บททั้งหมดของ พร่ำแต่จะรัก: บทที่ 11 - บทที่ 20

...ห้องแชทเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมีสติกเกอร์ตกใจส่งมารัวๆ จนเธอส่งอะไรไม่ได้ หน้าจอเหมือนจะค้างไปเลยพอไม่เห็นเธอตอบ ประวีร์จึงเริ่มวิดีคอลกลุ่ม รจนากดเข้าร่วมในทันทีคนตอบไม่ทันได้แต่ค้อนลมค้อนแล้ง ก่อนจะกดเข้าร่วม เสียงแหลมๆ ของประวีร์ดังรัวมาก่อนเลย“แกเจอพี่ธีร์แล้วเหรอ! ไปเจอที่ไหน เจอเมื่อไหร่ เล่ามาซิ!”“เมื่อกี้ แถวๆ บ้านนี้แหละ” ตอบไปยิ้มๆ“แถวบ้าน? บ้านแกอะนะ? ยังไงวะ เขาเป็นลูกค้าสั่งเค้กของแกงั้นหรอ” รจนาเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ก่อนจะทำหน้างงถามต่อ “ไหนเมื่อวานแกบอกว่ารอบส่งวันนี้ไม่มีออเดอร์เค้กวันเกิดไง”“ไม่ใช่ลูกค้า” ภคมณบอกนัยน์ตาเป็นประกาย “จำที่ฉันบอกว่าบ้านข้างๆ ถูกขายต่อแล้วได้มั้ย”“จำได้”เมื่อเพื่อนพากันพยักหน้ากลับมา เธอก็สูดหายใจเข้าลึกๆ ยกมือกุมหัวใจที่เริ่มเต้นแรงขึ้นมาเอาไว้ แล้วค่อยบอกไปเสียงตื่นเต้น“เจ้าของบ้านคนใหม่คือพี่ธีร์! อ๊ายยยย”“...”“อย่าเงียบดิ

“ไม่ใช่หรอก ทางมหา’ลัยแค่เชิญพี่มาสอนพิเศษน่ะ นัดคุยเรื่องรายละเอียดงานกันวันนี้” การรับเชิญมาบรรยายเรื่องการวางแผนทางการเงินเมื่อสัปดาห์ที่แล้วได้ผลตอบรับจากนักศึกษาและอาจารย์ในมหาวิทยาลัยดีเกินคาด ทางนั้นจึงติดต่อมาเชิญเขาไปเป็นอาจารย์พิเศษเทอมหนึ่ง สอนสัปดาห์ละครั้ง ธีร์คิดว่าน่าสนใจดี จึงนัดหมายคุยรายละเอียดกันในวันนี้ คุยเสร็จแล้วก็จะกลับบ้านไปให้มารดาเห็นหน้า“เกือบเข้าใจว่าพี่ธีร์เป็นอาจารย์มหา’ลัยไปแล้วนะเนี่ย”รอจนรถเข้าถนนที่ตรงไปทางมหาวิทยาลัย ชายหนุ่มจึงหันมองคนทำหน้ายู่ยิ้มๆ “พี่ทำงานเกี่ยวกับการเงินครับ ช่วยวางแผนการเงินให้คนอื่นน่ะ”“ฟังน่าสนใจจัง พายนี่ไม่สันทัดเรื่องการเงินเลย ทุกวันนี้นอกจากทำประกันต่างๆ แล้ว พายก็เก็บเงินไว้ในธนาคาร รอกินดอกเบี้ยอย่างเดียวเลย”วิกฤตการเงินของครอบครัวเมื่อหลายปีก่อน ทำให้ภคมณค่อนข้างระวังเรื่องการใช้เงิน ไม่กล้าสุรุ่ยสุร่าย ได้เงินมาก็เอาไปเข้าบัญชีเงินฝากเสียส่วนใหญ่ เหลือใช้และเก็บเป็นเงินสำรองหมุนเวียนของร้านกับเงินฉุกเฉินแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น

“นี่คุณ! ฉันพูดกับคุณอยู่นะ”คนคิดเพลินในใจปั้นยิ้มแม่ค้าบอกเสียงอ่อน “ขอโทษที่ไม่ได้เผื่อเวลาให้ดีนะคะ ครั้งต่อไปเราจะไม่ให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีกแน่นอนค่ะ” พอเธออ่อนไป อีกฝ่ายก็ถอนใจพูดด้วยสีหน้าดีขึ้นเล็กน้อย“เอาเถอะค่ะ ขนมอยู่ไหนล่ะคะ ฉันจะให้เด็กๆ ไปช่วยขน”“อยู่ทางนี้ค่ะ” รีบบอกพลางเดินนำไปที่รถคันงาม ซึ่งถูกใช้เป็นรถขนขนมในวันนี้ ยังเดินไม่ถึงรถ คนขับกิตติมศักดิ์ก็เปิดประตูลงมาหาก่อน“ยกลงหมดเลยใช่มั้ย พายหวาน”ภคมณเกือบละลายไปกับเสียงนุ่มที่เอ่ยชื่อตน ขาเรียวเดินแทบไม่ตรงทาง เพราะใจสั่นหวั่นไหว แต่พอเห็นธีร์เปิดท้ายรถก้มลงไปหิ้วถุงใบใหญ่ที่ใส่ชุดขนมเบรกไว้กว่า 20 ชุด ต่อถุง ออกมาให้ เธอก็รีบเดินไปห้าม“พี่ธีร์ทำอะไรคะ ไม่ต้องมาช่วยขนเลย เดี๋ยวพวกพายขนเองค่ะ”ธีร์เบี่ยงตัวหลบมือเล็กที่ยืนมาแย่งถุงในมือ “ไม่เป็นไร แค่นี้เอง”ด้านอาจารย์สาวใหญ่กับนักศึกษาหนุ่มสาวพากันทำตาโตยิ่งกว่าภคมณอีกนี่ไม่ใช่หนุ่มหล่อมากความสามารถที่มาสอนบรรยายพิเศษในมหาวิทยาลัยเมื่อสัปดาห์ก่อนหรอกเหรอ!วันนี้ภาควิชาการเงินมีการบรรยายพิเศษอะไรอีก ทำไมไม่เห็นมีประกาศบอก หรือพวกเขาจะรู้กันแค่คนในคณะ คนอยู่ค

