“แม่กูชื่อช้อย แต่งงานกับพ่อตั้งแต่เป็นสาว พ่อไปรับราชการที่พระนคร แล้วแม่มึงก็มาแย่งพ่อกูไป ทำให้แม่กูต้องโดนไล่ออกจากบ้านพร้อมกับลูกในท้อง” นารีเล่า ร่างกายสั่นเทาด้วยความโกรธไม่ว่าจะคิดเรื่องนี้สักกี่ครั้งกี่หนนารีก็โกรธจนห้ามตัวเองไม่อยู่“ไม่จริง!” ดุจดาราไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยินจากปากคนอย่างนารี เจ้าคุณพ่อกับแม่หล่อนมีศีลธรรมพอที่จะไม่ผิดศีลเช่นการคบชู้เช่นนั้น“อีโง่! มึงไม่เชื่อก็ไม่เป็นไร อีกประเดี๋ยวมึงก็จะกลายเป็นผีที่พี่คงเก็บไว้ใช้งาน ไม่ได้ผุดได้เกิด มึงจะทุกข์ทรมานยิ่งกว่ากู เป็นเพราะมึงที่ทำให้กูกลายเป็นวิญญาณไร้ร่าง” นารีพูดด้วยใบหน้าบิดเบ้ ตาปูดโปนราวจะหลุดออกมาจากเบ้าตา“เพราะแม่มึง แม่กูถึงไม่ได้เป็นคุณหญิงตราตั้ง เพราะมึง กูถึงไม่ได้เป็นคุณหนูให้คนนับหน้าถือตา” นารีแสนเจ็บช้ำน้ำใจทุกครั้งที่เห็นสองแม่ลูกใช้ชีวิตอย่างสุขสบายพวกมันสองคนแม่ลูกแย่งสิ่งที่ควรจะเป็นของหล่อนกับแม่ เพราะมันสองคนทำให้แม่หล่อนต้องช้ำใจและตายไปนารีคิดย้อนไปถึงช่วงเวลาแสนทุกข์ยากของตนเองเปรียบเทียบกับชีวิตสุขสบายของดุจดารายิ่งคับแค้นใจ อยากให้พวกมันทรมานยิ่งกว่าหล่อนและแม่เท่าทวี“เดี๋ยวพี่ศร
Zuletzt aktualisiert : 2026-07-01
ANMELDEN
