“ได้ข่าวว่าจะแต่งงานเหรอ กับใครวะ? เห็นควงไม่ซ้ำหน้าสักคน”“ไอ้ที่ควง ๆ อ่า ไม่ได้แต่งสักคน”ชายหนุ่มเอนหลังพิงหมอนด้วยใบหน้าเซ็งๆ พาให้นึกถึงใบหน้ากลม ๆ ของคนที่เขาต้องจำยอมแต่งงานด้วย ก็เกิดหงุดหงิดขึ้นมาเสียดื้อ ๆ“แล้วใครวะ?ไม่ได้ควง แต่ได้แต่ง”ใบหน้าหล่อยังคงย่นคิ้วเข้าหากัน เพราะคิดยังไงก็คิดไม่ออก“คนที่มึงก็รู้จัก”ขุนพลบอกเพื่อนแค่นั้น แล้วถอนหายใจยาว พิฉัตรพยายามคิด ก่อนเลิกคิ้วเข้มขึ้นสูง“อย่าบอกนะว่า ... เป็นน้องสายขิม”“เออ น้องขิมคนดีคนเดิมของมึงนั่นแหละ”“ไปทำอีท่าไหนวะ ถึงได้แต่งงานกัน” ไม่รู้ว่าจะสงสาร หรือกลั้นขำก่อนดี สมภารกินไก่วัดอย่างแท้จริง ตั้งแต่รู้จักกับมันมา ผู้หญิงคนเดียวที่มันประกาศกร้าวกับเพื่อนว่าจะไม่แตะต้องเด็ดขาดก็คือ ‘สายขิม’ เพราะเห็นเป็นน้องสาวมาตั้งแต่เด็ก“กูไม่ได้ทำท่าไหนทั้งนั้นอ่า ถูกแม่กับพ่อบังคับ”“ป้าจันทร์กับลุงศึกนะเหรอ” พิฉัตรยังทำหน้าไม่อยากจะเชื่อก่อนเอ่ยขึ้นใหม่อีกครั้ง “แต่สมัยนี้มันหมดยุคคลุมถึงชนแล้วนะเว้ย”“ต่อให้เป็นยุครถบินได้ แม่กูก็บังคับได้อยู่ดี เพราะอาจารย์คำดงนั้นแท้ ๆ”“ใครอีกวะ อาจารย์คำดง ทำไมการแต่งงานของมึงมันดูมี
Last Updated : 2026-07-04
LOGIN
