All Chapters of ฮูหยินตัวร้ายของแม่ทัพไร้ใจ: Chapter 71 - Chapter 80

ตอนที่ 14ยิ่งท้องโตขึ้นอาคิราก็เริ่มปรับเวลาการทำงานของตัวเอง จากที่เคยไปทำงานแต่เช้า บางครั้งก็ไปสาย บางครั้งก็ทำงานที่้บ้านเลขาต้องเอาเอกสารมาให้ถึงบ้าน และก็ยังประชุมออนไลน์จากที่บ้านด้วย เขาเริ่มรับรู้ได้ว่าหมวยเล็กคนนี้กินหรือไม่กินอะไร ชอบหรือไม่ชอบอะไร แน่นอนว่าหลาย ๆ อย่างแตกต่างจากหมวยเล็กที่เขารู้จัก แต่ก็ช่างเถอะในเมื่อตอนนี้เธอพอใจอย่างนี้ พฤติกรรมของชายหนุ่มทำให้ทั้งสองตระกูลค่อนข้างพอใจไม่น้อยเลยทีเดียว “ถ้ายังเป็นอย่างนี้คลอดเสร็จก็ต่องานมงคลเลยดีไหม”“จะดีเหรอคะหมวยเล็กของเรายังจำอะไรไม่ได้อยู่เลย”“ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้นแต่เธอก็เริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ แล้วนี่ ถึงจะพูดภาษาไทยได้ไม่ดีเท่าเก่า แต่เหมือนภาษาจีนจะดีกว่าเดิมเยอะเลยนะ ทำเอาเจ้าคินของเราภาษาดีไปด้วย”“นั่นก็จริงค่ะ น่าแปลกนะคะ”“ถ้าเป็นอย่างซีรีย์ที่อาม่าชอบดูคงบอกว่ามีวิญญาณของใครมาเข้าร่างแล้ว”“พูดไปเรื่อย หมวยเล็กอย่างไงก็ยังเป็นหมวยเล้กอยู่วันยันค่ำนั่นแหละ ว่าแต่มีอะไรคืบหน้าไหม เกี่ยวกับอุบัติเหตุวันนั้น”“เห็นเจ้าคินว่าเพื่อนของเขากำลังช่วยหาคนผิดกันอยู่ แน่นอนว่ามันอาจจะไม่ใช่อุบัติเหตุอย่างที่คิด”“

ตอนที่ 16ชายหนุ่มผู้ที่ทุกคนรู้ว่าเป็นเพล์บอยออกตัวแทนว่าที่ภรรยาที่กำลังจะแต่ง และลูกที่กำลังจะเกิด ไม่เพียงแค่นั้นภาพอาคิราที่ดูแลวนิดาในช่วงนี้ก็ยิ่งทำให้ภาพลักษณ์เก่า ๆ ของเขาถูดบดบังด้วยข่าวใหม่ อดีตเคยเจ้าชู้ แต่ตอนนี้กลายเป็นคนรักครอบครัว ริสาไม่เพียงแต่เป็นมือที่สามแต่ยังเป็นผู้หญิงบ้าที่อาฆาตแค้น ต้นสังกัดไม่ช่วยเธอ แน่นอนอยู่แล้วใครจะช่วยสินค้าที่ขายไม่ได้แล้วข่าวลือไม่ดีเริ่มเปลี่ยนไป ตอนนี้คนกลับมุ่งดูคู่รักคู่ใหม่ที่เปิดตัวอย่างอลังการอย่างคินและวนิดามากกว่า แต่สำหรับคินการต่อสู้กับคนนอกบ้านดูจะง่ายกว่ากับคนในบ้าน“คุณคินค่ะ ช่วงนี้คุณวนิดาเธอดูเงียบ ๆ ไม่แน่ใจว่าเพราะข่าวหรือเปล่า”“แล้วป้าจวงให้เธอดูทำไมล่ะครับ““ฉันได้ยินนะคะ” คินหันไปมองหมวยเล็กที่เพิ่งเดินมาจากห้องนั่งเล่นเธอเริ่มพูดฟังภาษาไทยได้ดีมากขึ้นมาก ๆ ทำให้เขาไม่อาจจะพูดเรื่องที่ไม่ต้องการให้เธอรู้ตรง ๆ ได้อีก “พี่ก็แค่เป็นห่วง กลัวเธอจะคิดมาก”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะเรื่องมันเป็นเรื่องจริงทั้งนั้น ฉันเข้าใจและรับได้” คินไม่กล้าบอกไปตรง ๆ ที่เขากลัวไม่ใช่เรื่องริสาหรือเรื่องอื่น ๆ เขาแค่ไม่อยากให้หมวยเล็กจ

