All Chapters of พ่ายรัก เมียอ้วน: Chapter 41 - Chapter 50

“ทำไมทุกคนรอบตัวกูถึงเอาแต่พูดคำนี้วะ มึงก็เหมือนกัน ก่อนหน้านี้มีอะไรเกิดขึ้น โดยที่กูไม่รู้หรือเปล่า”เป็นคำถามที่ถูกคาดคั้นด้วยสายตา ความจริงก็อยากจะเล่าให้ฟังทั้งหมดอยู่หรอก เผื่อมันจะได้หูตาสว่างขึ้นมาบ้าง แต่ได้รับปากน้องขิมเอาไว้แล้วจึงจำต้องปิดเอาไว้“กูหมายถึงไอ้พานัทน่ะ ‘อีกแล้ว’ เหรอที่มันทำกับมึง แล้วนี่มันพาลไปหาคนรอบตัวมึงเลยนะ”แก้ตัวคล่องเป็นปลาไหลเล่นโคลนตมต้องยกให้พิฉัตรเลยล่ะ สามารถเอาตัวรอดจากความแคลงใจของเพื่อนได้“ก็แล้วไป” เสียงขรึมบอกแค่นั้น ก่อนจะกระดกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม“สรุปแล้ว มึงง้อน้องขิมไม่สำเร็จเลยมานั่งเครียด”“ก็เออสิวะ ผู้หญิงอะไรง้อยากชะมัด”“ปกติมึงก็ไม่เคยมานั่งเครียดเรื่องน้องขิมอย่างนี้นะ หรือว่ามึงชอบน้องเขาวะ”พิฉัตรถามจี้ ขุนพลชะงักไปครู่หนึ่งก่อนปฏิเสธ“ไม่มีทาง กูกับสายขิมอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กนะเว้ย จะรักกันได้ยังไง กูเองยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความรักเป็นแบบไหน”“มึงไม่เคยได้ยินเหรอวะ รักแท้แพ้ใกล้ชิด ยิ่งใกล้ชิดมากเท่าไรความผูกพันก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น”ขุนพลนั่งนิ่งไม่ตอบอะไร พิฉัตรไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เขาพูดไปสะกิดต่อมอะไรในหัวใจมันบ้างหร

พานัทสงสัยในเรื่องนี้ ขนาดว่าพ่อเขาเป็นถึงนักการเมืองใหญ่ และมีอำนาจพอตัว ยังไม่สามารถทำอะไรครอบครัวนี้ได้เลย ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น สองมือกำเข้าหากันแน่น ดวงตาดุกร้าวจนน่ากลัว“คุณภากรสั่งให้ผมพาคุณย้ายที่อยู่ เพราะตอนนี้ตำรวจน่าจะรู้ว่าคุณพานัทซ่อนอยู่ที่นี่”“อือ”ชายหนุ่มตอบรับผ่านลำคอ และเดินไปเก็บข้าวของที่มีไม่กี่อย่างลงกระเป๋า จากลูกนักการเมืองที่เคยใช้ชีวิตอยู่สุขสบายไม่คิดเลยว่า วันนี้ต้องกลายมาเป็นคนร้ายที่ต้องหลบหนีหัวซุกหัวซุนหลังจากก้าวพ้นประตูห้องไปไม่ถึงนาที เจ้าหน้าที่ตำรวจก็ยกกันมาตรวจค้น และก็เจอแค่ความว่างเปล่า พวกเขามาช้าไปเพียงแค่เสี้ยวนาทีเท่านั้น...เหมือนการใช้ชีวิตวันธรรมดาในการทำงาน มันคงจะง่ายเกินไปสำหรับสายขิม ความเก่าเพิ่งจะเคลียร์กันไปไม่เท่าไร ความใหม่ก็เวียนมาให้ปวดหัว เมื่อสามีตัวดีมีข่าวจากโลกโซเชียลตั้งแต่บ่ายและเธอก็คิดว่าข่าวนี้ก็น่าจะถึงหูป้าจันทร์เรียบร้อยแล้ว‘ไม่ทิ้งลายเสือ หลุดภาพไฮโซชื่อดังที่เพิ่งแต่งงานไป เมื่อสองเดือนที่แล้ว ควงกันไปซดก๋วยเตี๋ยวร้านดังริมถนน...’หัวข่าวพาดไว้ตัวใหญ่ยักษ์ ในเนื้อข่าวใช้เป็นตัวอักษรย่อ และเบลอรูปถ่ายเอาไว้ ต่อ

กริ๊งงง ...ขณะนั่งจมอยู่กับความคิดที่จะเก็บความลับของสายขิมเอาไว้ ทำให้อุษาสะดุ้งโหย่ง จนต้องหันกลับไปรับสาย เมื่อรู้ว่าเป็นฝ่ายHRโทรมา เธอก็เอื้อมไปหยิบเอากระดาษมาจดรายละเอียดคร่าว ๆ พอวางสายก็รีบเปิดอีเมล์เพื่ออ่านรายละเอียดทั้งหมด“ทุกคนๆ หยุดงานแป๊บพี่มีเรื่องจะประชุม” อุษาเรียกน้อง ๆ ในทีม ทุกคนละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วหันหน้าไปยังหัวหน้าแผนกเป็นตาเดียว“ประชุมเรื่องอะไรตั้งแต่บ่าย”มนสิตาเลื่อนเก้าอี้ออกมาจากโต๊ะแล้วบ่นเบา ๆ“ถ้าไม่อยากประชุมสามารถเดินออกไปด้านนอกได้นะ พี่ไม่ว่า”อุษาหันไปบอกพร้อมรอยยิ้มเยือกเย็นพี่จิหัวเราะออกมาเบา ๆ ด้วยความสะใจ ต้องอย่างนี้สิวะ พี่อุษา ตอบโต้นางไปบ้างจะได้เลิกกร่างสักที แค่เคยเป็นเด็กท่านรองฯ ไม่ได้เป็นเมียยังขนาดนี้ สายขิมเหลือบไปมองแล้วส่ายหัว เธอต้องจัดการอะไรสักอย่างกับผู้หญิงคนนี้บ้างแล้วมนสิตารู้สึกหงุดหงิดที่ถูกหักหน้า แต่ก็ไม่กล้าตอบโต้อะไรไปมากกว่านี้ เพราะสายตาเพื่อนร่วมงานที่มองมาแต่ละคน คือไม่เป็นมิตรสักเท่าไร อันที่จริงก็ไม่เป็นมิตรมาตั้งนานแล้วล่ะ เพราฉะนั้นเงียบไว้ก่อนน่าจะดีที่สุด แล้วก็หันไปนั่งฟังอุษาประชุมเงียบ ๆ