บ้าน ‘รณวัฒน์’ ในวันนี้ค่อนข้างคึกคัก เพราะคุณผู้หญิงได้รับแจ้งจากลูกชายสุดที่รักว่าจะเข้ามาหาในตอนเที่ยง จึงเข้าครัวเตรียมอาหารที่เขาชอบไว้รอตั้งแต่เช้า พอธีร์มาถึงก็มีเด็กมาเชิญเข้าไปในห้องนั่งเล่นที่บิดามารดานั่งรออยู่ทันที“มาแล้วเหรอลูก มาๆ นั่งข้างแม่นี่” คุณรุจีผละจากสามีที่นั่งอ่านหนังสือกอล์ฟรออยู่ด้วยกัน ลุกไปจูงแขนลูกชายมานั่งข้างๆ กวาดสายตามองเขาทั้งตัวรอบหนึ่ง เอ่ยด้วยสีหน้าปวดใจ “ทำไมผอมแบบนี้ นี่ลูกได้กินข้าวกินปลาบ้างมั้ย อย่าเอาแต่ทำงานงกๆ ต้องดูแลตัวเองด้วยสิ”“ผ่านช่วงนี้ไปก็ไม่ยุ่งแล้วละครับ” ธีร์ตอบเสียงนุ่มหลังจิบน้ำเย็นๆ ที่เด็กรับใช้ยกมาเสิร์ฟดับร้อน พอหันไปสบตาบิดาเข้าก็ทำหน้าแปลกใจถาม “วันนี้พ่อบอกจะไปออกรอบกับเพื่อนไม่ใช่เหรอครับ”คุณชนาธิปยักไหล่บอก “ก็ว่าจะไปอยู่ แต่เมียไม่ให้ไปน่ะ”“ก็ลูกจะมาหา คุณไปออกรอบกับเพื่อนแทบทุกวัน เว้นไปสักวันคงไม่เป็นไรหรอกค่ะ”สองพ่อลูกฟังแล้วสบตากันยิ้มๆ ไม่พูดถึงประเด็นนี้ให้คุณผู้หญิงขุ่นเคืองอีก คุณผู้หญิงเห็นแล้วมองค้อนใส่ ก่อนจะถอนใจพูดกับธีร์“แม่ว่ากลับมาอยู่บ้านเราดีกว่า จะออกไปอยู่คนเดียวให้ลำบากทำไมก็ไม่รู้”“ลำบากอ

สองเจ้านายลูกน้องแยกย้ายกันลงมือทำงานอย่างแข็งขันเริ่มจากเตรียมอุปกรณ์และวัตถุดิบเป็นอันดับแรก ซึ่งอุปกรณ์ทั้งหลายจะถูกทำความสะอาดและเก็บเข้าที่เดิมหลังจากใช้งานทุกวัน ในส่วนของวัตถุดิบต่างๆ ก็สั่งมาสต๊อกไว้พร้อม สามารถหยิบออกมาใช้ได้เลยเมื่อเตรียมของที่ต้องใช้เสร็จแล้ว ก็เริ่มทำแป้งพายก่อน เพราะหลังจากผสมแป้งเสร็จก็ต้องเอาไปแช่ตู้เย็นให้เซตตัวเป็นชั่วโมง ถึงจะนำออกมาคลึงกรุลงในพิมพ์ แล้วนำไปอบต่อได้ เสร็จจากทำแป้งพายก็เป็นคิวของเนื้อเค้ก ซึ่ง ‘พายหวาน’ จะใช้เนื้อสปันจ์เค้กเป็นหลักภคมณดัดแปลงสูตรมาจากเค้กญี่ปุ่นอีกที สูตรนี้จะให้รสสัมผัสเบานุ่มละมุนลิ้น หอมหวานกำลังดี ส่วนชีสเค้กกับพายต่างๆ เธอดัดแปลงมาจากฝั่งอเมริกา เจ้าสปันจ์เค้กนี้ วันนี้ต้องทำถึง 4 รสชาติ คือ นมสดฮอกไกโด ช็อกโกแลต เรดเวลเวต และแครอท ปริมาณคูณสามทุกรสชาติ ทว่าคนผลิตกลับมีอยู่แค่สองคน พื้นที่ก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไร จึงต้องผสมแป้งไปทีละรสชาติ ด้วยความใส่ใจทุกขั้นตอน ก่อนนำเข้าอบในเตาที่อุ่นไว้จนได้อุณหภูมิที่ต้องการเป็นบุญที่ภคมณลงทุนกับเครื่องทุ่นแรงแบบไม่อั้น ด้วยมองไกลว่าอาจจะได้ขยายกิจการในอนาคต พวกเธอเลยมีทั้งเคร