ตอนที่ 18“เลอะปากแล้ว” คินที่เดินกลับมาถึงปาดน้ำจิ้มครีมสีขาวที่มุมปากของหมวยเล็กและเลียมันออกจากนิ้วพร้อมกับรอยยิ้มเขาไม่รู้ว่าตัวเองตั้งใจจะทำให้คนที่เพิ่งเข้าหาเขาเมื่อครู่ดูว่าเขามีภรรยาแล้ว หรือที่จริงเขาแค่ทำเพราะเคยชินเท่านั้นอู่เหมยหลินหน้าแดงเล็กน้อย ก่อนจะก้มกินต่อ พร้อมกับงึมงับขอบคุณเบา ๆ เพียงแค่วันแรกหญิงสาวก็ชอบที่นี่มาก เธอแทบไม่ได้จับโทรศัพท์เลย เพราะมีเรื่องให้ตื่นตาตื่นใจเยอะไปหมด“เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นแล้วเราไปเดินเล่นริมหาดกันนะ” “ค่ะ” อู่เหมยหลินพยักหน้าและเกาะแขนของคินอย่างเป็นธรรมชาติ “ว่าแต่ขากลับคงเดินไม่ไหวแล้วหรือเปล่า” หญิงสาวส่ายหน้า ไม่ใช่เดินไม่ไหว แต่สามารถเดินได้ “ใกล้แค่นี้เองค่ะ” อู่เหมยหลินพูดพร้อมทั้งเดินไปเรื่อย ๆ ให้ชายหนุ่มดู คนยุคนี้ขี้เกียจเดินกันจริง ๆ จากที่เธอเห็น ส่วนเธอนั้นเดินทั่วจวนยังไม่เหนื่อยเลยด้วยซ้ำ นี่ไม่นับเวลาที่ต้องไปงานในพระราชวัง เดินกันไม่หวั่นไม่ไหว เป็นครั้งแรกที่เธอนึกถึงยุคที่จากมาแล้วความรู้สึกนั้นสงบไม่ได้กังวลอะไรจะว่าไปก็ไม่ได้ฝันถึงแม่ทัพเซียวมานานแล้ว และในใจของเธอก็แทบจะลืมเขาไปแล้วด้วยซ้ำ สามีเหรอ หากไม่

ตอนที่ 20ช่วงเวลาพักร้อน อาคิรามีความสุขมาก เขาได้มองหน้าของหมวยเล็กที่ยิ้มและหัวเราะ ลูกก็ใจดีกับหญิงสาวมากไม่ทำให้หมวยเล็กเหนื่อยเลยความสนิทและความใกล้ชิดทำให้หลายครั้งเขาอยากดึงอีกฝ่ายเข้ามาแล้วจูบเบา ๆ ที่แก้ม ที่หน้า และริมฝีปากที่อวบอิ่มนั่น แต่เมื่อเห็นดวงตาใสซื่อเขาก็ไม่กล้าไปทุกครั้งคินดึงหญิงสาวที่นั่งหัวเราะให้กับซีรีย์ที่ยังตามไปรบกวนพวกเขาทุกที่ หลังของอีกฝ่ายค่อยอิงมาที่หน้าอกของเขา“วิวข้างหน้าสวยขนาดนี้เธอยังนั่งดูมือถือ ที่เขาบอกว่าเด็กติดมือถือน่าจะจริง ไม่กลัวว่าลูกจะเจริญเติบโตช้าเหรอ”“เกี่ยวด้วยเหรอคะ” แววตาที่บอกว่าเชื่อจริง ที่เขาพูดทำให้คินแทบจะหลุดหัวเราะออกมา เขาขยับแขนไปที่เอวของหญิงสาวแล้วดึงเข้ามาใกล้ขึ้น แนบชิดยิ่งขึ้น“ที่นี่ดีนะ ไม่ต้องคิดอะไร แค่ใช้เวลาอยู่กับเธอ” อาคิราพูดและวางคางไปที่ไหล่ของหญิงสาว อู่เหมยหลินไม่ได้ระวังตัวมากนัก เธอที่อยู่กับคินมาพักใหญ่คิดว่าเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องที่ใคร ๆ ก็ทำ นึกว่าคนยุคนี้เป็นแบบนี้ อาคิราจับมืออีกฝ่ายมาเล่น และจับคางหญิงสาวให้เงยมองพระอาทิตย์ที่ใกล้จะตก นิ้วแต่ละนิ้วที่ไล้ไปตามนิ้วของหญิงสาวถูกกอบกุมเอาไว

ตอนที่ 22แม้ว่าจะไม่อยากกลับแต่สุดท้ายก็ต้องกลับมา คินคิดว่าถึงเวลาที่หมวยเล็กในเวอร์ชันนี้ควรจะได้พบปะกับคนอื่น ๆ บ้าง ไม่อย่างนั้นตอนงานแต่งเธอคงจะลืมทุกคนหมดชายหนุ่มนัดเพื่อนของตัวเองและเพื่อนของหมวยเล็กมากินข้าวพร้อมกันที่ร้านอาหารจีนร้านโปรดร้านใหม่ของหญิงสาวคินสังเกตว่าหมวยเล็กชอบอะไรที่เป็นจีนมาก ๆ และยิ่งเป็นจีนโบราณยิ่งชอบ พวกคนในสองครอบครัวยังคุยกันเล่น ๆ ว่าเธออาจจะได้ผีบรรพบุรุษช่วยเอาไว้ก็ได้ เลยนิสัยเปลี่ยนเป็นการแลก“หนีไปเที่ยวไม่ชวนกันเลยนะ” เพื่อนของคินทักชายหนุ่มทันทีที่มาถึงร้าน“เป็นคนนัดก็มาสายด้วย” ร้านอาหารจีนในบรรยากาศอบอุ่นแบบยุคก่อน เป็นร้านที่คินใช้สั่งอาหารให้กับหมวยเล็กบ่อย ๆ และถ้าว่างก็จะพาเธอออกมากิน วันนี้เพื่อน ๆ ของคินมากันครบ หมวยเล็กมองแต่ละคนด้วยสายตาสงสัย เธอไม่รู้จักพวกเขา แต่ดูจากสายตาแต่ละคนเขาคงรู้จักเธอ“ไงหมวยเล็ก” และก็ปราณีเพื่อนสนิทของเธอนั่งลงข้าง “คิดถึงจังเลย”“ฉันซื้อของมาฝากด้วยนะ” อู่เหมยหลินหยิบเอาขนมจากทางใต้ให้เพื่อนสาว“แล้วของพวกกูอ่ะไอ้คิน”“ไม่มี อยากกินไปซื้อเอาเอง”“ไอ้เพื่อนนี่ ดูเพื่อนของหมวยเล็กเป็นตัวอย่างนะ”“หุ