“พี่ขุน ขิมต้องไปร่วมกิจกรรมกับเพื่อนแล้วค่ะ ไม่อย่างนั้นพี่ ๆ เขาจะขึ้นมาตามด้วยตัวเอง”สุดท้ายสายขิมก็รอดพ้นเงื้อมมือเสืออย่างพี่ขุน ดูจากสีหน้าแล้วคงหงุดหงิดไม่ใช่น้อย ต่อให้ไม่บอกว่าใครเป็นคนจัดการเรื่องห้องพัก เธอก็รู้ว่าเป็นฝีมือคุณป้า ไม่อย่างนั้นคุณทวีคงไม่เอากุญแจห้องมาให้ด้วยตัวเองหรอกสายขิมเลือกเปลี่ยนเป็นชุดกีฬาสีดำสบาย ๆ และรองเท้าแตะแบบคีบ ซึ่งเหมาะกับการเดินบนพื้นทรายมากกว่ากิจกรรมละลายพฤติกรรม และกีฬากลางแจ้งก็เหมือนเดิมทุกปี แต่ปีนี้แตกต่างแค่เพิ่มวอลเลย์บอลชายหาดเข้ามาก็เท่านั้นสายขิมไม่ถนัดกีฬาใช้กำลังกลางแจ้งเท่าไร แค่เดินยังรู้สึกเหนื่อยเลย เพราะฉะนั้นขอเป็นกองเชียร์ อยู่ข้างสนามน่าจะดีที่สุดเสียงเชียร์กีฬาเฮฮา ดังลั่นไปทั่วบริเวณ ครู่ใหญ่เสียงเชียร์ก็ต้องหยุดลง เมื่อร่างสูงสง่าในชุดเสื้อฮาวาย กางเกงขาสั้น สวมแว่นกันแดดสีดำเดินลงมานั่งเล่นตรงชายหาด ผิวของขุนพลขาวจนสะท้อนแสงแดด จนเรียกสายตาของสาว ๆ ได้มนสิตาเห็นอย่างนั้น จึงปรี่เข้าไปหา และนั่นทำให้เพื่อนร่วมงานยิ่งเพิ่มความสงสัยเข้าไปอีกว่า เธออาจจะเป็นภรรยาของท่านรองฯ จริงๆ“ท่านรองฯ มานั่งทำอะไรตรงนี้คนเดี

“ทำไมมันมากับมึงได้ แล้วติดต่อกันนานแล้วเหรอ”“มึงหมายถึงใคร ... ศรุตเหรอ”“เออ”“ออ เจอกันเมื่อไม่นานนี่เอง มันเพิ่งกลับมาจากเมืองนอก เห็นเบื่อ ๆ ก็เลยชวนมาด้วย ยังไงเราทั้งหมดก็เป็นเพื่อนร่วมคณะฯ กัน กูเลยชวนมาด้วย ทำไมเหรอ” พิฉัตรย้อนถามทั้งที่เห็นอาการของเพื่อนว่าไม่ชอบใจสักเท่าไร แต่ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร หากเรื่องเก่าคราวหลังก็ดีนะสิ จะได้เข้าทางแผนของตนเอง“เปล่า!”“แหม เปล่าเสียงสูงเลยนะมึง ถ้าไม่มีอะไรกูเอาของไปเก็บก่อน”ยกมือตบไหล่ แล้วยกกระเป๋าขึ้นถือ ก่อนจะยื่นกุญแจให้ระริน“แล้วเจอกันตอนเย็นนะคะขุน” ระรินโบกมือให้แล้วเดินจากไป ชายหนุ่มทำได้แค่พ่นลมหายใจออกมาด้วยความหนักใจ หากสายขิมมาเจอก็คงคิดว่าเขาเป็นคนนัดมาอีกตามเคย แต่ยายนั้นก็น่าจะรู้ว่าระรินแต่งงานมีครอบครัวไปแล้ว... ว่าแต่สามีของระรินเป็นใคร ทำไมไม่เคยเห็นบอกเลยชายหนุ่มได้แต่เก็บงำความสงสัยเอาไว้ เพราะทวีเดินมาบอกว่าเตรียมเอกสารผลประกอบการของโรงแรมเอาไว้ให้แล้ว‘อย่าแสร้างว่ารัก ถ้าเธอแค่หยอกกันอย่าแกล้งว่าฉันสำคัญถ้าเธอไม่มีใจ’ข้อความจากแอปพลิเคชันแจ้งเตือนว่ามีคนส่งมาให้ กว่าเธอจะอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วหยิบโทรศ