang nakadikit ang cellphone sa kanyang tainga. Caleb's voice faint and urgent from the other end of the call, and then… nothing.Malabo na ang lahat ng sumunod na nangyari. May naaalala rin siyang kamay na yumakap sa kanya, at ang kakaibang amoy ng isang kemikal bago tuluyan siy

Natahimik ang buong bulwagan sa mismong sandaling umalingawngaw ang boses niya. Para bang napilitan ang lahat na tumigil at manahimik.“Caleb...” nanginginig na bulong ni Samantha.Thanks to Enzo’s tracking, and Sophia, who’d suspected Erikson’s involvement after spotting him somewhere some days ago, and realized he was back in town. Naisip niyang tiyak na may gagawin ito kapag nalaman nitong bumalik na rin si Samantha.Erikson’s lips curled into a mocking smile that didn’t quite hide the flicker of fear in his eyes.“And I'm guessing that is your husband. Your knight in shining amor, huh?”Hindi nagsalita si Caleb. Dahan-dahan lamang siyang naglakad papunta sa altar.Ngunit mabilis na humarang ang mga tauhan ni Erikson.Caleb didn't even hesitate. Isang malakas na suntok lamang ang ibinigay niya sa mukha ng unang lalaki, at isang mabilis na sipa naman ang tumama sa ikalawa dahilan para bumagsak ito sa malamig na sahig.He was angry. Mostly at himself for leaving the house and going o

Bahagyang ngumiti si Samantha sa kabila ng kanyang mga luha. “Ako rin.” Halos pabulong niyang sinabi.Lumambot ang kulay-abong mga mata ni Caleb habang pinagmamasdan ang bawat detalye ng kanyang mukha na para bang muli nitong isinasaulo. Pagkatapos ay marahan itong huminga at banayad na hinalikan ang noo ni Samantha, isang halik na puno ng pag-aaruga at pagprotekta.“Magpahinga ka na,” mahina nitong sabi. “You’ve been through enough for one night.”Marahang tumango si Samantha. Mabigat na ang kanyang mga talukap.“Will you stay?”Hindi na nag-atubili si Caleb sa sagot nito.“Wala naman akong balak umalis.”Maingat siyang inalalayan ni Caleb para mahiga sa kama at inayos ang kumot sa ibabaw niya. Unti-unting naging mahinahon ang paghinga ni Samantha hanggang sa tuluyan siyang makatulog. Nanatiling nakahawak ang kanyang kamay sa kamay ni Caleb.****************Caleb sat there for a long moment, just watching her. Bawat pagtaas at pagbaba ng dibdib nito ay nagpapatunay na ligtas na it

Lumipas ang ilang araw, at sa wakas ay dumating na rin ang pinakahihintay na weekend. Ito mismo ang weekend na matagal nang ipinagdarasal at inaabangan ni Zia. It was afternoon, and the hot sun hung lazily in the sky, spilling gold over the park. Masigla ang paligid, may mga batang nagtatawanan sa mga swing, mga pamilyang nagpi-picnic habang nagkukwentuhan, at mga batang walang sapin ang paa na masayang tumatakbo sa luntiang damuhan. Nakaupo si Samantha sa isang kahoy na bangko sa ilalim ng malaking puno ng roble. Bahagyang sumasayaw ang kanyang buhok sa malamig na simoy ng hangin, katabi si Caleb. Nakatiklop ang manggas ng itim nitong polo, at napalitan ng tahimik na kasiyahan ang karaniwan nitong seryosong ekspresyon habang pinagmamasdan sina Zia at Ella na naghahabulan sa damuhan. Umalingawngaw ang masayang halakhak ni Zia habang sinusubukang habulin si Ella. Maya-maya, sabay silang bumagsak sa damuhan sa kakatawa habang ang kanilang mga bestida ay sumasayaw sa hangin na paran

Sumalubong sa mukha ni Samantha ang sariwang simoy ng hangin sa umaga, malamig ngunit may bahagyang init na nagbibigay-ginhawa.Malalim siyang huminga at saka dahan-dahang nagbuga ng hangin habang sumasabay sa ihip ng hangin ang kanyang buhok. It had been days since she stepped foot in the agency. Dahil sa kanyang aksidente, sa baliw na plano ni Erikson at sa lahat ng nangyari pagkatapos niyon, halos nakalimutan na niya ang pakiramdam ng muling mapabilang sa mundong ito.Lunes na, at sa wakas ay nakabalik na siya sa trabahong tunay na para sa kanya, ang pagiging modelo. Ngunit hindi naging madali iyon. Halos magmakaawa pa siya kay Caleb bago ito pumayag na makabalik siya sa trabaho. Gusto pa nitong manatili siya sa bahay at magpahinga, pero para kay Samantha, sapat na ang ipinahinga niya."Pakiramdam ko ilang buwan na akong hindi nakakapunta rito," natatawang sabi niya habang isinusuklay ang buhok sa likod ng kanyang tainga at inaayos ang handbag na nakasabit sa balikat niya.She rea